ΑΡΡΥΘΜΙΕΣ

Η μάχη της κυβέρνησης να «κλείσει» τις έρευνες που γίνονται σε πολλούς τομείς και αφορούν στα πεπραγμένα των υπουργών της μοιάζει με τη μάχη που έδωσε ο Ηρακλής για να σκοτώσει την Λερναία Ύδρα. Στην θέση κάθε κεφαλιού που κόβει, φυτρώνουν δύο.

Πριν από λίγες μόλις μέρες και σε πανηγυρικούς τόνους ανακοινώθηκε το πόρισμα της πλειοψηφίας της εξεταστικής επιτροπής για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, το οποίο συζητείται στην Βουλή, και το οποίο απέδωσε στην κοινωνία άσπιλους και αμόλυντους τους υπουργούς Αγροτικής Ανάπτυξης της Νέας Δημοκρατίας, παρά την έντονη διαφωνία της αντιπολίτευσης. Οι νεοδημοκράτες βουλευτές δεν βρήκαν καμιά απολύτως «παράνομη υπουργική παρέμβαση».

Βέβαια, αυτό δεν προκάλεσε καμιά έκπληξη, γιατί θυμίζω, η εξεταστική αυτή επιτροπή ήρθε ως συνέχεια του αιτήματος της αντιπολίτευσης για την σύσταση προανακριτικής επιτροπής κατά των Μάκη Βορίδη και Λευτέρη Αυγενάκη, το οποίο επίσης απορρίφθηκε πανηγυρικά. Μάλιστα, όπως μου είχε πει τότε ο φίλος μου ο νομικός, η «απαλλαγή» των δυο πρώην υπουργών ήταν πανηγυρική, κυρίως με την έννοια ότι ήταν «για τα πανηγύρια». Κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει τους βουλευτές της συμπολίτευσης να φεύγουν από το κτίριο για να μεταβούν σε γειτονικά καφέ προκειμένου από κει να ανοίξουν αλληλογραφία με τους υπαλλήλους της Βουλής οι οποίοι μετέφεραν σε κούτες τις «επιστολές» στο Προεδρείο για να ανακοινωθεί το αποτέλεσμα της «μυστικής» ψηφοφορίας.

Οπότε δεν θα περίμενε κάποιος ότι οι ίδιοι αυτοί βουλευτές θα κατέληγαν σε κάποιο επιβαρυντικό συμπέρασμα για τους συναδέλφους τους. Βέβαια, πολλοί νομικοί, και όχι απαραιτήτως φίλοι μου, τονίζουν ότι εκείνη η απόφαση για τη σύσταση προανακριτικής είναι νομικώς ανύπαρκτη, αλλά δεν διαφωνούν ότι, τουλάχιστον για τον Βορίδη, δεν μπορεί πλέον να ληφθεί άλλη απόφαση.

Ίσως λοιπόν, με την άνεση του ανθρώπου ο οποίος είναι πλέον στο απυρόβλητο, ο πρώην υπουργός προσήλθε και κατέθεσε ενόρκως και στις εργασίες της εξεταστικής επιτροπή και επανέλαβε όσα είχε ισχυριστεί και κατά τη συζήτηση για τη σύσταση προκαταρκτικής. Ότι κανείς δεν τον είχε ενημερώσει, διαψεύδοντας ιδίως τον πρώην πρόεδρο του ΟΠΕΚΕΠΕ και μετέπειτα στενό συνεργάτη του πρωθυπουργού Γρηγόρη Βάρρα. Η δε άνεσή του ήταν τέτοια, ώστε δεν καταδέχτηκε να ακολουθήσει τη τακτική των «φραπέδων» και των «χασάπηδων» που στις νόμιμα παρακολουθούμενες συνδιαλέξεις τον αποκαλούσαν «Μάκη», και δεν επικαλέστηκε το δικαίωμά του στη σιωπή.

Και ενώ λοιπόν η υπόθεση (ξανά)έκλεισε, όταν το πόρισμα συζητιόταν στην Βουλή αποκαλύφθηκε έγγραφο του Βάρρα προς τον υπουργό, με το οποίο μια χαρά τον ενημέρωνε και, όταν ο Βορίδης ζήτησε να ερευνηθεί αν αυτό το έγγραφο είχε ποτέ πρωτοκολληθεί στο τότε υπουργείο του, επιβεβαιώθηκε ότι όντως είχε πρωτοκολληθεί. Ο πρώην υπουργός είχε ενημερωθεί, «πανηγυρικά», θα έλεγε κάποιος!

Ίσως θα έπρεπε τελικά να επικαλεστεί το δικαίωμα της σιωπής, μου είπε ο φίλος μου. Γιατί για ένα έγγραφο που έλαβε τον Ιούλιο του 2020 ως υπουργός, η μόνη αρμόδια, η Βουλή, δεν μπορεί πια να του ασκήσει δίωξη. Για μια ένορκη κατάθεση όμως που έδωσε τον Νοέμβριο του 2025 ως βουλευτής πια, υπάρχουν και άλλοι αρμόδιοι να την επιδιώξουν, ανάμεσά τους και η ευρωπαϊκή εισαγγελία, και μάλιστα χωρίς την προστατευτική ομπρέλα του άρθρου 86.

Εκεί λοιπόν που η κυβέρνηση νόμισε ότι έκοψε ένα κεφάλι, φύτρωσε στην θέση του ένα άλλο. Θα μου πείτε, ωραίο το παράδειγμά σου, αλλά τελικά στον μύθο ο Ηρακλής κατόρθωσε να σκοτώσει την Λερναία Ύδρα. Πράγματι. Και ίσως η κυβέρνηση κατορθώσει να κόψει κι αυτό το καινούργιο κεφάλι που ξεφύτρωσε. Αλλά το θέμα είναι για πόσο καιρό οι θεατές των «Άθλων» της θα μπορούν να παρακολουθούν χωρίς να αγανακτήσουν κεφάλια να ξεφυτρώνουν συνεχώς.

***

«Γαλάζιες» διαφωνίες

Διαφωνίες και στο εσωτερικό της κυβέρνησης μαθαίνω ότι συνάντησε η πρόταση του κυβερνητικού εκπροσώπου για κατάργηση της ανωνυμίας στο Διαδίκτυο. Ο ίδιος ο Παύλος Μαρινάκης φαίνεται ότι το γνωρίζει και γι΄ αυτό στη χθεσινή ενημέρωση των πολιτικών συντακτών έσπευσε να διευκρινίσει ότι πρόκειται για προσωπική του θέση.

«Δεν αποτελεί κάποιο σχέδιο κυβερνητικό, το οποίο θα υλοποιηθεί το προσεχές χρονικό διάστημα και μάλιστα είναι μια προσωπική θέση, που την εκφράζω όχι με την ιδιότητά μου ως κυβερνητικός εκπρόσωπος ή την όποια πολιτική ιδιότητα του υφυπουργού ή οποιαδήποτε άλλη, αλλά ως πολίτης, ως πατέρας, ως σύζυγος», είπε, ανάμεσα στα άλλα, ο Μαρινάκης σε μια μακροσκελή απάντηση που έδωσε σε σχετική ερώτηση.

Πληροφορούμαι ότι λίαν προσεχώς θα δουν το φως αντιρρήσεις που εκφράζονται από στελέχη της κυβερνητικής παράταξης. Η αντιπολίτευση, εννοείται, ότι διαφωνεί με τέτοιες πρωτοβουλίες.

Παύλος Μαρινάκης

***

Η απαξίωση της Ντόρας για Σαμαρά

Έναν χρόνο είχε να τοποθετηθεί στη Βουλή ο Αντώνης Σαμαράς. Παρόλα αυτά, αν κάποιος στοιχημάτιζε υπέρ του σεναρίου ότι θα μίλαγε στην Ολομέλεια για τη σύμβαση της Chevron θα κέρδιζε. Άλλωστε, ο πρώην πρωθυπουργός έχει διαφωνήσει με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, εκφράζοντας ανησυχίες για την εκχώρηση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων.

Το μεσημέρι της Πέμπτης λοιπόν, εμφανίστηκε στην Ολομέλεια κάθισε στα έδρανα ανάμεσα της ΝΔ και της Ελληνικής Λύσης, μαζί με τον Μίλτο Χρυσομάλλη. Ήταν, μάλιστα, ιδιαιτέρως ευγενικός παραχωρώντας τη σειρά του στον Κυριάκο Βελόπουλο. Και αυτό, διότι ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης βιαζόταν να μιλήσει γιατί ταξίδευε στη Ρόδο.

Παραχώρησε βέβαια τη θέση του και στη Ζωή Κωνσταντοπούλου η οποία – εκτός θέματος – επιτέθηκε στη Ντόρα Μπακογιάννη. Η πρώην υπουργός και βουλευτής της ΝΔ καθόταν υπομονετικά στα έδρανα της «γαλάζιας» παράταξης περιμένοντας την ομιλία του πρώην πρωθυπουργού. Πάντως, όταν ανέβηκε στο βήμα ο Αντώνης Σαμαράς και σε όλη την ομιλία του, η ίδια, δεν τον κοίταξε ούτε μια φορά, αλλά άκουγε με προσοχή τα όσα έλεγε.

***

Καλά κρατεί η γκρίνια στο ΠαΣοΚ

Το όνομα του Θεοδόση Πελεγρίνη προκάλεσε μεγάλες αντιδράσεις στο εσωτερικό του ΠαΣοΚ. Το «φρένο» στα κορυφαία στελέχη που διαφωνήσαν δημόσια, για την ώρα τουλάχιστον, επιχείρησε να βάλει ο επικεφαλής της επιτροπής Κώστας Σκανδαλίδης που άστραψε και βρόντηξε και ουσιαστικά άδειασε όσους αντέδρασαν.

Πρώτα από όλους την πρώην συνυποψήφια του στην Ά Αθήνας Άννα Διαμαντοπούλου, χαρακτηρίζοντας «ατυχείς και απαξιωτικές τις δηλώσεις της» που δίνουν τροφή στη Νέα Δημοκρατία.

Στη συνέχεια μίλησε και για τον Χάρη Δούκα που έχει δίπλα του πολλά στελέχη προερχόμενα από τον ΣΥΡΙΖΑ, ενώ έστειλε μήνυμα και στον Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλο, ο οποίος αργότερα διεγράφη από την Κ.Ο του ΠαΣοΚ με απόφαση του Νίκου Ανδρουλάκη, καθώς τόνισε ότι το ΠαΣοΚ πάντα έκανε διεύρυνση και «ξέρει πως τα κόμματα δεν διοικούνται με τρόικες και καίσαρες». Το αναφέρω γιατί από τη στιγμή που μίλησε το ιστορικό στέλεχος του ΠαΣοΚ, δεν παρατήρησα αντίδραση ή δημόσια τοποθέτηση.

***

To αίτημα της Ελλάδας στον ΟΗΕ

Σημείο νέων τριβών ανάμεσα στους Ευρωπαίους- μεταξύ αυτών και η Ελλάδα- και το Ισραήλ προκαλούν οι όλοι και εντεινόμενοι βομβαρδισμοί του Λιβάνου από τον IDF. Ως μη μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών η Ελλάδα ζήτησε από κοινού με τη Γαλλία, τη Δανία, τη Λετονία και το Ηνωμένο Βασίλειο τη σύγκληση έκτακτης συνεδρίασης του οργάνου με θέμα «την επιδεινούμενη κατάσταση στον Λίβανο».

Στο ψήφισμα που εκδόθηκε εκφράστηκε η πλήρης αλληλεγγύη προς το Λίβανο και υπογραμμίστηκε η ανάγκη «να γίνει σεβαστή η κυριαρχία και η εδαφική του ακεραιότητα». Μπορεί αυτά ν’ ακούγονται λίγο τετριμμένα, όμως οι Ευρωπαίοι στη συνέχεια τονίζουν την πλήρη αντίθεσή τους σε ευρείας κλίμακας επιχειρήσεις στο έδαφος του Λιβάνου.

***

Ο φόβος της Αθήνας για το Λίβανο

Κι εδώ είναι ακριβώς το πρόβλημα, διότι σε περίπτωση που οι Ισραηλινοί αποφασίσουν να εισβάλουν στον Λίβανο και η κατάσταση ξεφύγει από κάθε έλεγχο, τότε θα προκύψουν σειρά προβλημάτων που αφορούν άμεσα και την Αθήνα.

Πρώτον υπάρχει φόβος για την ασφάλεια των Χριστιανών του Λιβάνου, καθώς ουδείς μπορεί να αποκλείσει το ενδεχόμενο η Χεζμπολάχ ν’ αντιδράσει σπασμωδικά και κυρίως εκδικητικά.

Δεύτερον διότι η κάποτε κοσμοπολίτικη και πλέον σχεδόν φτωχοποιημένη χώρα φιλοξενεί εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες, άρα ένα πιθανό νέο κύμα προς την Ευρώπη είναι εξαιρετικά πιθανό.

Τρίτον, επειδή η Αθήνα θα πρέπει εκ των πραγμάτων να έρθει σε αντίθεση με τον ισχυρότερο στρατηγικό εταίρο της στην Ανατολική Μεσόγειο, δηλαδή το Ισραήλ.

***

Η εκτίμηση του Μαξίμου

Δεν είναι τυχαίο ότι στο θέμα αναφέρθηκε, αρκετά εκτενώς μάλιστα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης (iefimerida), διευκρινίζοντας ότι η Αθήνα θα συνεχίσει να εκφράζει αντιρρήσεις και να λέει την άποψή της στο Ισραήλ ότι υπάρχει κίνδυνος επέκτασης της κρίσης. Στο Μέγαρο Μαξίμου και το Υπουργείο Εξωτερικών έχουν μια αρκετά αισιόδοξη προσέγγιση: ότι ο Λίβανος μπορεί αφ’ εαυτού να επιβληθεί στη Χεζμπολάχ και το Ισραήλ να χάσει το «άλλοθι» που χρησιμοποιεί για να μπαινοβγαίνει στα νότια της χώρας.

Απ’ την πλευρά μου να σας υπενθυμίσω ότι η Αθήνα έχει αποστείλει στο πρόσφατο παρελθόν στρατιωτική βοήθεια στο Λίβανο, ενώ η πολιτική ηγεσία στην Αθήνα (Μητσοτάκης, Γεραπετρίτης, Δένδιας) διατηρεί άριστες σχέσεις με τον πρόεδρο Αούν, ο οποίος πριν αναλάβει την εξουσία ήταν αρχηγός των λιβανέζικων Ενόπλων Δυνάμεων.

Να σας θυμίσω, επίσης, ότι ο Γιώργος Γεραπετρίτης ήταν ο πρώτος Ευρωπαίος αξιωματούχος που επισκέφθηκε τη Βηρυτό αμέσως μετά την ολοκλήρωση της προηγούμενης φάσης του πολέμου. Βέβαια, το έτερο μεγάλο πρόβλημα είναι άλλο: Ότι η Χεζμπολάχ δεν είχε εξολοθρευθεί, τουλάχιστον όχι ολοσχερώς όπως ίσως κάποιοι να πίστευαν. Άρα, το Ισραήλ δεν πρόκειται να σταματήσει την επίθεση, η οποία εκ των πραγμάτων πολλές φορές στρέφεται κατά δικαίων και αδίκων.

***

Η προστασία των Χριστιανών του Λιβάνου

Πάντως, αυτό που πρέπει να προσέξετε είναι ότι η προστασία των χριστιανικών πληθυσμών του Λιβάνου απασχολεί ιδιαιτέρως το State Department και δη τον αρμόδιο υφυπουργό Εξωτερικών, ελληνικής καταγωγής Μάικ Ρίγγας. Κι αυτό διότι αποτελεί διακηρυγμένη θέση του Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος ευαγγελίζεται ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους για να εγγυηθούν το μέλλον του «δυτικού πολιτισμού», άρα και της χριστιανικής πίστης.

Σε αυτό το πλαίσιο πραγματοποιήθηκε και το ταξίδι στη χώρα του Πάπα Λέοντα (Αμερικανός στην καταγωγή), τον περασμένο Νοέμβριο, αμέσως μετά την Κωνσταντινούπολη. Εκεί μάλιστα ο Λέων γνώρισε πραγματικά αποθεωτική υποδοχή, από χιλιάδες Καθολικούς που παραβρέθηκαν στην ιστορική ομιλία του στη Βηρυτό με τον ίδιο να επισκέπτεται και το «σημείο μηδέν» στο λιμάνι της πόλης, εκεί όπου τον Αύγουστο του 2020 η τεράστια έκρηξης που συγκλόνισε τη χώρα.

Οι εξελίξεις στο Λίβανο απασχόλησαν ιδιαιτέρως την τριμερή Μητσοτάκη- Χριστοδουλίδη– Μακρόν, πάνω- κάτω για τους λόγους που προαναφέρθηκαν, με τη Γαλλία βέβαια να διακρατεί παραδοσιακά συμφέροντα στην ευρύτερη περιοχή.

***

Ήττα Σαμαρά βλέπει το Μαξίμου

Ικανοποιημένοι δείχνουν στο Μαξίμου μετά την κόντρα Σαμαρά – Παπασταύρου για την συμβατική συμφωνία με τη Chevron και την αξιοποίηση των προς εκμετάλευση οικοπέδων. Ειδικότερα για την παράγραφο που ο πρώην πρωθυπουργός ερμηνεύει ως παραχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων και πιθανή μετέπειτα αναγνώριση του τουρκολυβικού μνημονίου.

Η συζήτηση εξελίχθηκε καλύτερα απ ότι ανέμεναν καθώς όπως λένε στο πρωθυπουργικό γραφείο καταλαβαίνει και ο πιο αδαής ότι πολλές από τις αιτιάσεις του Αντώνη Σαμαρά επί παντός επιστητού είναι για εντυπώσεις.

Το πιο ενδιαφέρον πάντως που αλίευσα είναι πως ενώ ίσως στην αρχή αυτής της σύγκρουσης πρώην και νυν πρωθυπουργού υπήρχε μία ανησυχία για την εσωτερική διαταραχή στη ΝΔ, τώρα μετά και το χθεσινό φαίνεται πως δεν τους απασχολεί πιά το αν και πόσο επηρρεάζει τους ψηφοφόρους του κόμματος.

Από την άλλη μεριά, στο επιτελείο του μεσσήνιου πολιτικού, εκτιμούν ότι οι παρεμβάσεις του Αντώνη Σαμαρά που ξεσκεπάζει όσα βλέπει και εκφράζει την ανησυχία του τουλάχιστον στα εθνικά θέματα είναι κάτι που θα αποδειχθεί από τα γεγονότα.

***

Η «πυρηνική» οργή του TikTok

Η εξαγγελία του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη για την πυρηνική ενέργεια στο Παρίσι συνάντησε τοίχο στα social media, με το TikTok να έχει πάρει «φωτιά» και να μετατρέπεται σε ένα ψηφιακό καζάνι που βράζει από οργή.

Εκατοντάδες βίντεο, μικρά σε διάρκεια αλλά γεμάτα ένταση, αποκαλύπτουν ένα αγεφύρωτο χάσμα εμπιστοσύνης ανάμεσα στην κυβερνητική ατζέντα και τις αγωνίες μιας γενιάς που νιώθει διαρκώς εκτεθειμένη στις αστοχίες της κρατικής μηχανής. «Δεν μπορούμε να κρατήσουμε ένα τρένο στις ράγες και θα διαχειριστούμε ουράνιο;» αναρωτιούνται οι νεότεροι, για να συμπληρώσει κάποιος άλλος στην ίδια πλατφόρμα: «Ας φτιάξουμε πρώτα υποδομές που δουλεύουν και μετά βλέπουμε για την πυρηνική ενέργεια».

Έτσι, η συζήτηση για τους πυρηνικούς αντιδραστήρες μετατρέπεται σε ένα πικρό ανέκδοτο. Για όσους «ψηφίζουν» με ένα swipe στο κινητό, η εξαγγελία αυτή δεν μοιάζει με οραματική στροφή σελίδας, αλλά με μια σουρεαλιστική απόδειξη ότι οι κυβερνώντες ζουν σε άλλη συχνότητα… ανάμεσα σε ραδιενεργά σύννεφα.

***

Η δικαστική πανευρωπαϊκή πρωτιά για τη Χ.Α

Μπορεί η δικαιοσύνη να χρειάστηκε 13 χρόνια για να φθάσει σε τελεσίδικη απόφαση για την εγκληματική δράση της Χρυσής Αυγής, γεγονός που μόνον τιμή δεν περιποιεί στο δικαστικό μας σύστημα, αλλά η αλήθεια να λέγεται.

Η απόφαση είναι μοναδική όχι μόνον στην Ελλάδα αλλά και σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, καθώς είναι η πρώτη φορά που πολιτικός σχηματισμός με ναζιστική ιδεολογία καταδικάστηκε ως εγκληματική οργάνωση. Και κάτι ακόμα. Η θεμελίωση της κατηγορίας με επιχειρήματα δεν ήταν εύκολη υπόθεση, ούτε αυτονόητη. Οπότε η δικαιοσύνη πιστώνεται την ορθότητα της δικαστικής κρίσης για τη ΧΑ.

***

Κύματα αγωγών για το Νόμο Κατσέλη

Μετά την απόφαση του Αρείου Πάγου που δικαίωσε δανειολήπτες που είχαν υπαχθεί στον λεγόμενο νόμο Κατσέλη, είναι χιλιάδες, περί τις 300 εκείνοι που επωφελούνται, γιατί τα δάνεια τους ουσιαστικά μηδενίζονται, καθώς οι τόκοι υπολογίζονται πιά, αυτό αποφάσισε ο Άρειος Πάγος, στη μηνιαία δόση και όχι στο σύνολο του δανείου.

Όμως η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχει και άλλες συνέπειες. Ήδη χιλιάδες αγωγές ετοιμάζονται να κατατεθούν από εκείνους που πήραν δάνεια, τα πλήρωσαν κανονικά με τους τόκους στο κεφάλαιο και τώρα θα ζητήσουν τα λεφτά τους πίσω. Μύλος δηλαδή…

***