Μπίλεφελντ

Οι μαθητές και οι μαθήτριες του Γυμνασίου-Λυκείου του Μπίλεφελντ εκμηδενίζουν μέσα από τα κείμενά τους τη φυσική απόσταση που τους χωρίζει από την Έλλάδα.

Το Ελληνικό Γυμνάσιο-Λύκειο Μπίλεφελντ στα 40 και πλέον χρόνια παρουσίας του λειτουργεί ως φάρος για την ελληνική διασποράς, συμβάλλοντας στη δημιουργία μορφωμένων και ενεργών δημοκρατικών πολιτών που θα προσφέρουν τόσο στην ελληνική όσο και τη γερμανική κοινωνία.

Με αφετηρία τα χρόνια της μεγάλης ελληνικής μετανάστευσης, η Βασιλική και ο Πέτρος Σαμαράς αφηγούνται τη δική τους διαδρομή στη Γερμανία. Μιλούν για τον μόχθο, την οικογένεια, τη δημιουργία των ελληνικών θεσμών της ομογένειας και την επιθυμία για επιστροφή στην πατρίδα που παρέμεινε ζωντανή επί δεκαετίες

Η ιστορία των Ελλήνων και των Ελληνίδων που ήρθαν για εργασία στη Γερμανία αποδεικνύει πώς η μετανάστευση μπορεί να ενισχύσει τόσο τη χώρα υποδοχής όσο και την κοινότητα των μεταναστών.

Η Σοφία Σαμαρά, μετανάστρια δεύτερης γενιάς στη Γερμανία, μιλά στους μαθητές του Ελληνικού Σχολείου για την εμπειρία της μετανάστευσης, τη ζωή ανάμεσα σε δύο πολιτισμούς και το πώς διατηρεί σήμερα την ελληνική ταυτότητα των παιδιών της

Οι προβληματισμοί των νέων της διασποράς και ο καθοριστικός ρόλος του ομογενειακού σχολείου.

Ο ρόλος ενός ελληνικού σχολείου σε μια πόλη, όπου για πολλές δεκαετίες η ελληνική διασπορά αφήνει το δικό της αποτύπωμα, δεν εξαντλείται μόνο στο ωρολόγιο πρόγραμμα, αλλά αφορά το σύνολο της κοινότητας.

Το ελληνικό και το γερμανικό εκπαιδευτικό σύστημα ακολουθούν διαφορετικές διαδρομές, όμως οι μαθητές της ομογένειας έχουν τη δυνατότητα να αξιοποιήσουν τα πλεονεκτήματα και των δύο.

Σε μια πόλη που έχει ξεχάσει να κοιμάται, ένας νεαρός ανακαλύπτει πως η ελπίδα δεν κάνει θόρυβο· ανθίζει σιωπηλά.

Την πατρίδα δεν την κουβαλάς μόνο στις αναμνήσεις, αλλά κυρίως στους ανθρώπους που εξακολουθούν να τη ζωντανεύουν μέσα σου. Ένα σύντομο λογοτεχνικό κείμενο για τη νοσταλγία, τη μετανάστευση και τη στιγμή που η επιστροφή αποδεικνύεται περισσότερο εσωτερική παρά γεωγραφική.