• Αναζήτηση
  • Τα οστά του Ανθρώπου του Πεκίνου

    Τον Σεπτέμβριο του 1941 ο Χου Τσενγκτζί έβαλε κάμποσα κρανία μέσα σε δύο ξύλινα κιβώτια. Η Κίνα βρισκόταν σε πόλεμο με την Ιαπωνία, και γι’ αυτό έστελνε για ασφάλεια τα κρανία στις Ηνωμένες Πολιτείες. Δεν έφθασαν ποτέ. Ηταν ένας από τους τελευταίους ανθρώπους που είδαν ένα από τα σημαντικότερα παλαιοντολογικά ευρήματα στην Ιστορία.

    Τον Σεπτέμβριο του 1941 ο Χου Τσενγκτζί έβαλε κάμποσα κρανία μέσα σε δύο ξύλινα κιβώτια. Η Κίνα βρισκόταν σε πόλεμο με την Ιαπωνία, και γι’ αυτό έστελνε για ασφάλεια τα κρανία στις Ηνωμένες Πολιτείες. Δεν έφθασαν ποτέ. Ηταν ένας από τους τελευταίους ανθρώπους που είδαν ένα από τα σημαντικότερα παλαιοντολογικά ευρήματα στην Ιστορία.
    Τα χαμένα αυτά κρανία ανήκαν στον Homo erectus pekinensis που ήταν γνωστός ως Ανθρωπος του Πεκίνου. Περισσότερο από μισόν αιώνα αργότερα οι εξελικτικοί βιολόγοι εξακολουθούν να ονειρεύονται να είχαν στα χέρια τους αυτά τα απολιθώματα: όχι μόνο θα βοηθούσαν στο να απαντηθούν ερωτήματα σχετικά με τον κανιβαλισμό ανάμεσα στους προγόνους μας, αλλά επιπλέον ίσως να έριχναν φως στην προέλευση της ομιλίας.
    Οι «κάτοχοι» των κρανίων πέθαναν πριν από τουλάχιστον μισό εκατομμύριο χρόνια και τα λείψανά τους είχαν διατηρηθεί στο σπήλαιο Ζουκουντιάν κοντά στο Πεκίνο, όπου και ανασκάφηκαν στη δεκαετία του 1920. Την εποχή εκείνη ήταν τα αρχαιότερα απολιθώματα ανθρωποειδών που είχαν βρεθεί και είχαν αποστομώσει τους σκεπτικιστές που υποστήριζαν ότι κάποια παρόμοια απολιθώματα από την Ιάβα ανήκαν σε παραμορφωμένους πιθήκους. Τα οστά αυτά αντιπροσώπευαν εμφανώς ένα πρώιμο στάδιο της ανθρώπινης εξέλιξης. Οι ιδιοκτήτες τους χρησιμοποιούσαν εργαλεία και ήταν οι αρχαιότεροι γνωστοί χρήστες της φωτιάς.
    Λίγα χρόνια μετά την έναρξη του πολέμου, το 1941, οι αρμόδιοι για τη φύλαξη των οστών αποφάσισαν να τα στείλουν στο εξωτερικό για να αποφύγουν την κλοπή. Τα κιβώτια έφυγαν από το Πεκίνο αλλά δεν έφθασαν ποτέ στο λιμάνι.
    Ο Νόελ Μπόαζ, ένας εκ των συγγραφέων του σχετικού με τα χαμένα απολιθώματα βιβλίου «Dragon Bone Hill», πιστεύει ότι τα κιβώτια μπήκαν σε ένα τρένο αλλά χάθηκαν όταν η αμαξοστοιχία κατελήφθη από ιάπωνες στρατιώτες. «Μάλλον θα μαζεύτηκαν από κάποιους ντόπιους, θα πουλήθηκαν σε φαρμακεία και θα αλέστηκαν για να γίνουν το παραδοσιακό φάρμακο που λέγεται «κόκαλα δράκου»» λέει.

    Καλέστε το 1-800-οστά
    Παρά την απαισιόδοξη αυτή πρόβλεψη, πολλοί εξακολουθούν να ελπίζουν ότι τα απολιθώματα θα βρεθούν. Κάποιοι πιστεύουν ότι έχουν θαφτεί στα εδάφη της αμερικανικής πρεσβείας στο Πεκίνο, ενώ άλλοι νομίζουν ότι ίσως βρίσκονται κρυμμένα κάπου στις Ηνωμένες Πολιτείες, στην Ιαπωνία ή στην Ταΐβάν ή ότι κείτονται στον βυθό του ωκεανού μέσα στο ναυάγιο του ιαπωνικού ατμόπλοιου «Αουα Μάρου». Μια Αμερικανίδα είχε ισχυριστεί ότι είχε μια κούτα γεμάτη κρανία που ο σύζυγός της είχε φέρει γυρίζοντας από τον πόλεμο. Συναντήθηκε με έναν αμερικανό μεσολαβητή στην κορυφή του Empire State Building, ζήτησε 500.000 δολάρια, του έδειξε μια φωτογραφία της κούτας και εξαφανίστηκε.
    Τον Ιούλιο του 2005 οι Αρχές της Περιφέρειας Φανγκσάν του Πεκίνου ανακοίνωσαν μια νέα προσπάθεια για την ανεύρεση των οστών με επικεφαλής τον Γιαν Λι του Μουσείου του Ανθρώπου του Πεκίνου. Η επιτροπή του κ. Λι έχει εισαγάγει μια ειδική τηλεφωνική γραμμή, έχει συγκεντρώσει 63 πληροφορίες από το κοινό και έχει διερευνήσει τέσσερις εξ αυτών. «Εξ όσων γνωρίζω, καμία από τις ενδείξεις που ακολούθησαν δεν απέδωσε» λέει ο κ. Μπόαζ.
    Ευτυχώς είχαν ληφθεί αντίγραφα με εκμαγεία, τα αρχικά απολιθώματα όμως περιέχουν επιπλέον λεπτομέρειες που θα μπορούσαν να λύσουν μακροχρόνιες διαμάχες. Για παράδειγμα, υπήρξε το Ζουκουντιάν θέατρο κανιβαλισμού; «Τα επόμενα χρόνια επεκράτησε η άποψη ότι οι ύαινες ήταν υπαίτιες για το σκηνικό του σπηλαίου και ότι τα ανθρωποειδή ήταν θύματά τους» λέει ο Τζον Χόουκς του Πανεπιστημίου του Γουισκόνσιν στο Μάντισον. «Τα πρωτότυπα απολιθώματα θα επέτρεπαν μια ιατροδικαστική εξέταση».
    Η αξονική τομογραφία θα μας επέτρεπε επίσης να κοιτάξουμε μέσα στα κρανία. Το σχήμα του μέσου ωτός θα μας έλεγε κάποια πράγματα σχετικά με την ικανότητα του Ανθρώπου του Πεκίνου να ξεχωρίζει συχνότητες που σχετίζονται με την ομιλία και τη γλώσσα. Αν και κάτι τέτοιο δεν θα απεδείκνυε ότι τα ανθρωποειδή αυτά είχαν την ικανότητα της ομιλίας, θα έδειχνε τουλάχιστον ότι διέθεταν μια από τις κατάλληλες προσαρμογές και θα βοηθούσε στο να εντοπίσουμε πότε εμφανίστηκε η ανθρώπινη γλώσσα. Ο Ανθρωπος του Πεκίνου αποτελεί λοιπόν έναν από τους σημαντικότερους αγνοούμενους της επιστήμης.

    ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

    Science
    Σίβυλλα
    Helios Kiosk