Η κυβέρνηση «σφύρηξε» την έναρξη του προεκλογικού αγώνα. Οι στρατηγικές και τακτικές των κομμάτων ξεδιπλώνονται στο δρόμο για την εξουσία. Οι ιστορικές παρατάξεις εξουσίας (ΠαΣοΚ – ΝΔ) θα συγκρουστούν και θα αξιολογηθούν σε πρόσωπα, πολιτικές και προγράμματα. Και οι δύο παρατάξεις έχουν ιστορικό βάθος και έχουν σημαδέψει την πολιτική ιστορία του τόπου με τη θετική προσφορά και τις αρνητικές όψεις.
Με την πολιτική γλώσσα το ΠαΣοΚ έκφρασε τα μη «προνομιούχα» κοινωνικά στρώματα, τους αφανείς και εμφανείς, που αγωνίζονται στο πνευματικό και επιστημονικό πεδίο, στην τέχνη, την παραγωγή και στο χωράφι, για την επιβίωση τους, αλλά και για το μέλλον αυτής της χώρας. Αυτοί είναι οι πολλοί που διαμόρφωσαν το κοινωνικό και πολιτικό ρεύμα της Αλλαγής και του Εκσυγχρονισμού. Αυτά τα κοινωνικά στρώματα οφείλει στρατηγικά και προγραμματικά να κινητοποιήσει η δημοκρατική παράταξη για να αλλάξει τους πολιτικούς συσχετισμούς και να κατακτήσει μαζί με τον λαό την εξουσία.
Η ΝΔ εκφραστής του καπιταλιστικού συστήματος και της ολιγαρχίας του πλούτου, με τους εξουσιαστικούς και πελατειακούς μηχανισμούς της κρατικής, αλλά δυστυχώς και της περιφερειακής αρχής, χειραγωγεί θεσμούς και κοινωνία. Το λεγόμενο «επιτελικό» κράτος εξυπηρετεί αυτές τις επιλογές δυστυχώς μαζί και με τον έλεγχο στα ΜΜΕ. Η «μιντιακή» Δημοκρατία με την τεράστια δύναμη επιρροής και διαμόρφωσης της κοινής γνώμης και τα δημοσκοπικά μέσα έχουν μετατρέψει την πολιτική σε έναν σκληρό επικοινωνιακό αγώνα.Σε βαθμό που το «περιτύλιγμα» (το πακετάρισμα) λόγων και εικόνας να είναι πιο ελκυστικό, από το περιεχόμενο, το πρόγραμμα.
Ο επικοινωνιακός λόγος είναι κυρίαρχος στο δρόμο για την εξουσία. Ακόμη και ο Χριστός χρειάσθηκε να κάνει θαύματα για να πείσει το πλήρωμα του. Σήμερα όμως δε γίνονται θαύματα και στο δρόμο προς την εξουσία, πέρα από τις ιδέες και τα προγράμματα, οφείλει η δημοκρατική παράταξη να κατανοήσει σωστά τις κοινωνικές διεργασίες και τις ανάγκες των πολιτών. Να διερμηνεύσει και να εκφράσει τα συναισθήματα του λαού μας για την ανάγκη εναλλαγής της διακυβέρνησης. Να πάρει οξυγόνο το κοινωνικό κράτος. Να μπει φρένο στις αμαρτίες, ατασθαλίες και ο λαός να πάρει ανάσα από την ακρίβεια, την αβεβαιότητα και την ανασφάλεια. Να αποκατασταθεί το κράτος δικαίου και η Δημοκρατία.
Ηγέτης και πολιτική ηγεσία, οφείλουν να βγουν έξω από τα κομματικά τείχη για να αφουγκρασθούν την κοινωνία και τα προβλήματα της. Δεν αρκεί η «εργασιοθεραπεία» εντός των τειχών. Το «κορφολόγυμα» περαστικών στελεχών που «είδαν φως» και ανέβηκαν, πότε εδώ και πότε εκεί μπορεί να λειτουργήσει και αρνητικά. Πάντως, δε διαμορφώνουν αυτές οι επιλογές στράτευσης κοινωνική, ούτε πολιτική δυναμική. Στη βάση στην κοινωνία μπορούν μονάχα να αλλάξουν οι πολιτικοί συσχετισμοί. Σε κεντρικό επίπεδο της διακυβέρνησης χωρίς τη δημοκρατική ανατροπή, «αποκαθήλωση» του «επιτελικού» κράτους της ΝΔ, δε διαμορφώνονται κοινωνικές και πολιτικές δυναμικές. Αυτοδιοίκηση και οι επαγγελματικές οργανώσεις μπορούν να συμβάλλουν αποφασιστικά στην αλλαγή των πολιτικών συσχετισμών.
Η δημοκρατική παράταξη μπορεί να σηματοδοτήσει τα προτάγματα της συγκυρίας σε εθνικό, θεσμικό, κοινωνικό επίπεδο για χειραφέτηση των πολιτών (κοινωνική απελευθέρωση) και δίκαια διανομή του εθνικού πλούτου. Να σηματοδοτήσει τη νέα εποχή της παράταξης με μία μονάχα λέξη, όπως τις δύο προηγούμενες εποχές της Αλλαγής και του Εκσυγχρονισμού. Φθάνει να τη βρει για να συσπειρώσει όλες τις προοδευτικές και δημοκρατικές δυνάμεις. Είναι η παράταξη σε μία κρίσιμη καμπή και ευκαιρία. Το τρένο βρίσκεται ακόμη στον σταθμό και έχει πολύ δρόμο να διανύσει για να φθάσει στον τελικό σταθμό της εξουσίας. Ας ξεκινήσει πριν είναι αργά.
Η πολιτική στέγη του ΠαΣοΚ, ασφαλώς πρέπει να είναι ανοιχτή στην κοινωνία. Η στρατηγική αυτονομίας για την εξουσία να είναι σταθερή. Η κάλπη θα κρίνει για τις παραπέρα εξελίξεις. Δεν πρέπει η παράταξη να θολώσει τη στρατηγική της που έχει ως μοναδικό πολιτικό αντίπαλο, ταξικό, αξιακό, τη ΝΔ. Το «τριπάκι» του διμέτωπου αγώνα του ΠαΣοΚ κατά (ΝΔ και ΕΛΑΣ) είναι μια επικίνδυνη επιλογή. Βγάζει το ΠαΣοΚ από τον δρόμο προς την εξουσία και διαχέεται παντού στην κοινωνία, ότι γίνεται μια μάχη οπισθοφυλακής για τη δεύτερη ή τρίτη θέση. Ο λαός τελικά θα κρίνει την αλλαγή των πολιτικών συσχετισμών και της διακυβέρνησης και όχι οι «άσφαιρες» κοντορομαχίες στελεχών.
Ο κύριος Λουκάς Θ. Αποστολίδης είναι δικηγόρος και πρώην Αντιπρόεδρος της Βουλής.






