Από τη Λάρισα, ο Αλέξης Τσίπρας ζήτησε να μη «σβηστούν» από τη συλλογική μνήμη τα χρόνια της κρίσης, υποστηρίζοντας ότι «ό,τι συνέβη στα ταραγμένα χρόνια της κρίσης είναι κομμάτι της ιστορίας του τόπου μας» και ότι «δεν έχουμε το δικαίωμα να την αφήσουμε στη λήθη».

«Η ιστορία δεν γράφεται από ισολογισμούς»

Ο πρωην πρωθυπουργός κατά την διάρκεια της ομιλίας του στην παρουσίαση του βιβλίου του «Ιθάκη» αναφέρθηκε σε πρόσφατες δημόσιες τοποθετήσεις που, όπως είπε, επιχειρούν να αποτιμήσουν την ιστορία με όρους «ισολογισμών», στρέφοντας τα βέλη του εναντίον της «Ομάδας Αλήθειας», την οποία χαρακτήρισε «ακροδεξιό προπαγανδιστικό βραχίονα». Στο ίδιο πλαίσιο συνέδεσε την επικαιρότητα με τη δημοσιοποίηση φωτογραφικών ντοκουμέντων από την Καισαριανή, σημειώνοντας ότι «η ιστορία γράφεται από την ανυπακοή, την αντίσταση, τον ηρωισμό και τη θυσία των απλών ανθρώπων».

Η «ανασφάλεια» ως κεντρικό θέμα

Περνώντας στο σήμερα, περιέγραψε την ανασφάλεια ως το κυρίαρχο συναίσθημα των πολιτών: «να μην ξέρουμε τι θα μας ξημερώσει αύριο», στη δουλειά, στο χωράφι, στις μετακινήσεις, «με τη θηλιά της τράπεζας, της εφορίας, της ακρίβειας» να ασφυκτιά την καθημερινότητα. Υποστήριξε ότι η κυβέρνηση μιλά διαρκώς για ασφάλεια, ενώ «με τις πολιτικές της αποσταθεροποιεί τις ζωές μας», κάνοντας αναφορές σε εξοπλισμούς, αστυνόμευση και παρακολουθήσεις.

«Daniel – Τέμπη – Βιολάντα»

Από τη Λάρισα, επέλεξε να απαντήσει «με τρεις λέξεις» στη ρητορική περί ασφάλειας: «Daniel. Τέμπη. Βιολάντα». Έκανε λόγο για τρία «συγκλονιστικά δράματα στη Θεσσαλία» και υποστήριξε ότι δεν πρόκειται για «μοίρα», αλλά για αποτέλεσμα του τρόπου που οργανώνονται «το κράτος, οι υποδομές, η εργασία, η ενέργεια».

Για την κακοκαιρία Daniel ανέδειξε την κατάσταση των έργων αντιπλημμυρικής προστασίας και επέκρινε τη διαχείριση του Ταμείου Ανάκαμψης, λέγοντας ότι «το έκαναν Ταμείο Παροχών και Κουπονιών». Για τα Τέμπη μίλησε για «πρακτικές συγκάλυψης», «ψέματα και κυνισμό», επισημαίνοντας ότι η τραγωδία βαραίνει όχι μόνο τη χώρα, αλλά και «τη δημοκρατία μας». Για τη Βιολάντα υποστήριξε ότι παρουσιάστηκε ως «ατύχημα», ενώ – όπως είπε – στοιχεία και καταθέσεις εργαζομένων δείχνουν «εγκληματική αδιαφορία» και ελλιπείς ελέγχους.

«Να νικήσουμε τον φόβο»

Ο Αλέξης Τσίπρας επικαλέστηκε τη γνωστή φράση του Ρούσβελτ ότι «το μόνο που έχουμε να φοβηθούμε είναι τον φόβο τον ίδιο», υποστηρίζοντας πως η χώρα βρίσκεται ξανά σε σημείο όπου «πρέπει να νικήσουμε τον φόβο και την ανασφάλεια» και να απαιτήσουμε «μια καλύτερη ζωή». Στο πολιτικό του πλαίσιο, μίλησε για ένα κράτος που επενδύει στην «ανθεκτικότητα της κοινωνίας», στην ανανέωση των υποδομών και σε κανόνες για την εργασία, με προτεραιότητες όπως «δίκαιη κλιματική μετάβαση», «κράτος πρόνοιας» και «κοινωνική δικαιοσύνη».

Παράλληλα, επανέφερε αιχμές για τις τράπεζες και τις πρακτικές τους απέναντι σε δανειολήπτες και μικρούς καταθέτες, μιλώντας για ανάγκη ενός «νέου πατριωτισμού», οικονομικού και κοινωνικού, που θα βάζει όρια στην «ασυδοσία του πλούτου».

Οκτώ τομές για τον αγροτικό κόσμο

Ιδιαίτερο βάρος έδωσε στον αγροτικό τομέα, παρουσιάζοντας οκτώ προτάσεις, τις οποίες συνέδεσε με την ανάγκη αποκέντρωσης και στήριξης της παραγωγής. Μεταξύ άλλων πρότεινε:

  • Μεταφορά του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης στη Θεσσαλία και αποκέντρωση οργανισμών όπως ΕΛΓΟ-ΔΗΜΗΤΡΑ και ΟΠΕΚΕΠΕ.
  • Εθνικό μηχανισμό ελάχιστου αγροτικού εισοδήματος, με τιμές αναφοράς βάσει κόστους παραγωγής και κρατική εγγύηση σε κατάρρευση της αγοράς.
  • Εθνική Τράπεζα Γης, για αξιοποίηση ανενεργών εκτάσεων με προτεραιότητα σε νέους αγρότες και συνεταιρισμούς.
  • Αναδιάρθρωση ΕΛΓΟ-ΔΗΜΗΤΡΑ, τράπεζες γενετικού υλικού/σπόρων, έλεγχο «ελληνοποιήσεων» και ενίσχυση γεωργικών συμβούλων.
  • Χρηματοδότηση μέσω ειδικών εργαλείων και της Ελληνικής Αναπτυξιακής Τράπεζας ώστε να φτάνει στον μικρό παραγωγό.
  • Ενεργειακές κοινότητες για μείωση κόστους ρεύματος και άρδευσης.
  • Ψηφιακή ιχνηλασιμότητα και αυστηρούς ελέγχους για διαφάνεια στην αγορά.
  • Μεταρρύθμιση ΕΛΓΑ και εθνικό σχέδιο αρδευτικών υποδομών, με ταχύτερες αποζημιώσεις.

«Είναι η ώρα του μαζί»

Κλείνοντας, έστειλε μήνυμα συσπείρωσης και συλλογικής προσπάθειας: «είναι η ώρα του μαζί», χρησιμοποιώντας τη μεταφορά ενός «νέου καραβιού για την Ιθάκη», με «γερό, καλοτάξιδο πλήρωμα», τονίζοντας ότι «αυτό που κρίνεται είναι κάτι πολύ μεγάλο: η ζωή μας, η ζωή που θέλουμε να ζήσουμε με ασφάλεια».