Γιώργος Βέλτσος

Με κεφαλαίο «Π» οι

Αυτή, δυστυχώς, είναι η Ελλάδα: μια φιάλη του Klein

«.....ομοιάζουσι προς την αράχνην,

Αρέσει στη βλακεία να κυβερνά. Αρπάξτε την κάθε πιθανότητα.

Η κάθοδός μου έπειτα από πολλά χρόνια σ' αυτόν τον Αδη των ρόλων και των πεθαμένων ηθοποιών με μόνη απομείνουσα, νέα όσο ποτέ, τη Ρένη Πιττακή

Στο «λόμπι» του οποίου ο Καμμένος, καμαρώνοντας τον «Μεγαλέξανδρο»

Είμαι πεπεισμένος πλέον, πως για την ελληνική κοινωνία και τα ΜΜΕ που της αξίζουν, ο πρόσφυγας είναι ο Αριστείδης Μπαλτάς.

Ετσι εχθές αργά η Ζωή Κωνσταντοπούλου έγραψε

Αυτός είναι ο τίτλος της παράστασης στο θέατρο Ροές.

Εχω μια άποψη για την πολιτική - που όσο αποστρέφομαι με θέλγει - ανάλογη με την άποψη του Φουκό για την τρέλα.

Και ο μεν Λεβέντης αποχώρησε, παρέμειναν ομως η Εύα Καϊλή, η πρώην υπουργός Αννα

Επίμονη, σιωπηλή, απόλυτα μοντέρνα, όπως οφείλουμε να είμαστε, η Ιρις Κάραγιαν

Με ή χωρίς

Σε έχω κακομαάθει αναγνώστη με τους ειρωνικούς μου γρίφους και τους αφορισμούς

«Αν πεθάνει το Ποτάμι, θα πεθάνω και εγώ μαζί του».

Σαν να μπορούσε να δαμάσει ένα φαινόμενο φυσικό. Κι όμως η σκηνή - εκεί όπου όλα μπορούν να συμβούν - της το επέτρεψε.

Ως τις πέντε Μαρτίου, τα σύνορα

Eύγε της: δημο

Την επόμενη φορά που θα πάει ο Τσίπρας τον Ολάντ

Μια λύση (οικονομική) θα ήταν τα ιδιωτικά κανάλια να μετέδιδαν