Την περασμένη Κυριακή η στήληδιατύπωσε τις ενστάσεις της για τις κραυγές ποικίλων καλοθελητών ότι ο κόουτς Οτο Ρεχάγκελ και τα «παιδιά του» έπρεπε να είναι στο απυρόβλητο της (όποιας) κριτικής στο όνομα του «εθνικού θριάμβου» του 2004, αλλά και μόνο εκ του γεγονότος ότι η ελληνική ομάδα προκρίθηκε και συμμετείχε στο Μουντιάλ- πόσω μάλλον που στη Νότια Αφρική κατήγαγε περιφανή νίκη επί της Νιγηρίας παίρνοντας τους πρώτους της βαθμούς και κάνοντας σεφτέ γκολ σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου!
Για να πάρουμε λοιπόν τώρα και την άλλη, την ουσιαστική, πιστεύω, πλευρά του νομίσματος. Αλήθεια πότε η (και ποδοσφαιρικά) Ψωροκώσταινα έγινε παντοδύναμη στους ναούς της «στρογγυλής θεάς» και εμείς οι άσχετοι ή εθελοτυφλούντες δεν το πήραμε χαμπάρι; Μήπως τελικά, και πολύ απλά, το ποδοσφαιρικό θαύμα του 2004 στην Πορτογαλία φουσκώθηκε τεχνηέντως- κατά τα καλά και συμφέροντα στον χώρο του αθλητικού Τύπου και άλλων επιτηδείων περί την ποδοσφαιρική μπίζνα-, (εξ)απατώντας τη φίλαθλη κοινή γνώμη, με αποτέλεσμα κάποιοι αιθεροβάμονες στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας να νομίζουν ότι γίναμε καμπόσοι ποδοσφαιρικά;
Ας τα βάλουμε κάτω, τι έκανε η Εθνική μετά το τρόπαιο στο Εuro 2004. Εχουμε λοιπόν και λέμε:
1 Κύπελλο Συνομοσπονδιών 2005: Η ομάδα του κόουτς Ρεχάγκελ πήγε… άκλαυτη, χάνοντας 3-0 από τη Βραζιλία, 1-0 από την Ιαπωνία και φέρνοντας 0-0 με το Μεξικό!
2 Μουντιάλ 2006: Αποκλεισμός από την τελική φάση στη Γερμανία, με την ελληνική ομάδα να τερματίζει τέταρτη και καταϊδρωμένη στον προκριματικό όμιλό της, πίσω από Ουκρανία, Τουρκία και Δανία!
3 Εuro 2008: Σχετικά άνετη πρόκριση στην τελική φάση σε Αυστρία – Ελβετία και εκεί διασυρμός με κάκιστες εμφανίσεις και τρεις ήττες σε ισάριθμα ματς (2-0 από Σουηδία, 1-0 από Ρωσία και 2-1 από… τα δεύτερα της Ισπανίας)! Και όλα αυτά με τον τότε πρόεδρο της ΕΠΟ κ. Βασίλη Γκαγκάτση να προβλέπει τελικό «Ελλάδα – Γερμανία» και να… στοιχηματίζει πριν από το ηχηρό σουηδικό χαστούκι ότι, δεν μπορεί, «ο Ρεχάγκελ θα βγάλει λαγό από το καπέλο και θα κερδίσουμε από κάποιο στημένο (κόρνερ ή φάουλ)». Αμ, δε(ν)!
4 Μουντιάλ 2010: Πρόκριση με την ψυχήστα δόντια- στα μπαράζ με την Ουκρανία-, αφού η ποδοσφαιρική υπερδύναμη… Ελβετία (μας) νίκησε εντός- εκτός, και η συνέχεια στη Νότια Αφρική είναι νωπή: ήττα (2-0) από τη Νότια Κορέα, νίκη (2-1) επί της Νιγηρίας, ήττα (2-0) από την Αργεντινή και αποκλεισμός από τους «16». Απολογισμός καλύτερος ασφαλώς από εκείνον της πρώτης μουντιαλικής νίλας το 1994 στις ΗΠΑ όπου το κοντέρ είχε γράψει 3 ήττες σε ισάριθμα ματς, με 0-10 γκολ!
Μήπως όμως ο συνολικός απολογισμός για την Εθνική στη μετά Εuro 2004 εποχή δεν προσφέρεται και τόσο για διθυράμβους στο παντοτινό μεγαλείο του χερ Οτο και των (εκάστοτε) «παιδιών του»;
Επιστρέφοντας στο 19ο Μουντιάλ, αρκούν μία νίκη και δύο γκολ για να καταγραφεί ως ικανοποιητική η ελληνική παρουσία και να μιλούν κάποιοι για «ομαδάρα, παικταράδες και προπονητάρα» επειδή κέρδισαν τη Νιγηρία; Γιατί αλήθεια (θέλουν να) ξεχνούν το αντιποδόσφαιρο της Εθνικής του χερ Οτο που προκάλεσε απαξιωτικά και ειρωνικά σχόλια διεθνώς του Τύπου ότι «ο Ρεχάγκελ έβαλε μπροστά στην εστία και το πούλμαν που μετέφερε την ελληνική ομάδα» ή για την «αρχαιοελληνική τακτική 9+0+1»!
Γιατί παραβλέπουν ότι άλλες ομάδες που δεν είναι δα και υπερδυνάμεις, όπως π.χ. η Παραγουάη, η Χιλή ακόμη και οι… άμπαλοι Νεοζηλανδοί, δεν έδωσαν ανάλογα δείγματα αντιποδοσφαίρου; Γιατί δεν είδαν(;) ότι η Σλοβακία μπήκε να παίξει για τη νίκη απέναντι στην Ιταλία και τα κατάφερε; Οτι ούτε η Ονδούρα δεν οχυρώθηκε έτσι απέναντι στην Ισπανία; Λέγεται κατά κόρον ότι με αυτούς τους παίκτες που είχε ο κόουτς Ρεχάγκελ μόνο έτσι μπορούσε να παίξει. Δεν νομίζω! Γιατί δηλαδή έχουν παικταράδες μπαλαδόρους οι Ιάπωνες που δεν έπαιξαν με έξι μπακ και τρία αμυντικά χαφ;
Ακόμη και η ταπεινή Βόρεια Κορέα μπήκε και πάλεψε στο ματς με τη Βραζιλία, όχι για να μην την κατασπαράξει το ποδοσφαιρικό θηρίο αλλά προσπαθώντας να κάνει το δικό της παιχνίδι. Τώρα θα πείτε ότι έτσι οι Βορειοκορεάτες έφαγαν και μια ξεγυριστή 7άρα από τους Πορτογάλους! Ε, και λοιπόν; Τι θα γινόταν δηλαδή αν έπαιζαν και οι 11 μαζική άμυνα-κλωτσοσκούφι και έχαναν με 1-0 ή 2-0; Αλλά και ποια η διαφορά με το ότι η μαζικώς αμυνόμενη Εθνική του κόουτς Ρεχάγκελ έπεσε τελικά ηρωικώς μαχόμενη μόνο με 2-0 απέναντι στον Μέσι και στην παρέα του, ενώ το σκορ θα μπορούσε κάλλιστα να είναι και 4-0 ή 5-0!
