Αποφασισμένη να καταλάβει και να διατηρήσει υπό κατοχή το νότιο Λίβανο επ΄ αόριστον δηλώνει η κυβέρνηση του Ισραήλ, παρά τις διεθνείς αντιδράσεις και τον εκτοπισμό άνω του ενός εκατομμυρίου ανθρώπων εξαιτίας των βομβαρδισμών και της εισβολής.

Όμως η κυβέρνηση Νετανιάχου δέχεται πλέον επικρίσεις και στο εσωτερικό, καθώς η επιχείρηση προχωρά με αργούς ρυθμούς, ξυπνώντας μνήμες του αποτυχημένου πολέμου του 2006, ακόμα και της εισβολής του 1982, η οποία εξελίχθηκε σε έναν αιματηρό πόλεμο φθοράς που διήρκεσε σχεδόν δυο δεκαετίες.

Η πρωτοφανής δημόσια αμφισβήτηση από το εσωτερικό

Από τότε μέχρι σήμερα πολλά έχουν αλλάξει στην περιοχή. Ωστόσο δεν είναι το πιο συνηθισμένο πράγμα οι γονείς των Ισραηλινών στρατιωτών που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή να αμφισβητούν, σε καιρό πολέμου και μάλιστα δημόσια, τη στρατηγική της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας της χώρας.

Αυτό έκαναν χθες δεκάδες γονείς στρατιωτών της μεραρχίας Ναχάλ, ειδικότερα του τάγματος που είναι επιφορτισμένο με τις αναγνωριστικές επιχειρήσεις μέσα στο νότιο Λίβανο.

«Τα παιδιά μας είναι δόλωμα»

Με επιστολή τους στον πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου, τον υπουργό Άμυνας Ίσραελ Κατζ και τον διοικητή της μεραρχίας, οι γονείς τους κατηγορούν ότι δεν παρέχουν στα παιδιά τους την απαραίτητη αεροπορική υποστήριξη και τα εκθέτουν σε «ακραία παράλογο» κίνδυνο καθώς η πολεμική αεροπορία έχει επικεντρωθεί στους βομβαρδισμούς εναντίον του Ιράν.

Κατηγορούν επίσης την ισραηλινή ηγεσία ότι χρησιμοποιεί τη συγκεκριμένη μονάδα ως δόλωμα για να αποσπάσει την προσοχή της Χεζμπολάχ ώστε να περιοριστούν οι επιθέσεις της εναντίον των οικισμών του βόρειου Ισραήλ.

«Η εκμετάλλευση των παιδιών μας, νεαρών ανθρώπων που πολεμούν διαρκώς επί τρία χρόνια σε όλα τα μέτωπα είναι ένα πολύ σοβαρό, απαράδεκτο λάθος», αναφέρουν μεταξύ άλλων οι γονείς στην επιστολή, αποσπάσματα της οποίας δημοσιεύθηκαν στον ισραηλινό Τύπο.

Οι απώλειες στο πεδίο

Η σιιτική οργάνωση υποστηρίζει ότι έχει προκαλέσει βαριές απώλειες στον ισραηλινό στρατό σε ενέδρες στο νότιο Λίβανο και δημοσιεύει βίντεο από την καταστροφή τεθωρακισμένων. Το Τελ Αβίβ αναφέρει δέκα νεκρούς στρατιώτες και δεκάδες τραυματίες ενώ υποστηρίζει ότι οι απώλειες της Χεζμπολάχ είναι πολλαπλάσιες. Οι περισσότεροι από τους Ισραηλινούς πεσόντες προέρχονται από το συγκεκριμένο τάγμα αναγνώρισης της μεραρχίας Ναχάλ.

«Παρότι δεν υποτιμούμε τη μεγάλη σημασία που έχει η προστασία των κατοίκων των κοινοτήτων στο βόρειο Ισραήλ, πιστεύουμε ότι είναι αδιανόητο να τίθεται ως επιχειρησιακός στόχος η προσέλκυση των πυρών εναντίον στρατιωτών και να τίθενται οι ζωές τους σε άμεσο κίνδυνο χωρίς να χρησιμοποιείται όλο το φάσμα των εργαλείων που διαθέτει ο στρατός για τη ασφάλειά τους», σημειώνουν στην επιστολή τους οι γονείς ενώ αντιπροτείνουν την προσωρινή εκκένωση των οικισμών ή την τοποθέτηση κινητών καταφυγίων μέχρι να τελειώσει ο πόλεμος με το Ιράν.

Την ίδια ώρα οι δήμαρχοι πόλεων και χωριών του βόρειου Ισραήλ αξιώνουν από την κυβέρνηση άμεσα, αποτελεσματικά μέτρα για την προστασία τους ενώ ανεβάζει τους τόνους της κριτικής και ο ηγέτης της αντιπολίτευσης Γιάϊρ Λαπίντ, κυρίως για τους επιμέρους χειρισμούς, όχι για τους βασικούς στόχους του πολέμου.

Ο φόβος μιας νέας περιπέτειας

Στην ουσία με την επιστολή τους οι γονείς -αν και αποτελούν μειοψηφία- αναδεικνύουν τους φόβους της ισραηλινής κοινωνίας για την παράταση του πολέμου και για μια νέα «περιπέτεια» στο Λίβανο, ακόμα και αν θεωρούν αναγκαία την καταστροφή της Χεζμπολάχ.

Εξάλλου, μέσα από τις στάχτες της εισβολής του 1982 αναδύθηκε η σιιτική οργάνωση Χεζμπολάχ, η οποία ενισχύθηκε από το Ιράν. Στα 18 χρόνια που διήρκεσε η προηγούμενη κατοχή του νοτίου Λιβάνου (από το 1982 έως το 2000) οι απώλειες του ισραηλινού στρατού ανήλθαν σε πολλές εκατοντάδες νεκρούς και τραυματίες. Δημιουργήθηκε τότε ένα ισχυρό φιλειρηνικό κίνημα υπέρ της αποχώρησης, την οποία έκανε πράξη η κυβέρνηση του πρωθυπουργού Εχούντ Μπαράκ υλοποιώντας προεκλογική εξαγγελία της.

Ακολουθώντας κατά πόδας τους Ισραηλινούς που αποχωρούσαν, οι πολεμιστές της Χεζμπολάχ ταμπουρώθηκαν έκτοτε στα σιιτικά χωριά κατά μήκος της μεθορίου, από τα οποία συνέχισαν να πλήττουν το βόρειο Ισραήλ. Κατά τον πόλεμο του 2006 η Χεζμπολάχ απέκρουσε τις προσπάθειες του ισραηλινού στρατού να διεισδύσει σε βάθος. Τώρα η οργάνωση είναι αποδυναμωμένη όμως προβάλει σθεναρή αντίσταση. Το φιλειρηνικό κίνημα μέσα στο Ισραήλ αποτελεί μικρή μειοψηφία, όμως μετά από ένα μήνα πολέμου έκανε αισθητή την παρουσία του με διαδηλώσεις στο Τελ Αβίβ και τη Χάιφα, που διαλύθηκαν από την αστυνομία.

Ο κίνδυνος εμφυλίου

Αυτή τη φορά η κυβέρνηση του Ισραήλ στοχεύει στην καταστροφή όλων των παραμεθόριων χωριών στο νότιο Λίβανο και στον μαζικό εκτοπισμό του πληθυσμού στον οποίο δεν θα επιτραπεί να επιστρέψει στα σπίτια του στο ορατό μέλλον.

Ισραηλινοί κυβερνητικοί αξιωματούχοι δεν βάζουν χρονικά περιθώρια ενώ αναλυτές κάνουν λόγο για έναν παρατεταμένο πόλεμο φθοράς μέχρις ότου αλλάξουν οι ευρύτερες, περιφερειακές ισορροπίες καλώντας ταυτόχρονα την κυβέρνηση και το στρατό του Λιβάνου να συγκρουστούν με τη Χεζμπολάχ. Όμως, σε αυτή την περίπτωση είναι πιθανό ο Λίβανος να οδηγηθεί σε έναν νέο εμφύλιο.