Γεράσιμος Μαρκαντωνάτος

Συμπληρώνεται φέτος μια εκατονταετία από την πρώτη έκδοση του πρώτου τόμου του μνημειώδους έργου του Οσβαλντ Σπένγκλερ «Η παρακμή της Δύσης» (1918), που προκάλεσε βαθύτατη εντύπωση όχι μόνο στην Ευρώπη αλλά και σε όλον τον κόσμο με τις βαρυσήμαντες διαπιστώσεις του και τις δυσοίωνες προβλέψεις του, ειδικότερα για τον δυτικό πολιτισμό

Στα τελευταία σαράντα χρόνια έχουν ως γνωστόν επιχειρηθεί στη χώρα μας αλλεπάλληλες μεταρρυθμίσεις στην εκπαίδευση

Ο επικεφαλής και πολλά στελέχη της προηγούμενης κυβέρνησης, καθώς και όλοι σχεδόν οι βουλευτές που ανήκαν στη συμπολίτευση

Φαίνεται ότι είναι τέτοια η ανθρώπινη φύση που δεν μπορεί να αποφύγει τη μικροψυχία και την εμπάθεια.

Ενας από τους εδραίους στόχους της δευτεροβάθμιας κυρίως εκπαίδευσης είναι, ως γνωστόν, να καταστούν οι μαθητές ικανοί να παράγουν σωστό και οργανωμένο λόγο

Σφαλερή φαίνεται σήμερα η παλαιότερη εκείνη άποψη ότι ο Θουκυδίδης - ο μεγαλύτερος ιστορικός όλων των εποχών σύμφωνα με πολλούς ομοτέχνους του - δεν αποδίδει ιδιαίτερη σημασία στον ρόλο και στη δράση των ατόμων.

Στην αρχαία Ελλάδα τα «άθλα» ή «αριστεία», δηλαδή το βραβείο, το έπαθλο των αρίστων, ήταν άρρηκτα συνδεδεμένα με όλες τις εκφάνσεις του πολιτικού

Ο τρόπος επιλογής των αποφοίτων της Μέσης Εκπαίδευσης για τις ανώτερες και ανώτατες σχολές της χώρας αποτέλεσε από χρόνια πραγματικό βραχνά όχι μόνο για τους μαθητές τους ίδιους

Oλοι ξέρουμε τι είναι φθόνος: το έντονο εκείνο συναίσθημα δυσαρέσκειας που μας κατακυριεύει για κάποιον ή κάποιους που υπερέχουν και είναι καλύτεροί μας· που προοδεύουν ή ευτυχούν·

Η δραματική κριτική αποπειράθηκε κατά καιρούς να δώσει πολιτικό περιεχόμενο στον γνωστό μύθο του Φιλοκτήτη και να ερμηνεύσει την ομότιτλη τραγωδία του Σοφοκλή με πολιτικά κριτήρια.

Σε προηγούμενο άρθρο μας στο «Βήμα» της Κυριακής (7.4.2014), επιχειρηματολογώντας υπέρ της διδασκαλίας της αρχαίας ελληνικής γλώσσας στο γυμνάσιο,