• Αναζήτηση
  • Η φυγή των βιομηχανιών από την Ελλάδα

    Η φυγή των βιομηχανιών από την Ελλάδα | tovima.gr
    Ημετεγκατάσταση της επιχειρηματικής έδρας της τσιμεντοβιομηχανίας ΤΙΤΑΝ ελάχιστα απασχόλησε. Μολονότι ακολουθεί προηγηθείσα ανάλογη έξοδο τριών-τεσσάρων ανθουσών βιομηχανικών επιχειρήσεων από τις ελάχιστες που απέμειναν στη χώρα για να δικαιολογούν την αριστερή παραφιλολογία περί στυγνών καπιταλιστικών μονοπωλίων. Πρόκειται για την αναπόφευκτη συνέπεια της μόνιμης αντιπαλότητας κράτους και ιδιωτικής πρωτοβουλίας, κύριας αιτίας αποβιομηχάνισης της χώρας.
    Είμαι θαυμαστής της κινεζικής σοφίας, αρχαιότερης και νεότερης. Η τελευταία έχει συμπυκνωθεί από τον Ντενγκ Χσιάο Πινγκ στη μνημειώδη ρήση του «άσπρη γάτα, μαύρη γάτα, αρκεί να πιάνει ποντίκια». Μπορεί οι αθεράπευτοι αριστεροί στη χώρα μας να ξυπνούν και να κοιμούνται με την προσδοκώμενη ήττα της ιδιωτικής πρωτοβουλίας ιδιαίτερα στον τομέα της μεταποίησης, αλλά ο σοφός κινέζος ηγέτης αξιοποιώντας τις γάτες κάθε ιδεολογικού χρώματος πέτυχε να βγάλει τη χώρα του από την οικονομική εξαθλίωση για να την αναδείξει μέσα σε ελάχιστα χρόνια στη δεύτερη παγκόσμια οικονομική δύναμη.
    Η διαπίστωση προτρέπει: Και άσπρες και μαύρες γάτες, αρκεί να πιάνουν ποντίκια, όπου προέχει η διεθνής ανταγωνιστικότητα όλων των βιομηχανικών επιχειρήσεων. Που σημαίνει να τις φροντίζουμε όλες και να τους δίνουμε έτσι τη δυνατότητα να κυνηγούν ποντίκια, δηλαδή να είναι διεθνώς ανταγωνιστικές.
    Το πώς επιτυγχάνεται αυτό δεν προκύπτει μόνο από τον διαρκή τεχνολογικό εκσυγχρονισμό τους και την προσαρμογή στις απαιτήσεις της διεθνούς αγοράς. Αλλά και από το φορολογικό καθεστώς, που εδώ στην Ελλάδα είναι εξοντωτικό, και από τη δυνατότητα άνετης χρηματοδότησης με κεφάλαια κινήσεως αλλά και για περαιτέρω επενδύσεις. Χωρίς αυτές τις προϋποθέσεις που επιτρέπουν την κερδοφόρα επιβίωση και ανοίγουν προοπτικές για συνεχή ανάπτυξη δεν μπορούν να σταθούν οι βιομηχανικές επιχειρήσεις. Και οι μεν κρατικές, μολονότι κατά κανόνα ζημιογόνες, επιβιώνουν χάρις στην κρατική στήριξη σε βάρος του κρατικού προϋπολογισμού και των τραπεζών. Οι ιδιωτικές, στερούμενες υγιών κεφαλαίων και υπό το βάρος υπέρογκης φορολογίας και γραφειοκρατικής καταπίεσης, προκειμένου να αναπνεύσουν και αναπτυχθούν εκσυγχρονιζόμενες για να μην κλείσουν βρήκαν ήδη ως διέξοδο τη μεταφορά της έδρας τους εκτός ελληνικών συνόρων, διατηρώντας ευτυχώς την παραγωγική τους δραστηριότητα εντός Ελλάδος. Ετσι απαλλάσσονται από τη φορολογική καταπίεση, την πιστωτική ασφυξία και τον υψηλότοκο δανεισμό, δυσχερέστατο άλλωστε καθώς το τραπεζικό μας σύστημα είναι εξόχως προβληματικό. Είναι τραγικό για τον τόπο μας ότι κράτος και ιδιωτική πρωτοβουλία βρίσκονται σε διαρκή πόλεμο, ιδιαίτερα στον βιομηχανικό τομέα, αντί να συμπλέουν ώστε και η βιομηχανία να αναπτύσσεται με διεθνώς ανταγωνιστικές δυνατότητες και το κερδοφόρο και συνεχώς διογκούμενο οικονομικό αποτέλεσμα να συμβάλλει στην αύξηση του εθνικού εισοδήματος, των φορολογικών εσόδων, της εισροής υγιούς ξένου συναλλάγματος από εξαγωγές και της απορρόφησης της ανεργίας. Αυτό δηλαδή που πέτυχε ακόμα και μια υπό κομμουνιστική διοίκηση χώρα όπως η Κίνα, που έφτασε να παροτρύνει του κινέζους πολίτες «Κινέζοι, γίνετε εκατομμυριούχοι», όπως εμβρόντητος διάβασα στην κορυφή της πρώτης σελίδας της αγγλικής έκδοσης της «Λαϊκής Ημερησίας», επίσημου οργάνου του ΚΚΚ, όταν είχα επισκεφθεί τη χώρα αυτή πριν από 40 χρόνια.
    Μπορείτε να φανταστείτε μια τέτοια παρότρυνση στην πρώτη σελίδα του «Ριζοσπάστη» ή της «Αυγής»;
    Ούτε η «Καθημερινή» και «Το Βήμα» θα την αποτολμούσαν στην Ελλάδα του στείρου κρατισμού.
    Γνώμες
    Σίβυλλα
    • Έντυπη έκδοση Η άνοιξη στους Δολομίτες… Το δαχτυλίδι με το ογκώδες ροζ διαμάντι του Martin Katz έστελνε χιλιάδες εκθαμβωτικές αντανακλάσεις μέσα από την ειδική, υπερσύγχρονη... ΣΙΒΥΛΛΑ
    Helios Kiosk