Μπορεί ο καιρός να συνεχίζει να κάνει τα κόλπα του, όμως είναι γνωστό εδώ και αιώνες. Από τη στιγμή που θα μπει ο Μάιος έφτασε το καλοκαίρι και καμία ψυχρή εισβολή ή ανέλπιστη καταιγίδα δεν μπορεί να μας το χαλάσει. Ειδικά φέτος, που ο τελευταίος μήνας της άνοιξης μπαίνει μεγαλοπρεπώς, με ένα τριήμερο, και μας καλεί -όπως λέει και το παιδικό τραγούδι- να τον προϋπαντήσουμε στην εξοχή. Ακόμη, λοιπόν, κι αν δεν έχουμε κανονίσει ταξίδια και μίνι-διακοπές, μια εκδρομή μπορούμε να την πάμε για να τιμήσουμε την ημέρα όπως της αρμόζει.
Ευτυχώς, η Αττική είναι μεγάλη και γεμάτη ομορφιές. Αρκεί και μόνο να απομακρυνθούμε για λίγο από το μουντό κέντρο της Αθήνας και, ξεκινώντας από τα πολύ κοντινά βόρεια προάστια, οι πρασινάδες δεν αργούν να κάνουν την εμφάνισή τους. Η διάθεση αλλάζει, η επαφή με τη φύση ανοίγει την όρεξη και η παρέα αρχίζει να ζητάει φαγητό. Κάπου εδώ μπαίνουμε εμείς. Με εμπειρία χρόνων στο σπορ της καλής εξοχικής ταβέρνας, με μια σταθερή προτίμηση στο κρέας, τις γάστρες και τα μερακλήδικα μαγειρευτά, σας δίνουμε 10 κορυφαίες επιλογές, 10 μέρη για να φάτε τούτη την Πρωτομαγιά και να πιάσετε τον Μάιο όπως του πρέπει: νόστιμα και στον καθαρό αέρα.
Το Λάζο, Κερατέα
Γαλήνη, Πολυδένδρι
Αγρόκτημα Ρεγκούκου, Αμυγδαλέζα
Ο Γαβρίλης, Κουβαράς
Για τον Γαβρίλη είχα ακούσει αλλά έμελλε να τον επισκεφθώ πρώτη φορά με ένα μωρό στο πίσω κάθισμα, το οποίο είχε αποκοιμηθεί στα 40 περίπου λεπτά που κράτησε η διαδρομή από την Αθήνα στον Κουβαρά, το μικρό σε μέγεθος αλλά μεγάλο σε κρεατοφαγική φήμη χωριό των Μεσογείων. Η σχεδόν κάθετη ανηφόρα που οδηγεί στην ταβέρνα και η θέα των λίγων και, φυσικά, ασφυκτικά γεμάτων τραπεζιών στον εξωτερικό χώρο του μαγαζιού ήταν αποθαρρυντική. Ευτυχώς, όμως, επιμείναμε. Εδώ δεν έρχεσαι για το περιβάλλον –έχεις φροντίσει να πιάσεις τον Μάη πριν, στα γύρω λιβάδια, και να έρθεις πεινασμένος. Τα κρέατα κόβονται και ψήνονται μπροστά στα μάτια σου, τα παϊδάκια προβατίνας είναι άχαστα, το ίδιο και η μερακλίδικη συκωταριά. Σαλάτες, λουκάνικο, φρεσκοτηγανισμένες πατάτες και σπιτικό τζατζίκι συμπληρώνουν ένα γεύμα-εμπειρία που θα θέλεις να ζήσεις ξανά και ξανά.
Πιπινιός, Σταμάτα
Αν δεν είχε καεί τόσες φορές ετούτη η πλευρά της Πεντέλης, στους πρόποδες της οποίας βρίσκεται η Σταμάτα, το τοπίο που περιβάλλει την πλατεία του χωριού, γεμάτη παραδοσιακές ταβέρνες, θα ήταν μαγευτικό. Και τώρα, βέβαια, το μάτι του Αθηναίου ευχαριστιέται πρασινάδα, αν και περισσότερο ευχαριστιέται η μύτη του τη μεθυστική μυρωδιά των ψητών που σιγογυρνάνε στις σούβλες του Πιπινιού. Από τις πιο μεγάλες και γνωστές ταβέρνες της περιοχής, ο Πιπινιός σερβίρει εκλεκτά κρέατα σε μια δροσερή αυλή γεμάτη λουλούδια. Ιδανικό σκηνικό για να απολαύσεις τα κλασικά ψητά, κοντοσούβλι, κοκορέτσι, αλλά και ένα αρνάκι στη γάστρα όνειρο, που οφείλει να μπαίνει σε γενναία ποσότητα στη μέση κάθε τραπεζιού, για να τσιμπάνε όλοι.
Άγιος Μερκούριος, Βαρυμπόμπη
Μπαρμπα-Βασίλης, Μικροχώρι Καπανδριτίου
Λεστόρι, Βίλια
Ραμνούς, Ραμνούντα
ΚωτσΑνΝίτσα, Μαλακάσα
Παραδοσιακό καφενείο λέει η ταμπέλα της ΚωτσΑνΝίτσας, της ταβέρνας με το παράξενο όνομα στον πρωτότυπο –αν μη τι άλλο- ως επιλογή για φαγητό προορισμό της Μαλακάσας. Κι όμως, αυτή η παλιά μονοκατοικία με την αυλή που μεταμορφώθηκε σε μεζεδοπωλείο έχει να προσφέρει πολλά περισσότερα από ωραία διακοσμημένους χώρους και αξιοπρεπές φαγητό στην εξοχή.
