Το ντοκιμαντέρ ζει, όπως οι αγωνιστές και η ουτοπία

Λίγες ημέρες μετά τη λήξη του 18ου φεστιβάλ ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης Εικόνες του 21ου αιώνα, δύο ταινίες που έκαναν αίσθηση και συζητήθηκαν κατά τη διάρκεια της διοργάνωσης κατορθώνουν να βρουν τον δρόμο προς τις αίθουσες της Αθήνας. Αν και πρόκειται για δύο ταινίες φαινομενικά ανόμοιες –τοποθετούνται άλλωστε σε διαφορετικές περιόδους της ελληνικής Ιστορίας -, στην πραγματικότητα έχουν σχέση μεταξύ τους διότι μιλούν για μαχητές στον ατελείωτο αγώνα για μια καλύτερη και πιο δίκαιη ζωή.

Κάθε ημέρα στις 19.00 στην Αλκυονίδα (Ιουλιανού 42-46, πλατεία Βικτωρίας, τηλ. 210 8220.008) προβάλλεται το ντοκιμαντέρ του Νίκου Νούλα «Γεια σας και καλή αντάμωση ως νικητές!». Αναφέρεται στον θρυλικό λοχαγό του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας Ηλία Μεταλλίδη, ο οποίος συμμετείχε σε σημαντικές μάχες (Φλώρινα, Πατώματα, Λέσιτς κ.ά.). Οι αφηγήσεις του δεν έχουν τη μορφή αυτοβιογραφίας, αλλά προσπαθούν να φωτίσουν πλευρές του κινήματος το οποίο υπηρέτησε. «Στο πρόσωπο του Ηλία Μεταλλίδη» λέει ο Ν. Νούλας «τιμούμε όλες τις αγωνίστριες και όλους τους αγωνιστές που έπεσαν στα πεδία των μαχών, στα ξερονήσια και στις φυλακές, παλεύοντας για έναν καλύτερο κόσμο». Σημαντικό βοήθημα υπήρξε το βιβλίο «Θυμόμαστε – διδασκόμαστε – προχωράμε / με τον ΕΛ.ΑΣ. και το ΔΣΕ στην Κεντρική Μακεδονία» το οποίο, χάρη και στη βοήθεια της Ρούλας Μουτσέλου, της Αδαμαντίας Μπαμπούλα, του Γιάννη Σκαλιδάκη και άλλων, αποτελεί τη μοναδική αυτοπρόσωπη μαρτυρία για σημαντικά ιστορικά γεγονότα. Πράγματι, μέσα από τις αφηγήσεις του Μεταλλίδη, το ντοκιμαντέρ μετατρέπεται σε ένα σύντομο χρονικό της δράσης των ανταρτών του Δημοκρατικού Στρατού στον Γράμμο και στο Βίτσι, στα έτη 1948 και 1949.

Στις αίθουσες Αστορ (Σταδίου 28, Στοά Κοραή, τηλ. 210 3211.950) και Μικρόκοσμος (Λεωφ. Συγγρού 106, τηλ. 210 9230.081), στην ταινιοθήκη της Ελλάδος και στη «Σταύρος Τορνές» (Θεσσαλονίκη) προβάλλεται το ντοκιμαντέρ «Επόμενος σταθμός: Ουτοπία» του Απόστολου Καρακάση που μας θυμίζει τον αγώνα για επιβίωση των εργαζομένων στο εργοστάσιο κατασκευής υλικών οικοδομής της ΒΙΟΜΕ στη Θεσσαλονίκη. Οταν η επιχείρηση έκλεισε, ορισμένοι από τους εργάτες του αποφασίζουν να κάνουν κάτι επαναστατικό προκειμένου να αντιμετωπίσουν την ανεργία: το κατέλαβαν και το λειτούργησαν μόνοι τους με τις αρχές της άμεσης δημοκρατίας.

Το «Επόμενος σταθμός: Ουτοπία» ξετυλίγει το νήμα ενός περιπετειώδους εγχειρήματος που βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη και μαζί ένα μοναδικό ντοκουμέντο των ταραγμένων καιρών μας. «Οταν ξεκινήσαμε τα γυρίσματα αυτής της προσπάθειας των εργατών να αναλάβουν τη λειτουργία του εγκαταλελειμμένου εργοστασίου τους, σχεδόν τρία χρόνια πριν, κανείς, ούτε εμείς ούτε εκείνοι γνώριζαν την ξεχωριστή εμπειρία που θα ξετυλιγόταν μπροστά μας» είπε ο σκηνοθέτης της ταινίας. «Αυτό που καταλήξαμε να καταγράφουμε ήταν μια έντονη περιπέτεια που προκάλεσε ανάμεικτα συναισθήματα αβεβαιότητας και έντασης μαζί με ενθουσιασμό και ελπίδα, προσφέροντάς μας μια δυνατή, πολυεπίπεδη ιστορία».