• Αναζήτηση
  • Πρώτα το μυαλό και μετά τα μπράτσα

    Πρώτα το μυαλό και μετά τα μπράτσα Ο ομοσπονδιακός τεχνικός κ. Χρήστος Ιακώβου αποκαλύπτει ποιοι θα «κρατήσουν γερά» και θα γυρίσουν με μετάλλιο από τη Φινλανδία ΣΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ Πρωτάθλημα Αρσης Βαρών, οι αγώνες του οποίου αρχίζουν την ερχόμενη Τρίτη 10 Νοεμβρίου στο Λάχτι της Φινλανδίας, οι έλληνες αρσιβαρίστες έχουν βάλει στόχο να «φορτωθούν» με μετάλλια. Μάλιστα ο ομοσπονδιακός








    ΣΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ Πρωτάθλημα Αρσης Βαρών, οι αγώνες του οποίου αρχίζουν την ερχόμενη Τρίτη 10 Νοεμβρίου στο Λάχτι της Φινλανδίας, οι έλληνες αρσιβαρίστες έχουν βάλει στόχο να «φορτωθούν» με μετάλλια. Μάλιστα ο ομοσπονδιακός προπονητής της άρσης βαρών κ. Χρήστος Ιακώβου λέει και καμαρώνει ότι έχει φτιάξει αθλητές με μπράτσα που… σκέφτονται, ώστε οι κάτοχοί τους να στέκονται κάτω από την μπάρα ακριβώς όσο χρειάζεται για να πετύχουν το ρεκόρ. Αρσιβαρίστες που σηκώνουν το βάρος της διάκρισης στα χέρια τους στο ζετέ και στο αρασέ και τιμούν σε κάθε εμφάνισή τους τα ελληνικά χρώματα. Η εθνική ομάδα της άρσης βαρών επιστρέφει κάτω από την μπάρα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα με τη σκέψη στα μετάλλια και το βλέμμα στραμμένο προς τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000 στο Σίδνεϊ.


    ­ Θα συμμετάσχουμε με πλήρη ομάδα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα;


    «Ναι, και σε πλήρη σύνθεση. Θα μετάσχουν στα 62 κιλά ο Λεωνίδας Σαμπάνης, στα 69 κιλά ο Βαλέριος Λεωνίδης και ο Γιώργος Τζελίλης, στα 77 κιλά ο Βίκτωρας Μήτρου και ο Χρήστος Σπύρου, στα 85 κιλά ο Πύρρος Δήμας, στα 94 κιλά ο Ακάκιος Καχιασβίλης και ο Λεωνίδας Κόκας και στα +105 κιλά ο Αλέκος Πανατίδης. Στις γυναίκες θα λάβουν οι Αννα Στρούμπου (53 κιλά), Μαρία Χριστοφορίδου (58 κιλά), Μαρία Τάτση (69 κιλά), Φιλιππία Κοχλιαρίδου (75 κιλά) και η Θεανώ Ζαγκλιβέρη (75 κιλά)».


    ­ Εχουν προσαρμοστεί οι αρσιβαρίστες μας στις νέες κατηγορίες που θα ισχύσουν;


    «Είναι μια μεταβατική περίοδος για όλους τους αθλητές της άρσης βαρών. Είναι το πρώτο παγκόσμιο πρωτάθλημα που θα διεξαχθεί με τις νέες κατηγορίες και θα εξαγάγουμε τα πρώτα συμπεράσματα για το πού οδηγούνται τα πράγματα».


    ­ Οι πιο μετέωρες κατηγορίες ποιες είναι;


    «Στις δύο μεσαίες κατηγορίες των 69 και 77 κιλών θα γίνει χωρίς υπερβολή σκοτωμός, γιατί μετέχουν αρκετοί ολυμπιονίκες. Στο παρελθόν σε μια δύσκολη κατηγορία είχαμε 28 συμμετοχές και τώρα θα λάβουν μέρος περίπου 45 αθλητές σε καθεμία κατηγορία. Ο Λεωνίδης με τον Τζελίλη στα 69 και ο Μήτρου με τον Σπύρου στα 77 θα έχουν δυσκολίες, τις οποίες δεν θα είχαν αν παρέμεναν οι παλιές κατηγορίες».


    ­ Θα έχουμε «ντέρμπι» ανάλογα αυτών του Λεωνίδη με τον Σουλεϊμάνογλου;


    «Κατ’ αρχάς να πω ότι ο Σουλεϊμάνογλου δεν μετέχει. Ισως να λάβει μέρος στο επόμενο παγκόσμιο πρωτάθλημα που θα γίνει του χρόνου στην Αθήνα, οπότε και θα αποφασίσει αν θα συμμετάσχει τελικά στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ. Οι δυνατές αναμετρήσεις όμως δεν θα λείψουν. Στα 62 κιλά μετέχει ο Πεσάλοφ, δύο Κινέζοι και ένας Κορεάτης. Μεταξύ αυτών και του Σαμπάνη θα παιχθεί το χρυσό μετάλλιο. Στα 69 και στα 77 κιλά οι πρώτοι οκτώ αθλητές της λίστας είναι ικανοί για τα μετάλλια. Στα 85 κιλά ο Πύρρος με τον Γερμανό Χούστερ, έναν Κινέζο και δύο Πολωνούς θα αναμετρηθούν για την πρώτη θέση. Στα 94 κιλά πιστεύω ότι ο Καχιασβίλης δεν χάνει την πρώτη θέση και ότι ο Κόκας θα πάρει και αυτός μετάλλιο».


    ­ Με πόσα μετάλλια θα είστε ευχαριστημένος;


    «Μπορεί να πάρουμε δύο, μπορεί και έξι στο σύνολο. Γιατί, όπως ήδη γνωρίζετε, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα δίνονται τρία μετάλλια σε κάθε κατηγορία. Στο ζετέ, στο αρασέ και στο σύνολο, σε αντίθεση με τους Ολυμπιακούς Αγώνες όπου μετράει μόνο το σύνολο. Αυτό που έχει σημασία είναι να δούμε πού βαδίζουμε δύο χρόνια πριν από το Σίδνεϊ. Πάντως είναι πολύ μεγάλη η συμμετοχή των αθλητών στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, αφού θα λάβουν μέρος περίπου 400 αθλητές».


    ­ Εχετε το άγχος ότι πρέπει να επιτυγχάνει στους στόχους της αυτή η ομάδα;


    «Φυσικά και έχω, αλλά δεν το μεταφέρω στους αθλητές μου. Προσπαθώ να κρατάω χαμηλά τους τόνους και πάντα τους λέω ότι η άρση βαρών είναι «άθλημα της δικαιοσύνης». Δεν μπορούν να τους κλέψουν την επίδοση, να τους απορρίψουν, όταν υπάρχουν τα βάρη που δείχνουν ότι είναι καλοί».


    ­ Είναι βαρύ να σηκώνετε την εθνική ομάδα στους ώμους σας;


    «Οχι, γιατί έχω εμπιστοσύνη στους αθλητές μου. Ξέρουν τι σηκώνουν και πώς θα κατέβουν στον αγώνα και θα κάνουν την επίδοση που μπορούν. Επιδιώκω όμως να κρατάω χαμηλά το προφίλ τους πριν από ένα μεγάλο αγώνα. Εργα και όχι λόγια είναι πάντα η συμβουλή μου».


    ­ Ο μεγαλύτερος αντίπαλος του αρσιβαρίστα είναι το βάρος ή ο χρόνος;



    «Γυμνάζεσαι για έναν αγώνα έξι μήνες και σε μερικά δευτερόλεπτα μπορείς να πας στον πάτο μαζί με τα βάρη. Θέλει ψυχραιμία και μυαλό. Οχι μόνο μπράτσα. Ζυγιάζεις την κάθε κίνησή σου. Εναν πόντο πιο κοντά από όσο πρέπει να πας στα βάρη, αυτά διπλασιάζονται. Οι δικοί μου αθλητές έχουν πρώτα μυαλό και μετά μπράτσα, γι’ αυτό και μπορούν και στέκονται όσο πρέπει κάτω από την μπάρα».


    ­ Πέρυσι πολλοί σχολίασαν δυσμενώς την απουσία της εθνικής ομάδας από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα…


    «Οσοι βάλλουν κατά αυτής της ομάδας έχουν απωθημένα και δεν γνωρίζουν το άθλημα. Ο αρσιβαρίστας δεν μπορεί να μπαίνει συνέχεια κάτω από την μπάρα και να σηκώνει βάρη. Οι αθλητές μου ξεκουράστηκαν για οκτώ μήνες μετά την Ατλάντα γιατί έτσι απαιτείται. Δεν πήγαμε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα αν και προσπαθήσαμε να ετοιμαστούμε για αυτό. Δεν μπορούσα να τους πιέσω. Αντιθέτως έπρεπε να τους ξεκουράσω. Και μετά το Σίδνεϊ θα τους ξεκουράσω για δύο χρόνια. Στην άρση βαρών είναι επιβεβλημένο να ξεκουράζεται ο αθλητής, ειδάλλως θα καεί. Δεν μπορεί να ποντάρει παρά μόνο στον εαυτό του, δεν είναι ομαδικό άθλημα όπως το μπάσκετ και το βόλεϊ. Οι σωματικές και ψυχικές επιβαρύνσεις είναι συχνά ασήκωτες και όταν έρχεται η ώρα του αγώνα πρέπει να αποδώσει εκατό τις εκατό».


    ­ Πολλοί έχουν μιλήσει στο παρελθόν για «εισαγόμενη» εθνική ομάδα…


    «Και εγώ εισαγόμενος είμαι. Ηρθα 16 ετών από την Κωνσταντινούπολη και στην Τουρκία έπαιζα ξύλο με τα τουρκάκια, γιατί με φώναζαν γκιαούρ. Ελληνες δεν ζουν μόνο στην Ελλάδα. Δεν μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι ο Λεωνίδης, ο Τζελίλης, ο Μήτρου, ο Κόκας δεν είναι Ελληνες. Και ειδικά αυτοί που ζουν στο εξωτερικό είναι πιο Ελληνες από τους γηγενείς. Και ιδίως τα παιδιά της άρσης βαρών είχαν ένα λόγο παραπάνω να φτάσουν στην επιτυχία, γιατί δεν είχαν και κάτι καλύτερο στη ζωή να περιμένουν».


    ­ Τι εννοείτε;


    «Τι όνειρα επιτρέπει η κοινωνία μας σε ένα παιδί που προέρχεται από την Αλβανία ή τον Πόντο; Αυτά τα παιδιά όμως ξεπέρασαν τον εαυτό τους, πόνταραν στη δύναμη, στο κουράγιο τους και έχτισαν βήμα βήμα το μέλλον τους. Για να το πω πιο απλά, έβαλαν στην αρχή τα θεμέλια, σήκωσαν τον πρώτο όροφο, μετά τον δεύτερο, τον τρίτο… Κανείς δεν έφτασε απευθείας στο ρετιρέ. Οι αθλητές της εθνικής ομάδας ήρθαν στην Ελλάδα σε ηλικία 16 με 17 ετών, μόνο ο Πύρρος ήταν 19. Οταν τα πήραμε στα χέρια μας ήταν παιδιά φοβισμένα και χαμένα. Κάναμε πολλές προσπάθειες για να μπορέσουν να σταθούν στα πόδια τους και να προσφέρουν στον ελληνικό αθλητισμό».


    ­ Και να μείνουν κάτω από την μπάρα…


    «Γερά, για όσο διάστημα απαιτείται. Αν γνωρίζεις τις δυνάμεις σου, τίποτε δεν μπορεί να παρεμβληθεί ανάμεσα στη φυσική δύναμη και στην μπάρα και να εμποδίσει την πρώτη να σηκώσει τη δεύτερη. Η ψυχική δύναμη είναι αυτή που σηκώνει τα βάρη. Οι καρποί υποφέρουν, οι αγκώνες πονάνε αλλά γιατρεύονται με την ικανοποίηση ότι κρατάς την επιτυχία στα χέρια σου. Λένε πως όταν σηκώνεις 200 κιλά δεν μπορείς να βγάλεις μιλιά. Εγώ όμως έχω αθλητές που σηκώνουν με ευκολία τα κιλά και κουνούν το κεφάλι δεξιά-αριστερά. Αυτό σημαίνει ότι τα μπράτσα τους μπορούν να σηκώσουν τα πάντα αν το θέλουν».


    ­ Η άρση βαρών είναι άθλημα των φτωχών;


    «Η άρση βαρών, η πάλη, η πυγμαχία είναι αθλήματα της γειτονιάς. Τα περισσότερα από τα παιδιά που ασχολούνται με αυτά προέρχονται από φτωχές οικογένειες όπου, πιστέψτε με, τα κιλά που σηκώνουν είναι τα ελαφρύτερα από τα βάρη τους. Τα παιδιά των ευκατάστατων οικογενειών ασχολούνται συνήθως με το τένις και την ξιφασκία. Και όσα έχουν έρθει στην άρση βαρών μόλις ζορίστηκαν λίγο παραπάνω τα παράτησαν».


    ­ Εχετε φροντίσει για την αντικατάσταση στο μέλλον των πρωταθλητών που γνωρίζουμε;


    «Η ομοσπονδία έχει σκοπό να παράγει τους ολυμπιονίκες τού αύριο. Δεν πρόκειται να σταματήσουμε εδώ. Οι επιτυχίες της Ατλάντα αύξησαν κατά εξήντα τις εκατό τις εγγραφές των παιδιών στους συλλόγους της άρσης βαρών. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν 15 κλιμάκια σε όλη την Ελλάδα και ακολουθείται ενιαίο προπονητικό πρόγραμμα. Ηδη έχουμε επιλέξει οκτώ παιδιά που είναι μεγάλα ταλέντα». ΠΟΤΕ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ ΟΙ 14 ΕΛΛΗΝΕΣ


    ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ των εννέα ελλήνων αθλητών και πέντε αθλητριών στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα (σε παρένθεση η τηλεοπτική μετάδοση των προσπαθειών τους) είναι το ακόλουθο:


    Τρίτη 10 Νοεμβρίου: Αννα Στρούμπου στα 53 κιλά (18.00, ΕΤ1 απευθείας)


    Τετάρτη 11 Νοεμβρίου: Λεωνίδας Σαμπάνης στα 62 κιλά (21.00, ΕΤ1 μαγνητοσκόπηση), Μαρία Χριστοφορίδου στα 58 κιλά (15.30)


    Πέμπτη 12 Νοεμβρίου: Βαλέριος Λεωνίδης και Γιώργος Τζελίλης στα 69 κιλά (17.30, ΕΤ1 απευθείας) και Βίκτωρας Μήτρου και Χρήστος Σπύρου στα 77 κιλά (21.30, ΕΤ1 μαγνητοσκόπηση).


    Παρασκευή 13 Νοεμβρίου: Πύρρος Δήμας στα 85 κιλά (20.00, ΕΤ1 απευθείας), Μαρία Τάτση στα 69 κιλά (15.30), Φιλιππία Κοχλιαρίδου και Θεανώ Ζαγκλιβέρη στα 75 κιλά (18.00).


    Σάββατο 14 Νοεμβρίου: Ακάκιος Καχιασβίλης και Λεωνίδας Κόκας στα 94 κιλά (15.30, ΕΤ1 απευθείας).


    Κυριακή 15 Νοεμβρίου: Αλέκος Πανατίδης στα +105 κιλά (15.30, ΕΤ1 απευθείας).


    * Στις γυναίκες όπου δεν αναφέρεται τηλεοπτική μετάδοση, η ΕΤ1 θα δείξει τις προσπάθειες των ελληνίδων αθλητριών σε εμβόλιμα βίντεο κατά τη διάρκεια των υπολοίπων απευθείας ή μαγνητοσκοπημένων μεταδόσεων της.

    Αθλητισμός
    Σίβυλλα
    Helios Kiosk