Επιστροφή στην παλαιά τέχνη της επιστολογραφίας και της επιστολικής λογοτεχνίας με επιστολές που απευθύνονται σε έλληνες ή σε ξένους συγγραφείς, σε δημοσιογράφους, σε ηθοποιούς αλλά και σε «χάρτινους ήρωες» του 20ού αιώνα, παραπέμποντας σε είδη όπως το επιστολικό μυθιστόρημα, η δημοσιογραφική συνέντευξη και το δοκίμιο με προσωπικό και εξομολογητικό τόνο.
Το κλασικό πλέον έργο του βρετανού συγγραφέα σε μια νέα, επετειακή και συλλεκτική, έκδοση από τον Κάκτο. Ο Οργουελ το έγραψε στα τέλη της δεκαετίας του 1940 αλλά η δυστοπική αφήγηση για το καθεστώς της τρομοκρατίας και τη φύση του ολοκληρωτισμού παραμένει συγκλονιστικά διορατική και επίκαιρη.
Ενα ζευγάρι ηλικιωμένων αποφασίζει να επεκτείνει τη ζωή του μέσα στον χρόνο με την κατάψυξη, ενώ ένα δεκαπεντάχρονο κορίτσι ξυπνάει από την κατάψυξη για να βρεθεί σε έναν παντελώς ασυνεννόητο κόσμο. Ο χρόνος, η μνήμη και το ερώτημα για τη δυνατότητα υπέρβασης του θανάτου σε ένα μυθιστόρημα με αδιάκοπη δράση και προσεκτικά δουλεμένους χαρακτήρες.
Το δεύτερο αυτοτελές μέρος του «Κουαρτέτου των Εποχών» της σκωτσέζας συγγραφέως. Στο επίκεντρο του θαυμάσιου μυθιστορήματος βρίσκεται μια ετερόκλητη συντροφιά ανθρώπων οι οποίοι, ενώ έχουν μαζευτεί για τις γιορτές σε μια έπαυλη, αντιμετωπίζουν τις διαταραγμένες σχέσεις και τη ζοφερή εποχή τους. Επικρατούν, εν τέλει, αγάπη και ενσυναίσθηση.
Η Τζοάνα, ανύπαντρη μητέρα, ακούει και μεταδίδει μια φήμη για κάποια γνωστή δολοφόνο, τη Σάλι, η οποία λέγεται πως ζει στη μικρή τους πόλη με διαφορετικό όνομα. Κάποτε, είχε μαχαιρώσει ένα μικρό αγόρι. Τώρα, οι κάτοικοι ζουν μέσα στην αγωνία για τα παιδιά τους, ενώ η Τζοάνα μετανιώνει γι’ αυτά που είπε.
Ενας άντρας γράφει μια μακρά ηλεκτρονική επιστολή σε συνέχειες στο κορίτσι που αγάπησε στα εφηβικά του χρόνια, μια εξομολόγηση στην οποία ξετυλίγεται η πορεία του ιδεαλιστή πολιτικού πατέρα του στα χρόνια του Βρώμικου ’89, αντίθετα με εκείνη των παλιών συντρόφων του, και εν τέλει η σχέση πατέρα και γιου με φόντο το πολιτικο-κοινωνικό τοπίο της […]
Στο ιστορικό μυθιστόρημα, στο οποίο καταξιώθηκε, επιστρέφει η Ισμήνη Καπάνταη με το νέο της βιβλίο που διαδραματίζεται στη μετεπαναστατική Ελλάδα με πρωταγωνιστές δύο οικογένειες, τους αυτόχθονες Καμπάσηδες και τους ξενόφερτους Κουμάντηδες. Οικογένειες, φατρίες, συγκρούσεις για την εξουσία και τη διατήρηση των κεκτημένων, εμφύλιοι, διχασμοί σε μια Ελλάδα μακρινή αλλά πολύ οικεία.
Η Γελένα Λένγκολντ μεταφράζεται πρώτη φορά στα ελληνικά και είναι μια ευκαιρία για τους έλληνες αναγνώστες να συναντηθούν με μία από τις σημαντικότερες γυναίκες συγγραφείς της Σερβίας. Η συγκεκριμένη συλλογή διηγημάτων απέσπασε το Βραβείο Λογοτεχνίας της ΕΕ το 2011. Απολαυστικές ιστορίες, ολοζώντανοι ήρωες, πανέξυπνη, τερπνή εστίαση στις λεπτομέρειες.
Ο Νίκολας, αρχηγός μιας συμμορίας αγοριών που ελέγχει τις πιάτσες διακίνησης ναρκωτικών της Νάπολι, φιλοδοξεί να γίνει «βασιλιάς» της πόλης. Θα τα καταφέρει;
Αποσπασματικός, αυτοαναφορικός λόγος με έντονα στοιχεία θεατρικής γραφής, τα γνώριμα στοιχεία του συγγραφικού ύφους του Μισέλ Φάις χαρακτηρίζουν και το νέο του μυθιστόρημα με πρωταγωνίστρια μια ερευνήτρια, εμμονική αναγνώστρια του Κάφκα, που προσπαθεί να αφουγκραστεί την καφκική σιωπή σε ένα αφήγημα με μορφή θεατρικού αναλογίου αποτελούμενου από ημερολόγια, όνειρα και επιστολές.
Είμαστε οι περισσότεροι τέκνα του 20ού αιώνα αλλά αυτός που διατρέχουμε αλλάζει τον κόσμο γύρω μας με κινηματογραφική ταχύτητα. Το όχημα λέγεται παγκοσμιοποίηση και διαπερνά το σύνολο των φαινομένων που καθορίζουν τη ζωή μας και την πορεία της ανθρωπότητας. Οι εύστοχες αναλύσεις του Γεροδήμου μας βοηθούν να κατανοήσουμε καλύτερα τις αλλαγές και τον κόσμο που […]
Η Μάρω και ο Μελισσινός, σαραντάρηδες, ταξιδεύουν από την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη προς το Αδελφικό Σερρών αναζητώντας διαφυγή και απαντήσεις σε απώλειες, τραύματα και ενοχές. Το παρελθόν τους, η σχέση τους, οι επιλογές τους παρουσιάζονται μέσα από εναλλασσόμενες πρωτοπρόσωπες ζωηρές αφηγήσεις αναμνήσεων και ενδοσκόπησης πριν από τη νέα εκκίνηση και την όψιμη ενηλικίωση.
Βαρκελώνη. Επίκειται το δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία της Καταλωνίας από την Ισπανία. Ο ντετέκτιβ Πέπε Καρβάλιο, ήρωας του Μανουέλ Βάθκεθ Μονταλμπάν, ψάχνει μια εξαφανισμένη πόρνη και τον δολοφόνο μιας γιαγιάς και της εγγονής της. Πρωταγωνιστεί η Αμέλια, παντρεμένη με τον Μαξ, αλλά όχι πιστή σύζυγος. Ο ήρωας αισθάνεται γέρος.
Η εβραϊκή νεωτερικότητα αναπτύχθηκε και εξελίχθηκε μεταξύ Διαφωτισμού και Ολοκαυτώματος και επηρέασε σημαντικά τον πολιτισμό και τις δημοκρατίες της Δύσης. Σήμερα όμως, σύμφωνα με τον Τραβέρσο, φτάνει στο τέλος της. Ο εβραϊκός λαός δεν είναι πλέον ο «παρίας της Δύσης», η οποία αντιμετωπίζει άλλα μείζονα προβλήματα που ορίζουν το παρόν της και το ιστορικό γίγνεσθαι.
Τα επιτεύγματα και οι αστοχίες, η υλική πρόοδος και οι κοινωνικές αντιφάσεις της γηραιάς ηπείρου στις επτά δεκαετίες που ακολούθησαν τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο μελετώνται διεξοδικά από τον Ιαν Κέρσοου
Ημερολόγια, απομνημονεύματα, επιστολογραφία, περιηγητικά κείμενα αποτελούν την πρώτη ύλη από την οποία η συγγραφέας αντλεί τις μικρές, εξαιρετικά ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες της καθημερινότητας στη μετεπαναστατική Ελλάδα. Εδέσματα, ζαχαροπλαστική, ασθένειες και η θεραπεία τους, γιατροσόφια, αγορές, θέατρα και καφενεία, παιδεία, οπλοφορία, εγκληματικότητα και πολλές άλλες θεματικές συνθέτουν ένα απολαυστικό ανάγνωσμα.
Ενα μυθιστόρημα βασισμένο σε αληθινά γεγονότα, που βραβεύτηκε στην Τσεχία και μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες. Μια οικογενειακή τραγωδία, το 1954, θα αναγκάσει την εννιάχρονη Μίρα να ζήσει για κάμποσο καιρό με τη Χάνα, τη μυστηριώδη και καταθλιπτική θεία της, μια γυναίκα τρομακτική αλλά και ευάλωτη. Το παρελθόν κρύβει πάντοτε φοβερά, συντριπτικά πράγματα.
Ο Τάσος Γιαννίτσης είναι βέβαια βαθύς γνώστης του ασφαλιστικού προβλήματος. Αλλά με αυτό το εξαιρετικά ενδιαφέρον βιβλίο του το συναρτά με το θέμα της ανάπτυξης και τα μακροοικονομικά μεγέθη. Η λύση του ασφαλιστικού προβλήματος ορίζεται όχι μόνο από την πορεία της οικονομίας, αλλά και από τον τρόπο που σκεφτόμαστε και αντιλαμβανόμαστε το μέλλον.
Το βιβλίο του γάλλου ιστορικού του Collège de France αποτελεί αναστοχασμό μιας εποχής, αλλά και προσωπική απολογία και αναδιατύπωση μιας μελλοντικής πρότασης αριστερής πολιτικής. Ο Πιερ Ροζανβαλόν μιλάει για την εξέγερση, την εξουσία, τη φθορά και την απογοήτευση μέσα από τη δική του πολιτική εμπειρία, υποδεικνύοντας ταυτόχρονα τις ευρύτερες προϋποθέσεις μιας ανανέωσης.
Σε αυτό το δυστοπικό αλλά αφοπλιστικό στην επιχειρηματολογία του βιβλίο, ο Αμίν Μααλούφ συμπεραίνει και μας προειδοποιεί: οι πολιτισμοί σε πλανητικό επίπεδο έχουν ναυαγήσει. Παλιά μεγάλα έθνη παρακμάζουν, νέες δυνάμεις αναδύονται, που δεν υπόσχονται τίποτε καλύτερο, και η ανθρωπότητα, καθώς πορεύεται σε ένα αβέβαιο μέλλον, μοιάζει να αρνείται την ίδια την ύπαρξή της.