Foreign Affairs: Το φεμινιστικό κουρδικό μοντέλο της Ροζάβα

Ένα νέο μοντέλο κοινωνικής οργάνωσης διαμορφώνεται στις κουρδικές περιοχές της βόρειας Συρίας, προάγοντας την ισότητα των φύλων και τον ενισχυμένο ρόλο των γυναικών, αναφέρει σε άρθρο της στο περιοδικό Foreign Affairs, η αμερικανίδα συγγραφέας και πολιτική ακτιβίστρια, Μέρεντιθ Ταξ.

Ένα νέο μοντέλο κοινωνικής οργάνωσης διαμορφώνεται στις κουρδικές περιοχές της βόρειας Συρίας, προάγοντας την ισότητα των φύλων και τον ενισχυμένο ρόλο των γυναικών, αναφέρει σε άρθρο της στο περιοδικό Foreign Affairs, η αμερικανίδα συγγραφέας και πολιτική ακτιβίστρια, Μέρεντιθ Ταξ. Με όρους κοινωνικής ισότητας, εθνοτικού πλουραλισμού και αντι-σεκταρισμού, η Ροζάβα – που περιλαμβάνει τρία καντόνια στο δυτικό τμήμα της ιστορικής πατρίδας του κουρδικού λαού – αποτελεί εξαίρεση για την περιφέρεια.
Αυτό, ισχύει, αναφέρει το άρθρο, και για τα ζητήματα που αφορούν στην πρόοδο των γυναικών. Η προσοχή της Δύσης, στράφηκε στη Ροζάβα το 2014 και 2015, όταν οι τοπικές πολιτοφυλακές, οι Λαϊκές Μονάδες Προστασίας YPG/YPJ, διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στην απομάκρυνση του Ισλαμικού Κράτους από το Κομπανί στη βόρεια Συρία. Οι παρατηρητές επικεντρώθηκαν σε δύο στοιχεία της οργάνωσης: πρώτον στην επιτυχία του έναντι του Ισλαμικού Κράτους και δεύτερον, στην ανάδειξη των γυναικών μαχητών στις τάξεις της.
Όπως συνεχίζει το άρθρο, ήδη από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο γυναίκες αντάρτες λαμβάνουν μέρος σε ένοπλους αγώνες σε όλο τον κόσμο. Ωστόσο, οι περισσότερες ένοπλες οργανώσεις στρατολογούν γυναίκες επειδή χρειάζονται περισσότερους στρατιώτες και όχι επειδή στοχεύουν στη χειραφέτησή τους. Από αυτές, λίγες έχουν δώσει προτεραιότητα στην ισότητα των γυναικών όσο οι Κούρδοι της Τουρκίας και της Συρίας. Η έμφαση της Ροζάβα στον ηγετικό ρόλο των γυναικών δεν περιορίζεται στον στρατό, αναφέρει το άρθρο του Foreign Affairs, αλλά επεκτείνεται στο ευρύτερο κοινωνικό όραμα των Κούρδων της Συρίας. Το 40% των μελών της κάθε οργάνωσης της κοινωνίας των πολιτών ή του κάθε κυβερνητικού οργάνου στην Ροζάβα πρέπει να αποτελείται από γυναίκες. Επίσης όλα τα διοικητικά όργανα, τα οικονομικά πρότζεκτ, και οι οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών απαιτείται να έχουν άνδρες και γυναίκες προέδρους. Πώς κατάφεραν λοιπόν οι γυναίκες να αποκτήσουν τόσο μεγάλη δύναμη εν μέσω ενός πολέμου επιβίωσης;
Η ιστορία ξεκινά στην Τουρκία το 1978, όταν το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (PKK) ιδρύθηκε με σκοπό να πιέσει για τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου κουρδικού κράτους. Στα πρώτα χρόνια της εξέγερσης κατά της τουρκικής κυβέρνησης, στο PKK κυριάρχησαν οι άνδρες αντάρτες. Αυτό όμως άλλαξε στην δεκαετία του 1990, όταν μια ευρύτερη κουρδική πολιτική αντίσταση αναδύθηκε στις τουρκικές πόλεις και οι κούρδοι ακτιβιστές άρχισαν να πιέζουν για εκπροσώπηση μέσα από ένα κοινοβουλευτικό κόμμα, το Λαϊκό Εργατικό Κόμμα (HEP). Και στις δύο περιπτώσεις, οι γυναίκες υπηρέτησαν σε ηγετικές θέσεις.
Το 1995, το PKK σχημάτισε τον στρατό των γυναικών, ο οποίος πλέον ονομάζεται YJA-Star. Η απόφαση για την ίδρυση αυτού του στρατού λειτούργησε ως πρότυπο για άλλες γυναικείες οργανώσεις «σε όλους τους τομείς της οικονομίας, όλους τους κοινωνικούς θεσμούς, ακόμη και στην σφαίρα του πολιτισμού». Η εξέλιξη αυτή ήταν ιδιαίτερα εντυπωσιακή καθώς, στο αγροτικό Κουρδιστάν, η υποταγή των γυναικών -μέσω πρακτικών μισογυνισμού όπως τα λεγόμενα εγκλήματα τιμής, η αναγκαστική απομόνωση και οι γάμοι παιδιών- αποτελούσαν τον κανόνα. Για πολλές Κούρδισσες, το να αφήσουν τις οικογένειές τους για να ενταχθούν σε μια ανταρτική ομάδα ήταν μια τεράστια ρήξη από την πατριαρχική παράδοση. Οι αντάρτισσες πρωτοστάτησαν σε ένα κίνημα απελευθέρωσης των γυναικών εντός της κουρδικής κοινωνίας στο σύνολό της.
Σήμερα, η αυξανόμενη επιρροή των γυναικών του συριακού Κουρδιστάν είναι ένα βασικό στοιχείο της ευρύτερης μεταμόρφωσης της κουρδικής πολιτικής στη Συρία και τη Τουρκία, συνεχίζει το άρθρο. Σε αντίθεση με τους Κούρδους του Ιράκ, οι Κούρδοι της Συρίας και της Τουρκίας έχουν εγκαταλείψει τον εθνικισμό. Αντίθετα, αποζητούν την τοπική τους αυτονομία μέσω μίας ομοσπονδιακής λύσης. Η μακροπρόθεσμη ιδέα είναι να διασφαλιστούν οι δημοκρατικοί και αποκεντρωμένοι θεσμοί που θα παρέχουν μεγάλο βαθμό αυτονομίας και θα προστατεύουν τα ανθρώπινα δικαιώματα. Εξαιτίας των σημερινών συγκρούσεων στην περιφέρεια, το όραμα της Ροζάβα για μία φεμινιστική και άμεσα δημοκρατική κοινωνία μπορεί να φαντάζει μη ρεαλιστικό. Όμως οι εξελίξεις έχουν αποκαλύψει τους περιορισμούς της διπλωματίας στην προσπάθεια να μπει ένα τέλος στον πόλεμο που πυροδοτείται από μη κρατικούς δρώντες και χρηματοδοτείται από εξωτερικές δυνάμεις – και τις τελευταίες δεκαετίες, λίγα πολιτικά μοντέλα στην περιοχή ήταν σε θέση να εγγυηθούν την ισότητα και την ειρήνη όπως το κίνημα των Κούρδων για δημοκρατική αυτονομία.
Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Κόσμος
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk