Να βρουν έναν «βασικό κώδικα δεοντολογίας» κάλεσε τους παγκόσμιους ηγέτες η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Κριστίν Λαγκάρντ, για να συνεργάζονται μεταξύ τους σε μια εποχή που η τεχνολογική καινοτομία απαιτεί συνεργασία και ο γεωπολιτικός κατακερματισμός συνεπάγεται υψηλό κόστος.

Η Λαγκάρντ εξήγησε ότι η καταρρέουσα παγκόσμια τάξη, παράλληλα με την άνοδο της τεχνητής νοημοσύνης, θυμίζει τη δεκαετία του 1920, όταν πρωτοποριακές τεχνολογίες εμφανίστηκαν ακριβώς τη στιγμή που οι συνέπειες του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου δηλητηρίασαν τις παγκόσμιες οικονομικές σχέσεις.

Οι προτάσεις Λαγκάρντ

«Μπορούμε να επαναλάβουμε τα λάθη της δεκαετίας του 1920, αντιμετωπίζοντας την τεχνολογία και τη γεωπολιτική ως ξεχωριστά μονοπάτια μέχρι να συγκρουστούν αναπόφευκτα» τόνισε στην ομιλία της στην Μπολόνια της Ιταλίας. «Ή μπορούμε να υιοθετήσουμε την πολυεπίπεδη συνεργασία, αναγνωρίζοντας ότι σε μια εποχή συστημικής αβεβαιότητας, η πιο ισχυρή στρατηγική είναι η ανθεκτική ολοκλήρωση».


Η Λαγκάρντ πρότεινε τη μεταρρύθμιση των υφιστάμενων παγκόσμιων θεσμών, την εμβάθυνση της συνεργασίας μεταξύ των συμμάχων και την εύρεση βιώσιμων τρόπων αλληλεπίδρασης με τους αντιπάλους, αποκαλώντας το τελευταίο το πιο δύσκολο αλλά και το πιο σημαντικό μέρος της τριμερούς προσέγγισής της.

Η ομιλία της πραγματοποιείται εν μέσω πολέμου στη Μέση Ανατολή. Οι αλυσίδες εφοδιασμού και οι μεταφορές ενέργειας απειλούνται αυξάνοντας τους φόβους ότι ο πληθωρισμός θα εκτοξευθεί και η οικονομική ανάπτυξη θα αποδυναμωθεί.

Το Ιράν αποτελεί το τελευταίο κεφάλαιο στην αναδιαμόρφωση της διεθνούς τάξης από τον Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, καθώς χρησιμοποιεί εργαλεία όπως οι δασμοί για να διεκδικήσει τα συμφέροντα των ΗΠΑ εν μέσω προκλήσεων από χώρες όπως η Κίνα.

Η Λαγκάρντ σημείωσε ότι είναι προς το συμφέρον όλων, συμπεριλαμβανομένου του Τραμπ, να αποφευχθεί ο κατακερματισμός, ώστε να μπορούν να καρπωθούν τα οφέλη της καινοτομίας.
«Όσο περισσότερο η Τεχνητή Νοημοσύνη γίνεται κεντρική στην παγκόσμια ανάπτυξη, τόσο περισσότερο ο γεωπολιτικός κατακερματισμός γίνεται συστημικά δαπανηρός, και αυτό οδηγεί σε ένα παράδοξο που δεν μπορούμε να αγνοήσουμε» ανέφερε. «Ακριβώς τη στιγμή που τα επιχειρήματα για διεθνή συνεργασία είναι ισχυρότερα, όταν τα πιθανά κέρδη από την ολοκλήρωση είναι μεγαλύτερα από οποιαδήποτε άλλη στιγμή στη ζωή μας, η θέληση για συνεργασία είναι στο πιο αδύναμο σημείο της».

Αυτό είναι ένα λάθος, υποστήριξε, λέγοντας ότι «κάθε μεγάλη οικονομία, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, έχει άμεσο και επείγον συμφέρον να περιορίσει τον κατακερματισμό, όχι λόγω προσκόλλησης στην παγκόσμια τάξη, αλλά επειδή η εναλλακτική λύση είναι η οικονομική αυτοτραυματισμός».

Η Λαγκάρντ παραδέχτηκε ότι η εύρεση τρόπων συνεργασίας δεν θα είναι εύκολη, αλλά είπε ότι η προσέγγισή της θα «παρέχει την ανθεκτικότητα που απαιτεί ένας κόσμος πραγματικής αβεβαιότητας».

«Η πολυμερής μεταρρύθμιση θα προχωρήσει αργά. Οι συμμαχικοί συνασπισμοί θα αντιμετωπίσουν πολιτικές αποτυχίες. Η συνεργασία με τους αντιπάλους θα δοκιμαστεί από κάθε κλιμάκωση», είπε. «Αλλά αν ένα στρώμα αποδυναμωθεί, τα άλλα αντέχουν. Αυτή είναι η λογική της πολυεπίπεδης συνεργασίας και είναι η πιο ισχυρή απάντηση που έχουμε στην αβεβαιότητα της εποχής μας».

Πηγή: ot.gr