Ιωάννης Μ Κονιδάρης

Δεν χρειάζονται ειδικές γνώσεις για να συμφωνήσει κανείς με τη διαπίστωση ότι η κοινωνία μας βρίσκεται σε μια βαθιά και εκτεταμένη σύγχυση. Σε αυτό το πλαίσιο πρέπει να ενταχθεί και η σύγχυση, που το τελευταίο διάστημα εντάθηκε, στις σχέσεις μεταξύ Εκκλησίας και Κράτους. Καθώς είναι γεγονός ότι η αμοιβαία δυσπιστία επιτάθηκε με άστοχες ή/και αδέξιες κινήσεις και από τις δύο πλευρές.

Μια από τις πολλές, είναι αλήθεια, ιδιαιτερότητες που χαρακτηρίζει την έννομη τάξη της χώρας μας είναι η νομοθετική επίλυση θεμάτων που εν τούτοις εξακολουθούν, και μετά την επίλυσή τους, να παραμένουν άλυτα!

Οπως η πολιτική ζωή στα χρόνια πριν από την επιβολή της δικτατορίας των συνταγματαρχών

Συμπληρώνεται αύριο εκατονταετία από την επιβολή του «αναθέματος» κατά του Ελευθερίου Βενιζέλου,

H έναρξη μιας συζητήσεως, με πρωτοβουλία της κυβερνήσεως, για την αναθεώρηση του Συντάγματος, αν πρόκειται για πραγματική πρόθεση και όχι για προσχηματικό διάλογο,

Το τελευταίο διάστημα και ιδίως εν όψει της συγκλήσεως της Πανορθόδοξης Συνόδου κατέστη, ακόμη και στους αμύητους,

Στην ταλαίπωρη χώρα μας δεν βιώνουμε, από ετών, μόνο δυσεπίλυτα πολιτικά και οικονομικά προβλήματα αλλά, κατά την πεποίθησή μου, και ένα συνεχώς διευρυνόμενο πρόβλημα αισθητικής.

Συμπληρώνεται εφέτος εκατονταετία από την επιβολή, από τον τότε Μητροπολίτη Αθηνών Θεόκλητο [Μινόπουλο] και την Ιερά Σύνοδο, του μεγάλου αφορισμού ή αναθέματος κατά του Ελευθερίου Βενιζέλου.

Δυστυχισμένε μου λαέ, καλέ και ηγαπημένε, πάντοτ' ευκολοπίστευτε και πάντα προδομένε.

Σε συνθήκες οικονομικής ασφυξίας της χώρας και στον απόηχο πρόσφατης δημοσκοπήσεως, σύμφωνα με την οποία η συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων προτιμά τον χωρισμό Κράτους - Εκκλησίας,

Συχνά ακούω να λέγεται ή να γράφεται, ενίοτε και από έγκριτους δημοσιογράφους, όχι σπάνια και από επίσημα χείλη

Το αποτέλεσμα των πρόσφατων εθνικών εκλογών σήμανε, χωρίς αμφιβολία, αλλαγή σελίδας στην πολιτική ιστορία του τόπου μας.

Η νέα ακαδημαϊκή χρονιά, που ξεκίνησε με τη θρησκευτική τελετή του Αγιασμού, βρίσκει τα πανεπιστήμιά μας σε μια κατάσταση περιδινήσεως. Η κατάσταση αυτή επικρατεί, ατυχώς, προεχόντως στα μεγαλύτερα και αρχαιότερα Ιδρύματα και έχει πολλά και ποικίλα αίτια.

Η ολοκλήρωση των σχετικών διαδικασιών με την ανάδειξη πρυτάνεων στα δύο αρχαιότερα πανεπιστημιακά ιδρύματα της χώρας επιτρέπει την κατάθεση των σκέψεων που ακολουθούν.

Συμπληρώθηκαν, αισίως(!), τέσσερα χρόνια κατά τα οποία η αιμάσσουσα οικονομία της χώρας μας ζει στον αστερισμό των «Μνημονίων».