Δύο κατάρες

Υποθέτω πως όλοι συμφωνούμε ότι το πολιτικό σύστημα κουβαλάει διαχρονικά και διακομματικά δύο κατάρες: τη φαυλότητα και την αναξιοπιστία. Νομίζω πως το έχουν αντιληφθεί όλοι – πλην ίσως των ίδιων των πολιτικών… Ετσι, ενώ η κοινωνία βοά, αυτοί συνεχίζουν να φορτώνουν στην πλάτη του τις ίδιες κατάρες με την ίδια κουτοπόνηρη αμεριμνησία.

Δύο κατάρες | tovima.gr
Υποθέτω πως όλοι συμφωνούμε ότι το πολιτικό σύστημα κουβαλάει διαχρονικά και διακομματικά δύο κατάρες: τη φαυλότητα και την αναξιοπιστία.

Νομίζω πως το έχουν αντιληφθεί όλοι – πλην ίσως των ίδιων των πολιτικών… Ετσι, ενώ η κοινωνία βοά, αυτοί συνεχίζουν να φορτώνουν στην πλάτη του τις ίδιες κατάρες με την ίδια κουτοπόνηρη αμεριμνησία.
Θα πάρω ένα τυπικό παράδειγμα από τον σχηματισμό της κυβέρνησης: την υπουργοποίηση του πρύτανη του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου.

Πριν από έναν χρόνο, η συντριπτική πλειοψηφία των κομμάτων και των βουλευτών της τότε Βουλής ψήφισε έναν νέο νόμο για τα πανεπιστήμια.
Ο νόμος αυτός επιχειρούσε να βάλει τέλος στο κλίμα ανοργανωσιάς, δοσοληψίας και εκπαιδευτικής ανεπάρκειας που (κατά γενική παραδοχή) επικρατούσε στα ελληνικά ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα.
Δεν θα σταθώ στο περιεχόμενο του νόμου, δεν είναι αυτό σήμερα το ζητούμενο. Υποθέτω θα περιέχει καλές και λιγότερο καλές προβλέψεις – όπως άλλωστε όλοι οι νόμοι…
Θα σταθώ στην αντίδραση της λεγόμενης πανεπιστημιακής κοινότητας και στην άρνησή της να αποδεχτεί τη νομοθεσία της Ελληνικής Δημοκρατίας. Για διάφορους λόγους που επικαλείται ο καθένας αλλά κυρίως επειδή κανένας δεν θέλει να αλλάξει τίποτα στην παθογένεια που τον τρέφει.
Μεταξύ των πρωτοστατούντων στο κύμα αντίδρασης ήταν οι εν ενεργεία πρυτανικές αρχές και μεταξύ αυτών ο αγωνιστής πρύτανης του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου.
Ως εδώ, κανένα πρόβλημα. Δικαίωμά του να αγωνίζεται για ό,τι φρονεί σωστό ή απλώς για ό,τι τον συμφέρει.
Το πρόβλημα προκύπτει όταν, δέκα μήνες αργότερα, ο αγωνιστής πρύτανης (του δημοκρατικού, δημόσιου κτλ. πανεπιστημίου) αναλαμβάνει υφυπουργός Παιδείας – ας πούμε ότι από κάποιους εκτιμήθηκαν κάποια προσόντα του.
Αλλά εδώ αρχίζει το παπατζιλίκι.
Διότι τι θα κάνει πλέον ο αγωνιστής-πρύτανης-υφυπουργός;
Θα εφαρμόσει ως υφυπουργός τον νόμο με τον οποίο διαφωνούσε ως πρύτανης;
Ή δεν θα εφαρμόσει ως υφυπουργός τον νόμο επειδή διαφωνούσε ως πρύτανης;
Αν συμβεί το πρώτο, ο πρύτανης εκτός από αγωνιστής θα αποδειχτεί και πρωταθλητής της κωλοτούμπας.
Αν συμβεί το δεύτερο, τότε είναι η δημοκρατική πολιτεία που καλείται να κάνει κωλοτούμπα απέναντι στις οργανωμένες, βίαιες μειοψηφίες των πανεπιστημίων.
Ο,τι από τα δύο κι αν συμβεί όμως ποιο θα είναι το αποτέλεσμα; Οτι η κοινωνία θα συνεχίσει να αντιλαμβάνεται την πολιτική ως ένα σύστημα φαυλότητας και αναξιοπιστίας.
Ενα σύστημα δηλαδή όπου άλλα έλεγες χθες, άλλα σκέφτεσαι σήμερα κι άλλα θα κάνεις αύριο.
Στο όνομα μιας ατέρμονης συναλλαγής που καθορίζεται από αναρίθμητα συμφέροντα. Και από καμία πεποίθηση!

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
  • Μια σοβαρή συζήτηση Η συζήτηση σε επίπεδο πολιτικών αρχηγών την περασμένη Παρασκευή στη Βουλή για την εξελισσόμενη υγειονομική κρίση είχε εξάρσεις και... ΒΗΜΑτοδότης |
Σίβυλλα
Helios Kiosk