• Αναζήτηση
  • Αποχαιρετισμός στον Αλέξανδρο Γιώτη

    Σε μια γειτονιά καινούργια μετακόμισε μόνιμα από το προηγούμενο Σάββατο ο Αλέξανδρος Γιώτης. Το τελευταίο μήνυμα που μας άφησε δεν χωρούσε αμφισβητήσεις και δεν δεχόταν διευκρινίσεις. «Αναχωρώντας απαιτώ να μην κατατεθούν στεφάνια, να μην κατατεθούν λουλούδια, να μη βγουν καφέδες και κονιάκ και άλλα κόλυβα. Απαιτώ όμως ένα μεγάλο γαστρονομικό γεύμα για όλους τους παρόντες, σε όποιο χώρο. Δεν θέλω κλάματα αλλά γέλιο, διότι έτσι έζησα. Θέλω γέλιο, όπως οι αρχαίοι Θράκες, γιατί έτσι έζησα».

    Σε μια γειτονιά καινούργια μετακόμισε μόνιμα από το προηγούμενο Σάββατο ο Αλέξανδρος Γιώτης. Το τελευταίο μήνυμα που μας άφησε δεν χωρούσε αμφισβητήσεις και δεν δεχόταν διευκρινίσεις. «Αναχωρώντας απαιτώ να μην κατατεθούν στεφάνια, να μην κατατεθούν λουλούδια, να μη βγουν καφέδες και κονιάκ και άλλα κόλυβα. Απαιτώ όμως ένα μεγάλο γαστρονομικό γεύμα για όλους τους παρόντες, σε όποιο χώρο. Δεν θέλω κλάματα αλλά γέλιο, διότι έτσι έζησα. Θέλω γέλιο, όπως οι αρχαίοι Θράκες, γιατί έτσι έζησα».

    Εχω την τύχη να λέω πως υπήρξα φίλη του δημοσιογράφου – συγγραφέα – γαστρογράφου – Μέγα Γαστρονόμου της Λέσχης Γαστρονομίας Ηπείρου, ακόμη και η «αρχισυντάκτριά του» κάποια εποχή όπως τρυφερά με αποκαλούσε. Στην πραγματικότητα, ο Αλέξανδρος εκτός από φίλος στάθηκε δάσκαλος – κατ’ ουσίαν – όχι μόνο σε θέματα γαστρονομίας, γεύσης και παράδοσης, σε θέματα θεωρητικά και πρακτικά, αλλά κατάφερε να μου εμπνεύσει και λίγο από εκείνο το ηπειρώτικο πείσμα στην υποστήριξη του κατά συνείδησιν «ορθού», να δικαιώσει την επιμονή μου στη δεοντολογία και την αξιοπρέπεια.

    Δάσκαλος στάθηκε και για μια ολόκληρη σειρά νέων μαγείρων στους οποίους θεωρητικά δίδασκε ιστορία της γαστρονομίας, πρακτικά όμως τους έδινε μαθήματα ζωής. Δάσκαλο τον αποκαλούν ακόμη, με σεβασμό πραγματικό και λατρεία στο βλέμμα.

    Ο Αλέξανδρος Γιώτης δεν ήταν ένας εύκολος άνθρωπος. Βρωμόστομος και επιθετικός όταν κάτι τον ενοχλούσε,  βαθύτατα τρυφερός και ευαίσθητος στις ιδιωτικές του στιγμές. Η δημοφιλία του εξαντλήθηκε σε λίγους ανθρώπους που εκτίμησαν την αυθεντικότητά του και την αλήθεια του, αλλά την προσφορά του στον χώρο της ελληνικής γαστρονομίας δεν θα την αμφισβητήσει κανείς.

    Για την ιστορία, ο Αλέξανδρος ήταν ένα από τα ηγετικά στελέχη της Ομάδας πρωτοβουλίας Κανάλι 15 (1985 – 1987), μαζί με τον Ρούσσο Κούνδουρο, τον Γιάννη Τζαννετάκο τον Κωστή Φιλιππόπουλο, η οποία και έθεσε το ζήτημα της άρσης του κρατικού μονοπωλίου στην ραδιοτηλεόρασης.

    Η εκπομπή που προκάλεσε την αστυνομική και εισαγγελική επέμβαση με σύλληψη των στελεχών της ομάδας αυτής μεταδόθηκε από το σπίτι του. Μόνιμος εκφωνητής του σταθμού, ανέλαβε στη συνέχεια τη μεσημβρινή ενημερωτική ζώνη στον νεότευκτο τότε Αθήνα 984. Αργότερα ασχολήθηκε με τη μαγειρική ως μάγειρας, και ως δάσκαλος, παρουσίασε εκπομπή μαγειρικής (ΕΡΤ), έγραψε άρθρα και βιβλία γαστρονομίας, ιστορίας, μαγειρικής.

    Καλό ταξίδι Αλέξανδρε, σε γειτονιές ελπίζω ενδιαφέρουσες. Θα μας λείψεις. Πολύ.

    Γνώμες
    Σίβυλλα
    Helios Kiosk