Κάντε TO BHMA προτιμώμενη πηγή
ΟΙ ΟΜΑΔΕΣ της Θεσσαλονίκης στο ποδόσφαιρο αλλά και στο μπάσκετ περνούν μια παρατεταμένη κρίση, αγωνιστική και διοικητική. Οι διοικήσεις πέφτουν η μία μετά την άλλη, αλλά λύση δεν διαφαίνεται. Οι προπονητές φεύγουν, μα η γκρίνια δεν σταματάει. Η αποχώρηση των προπονητών συνοδεύεται κατά κανόνα και από την παραίτηση των προέδρων. Οι διοικούντες δηλώνουν έτοιμοι να εγκαταλείψουν τη θέση τους αν ο προπονητής της επιλογής τους αποχωρήσει υπό το βάρος των παραπόνων της εξέδρας. Οι οπαδοί πιέζουν για νικηφόρα αποτελέσματα επιδεινώνοντας την κατάσταση. Οι διοικήσεις αμφισβητούνται από την ίδια στιγμή όπου αναλαμβάνουν. Οι ομάδες χωρίζονται σε «αντιπολιτευόμενες» παρατάξεις με υποστηρικτές μερίδα οπαδών όπου η μία υποσκάπτει την άλλη.
Στο ποδόσφαιρο οι ΠΑΕ ψάχνουν λύσεις στα τυφλά. Προπονητές έρχονται και μένουν ώσπου να… φύγουν. Ποδοσφαιριστές αποκτώνται ώσπου να αποδειχθούν «λίγοι» για να βοηθήσουν την ομάδα. Στην ΠΑΕ Αρης γύρω από την καρέκλα του προέδρου ερίζουν το τελευταίο διάστημα σχεδόν καθημερινά διάφοροι παράγοντες με προεξάρχοντες τον Ζ. Σαμολαδά και τον Λ. Γράντα. Ο προπονητής Στ. Διαμαντόπουλος κάθε Κυριακή έμενε ή έφευγε, αναλόγως του αποτελέσματος. Τελικά, ο Χουάν Ρότσα ανέλαβε προπονητής στον Αρη αλλά στο ντεμπούτο του με αντίπαλο τον Αθηναϊκό στον Βύρωνα το παιχνίδι δεν έγινε αφού τα δελτία των ποδοσφαιριστών της μακεδονικής ΠΑΕ… ξεχάστηκαν σε ένα πούλμαν κάπου στην Ελευσίνα!
Στην ΠΑΕ Ηρακλής ο πρόεδρος Π. Θεοδωρίδης εδώ και πολύ καιρό δηλώνει ότι πουλάει τις μετοχές, αλλά κανείς δεν αγοράζει. Ο «γηραιός» που πέρυσι κατάφερε να βγει στην Ευρώπη φέτος αγωνίζεται για να κρατηθεί στην Α’ Εθνική με τον Αλ. Παναγούλια στον πάγκο στη θέση του «παραιτηθέντος» Β. Αντωνιάδη. Στην ΠΑΕ ΠΑΟΚ ο έχων το πακέτο των μετοχών Γ. Μπαντατούδης στήριζε μέχρι πρότινος τον Γ. Καλύβα ο οποίος είχε αντικαταστήσει στην καρέκλα του προέδρου τον Θ. Βουλινό. Τώρα ανέλαβε να ηγηθεί ο ίδιος ο Μπαντατούδης. Νέες μετεγγραφές πραγματοποιήθηκαν και ο νέος προπονητής Χρ. Αρχοντίδης καλείται να επιτύχει εκεί όπου ο προκάτοχός του, ο Σουηδός Γκ. Μπένγκστον, θεωρήθηκε ότι απέτυχε και απολύθηκε.
Αλλά και στο μπάσκετ οι ομάδες της άλλοτε μητρόπολης του αθλήματος δεν πηγαίνουν καλά. Αλλάζουν ξένους παίκτες σαν τα πουκάμισα και ήδη από τη στιγμή όπου προσλαμβάνεται νέος προπονητής αναζητείται ο επόμενος. Ο Ηρακλής πρώτος προέβη σε αλλαγή προπονητή αφού ο Αμερικανός Τον Νιούελ κατηγορήθηκε ότι προετοίμαζε την ομάδα για… κολεγιακό πρωτάθλημα. Ο Δ. Ξουρίδας, ο οποίος ανέλαβε προσωρινά «να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά», απομακρύνθηκε και αυτός επειδή ο πρόεδρος του ΤΑΚ Κ. Χαΐτογλου θεώρησε ότι δεν είχε το απαιτούμενο ανάστημα για να είναι προπονητής του Ηρακλή. Ετσι τώρα επιχειρούν αλλαγή εποχής… προσλαμβάνοντας ως προπονητή τον Ζόραν Σλάβνιτς και αλλάζοντας τον Σλοβένο Γιούρι Ζντοβτς με τον Αμερικανό Τσαρλς Σμιθ. Ο Αρης αντικατέστησε και αυτός τον προπονητή Σ. Μαρκόπουλο με τον Λ. Σούμποτιτς τη στιγμή όπου οι διοικούντες υποστήριζαν ότι δεν υπάρχει θέμα προπονητή. Κάπως έτσι μας αποχαιρέτησε και ο Αμερικανός Τσαρλς Σάκλφορντ και στη θέση του ήρθε ο γνωστός μας Ουόλτερ Μπέρι.
Αλλά και στον ΠΑΟΚ, ο αποκλεισμός από το Κύπελλο Κόρατς δρομολόγησε ανακατατάξεις. Ο γάλλος προπονητής Μισέλ Γκομέζ απολύθηκε και αντικαταστάθηκε από τον αμερικανό πλέι-μέικερ του «δικεφάλου» Σκοτ Σκάιλς, που με τη σειρά του αντικαταστάθηκε ως παίκτης από τον συμπατριώτη του Ντελ Ντεμπς.
Υπάρχει όμως και μία άλλη παράμετρος αυτής της αγωνιστικής πτώσης της μακεδονικής αθλητικής δυναστείας. Η «μπασκετομάνα» και «ποδοσφαιρομάνα» Θεσσαλονίκη δεν έπαψε να βγάζει ταλέντα, αλλά έπαψε να τα μεγαλώνει και να τα κρατάει εκεί. Η «μετανάστευση» σπουδαίων παικτών από τη Μακεδονία προς την Αθήνα συνεχίζεται. Από παλιά η συμπρωτεύουσα αιμοδοτούσε τις ομάδες του κέντρου. Στο ποδόσφαιρο οι Τερζανίδης, Αναστασιάδης, Γούναρης από τον ΠΑΟΚ, Σεμερτζίδης, Ζήνδρος, Μπαλλής, Δημητριάδης από τον Αρη και Νικολούδης, Κουσουλάκης, Κωφίδης, Κωστής, Σκαρτάδος, Ανατολάκης από τον Ηρακλή αποτέλεσαν τον κορμό των μεγάλων ομάδων της Αθήνας. Αντίστοιχα παραδείγματα στο μπάσκετ οι Φασούλας, Κόρφας, Γαλακτερός από τον ΠΑΟΚ, Γκάλης, Γιαννάκης, Φιλίππου, Πετσάρσκι, Βουρζούμης από τον Αρη και Παπαδόπουλος από τον Ηρακλή. Σήμερα η παράδοση αυτή συνεχίζει να ισχύει υπό πιο δυσμενείς συνθήκες για τις ομάδες του Βορρά.
«Το Βήμα» απευθύνθηκε στους Γιώργο Κούδα, Κώστα Αϊδινίου, Νίκο Φιλίππου, Θεόδωρο Ροδόπουλο και Απόστολο Αλεξόπουλο για να αναλύσουν τις αιτίες που οδήγησαν σε βαθιά κρίση το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ της Θεσσαλονίκης τόσο από αγωνιστικής όσο και από οικονομικής και διοικητικής πλευράς. Ας δούμε τις απόψεις και τις προτάσεις τους. Γ. ΚΟΥΔΑΣ «Να ισχύσει και εδώ ό,τι στο ΝΒΑ»
Ινδαλμα των οπαδών του ΠΑΟΚ και από αυτούς που έγραψαν ιστορία στο ελληνικό ποδόσφαιρο, ο Γιώργος Κούδας γνωρίζει από πρώτο χέρι, ως μέλος σήμερα της διοίκησης της ΠΑΕ ΠΑΟΚ, τι πρέπει να αλλάξει στην ομάδα: «Πιστεύω ότι το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ στη Θεσσαλονίκη χτίστηκαν σε λάθος θεμέλια. Η φιλοσοφία που έβγαινε προς τα έξω όταν η ομάδα δεν πήγαινε καλά ήταν “αλλάζουμε τον προπονητή”. Τώρα τελευταία, μετά από μια αποτυχία, μας προέκυψε και η αλλαγή ή η παραίτηση των προέδρων. Δεν υπάρχει τίποτα από πλευράς δομής και υποδομής και οι ομάδες χρεώνονται οικονομικά. Οι ΠΑΕ και τα ΤΑΚ υπολειτουργούν. Στο παρελθόν, όπου όλα έβαιναν καλώς, υπήρχε διαφορετική φιλοσοφία. Επαιρναν κάποιους παίκτες με προοπτική να εξελιχθούν και να γίνουν σιγά – σιγά μεγάλα ονόματα. Οι ομάδες άρχισαν “να απλώνουν τα πόδια τους πέρα από εκεί όπου έφθανε το στρώμα τους”. Στόχεψαν στην Ευρώπη χωρίς πρώτα να δημιουργήσουν υποδομή…
Τώρα, μόλις ένας ποδοσφαιριστής χαρακτηρισθεί ταλέντο, η τιμή του φθάνει στα ύψη. Τα οικονομικά μεγέθη για να κάνει μία ομάδα πρωταθλητισμό είναι τεράστια. Αν πραγματικά κατανοήσουν ποιο είναι το νόημα του αθλητισμού και του πρωταθλητισμού, θα καταλάβουν ότι δεν γίνεται πρωτάθλημα με τρεις ομάδες.
Πρέπει να υπάρξει ανταγωνισμός των ομάδων για να καλυτερεύσει το ποδόσφαιρο και αυτό έχουν ανάγκη οι ομάδες της Θεσσαλονίκης: να βελτιωθεί η ποιότητα του θεάματος και στο ποδόσφαιρο και στο μπάσκετ. Και υπάρχει τρόπος να επιτευχθεί αυτό. Υπάρχει τρόπος να ξαναγίνει δυνατός ο ΠΑΟΚ αλλά και οι ομάδες της Θεσσαλονίκης: να ισχύσει και εδώ ό,τι στο ΝΒΑ. Οι αδύνατες ομάδες να παίρνουν τους καλύτερους παίκτες. Να μην πάνε τα ταλέντα στον Ολυμπιακό, στον Παναθηναϊκό και στην ΑΕΚ και να θάβονται επειδή ήρθε στην ομάδα ένας ξένος μεγάλος παίκτης.
Αν δεν υπάρξει δυνατό πρωτάθλημα, δυνατές ομάδες, δεν θα υπάρξουν και διακρίσεις στην Ευρώπη. Βγαίνει κάποιο ταλέντο στη Βόρειο Ελλάδα, δεν μπορεί να παίξει στον ΠΑΟΚ ή στον Αρη ή στον Ηρακλή; Στη δική μου τη γενιά τα χρήματα δεν ήταν το παν στη ζωή. Εκείνος ο μεγάλος ΠΑΟΚ είχε παίκτες που θα μπορούσαν να έκαναν καριέρα σε οποιαδήποτε ομάδα του κέντρου. Εμειναν, όμως, στη Θεσσαλονίκη και φτιάξαμε δυνατή ομάδα που σέβονταν όλοι οι αντίπαλοι.
Οι αντιδράσεις που υπάρχουν για τις διοικήσεις δεν σημαίνει ότι προέρχονται από φιλάθλους που θέλουν το κακό των ομάδων τους. Πρέπει να υπάρχει έλεγχος, αλλά όχι όπως γίνεται σήμερα, η ομάδα να χωρίζεται στα δύο». Κ. ΑΪΔΙΝΙΟΥ «Δεν μετράει η φανέλα»…
Ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής του Ηρακλή και του Ολυμπιακού Κώστας Αϊδινίου, ο οποίος κατά το παρελθόν έχει διατελέσει και προπονητής του Ηρακλή, τονίζει ότι η αποτυχία των ομάδων έχει το κόστος της αλλά πιστεύει πως η κατάσταση είναι ανατρέψιμη: «Ο Αρης έκανε μια προσπάθεια με δικά του παιδιά σε όλα τα πόστα, πριν από δύο – τρία χρόνια, με τον Φοιρό, τον Κούη και τον Τζιφόπουλο. Δυστυχώς ό,τι κατόρθωσαν στην αρχή δεν είχε την ανάλογη συνέχεια. Το ίδιο έγινε και με τον ΠΑΟΚ, που όμως ταλανίζεται από τους οπαδούς του. Ο κόσμος του απαιτεί άμεσα αποτελέσματα. Υπάρχει καταπίεση από την εξέδρα, που φορτώνει με άγχος τους παίκτες, τον προπονητή και τους παράγοντες. Ομως οι ομάδες δεν χτίζονται σε τρεις μήνες. Χρειάζεται χρόνος που οι φίλαθλοι του ΠΑΟΚ δύσκολα τον παρέχουν. Ο Ηρακλής είχε παίκτες με μεγάλη ηλικία και γι’ αυτό απαιτείται ανανέωση. Η κόντρα των φιλάθλων με τον πρόεδρο έχει οδηγήσει τον Ηρακλή σε τέτοια κατάσταση, που δεν έχω ξαναδεί τα τελευταία 30 χρόνια.
Οταν δεν πηγαίνει μια ομάδα, τα εξιλαστήρια θύματα δεν είναι μόνο, όπως παλιά, οι προπονητές αλλά τώρα έχει πάρει η μπάλα και τους προέδρους. Δυστυχώς το οικονομικό βάρος είναι τεράστιο και το επωμίζονται ένας και δύο άνθρωποι. Οι πρόεδροι των ελληνικών ομάδων θέλουν να είναι στην πρώτη γραμμή, κάτι που συμβαίνει μόνο σε ελάχιστες χώρες του κόσμου. Και αναφέρω τα παραδείγματα των προέδρων της Λίβερπουλ, της Νιούκαστλ και της Μπαρτσελόνα, που δεν τους γνωρίζουμε. Κάποια στιγμή πρέπει να αναλάβουν άνθρωποι που κατέχουν το άθλημα. Στη Γιουβέντους, για παράδειγμα, πρόεδρος είναι ένας παλιός της παίκτης, ο Μπέτεγκα, και στην Μπάγερν ο Μπεκενμπάουερ.
Οι ομάδες της Πελοποννήσου ξεχωρίζουν γιατί έχουν σωστό μοντέλο λειτουργίας. Εχουν προσλάβει ανθρώπους, τα λεγόμενα «μάτια» ή «κατασκόπους» ταλέντων, και χτενίζουν τη Βόρεια Ελλάδα για ταλέντα. Η Μακεδονία βρίθει ταλέντων και οι ομάδες της Θεσσαλονίκης αδιαφορούν. Δεν μετράει η φανέλα του ΠΑΟΚ, του Ηρακλή και του Αρη πλέον. Μετράνε τα οικονομικά μεγέθη. Ο νεαρός ποδοσφαιριστής από τη Μακεδονία σκεπτόμενος ότι η ομάδα της Πελοποννήσου είναι σε οικονομική άνθηση, την προτιμά γιατί το κύριο μέλημα του κάθε νεαρού είναι πρώτα να τα “πιάσει” και μετά πώς θα παίξει σε μεγάλη ομάδα». Θ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ Ομηροι της αντιπολίτευσης
Ο προπονητής του μπάσκετ Θεόδωρος Ροδόπουλος, ο οποίος έχει περάσει από τον πάγκο του ΠΑΟΚ, του Αρη και του Ηρακλή, πιστεύει ότι ήταν αναμενόμενο να πάρουν την κατιούσα οι ομάδες της Θεσσαλονίκης αφού δεν βρήκαν λύση στο οικονομικό πρόβλημα: «Το οικονομικό είναι το υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημα που οδήγησε στην κατιούσα τις ομάδες της Θεσσαλονίκης ενώ αντίθετα οι ομάδες της Αθήνας δυνάμωσαν με τη συμβολή οικονομικών κολοσσών. Επίσης, σημείο αιχμής ήταν και η είσοδος του δεύτερου ξένου στο μπάσκετ, γιατί άρχισαν κάποιες μικρές ομάδες να αμφισβητούν τη δύναμη των ομάδων της Θεσσαλονίκης. Σίγουρα όμως υπάρχουν λάθη που έγιναν στην πορεία και των τριών ομάδων. Ο Αρης, που είχε μια “αυτοκρατορία”, δεν φρόντισε για τη συνέχειά της και μάλιστα βγήκε χρεωμένος σε μια εποχή όπου θα έπρεπε να είναι “συν”. Ο ΠΑΟΚ πλήρωσε τις αλλαγές σε προπονητές και διοικήσεις… Ο Ηρακλής, με την πρώτη αποτυχία και λόγω λανθασμένων χειρισμών της διοίκησης, έχασε την εμπιστοσύνη των φιλάθλων.
Στη Θεσσαλονίκη υπάρχει πάντα η αντιπαλότητα και η αμφισβήτηση σε αυτούς που διοικούν. Οι μισοί θέλουν να κερδίζει η ομάδα και οι άλλοι μισοί θέλουν να χάνει για να βρεθούν αυτοί στα πράγματα. Οι ομάδες της Αθήνας δεν αντιμετωπίζουν τέτοιο πρόβλημα. Ποιος μπορεί να τα βάλει με τα λεφτά του Κόκκαλη, του Βαρδινογιάννη, του Γιανακόπουλου, του Φιλίππου; Διοικούν χωρίς αντιπολίτευση, γιατί κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει οικονομικά την παρουσία τους.
Πρέπει να λυθούν τα οικονομικά προβλήματα για να μην υπάρχουν κλυδωνισμοί στις διοικήσεις και να μη χαθούν οι ταλαντούχοι παίκτες των ομάδων. Ελλείψει οικονομικού προβλήματος, μπορούν να αλλάξουν την κατάσταση με σωστούς χειρισμούς και καλές επιλογές. Εστω και αν οικονομικά είναι πανίσχυρες οι ομάδες της Αθήνας. Να μην ξεχνάμε ότι η Θεσσαλονίκη αγαπάει πιο πολύ το μπάσκετ και με κατάλληλες κινήσεις θα υπάρξει η ανάλογη ανταπόκριση από τον κόσμο. Πρέπει όμως να υπολογίσουμε και έναν πολύ σημαντικό παράγοντα που λειτούργησε εις βάρος της Θεσσαλονίκης. Η Αθήνα έχει δύο μεγάλα γήπεδα, ενώ η Θεσσαλονίκη δεν έχει ούτε ένα. Τα έσοδα των ομάδων είναι μειωμένα. Ο Ολυμπιακός κόβει 15.000 εισιτήρια. Είναι μεγάλα τα έσοδα. Για να τα έχει μια ομάδα της Θεσσαλονίκης πρέπει να κάνει τρία – τέσσερα ματς. Αυτομάτως το παιχνίδι δεν παίζεται επί ίσοις όροις». Ν. ΦΙΛΙΠΠΟΥ Τα ψηλά παιδιά βλέπουν… Αθήνα
Ο Νίκος Φιλίππου ήταν ένας από τους παίκτες της ομάδας μπάσκετ του Αρη την εποχή της παντοκρατορίας του στην Ελλάδα και μέλος της αγαπημένης Εθνικής των Ελλήνων που κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ ’87. Σήμερα μετέχει στο προπονητικό τιμ της Εθνικής Ελλάδας. Σχολιάζοντας την παρακμή των ομάδων της Θεσσαλονίκης προτείνει και πιθανές λύσεις: «Ο μαρασμός των ομάδων που όλοι φοβούνταν και ελάχιστοι δεν είχαν προβλέψει άρχισε ήδη. Τα αποτελέσματα είναι αμείλικτα και στο μπάσκετ και στο ποδόσφαιρο, όπως δείχνει η βαθμολογική θέση των ομάδων. Η παρακμή, που ξεκίνησε εδώ και μερικά χρόνια, συνεχίζεται και κανείς δεν είναι σε θέση να τη σταματήσει. Και αυτό γιατί δεν αλλάζει η κατάσταση ούτε με αφορισμούς ούτε με ευχολόγια ούτε με σπασμωδικές κινήσεις και, το κυριότερο, δεν αλλάζει από τη μια μέρα στην άλλη. Υπάρχουν τρεις παράγοντες που επηρεάζουν την κατάσταση: οι παίκτες, οι διοικούντες και ο κόσμος. Οσον αφορά τον κόσμο, δεν νομίζω ότι υπάρχει πρόβλημα γιατί οι θεσσαλονικείς φίλαθλοι διψούν για τον αθλητισμό και για διακρίσεις.
Αρκετοί από τους αθλητές κατέβηκαν στην Αθήνα και άλλοι σταμάτησαν να αγωνίζονται λόγω ηλικίας. Η κάμψη στο έμψυχο δυναμικό των ομάδων έχει παίξει τον ρόλο της στην πτώση των ομάδων. Είναι γνωστό ότι τα ψηλά παιδιά βγαίνουν στη Μακεδονία. Οταν όμως αυτά τα παιδιά βλέπουν ότι μόνο στην Αθήνα μπορούν να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους, μπορείς να τους στερήσεις το δικαίωμα της φυγής; Αν υπήρχαν οι προϋποθέσεις στη Θεσσαλονίκη, θα έφευγαν; Εκεί πρέπει να δώσουν το βάρος οι ομάδες: στη δημιουργία των κατάλληλων προϋποθέσεων για να μένουν αυτά τα παιδιά στη Θεσσαλονίκη.
Η οργάνωση των ομάδων είναι μηδαμινή. Ειδικά στο μπάσκετ η Θεσσαλονίκη ήταν η “μητρόπολη” του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Ηταν από τις λίγες ευρωπαϊκές πόλεις που είχαν δύο ομάδες να πρωταγωνιστούν στο ελληνικό πρωτάθλημα και στην Ευρώπη. Ηταν αναμενόμενο από τη στιγμή όπου οι ομάδες δεν δούλευαν με στόχο τη διάρκεια και την προοπτική προς το μέλλον να έρθει και η πτώση.
Το πρόβλημα που υπάρχει ειδικά με τους παράγοντες είναι έντονο. Οι αλλεπάλληλες αλλαγές των προέδρων και διοικήσεων, που παραιτούνται ή αναγκάζονται σε παραίτηση, και η αντιπολίτευση εντός της εκάστοτε διοίκησης των ομάδων, συνεπικουρούμενης και από μια μερίδα των οπαδών, διαιωνίζουν τη σαθρή κατάσταση. Οι διοικήσεις των ομάδων πρέπει να έχουν την πλήρη ευθύνη των αποφάσεων. Δεν επιτρέπεται να ζητούν έγκριση από τις “θύρες” για το τι θα αποφασίσουν, τι μετεγγραφές θα κάνουν ή ποιον προπονητή θα προσλάβουν. Εκεί κάπου χάνεται το παιχνίδι. Χρειάζονται σοβαροί παράγοντες με κύρος και γνώσεις. Ακόμη και αν βρεθεί στο τιμόνι κάποιος οικονομικά ισχυρός, όταν ακούει αυτά τα πράγματα, θα τολμήσει να ανακατευθεί; Θα τολμήσει να βάλει τα λεφτά του;». ΑΠ. ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΣ «Πληρώνω οφειλές άλλων»…
Ο πρόεδρος του ΤΑΚ ΠΑΟΚ Απόστολος Αλεξόπουλος εντοπίζει ως κύριο πρόβλημα την οικονομική αναξιοπιστία των ομάδων της Θεσσαλονίκης, που κάνει παίκτες και προπονητές να τις αποφεύγουν: «Κατ’ αρχήν το χρήμα που κυκλοφορεί στην πρωτεύουσα είναι χρήμα το οποίο αποκτάται ευκολότερα από ό,τι στην περιφέρεια και στη Θεσσαλονίκη. Και αυτό γιατί οι παράγοντες των αθηναϊκών ομάδων παίρνουν τα χρήματά τους πίσω. Οι ομάδες τους είναι ανταποδοτικές, σε αντίθεση με εκείνες της Θεσσαλονίκης όπου δεν ισχύει αυτό, αν και οι παράγοντες του μπάσκετ εκεί διαθέτουν πολύ περισσότερα χρήματα. Σε αυτή την ισορροπία πρέπει να προσανατολισθούν οι βορειοελλαδίτικες ομάδες.
Το παρελθόν δυστυχώς μας κυνηγά ακόμη. Εκεί πρέπει να αναζητήσουμε τα αίτια της πτώσης των ομάδων της Θεσσαλονίκης και κυρίως στην οικονομική διαχείρισή τους. Είναι κάτι που το ζω στο πετσί μου καθημερινά, καλούμενος να πληρώσω οφειλές εκείνων των περιόδων. Εχουν δοθεί μεγάλα ποσά και δυστυχώς διετέθησαν σε λανθασμένη κατεύθυνση. Δεν δόθηκε τίποτα ώστε να δημιουργηθεί μια υποδομή η οποία να εγγυάται ένα καλύτερο μέλλον. Τώρα καλείται κάθε νέος πρόεδρος να ξεκαθαρίσει αυτή την κατάσταση.
Οσο πιο πίσω γυρνάω, διαπιστώνω πόσο ερασιτέχνες ήταν οι παράγοντες και πόσο εδραιωμένη ήταν η πεποίθηση στους διοικούντες ότι “τώρα είμαι και αύριο δεν είμαι θα φύγω σύντομα και δεν με ενδιαφέρει τι θα αφήσω πίσω μου”. Αυτή είναι μια σκληρή πραγματικότητα για τους παράγοντες του παρελθόντος εξαιρέσει ελαχίστων περιπτώσεων που πέρασαν από όλες τις ομάδες της Θεσσαλονίκης.
Σήμερα η διοίκηση των ομάδων πρέπει να στηρίζεται στις αρχές του μάνατζμεντ. Ειδικά στον ΠΑΟΚ έχει συνειδητοποιηθεί ότι αν δεν υπακούσουμε στους κανόνες αυτούς, δεν θα βγούμε από το αδιέξοδο. Πρέπει να σεβαστούμε τις αρχές του σύγχρονου μάνατζμεντ αν θέλουμε να πετύχουμε ανάταση του αθλητισμού. Επίσης πρέπει να μάθουμε να κάνουμε κινήσεις με λογική και να δημιουργήσουμε συνθήκες εμπιστοσύνης στις ομάδες.
Τα τελευταία χρόνια οι ομάδες της Θεσσαλονίκης έχουν χάσει την αξιοπιστία τους, οφείλουν λεφτά σε κάθε συναλλασσόμενο μαζί τους. Εδιωξαν παίκτες χωρίς να τηρήσουν τις υποχρεώσεις που είχαν από τις συμβάσεις, άλλαξαν τους προπονητές χωρίς σοβαρή αιτιολόγηση… Ολα αυτά δημιούργησαν μια ατμόσφαιρα δυσπιστίας, την οποία πληρώνει η ομάδα με την άρνηση των σπουδαίων παικτών και προπονητών να συνεργαστούν μαζί της».
