Ηθοποιός, σκηνοθέτης, διευθυντής παραγωγής. Ο Στέλιος Χλιαράς ηγείται ως καλλιτεχνικός διευθυντής του Δημοτικού Περιφερειακού Θεάτρου (ΔΗΠΕΘΕ) Κοζάνης για περίπου δύο χρόνια. Γέννημα θρέμμα της πόλης μας, δέχτηκε να μας μιλήσει για τα σχέδιά του, αλλά και το όραμα ενός περιφερειακού θεάτρου στη χώρα μας σήμερα.

Τι κάνει ένας καλλιτεχνικός διευθυντής σε ένα θέατρο;

«Η δουλειά του καλλιτεχνικού διευθυντή είναι σύνθετη, πρέπει να αποφασίσει το ρεπερτόριο που θα ακολουθήσει το ΔΗΠΕΘΕ τα επόμενα χρόνια, να επιλέγει συνεργάτες και συντελεστές, να συνομιλεί με φορείς της πόλης, να ακούει προτάσεις και γενικά μάλλον να πω ότι έχει την οργάνωση των πάντων».

Εσάς τι σας ώθησε να ασχοληθείτε με το θέατρο;

«Από μικρός ασχολούμαι με τα καλλιτεχνικά, στο Γυμνάσιο έπαιξα στην πρώτη μου ολοκληρωμένη παράσταση, που δημιούργησε η καθηγήτρια Λίτσα Γκάγκαλη που τη θεωρώ και μέντορά μου. Από το σχολείο λοιπόν πήρα τα πρώτα μου ερεθίσματα για τη χαρά της δημιουργίας, για τις βαθιές έννοιες του θεάτρου και το παράθυρο που σου ανοίγει στον κόσμο».

Πώς είναι για ένα παιδί από την Περιφέρεια να σπουδάζει στο Εθνικό Θέατρο;

«Είναι πολύ δύσκολο γιατί δεν υπάρχει η δυνατότητα προετοιμασίας από επαγγελματίες, δίνουν εξετάσεις περίπου 1.200-1.300 υποψήφιοι, οι θέσεις είναι 16 και φυσικά ο ανταγωνισμός είναι πολύ μεγάλος. Θέλει υπομονή και επιμονή. Εγώ να φανταστείτε μπήκα με την τρίτη φορά».

Ποιοι είναι οι στόχοι του ΔΗΠΕΘΕ;

«Να έχουμε ένα θέατρο ανοιχτό σε όλους, να έρχεται ο κόσμος με εμπιστοσύνη, ότι θα δει κάτι ενδιαφέρον, που σίγουρα έχει κάτι να πει. Θέλουμε επίσης να ανοίξει το θέατρο σε όλες τις ηλικιακές ομάδες, θέλουμε να αγκαλιάσουμε όλη την πόλη. Επίσης, εκτός από την κεντρική αίθουσα τέχνης, φέρνουμε παραστάσεις σε εναλλακτικούς χώρους της πόλης και τους αναδεικνύουμε.

Αυτή τη χρονιά ανεβάσαμε τη “Φάρμα των ζώων” σε μια ιδιαίτερη παράσταση, σε ένα παλιό εργοστάσιο… Επίσης άλλη μία παράσταση ανέβηκε σε έναν επίσης εγκαταλελειμμένο χώρο, που αναδείχτηκε με τον καλύτερο τρόπο. Και οι δύο αυτές παραστάσεις άφησαν τις καλύτερες εντυπώσεις και σίγουρα έφεραν πολύ νέο κόσμο στο θέατρο».

Τι προσφέρει το θέατρο σήμερα στη γενιά του TikTok και των social media;

«Το θέατρο προσφέρει την πραγματική ανθρώπινη επαφή, αυτό που δεν προσφέρει σίγουρα ο κόσμος των social media. Η επαφή αυτή είναι αναντικατάστατη, νιώθεις όλους τους ανθρώπους όπως τα δέντρα που επικοινωνούν μεταξύ τους, πρέπει απλά να αφεθείς, να έχεις διάθεση να ακούσεις και να δεις, τι έχει να σου πει. Φυσικά ζούμε στην εποχή της AI και των social, εγώ είμαι υπέρ της εποχής αυτής, απλά το θέατρο είναι ο χώρος των συναισθημάτων, των ιδεών και της συνάντησης των ανθρώπων. Το θέατρο πρέπει να συμβαδίζει με την εποχή του».

Πόσο σημαντικό είναι για την Κοζάνη το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο;

«Νομίζω ότι είμαστε τυχεροί που έχουμε στην Κοζάνη τον θεσμό του Δημοτικού Περιφερειακού Θεάτρου. Λειτουργεί ως κυψέλη δημιουργίας. Εχει θεατρικά εργαστήρια τα οποία διπλασιάστηκαν σε σχέση με τον προηγούμενο χρόνο. Εχουμε 14 πλέον τμήματα ανθρώπων που ασχολούνται με το θέατρο.

Οποιοσδήποτε μπορεί να έρθει και να συμμετέχει, το θέατρο λειτουργεί ως τόπος συνάντησης των ανθρώπων. Εχουμε δύο εφηβικά εργαστήρια, έχουμε θέατρο για νήπια, για παιδιά, για εφήβους, για φοιτητές, για ενηλίκους και για ΑμΕΑ. Να φανταστείτε, στην Ευρώπη υπάρχουν δημοτικά θέατρα σε όλες τις πόλεις της και αυτό λειτουργεί πολύ θετικά στην κοινότητα».

Με ποιους τρόπους μπορείτε να φέρετε περισσότερο νέο κόσμο στις παραστάσεις του θεάτρου;

«Αυτό είναι ένας από τους στόχους μας, θα θέλαμε πολύ να έρθει νέος κόσμος κοντά μας. Στόχος μας είναι η ένωση της κοινότητας. Να γνωρίσουν οι νέοι την τέχνη του θεάτρου μέσα από εναλλακτικές παραστάσεις που έχουν κάτι να τους πουν, να τους βοηθήσουν, να τους ανοίξουν τους ορίζοντες. Κάνουμε μεγάλη προσπάθεια σε αυτή την κατεύθυνση».

Τι θα λέγατε σήμερα σε κάποιον νέο που έχει δει θέατρο αλλά δεν του άρεσε;

«Ωραία ερώτηση. Θα του έλεγα απλά να δει περισσότερο θέατρο. Πάντα υπάρχει κάποια παράσταση που θα κινήσει τα λεπτά νήματα της ψυχής μας, απλά πρέπει να τη βρεις».

Πόσο σημαντικό είναι για εμάς τους νέους να ακολουθούμε τα όνειρά μας;

«Ο κοινός παρονομαστής των ανθρώπων πρέπει να είναι η ευτυχία. Είναι δύσκολο, αλλά δεν είναι ακατόρθωτο. Χρειάζεται πείσμα, υπομονή και ευελιξία. Πρέπει να ακολουθούμε τα όνειρά μας, αλλά και να καταλάβουμε ότι κι αν αποτύχουμε δεν είναι κάτι κακό, στη ζωή δεν μπορούμε πάντα να κερδίζουμε. Παίζουν πολλά πράγματα ρόλο, όπως η τύχη. Τα όνειρα δεν πρέπει να γίνονται αυτοσκοπός. Αν σε κάτι αποτύχουμε, “it’s ok, παιδιά”, δεν πειράζει, θα βρούμε κάποιον άλλο τρόπο για να είμαστε χαρούμενοι».

Τι ετοιμάζετε αυτή τη χρονιά με το ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης;

«Βασισμένοι στον άξονα μετάβαση-μετακίνηση-μεταμόρφωση, λόγω της μεγάλης αλλαγής που γίνεται στην περιοχή μας με την απολιγνιτοποίηση, ετοιμάζουμε μια παράσταση που ανήκει στο θέατρο-ντοκουμέντο, με μαρτυρίες ανθρώπων που γίνονται θεατρικό έργο. Επίσης είχαμε τη χριστουγεννιάτικη παράσταση “ΤΟΛ-ΛΙΠΤΟΛ, ένα εργοστάσιο αλλιώς” – τι συμβαίνει όταν ένα εργοστάσιο ενέργειας κλείνει; Εκατόν είκοσι άνθρωποι της πόλης πάνω στη σκηνή!».