Η τελευταία πινελιά της Οπυς Ζούνη

Σ’ αυτή την τελευταία δουλειά της καλλιτέχνιδας επικεντρώνεται η έκθεση που με τίτλο «Η τελευταία πινελιά – Το εργαστήρι της Όπυ Ζούνη» εγκαινιάζεται στις 6 Ιουλίου στο Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών. Εικοσιέξι έργα της αξέχαστης ΄Οπυς Ζούνη, εκπροσώπου της γεωμετρικής τέχνης στην Ελλάδα, «διηγούνται» τις εικαστικές της περιπέτειες εκ των οποίων τα 21 έργα είναι της τελευταίας της δουλειάς που δεν έχουν ξανά παρουσιαστεί. Την επιμέλεια της παρουσίασης, έχουν ο σύζυγός της Αλέκος και τα παιδιά της. Σύμβουλος στην έκθεση θα είναι η παλαιά συνεργάτης του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κέντρου Δελφών, ιστορικός τέχνης και μουσειολόγος Κατερίνα Κοσκινά.

«Χρησιμοποιώ την προοπτική ελεύθερα, όπως και τη συμμετρία. Δεν είναι αυτοσκοπός, ίσα – ίσα είναι το κλειδί, η ιδέα για κάτι άλλο… Όταν ο επισκέπτης σου λέει “η τέχνη με βοηθά να ζήσω”, είτε είναι νέος είτε είναι τρίτης ηλικίας, σου δίνει την κινητήρια δύναμη για να δουλεύεις, να προχωρήσεις τον εαυτό σου… Απώτερος σκοπός κάθε καλλιτέχνη είναι η επικοινωνία με το κοινό και κάθε μουσείο καλείται με τη σειρά του να συνδράμει στην ολοκλήρωση αυτής της επικοινωνίας», έλεγε η καλλιτέχνιδα που έφυγε από τη ζωή το 2008 σε ηλικία 67 ετών αφού είχε δώσει μάχη με τον καρκίνο για 12 χρόνια.

«Είναι ειλικρινά μεγάλη τιμή να συμμετέχω στην παρουσίαση μιας ειδικής έκθεσης που προετοιμάστηκε με άπειρη φροντίδα και σεβασμό από τους δικούς της ανθρώπους και που παρουσιάζεται στο Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών», αναφέρει στο σημείωμα της η Κατερίνα Κοσκινά και συνεχίζει: «Στην έκθεση αυτή, που πρωτοπαρουσιάζονται και κάποια από τα τελευταία και άγνωστα ακόμη έργα της δημιουργού, προβάλλεται και πραγματώνεται εικαστικά η ισορροπία που διέπει φαινομενικά αντιθετικές φόρμες και τάσεις, μετατρέποντάς τις σε νοητικές ασκήσεις και αισθητικές απολαύσεις. Τα τελευταία χρόνια ο αυστηρός χαρακτήρας των έργων της Όπυς Ζούνη “διαταράχθηκε” από την παρεμβολή ακαθόριστων μορφολογικά χρωματικών στοιχείων, που αντιπαραβάλλονται στη σαφήνεια των γεωμετρικών σχημάτων των έργων της. Είναι σαφές ότι από τη δεκαετία του’ 90 τα έργα της Όπυ Ζούνη ακροβατούν ηθελημένα μεταξύ δύο κόσμων. Ο ορθολογισμός που αποπνέουν δεν αποκλείει την πρόκληση συναισθηματικών φορτίσεων. Η Όπυ Ζούνη είναι μια γυναίκα καλλιτέχνις. Τα έργα της αντανακλούν όχι μόνο τη σκέψη της, αλλά και το συναίσθημά της. Η ίδια αγαπούσε τον κόσμο, τη φύση. Η αυστηρή λογική της φόρμας προέκυπτε γι’ αυτήν φυσικά από τον πραγματικό, τον εξωτερικό κόσμο. Τη “συμπλήρωσε” με τη ζεστασιά και τη φωτεινότητα του χρώματος, που πηγάζουν από τον εσωτερικό, ψυχικό κόσμο της δημιουργού και που παραπέμπουν, ακαθόριστα, σε κάτι που θυμίζει την ελεύθερη ιμπρεσσιονιστική χρωματική πανδαισία ή την εξπρεσιονιστική χειρονομιακή αποτύπωση ενός έντονου συναισθήματος.. Αυτή η διπλή ταυτότητα προσέδωσε στο έργο της δυνατότητες για δύσκολους συνδυασμούς συνθετικούς, αισθητικούς αλλά και συναισθηματικούς, που αντί να προδίδουν, εμπλουτίζουν την πολύχρονη έρευνά της»

Γεννημένη στο Κάϊρο το 1941, η ΄Οπυ Ζούνη εγκαταστάθηκε οριστικά στην Αθήνα από το 1963, όπου συνέχισε στη Σχολή Καλών Τεχνών τις σπουδές που είχε ολοκληρώσει σε πρώτη φάση στην Αίγυπτο. Από την δεκαετία του’ 70 αναγνωρίζεται ως μια καλλιτέχνις της γεωμετρικής αφαίρεσης, ενώ από την δεκαετία του’ 90 μπολιάζει τη δουλειά της και με μια εξπρεσιονιστική συνύπαρξη, όπως έλεγε η ίδια.

Στα τέλη του 2008 διακόπτεται το νήμα της ζωής της αφήνοντας πίσω της ένα πλούσιο έργο μοιρασμένο σε μουσεία, δημόσιους χώρους και ιδιωτικές συλλογές. Ένα απάνθισμα από τα πιο πρόσφατα έργα της δουλεμένα μέσα στο 2008 – «τελευταία πινελιά» – συμπληρωμένα με ελάχιστα προγενέστερα, παρουσιάζονται σ’ αυτή την έκθεση, σαν μια πρόταση ορισμού της καλλιτεχνικής της δημιουργίας.