Πόλεμος πάνω από τους κάδους

Το παιχνίδι του εξευτελισμού είναι εύκολο και δίνει ενός λεπτού χαρά. Οι παίκτες παίρνουν μια φράση, την παραλλάσσουν, μεγιστοποιούν τα δεδομένα

Πόλεμος πάνω από τους κάδους | tovima.gr
Το παιχνίδι του εξευτελισμού είναι εύκολο και δίνει ενός λεπτού χαρά. Οι παίκτες παίρνουν μια φράση, την παραλλάσσουν, μεγιστοποιούν τα δεδομένα και στο τέλος κάνουν επίθεση ad hominem, σε εκείνον που τη διατύπωσε. Αν κάποιο δημόσιο πρόσωπο έλεγε σήμερα ότι «η θρησκεία είναι το όπιο του λαού», το Twitter θα γέμιζε από εξυπνάδες για παπάδες-ντίλερ, μοναστηριακές μαστούρες και επενδύσεις του Μαρξ στην παπαρούνα. Ηρθε, λοιπόν, η σειρά της Ρένας Δούρου να γίνει αντικείμενο χλευασμού, με αφορμή μια δήλωση για τα σκουπίδια.
Η υποψήφια του ΣΥΡΙΖΑ για την Περιφέρεια Αττικής είπε σε τηλεοπτική συνέντευξη: «Αλλιώς μαζεύει τα σκουπίδια ένας μνημονιακός και αλλιώς ένας αντιμνημονιακός». Στις ανακοινώσεις που ακολούθησαν, το ΠαΣοΚ αναφέρθηκε σε εργαζομένους που μαζεύουν ή δεν μαζεύουν τα σκουπίδια με γνώμονα τον συνδικαλισμό, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ αναφέρθηκε σε υποψηφίους οι οποίοι θα παίξουν με εργολαβικά συμφέροντα.
Η Δούρου δέχτηκε κριτική από την πρώτη ημέρα για την έλλειψη εμπειρίας στη διαχείριση απορριμμάτων. Στην πραγματικότητα, δεν είναι δύσκολο να χαράξει πολιτική. Ανήκει σε κόμμα και το κόμμα έχει πρόγραμμα, άρα, σε περίπτωση εκλογής της, θα κληθεί να εφαρμόσει εξαγγελίες με σύνθημα «τα σκουπίδια είναι θησαυρός». Ιδού τα αυτονόητα μιας προοδευτικής παράταξης. Σε πρώτο επίπεδο, οικιακή κομποστοποίηση και διαλογή με τέσσερις διαφορετικούς κάδους. Σε δεύτερο επίπεδο, για τους μεγάλους δήμους, δημιουργία αποκεντρωμένων εγκαταστάσεων διαχείρισης. Σε τρίτο επίπεδο (λέει το κόμμα, και θα κληθεί να εφαρμόσει η Δούρου), αποκεντρωμένοι χώροι ασφαλούς διάθεσης, μονάδα επεξεργασίας σύμμεικτων απορριμμάτων και υγειονομική ταφή για τα υπολείμματα.
Αυτό το τελευταίο, για τους χώρους ταφής, είναι πρακτικό, οικολογικό και δίνει λύση στην μπόχα των συμβατικών χωματερών. Υπεισέρχεται, όμως, ο προβλεπόμενος παράγοντας, απάντηση στην ερώτηση «ποιος θα αναλάβει την κατασκευή των ΧΥΤΥ;». Κατασκευαστική εταιρεία του Δημοσίου δεν υπάρχει, άρα κάπου εδώ, σε αυτό το σημείο της αφήγησης, μπαίνει ο εργολάβος. Η Δούρου θα τον βρει μπροστά της όταν κάποια στιγμή αναλάβει αξίωμα που θα απαιτεί κατασκευή έργων.
Καλό είναι που διευκρινίζει ως υποψήφια «δεν έχω καμία εμπειρία στην εξυπηρέτηση εργολαβικών συμφερόντων». Αυτό πρέπει να συσχετίσουμε ακούγοντας τη δήλωση ότι ο αντιμνημονιακός μαζεύει αλλιώς τα σκουπίδια: δεν κοιτάζει την τσέπη του και τις πιθανές μίζες. Αυτό εννοούσε. Αυτό, βεβαίως, δεν έχει και τόση πλάκα ώστε να αναπαραχθεί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, οπότε περνάει απαρατήρητο. Η εποχή, άλλωστε, προσφέρεται για την ανάδειξη του μικρού, του ασήμαντου, σε βάρος της μεγάλης εικόνας. Στη μεγάλη εικόνα θα βλέπαμε μια δυναμική πολιτικό, άφθαρτη, με συγκρότηση και προτάσεις.
Αν διαφωνούσαμε με τη Ρένα Δούρου σε κάτι, αυτό δεν θα ήταν ούτε η διαχείριση των σκουπιδιών ούτε το παιχνίδι των εντυπώσεων. Από τη συγκεκριμένη δήλωση, «Αλλιώς μαζεύει τα σκουπίδια ένας μνημονιακός και αλλιώς ένας αντιμνημονιακός», προβληματίζει η πρόθεση πόλωσης, προεκλογικά. Η υποψήφια δεν κάνει καμία προσπάθεια να διευρύνει το κοινό της, ακολουθώντας τη στρατηγική του κόμματος «εμείς και αυτοί». Η ιδέα του απέναντι εχθρού πράγματι συσπειρώνει, αλλά το κάνει μέχρις ενός σημείου, δηλαδή μέχρις ενός ποσοστού. Η πόλωση τοποθετεί απέναντι όχι μόνο τα κόμματα, αλλά και τους ψηφοφόρους τους.
Με τους «μνημονιακούς» πολιτικούς ταυτίστηκαν οι μισοί πολίτες της χώρας, καθείς για τους λόγους του, από τον φόβο της δραχμής μέχρι τον θαυμασμό για το νοικοκύρεμα του κράτους. Τα δεδομένα έχουν αλλάξει και πιθανώς κάποιοι μνημονιακοί βλέπουν με καλό μάτι το ενδεχόμενο της Αλλαγής. Μια στρατηγική τού «εμείς και αυτοί» διώχνει πιθανούς ψηφοφόρους, σε μια περίοδο όπου οι μετακινήσεις και οι μεταστροφές απόψεων καταγράφονται ως δεδομένες. Εκτός αυτού, στις εκλογές για την Περιφέρεια Αττικής πολλοί θα επιλέξουν πρόσωπο. Ο παραδοσιακός νεοδημοκράτης έχει πιθανώς δυσανεξία σε περιπτώσεις σαν της Δούρου, όμως πλείστοι αναποφάσιστοι ακόμη ψάχνουν.
Δεν λέμε ότι η Ρένα Δούρου πρέπει να γίνει γατούλα και να καλοπιάνει τους πάντες. Εχει, όμως, το περιθώριο να διευρύνει το κοινό της σε ευρύ φάσμα. Η πόλωση δεν θα αυξήσει τα ποσοστά της.

*Δημοσιεύθηκε στο BHmagazino το Σάββατο 1 Μαρτίου 2014

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk