Ατιμα κερασάκια

Στα φρουτάκια μπορούν να χαθούν περιουσίες. Είναι άτιμο παιχνίδι ο κουλοχέρης γιατί ο παίκτης νιώθει ασφαλής με το μικρό ποντάρισμα. Λίγα κέρματα, πάτημα κουμπιού και άμεση πληρωμή του «κέρδους». Εκεί την πατάνε και εθίζονται όσοι δοκιμάζουν τις δυνάμεις τους στα αυτόματα μηχανήματα τζόγου.

Στα φρουτάκια μπορούν να χαθούν περιουσίες. Είναι άτιμο παιχνίδι ο κουλοχέρης γιατί ο παίκτης νιώθει ασφαλής με το μικρό ποντάρισμα. Λίγα κέρματα, πάτημα κουμπιού και άμεση πληρωμή του «κέρδους». Εκεί την πατάνε και εθίζονται όσοι δοκιμάζουν τις δυνάμεις τους στα αυτόματα μηχανήματα τζόγου. Παίζουν εκατό, έχουν επιστροφή ενενήντα. Παίζουν τα ενενήντα, έχουν επιστροφή ογδονταένα. Μέχρι να τα χάσουν όλα. Αυτά είναι γνωστά σε όσους ασχολούνται επαγγελματικά με τα τυχερά παιχνίδια. Είναι δηλαδή γνωστά σε όσους αναλαμβάνουν την βελτίωση της σχετικής νομοθεσίας. Ο κ. Γ. Παπακωνσταντίνου είχε επίγνωση της πρότασής του: φυτεύοντας φρουτιέρες στην επικράτεια, θα συνέβαλε στην καταστροφή ανθρώπων. Κάποιος που είναι επιρρεπής στον τζόγο αλλά δεν το ξέρει μέχρι να δοκιμάσει τη γλύκα με την πρόταση του υπουργού ωθείται οργανωμένα στον όλεθρο.

Οι ειδικοί αναφέρονται πάντοτε στο παράδειγμα της Αυστραλίας. Πριν λίγα χρόνια είχε δηλωθεί ως εθισμένο το 10% των κατοίκων. Πώς να μην εθιστεί αφού σε κάθε γωνιά της χώρας υπήρχε ΚΙΝΟ, φρουτάκια, καζίνο_ νόμιμα, υπό κρατικό έλεγχο; Ο δικός μας υπουργός Οικονομικών που εισηγήθηκε την ιδέα για την εξάπλωση του εθισμού ήταν πολύ ευφυής στο ζήτημα της είσπραξης. Πράγματι, θα μάζευε πολύ χρήμα. Τα φρουτάκια θα αποτελούσαν μια σίγουρη επένδυση για το κράτος: είναι γρήγορο παιχνίδι, τρώει γρήγορα τον παίκτη, φορολογεί αυθωρεί. Το μυστικό της επιτυχίας του κ. Παπακωνσταντίνου θα ήταν ακριβώς στην συχνότητα της κλήρωσης, που θολώνει το μυαλό του παίκτη. Υπάρχει μια διάκριση ανάμεσα στο λαχείο, που μπορεί να καταστεί ανώδυνη έξη και στα φρουτάκια που οδηγούν στην παράκρουση. Μια διάκριση που σχετίζεται με την συχνότητα των κληρώσεων. Ο κ. Παπακωνσταντίνου λοιπόν δεν προτείνει την δημιουργία νέων ήπιων τυχερών παιχνιδιών, προτείνει τη νομιμοποίηση των άγριων μορφών στοιχήματος.

Το βασικό επιχείρημα του κ. Παπακωνσταντίνου είναι ότι το νομοσχέδιο για τα άτιμα κερασάκια θα βάλει τάξη σε μια δραστηριότητα που υπάρχει παράνομα. Σε αυτό υπάρχει μια πρόκληση: αν μπορεί να μπει τάξη για φορολογικούς λόγους σημαίνει ότι εν γένει μπορεί να μπει τάξη. Σημαίνει ότι μπορούν να εντοπιστούν οι εταιρείες που κατασκευάζουν ή συναρμολογούν τους κουλοχέρηδες, μπορούν να εντοπιστούν οι εταιρείες που διαφημίζονται ολούθε, ότι μπορούν να συλληφθούν μαγαζάτορες που έχουν τα μηχανάκια στο πίσω δωμάτιο. Σημαίνει ότι μπορεί να μπει τάξη για φορολογικούς λόγους αλλά μέχρι να αποφασιστεί ο συντελεστής φορολόγησης το κράτος αφήνει τον τζόγο ανεξέλεγκτο, σε σημείο να υπάρχουν παιδικοί κουλοχέρηδες σε παιδότοπους. Ναι, γιατί και τέτοιοι υπάρχουν: μικρές τυχερές μηχανές, για το μπόι νηπίων όπου τα ανήλικα εκπαιδεύονται στα φρουτάκια με μισό ευρώ. Αν το καλοσκεφτούμε τα παιδικά φρουτάκια είναι μια μακροπρόθεσμη λύση: όσο πιο μικρά εθίζονται, τόσο περισσότερο θα συνεισφέρουν στο κράτος.

Την καλύτερη απάντηση στον κ. Γ. Παπακωνσταντίνου έδωσε η κυρία Βάσω Παπανδρέου. «Αν είναι έτσι να νομιμοποιήσουμε και την πορνεία και τα ναρκωτικά. Το νομοσχέδιο δεν είναι ηθικό». Πρόκειται για ένα χάσμα γενεών. Η κυρία Παπανδρέου ανήκει σε μια γενιά που τράφηκε με ουμανιστικές αξίες και διάβασε φιλοσοφία. Ο κ. Παπακωνσταντίνου ανήκει στη γενιά της λογιστικής ηθικής που ρουφά περιπαθώς την ύλη του Economist.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk