Το Επταήμερο του Διόδωρου

Βαριά η καλογερική; Και πού να δεις η κηπουρική, ημερολόγιό μου. Βαρύτατη – καμπυλώνουν τον χρόνο και τον χώρο τα φυτά, έχουν ενσωματωμένη τη γενική θεωρία της σχετικότητας στη χλωροφύλλη τους,

Το Επταήμερο του Διόδωρου | tovima.gr
Με σύμμαχο το φεγγάρι

Η πανσέληνος του Μαρτίου (AP Photo/Thibault Camus)

Βαριά η καλογερική; Και πού να δεις η κηπουρική, ημερολόγιό μου. Βαρύτατη – καμπυλώνουν τον χρόνο και τον χώρο τα φυτά, έχουν ενσωματωμένη τη γενική θεωρία της σχετικότητας στη χλωροφύλλη τους, δημιουργούν πεδία βαρύτητας που δύσκολα τα αντέχει το κυψελιώτικο αγύμναστο κορμί μου. Να ήταν εκείνα τα χρόνια τα ένδοξα που έτρεχα στα γυμναστήρια για να είμαι αντάξιος του Γιώργου Παπανδρέου, δεν θα είχα πρόβλημα – πού Γιώργος και πού γυμναστήρια τώρα, κάρβουνο έγινε το μάλαμα.

Κάρβουνο πρέπει να γίνει και ο σωρός με τα αγριόχορτα και τα ξερόκλαδα, τα θύματα της άνισης μάχης που έδωσαν μαζί μου. Ασύμμετρος ο πόλεμος του μηχανοκίνητου ανθρώπου με τα φυτά, πώς να αντισταθούν τα καημένα. Τόσες χιλιετίες, θα έπρεπε να την ξέρουν τη μοίρα τους, να ανθίζουν γρήγορα-γρήγορα και να εξαϋλώνονται στις μικροσκοπικές μαύρες τρύπες που δημιουργούν τα βαρυτικά τους πεδία. Τι καταλαβαίνουν που με κουράζουν να τα μακελεύω;
  • Τα περσινά μου έργα ευοδώνονται: τα κυπαρίσσια έχουν μεγαλώσει και καμαρώνουν ολόισια· οι αχλαδιές έχουν προκόψει, τα αρωματικά λουλούδια είναι μια χαρά, εκτός από μία λεβάντα – για τη λουίζα που ανησυχούσα γιατί την έβλεπα άφυλλη, σε μια νύχτα μέσα γέμισε βλαστούς, οι μαργαρίτες έχουν αρχίσει να ανθίζουν, οι κίτρινες μάλιστα έχουν επεκταθεί ένα ολόκληρο μέτρο γύρω-γύρω από εκεί που τις φύτεψα.
Μέρα τη μέρα, μεγαλώνουν έναν τουλάχιστον πόντο τα φυτά με τις θερμοκρασίες 20ο που έχουμε και τον ήλιο που τα χαϊδεύει συνέχεια – έβαλε και η πανσέληνος της περασμένης Κυριακής το χεράκι της, το μαγικό της βλέμμα μάλλον. Εκλεινε χαϊδευτικά το μάτι της σε κάθε λουλούδι και δέντρο χωριστά και εκείνα περηφανεύονταν, κορδώνονταν, έπαιρναν πάνω τους – το είδα με τα μάτια μου αυτό: την παρατηρούσα συνεχώς ώσπου να πάει να δύσει δεξιά από το κάστρο της Ιζαμπώς.
In memoriam


Ηξερα πως και η καλή μου θα βγει εκείνη την ώρα να τη δει να παίρνει το λουτρό της στα νερά του Ιονίου και ήθελα να τις δω πλάι-πλάι. Φυσικά, η Ιζαμπώ ήταν ομορφότερη, αλλά το έκρυψα βαθιά μέσα μου αυτό το συμπέρασμα, μη φθάσει με κύματα στο φεγγάρι και θυμώσει και χαλάσει η αγαπησιάρικη σχέση με τα λουλούδια μου.
  • Αν ήταν ο κύριος Τάκης εδώ, ο σύζυγος της κυρίας Βαλεντίνης και πατέρας της Σάντρας, θα είχε χίλιες συμβουλές να μου δώσει, να κάνω καλύτερα τη δουλειά μου – θα βοήθαγε κιόλας. Γεωπόνος, διευθυντής κάποτε του αγροκτήματος του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, και γενικός μαστροχαλαστής, bricoleur που λένε οι Γάλλοι: είτε με το ηλεκτρικό δράπανο είτε με την ψαλίδα του κηπουρού έκανε θαύματα. Ετοιμος πάντα να κατασκευάσει ό,τι ζητούσαν τα εγγόνια του και οι φίλοι τους.
Αλλά ο άθλιος ο χρόνος τού έπαιρνε σιγά-σιγά τις δυνάμεις. Πάντα με το χαμόγελο αυτός, τουλάχιστον μπροστά στους άλλους, ευγενικός και με χιούμορ, ακόμα και όταν σχολίαζε την κατάστασή του· πήγαινε με το μπαστουνάκι του να κάνει τα ψώνια και ας πονούσε. Ιδανικός γέροντας, συμφιλιωμένος με την προοπτική του θανάτου. Εφυγε τις προάλλες, ας είναι γλυκό το αεράκι που θα πάρει τη στάχτη του.
  • Δεν ήταν εδώ ο αγαπημένος, σεβαστός και πολύπειρος κύριος Τάκης να λύσει την απορία μου – γιατί με εντυπωσίασε και στο μηχανοκίνητο και στο χειρωνακτικό βοτάνισμα το ότι δεν βρήκα ούτε μία τσουκνίδα – μία έστω, για δείγμα. Ραδίκια γεμάτος ο τόπος, άγριο τριφύλλι επίσης, γαϊδουράγκαθα, μολόχες, καυκαλήθρες και άλλα πολλά που δεν ξέρω το όνομά τους. «Μα τι έγιναν οι τσουκνίδες, πού στο διάολο πήγαν» αναρωτιόμουν, ημερολόγιό μου.
«Εύρηκα» αναφώνησα, διαβάζοντας τις ειδήσεις: έγιναν βουλευτές που κόπτονται για να τρώμε γάλα φρέσκο πέντε ημερών και όχι δέκα. Εγώ όμως ξέρω ότι ποτέ δεν μου έχει χαλάσει γάλα στο ψυγείο και πέντε και δέκα ημέρες μετά την «ημερομηνία λήξεως». Αφού ήδη μας πουλάνε γάλα που αντέχει 10-15 ημέρες, γιατί να το πληρώνουμε για φρέσκο πέντε ημερών;
Είναι τσουκνίδες γιατί «τσιμπάνε» την κυβέρνηση για να αυτοπροστατευθούν, καρφάκι δεν τους καίγεται για το γενικότερο, αυτό που λέμε «δημόσιο», συμφέρον – να εξασφαλίσουν ψήφους ενδιαφέρονται από αυτούς που θίγονται με τη νέα ρύθμιση.

Τσουκνίδες παντού


  • Τσουκνίδες είναι τα 500.000.000 που θα μοιράσει η κυβέρνηση, 500 ευρώ σε καθένα που δηλώνει λιγότερα από 10.000 ευρώ εισόδημα. Γιατί, αφού περισσεύουν, δεν τα κόβει από τους φόρους που γονατίζουν τους επαγγελματίες; Γιατί δεν τα δίνει στους άνεργους που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη; Γιατί δεν τα δίνει σε κάποιο από τα ασφαλιστικά ταμεία που καταρρέουν;
Μα γιατί μέτρησαν και είδαν ότι αυτοί που δηλώνουν τόσο μικρό εισόδημα είναι περισσότεροι από τους άνεργους, άρα θα μαζέψουν περισσότερες ψήφους. Πάλι το ιδιοτελές συμφέρον απέναντι στο δημόσιο, ημερολόγιό μου.
Είμαι σίγουρος όμως πως ούτε οι μισοί από όσους δηλώνουν λίγα στην Εφορία δεν θα εμφανιστούν να εισπράξουν τα 500 ευρώ· γιατί οι περισσότεροι από αυτούς είναι φοροφυγάδες και δεν ενδιαφέρονται για ψίχουλα – την έχει πατήσει δηλαδή η κυβέρνηση-τσουκνίδα.
  • Τσουκνίδα είναι ο Γιάννης Δραγασάκης: αν ο ΣΥΡΙΖΑ γίνει κυβέρνηση και έρθει σε ρήξη με την Ενωση, τότε θα συζητήσει το θέμα με τον λαό, πιθανόν και με δημοψήφισμα, δήλωσε. Ητοι το θέμα τού αν θα μείνουμε ή όχι στο ευρώ μένει ανοιχτό – για να μη χάσει ο ΣΥΡΙΖΑ «αριστερές» ψήφους και να χάσει η χώρα ακόμα μερικά δισεκατομμύρια που θα σπεύσουν να αναζητήσουν ασφάλεια στο εξωτερικό, όπως έγινε κατά τη διετία 2010-2012, όταν οι Ελληνες ψήφισαν με τις καταθέσεις τους: πήραν 80 δισεκατομμύρια ευρώ και τα πήγαν στο εξωτερικό για να τα εξασφαλίσουν. Από αυτά, λίγα γύρισαν -η οικονομία ελλείψει κεφαλαίων πάει κατά διαόλου. Και με αυτά που λέει τώρα, θα φύγουν και άλλα.
Τσουκνίδες παντού – εκτός από τον κήπο μου. Είναι να μην τον αγαπάω, ημερολόγιό μου;
γραμματοκιβώτιο

Αναζητώ τη διαφορά στην πολιτικάντικη νοοτροπία, τη μικροκομματική στόχευση, την προεκλογική (αν)ηθική μεταξύ του «Τσοβόλα δώσ’ τα όλα» εκείνο το προεκλογικό βράδυ στο Περιστέρι τον Ιούνιο του 1989 και της «διανομής κοινωνικού μερίσματος σε ευπαθείς (ένστολοι;;) ομάδες του πληθυσμού» παραμονές εκλογών 2014.
Πέτρος Τς. @hotmail.com
***
1) Ο Ααρον Χαντ κέρδισε πέναλτι στην αναμέτρηση της Βέρντερ με τη Νυρεμβέργη αλλά ζήτησε από τον διαιτητή να ανακαλέσει την απόφασή του γιατί δεν είχε ανατραπεί από τον αντίπαλό του. 2) Ο Ούλι Χένες, πρόεδρος της Μπάγερν Μονάχου, αποδέχθηκε ότι είναι υπεύθυνος φοροδιαφυγής 27,2 εκατ. ευρώ. Δήλωσε μετάνοια, δεν άσκησε έφεση και οδηγήθηκε στη φυλακή για να εκτίσει ποινή 3½ χρόνων. Βοήθησέ με Διόδωρε: πρέπει να τους θαυμάσω ή να τους οικτίρω αυτούς τους Γερμανούς;
Κώστας Σπανός, @yahoo.com
***
Το Ποτάμι ο Σταύρος; Το Βουνό εγώ, ο Κάμπος εσύ. Μόνο έτσι θα απαλλαγεί η Ελλάς από τους μίγδην κεντροδεξιούς, κεντροαριστερούς και καθαροσυριζαίους. Θα συνομιλεί σοβαρά πλέον με βουνίσιους, καμπίσιους, ποταμίσιους.
Αβαδαίος, @Χελμός.gr
***
Οι τροϊκανοί προέβλεπαν καθόλου ή ελάχιστο πρωτογενές πλεόνασμα αλλά τώρα συμφωνούν με την κυβέρνηση ότι είναι τρία δισεκατομμύρια. Μήπως το Νεοελληνικό Πνεύμα, πατέρας των greek statistics, του υπερβολικού και του πονηρού, «κατάκτησε τους κατακτητές», όπως θα έγραφε ένας σύγχρονος Οράτιος;
Γ.Κ., @otenet.gr
***
«Φάγαμε τον γάιδαρο και μας έμεινε η ουρά» περιγράφεται η κατάστασή μας. Μόνο που αυτή η «ουρά» είναι ένα περίτεχνα διαμορφωμένο κατασκεύασμα με κόμπους και μήκος πολλαπλάσιο του κυρίως σώματος του ζώου.
εκ Ξάνθης 8
***
«Την περιοχή του Γκύζη επισκέφθηκε σήμερα Παρασκευή 14 Μαρτίου ο υποψήφιος Δήμαρχος Αθηναίων Αρης Σπηλιωτόπουλος». Δήμαρχος δεν θα βγει, θα γνωρίσει όμως γειτονιές της Αθήνας.
Δημήτριος Τσεχίας

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk