Θα μπορούσε να είναι πρωθυπουργός σαν τον Κλίντον, σαν τον Καραμανλή, σαν τον Παπανδρέου, ή σαν όλους αυτούς μαζί… αλλά όχι σαν τον Σημίτη! Θα μπορούσε να δώσει ένα πρωθυπουργικό σόου σουρεαλιστικής έμπνευσης, σαν το «Λούλου», ή θα μπορούσε να ξεσηκώσει από το μπαλκόνι τα πλήθη α λα «Μέδουσα».
Θα μπορούσε να φέρει τους 19 σκύλους του στο Μαξίμου, ή ακόμη και να δίνει παραστάσεις στο Μέγαρο. Ναι, στην πρωθυπουργία του θα μπορούσε να τα κάνει όλα αυτά, και άλλα πολλά ακόμη, αν τον ψηφίζαμε. Αλλά ο Γιώργος Μαρίνος λέει πως δεν θα το κάνουμε.
Γιατί; Διαβάστε, και… τι ψηφοδέλτιο είπατε πως θα ρίξετε στις επόμενες εκλογές;
Πώς σας φαίνεται η θέση του πρωθυπουργού;
«Μακρινή, πολύ μακρινή!».
Γιατί;
«Διότι με την ιδιοσυγκρασία μου και τις ιδιομορφίες μου το βλέπω εντελώς φανταστικό να κάτσω ποτέ σε αυτήν! Μάλλον γι’ αυτό και δεν το έχω σκεφθεί ποτέ αλλά τώρα που το σκέφτομαι, να σας πω την αλήθεια μου, ούτε που θα το ήθελα κιόλας… Αφήστε που δεν θα με ψήφιζαν…».
Γιατί; Πού θα υστερούσατε;
«Ε, μη σας πω τώρα πού θα υστερούσα… Τι με ρωτάτε; Ο βασικότερος λόγος που δεν θα γινόμουν πρωθυπουργός ξέρετε πολύ καλά ποιος θα ήταν. Εδώ στην Ελλάδα δύσκολα θα έβγαινε γυναίκα πρωθυπουργός. Φαντασθείτε τώρα κάποιον άλλον που δεν θα ήταν ακριβώς straight… Αυτό θα μου το προσήπταν αμέσως, με το που θα έβγαινα. Δηλαδή, γι’ αυτό δεν θα έβγαινα και ποτέ».
Δηλαδή, ακόμη και στη φανταστική περίπτωση που θα έκαναν συγκέντρωση οι οπαδοί σας με σύνθημα «Ο Μαρίνος στην εξουσία», εσείς δεν θα βάζατε υποψηφιότητα;
«Οχι, όχι, με τίποτε! Να πάρω εγώ τέτοια ευθύνη χωρίς να έχω και τη γνώση; Σκεφθείτε να έριχνα το κράτος έξω, τι θα μου έσερνε μετά η ιστορία…».
Μα τα τεχνικά προσόντα τα έχετε. Στην υποκριτική είστε πολύ καλός.
«Ναι, αυτό δεν το αρνούμαι. Από αυτή την άποψη μια χαρά θα τα κατάφερνα. Γιατί και οι πολιτικοί βάσει ρόλου ενεργούν. Πόσες φορές μας έχουν πει ψέματα; Και το ξέρουν και οι ίδιοι, όπως και οι ηθοποιοί. Γι’ αυτό και εφηύραν και αυτό το νέο είδος, τον εκπρόσωπο Τύπου του κόμματος. Να λέει τα ψέματα για όλους μαζί, συνοπτικά!».
Η διαφορά δηλαδή μεταξύ ηθοποιού και πολιτικού είναι ότι στην περίπτωση του πολιτικού το κοινό δεν ξέρει πως ακούει ψέματα;
«Μπα… Και το κοινό πια το ξέρει. Η διαφορά είναι ότι οι πολιτικοί νομίζουν πως το κοινό δεν το ξέρει και πως είναι πολύ καλοί ηθοποιοί. Εν ολίγοις, ότι οι πολιτικοί είναι πιο ψώνια και από τους πιο ψωνισμένους ηθοποιούς».
Πείτε μου ένα μεγάλο ψέμα που κάποτε θεωρούσαμε αλήθεια.
«Θυμάστε πώς βγήκε το ΠαΣοΚ; Με τρία συνθήματα: έξω από την ΕΟΚ, έξω από το ΝΑΤΟ, έξω από τα πάντα και πάμε για τον “τρίτο δρόμο”. Και βρισκόμαστε δέκα χρόνια τώρα να βλέπουμε το ΠαΣοΚ να παλεύει για το… μέσα σε όλα. Μέσα στην ΕΟΚ, και αυτό μόνο να τους ενδιαφέρει. Να μπούμε στην ΟΝΕ και ας μην έχει προετοιμασθεί τίποτε. Ε, και τι, δηλαδή; Θα φθάσει κάποτε η ώρα της καινούργιας Ελλάδας η οποία θα εισαχθεί στην ΟΝΕ. Σιγά πια! Σαν τη… Μις Υφήλιος θα αισθανθούμε. Θα μας βάλουν και ταινία στο στήθος! Ζήτω, μπήκαμε! Και τώρα;».
Εσείς, δηλαδή, δεν θα μας βάζατε στην ΟΝΕ ως πρωθυπουργός;
«Μα δεν λέω αυτό. Καλό είναι να μπούμε. Αλλά έτσι; Μα μας προετοίμασε κανείς; Ολο “σφίξτε το ζωνάρι” λένε και αυτοί τίποτε δεν κάνουν. Και μιλάω για όλους τους τομείς. Θέλετε στο αγροτικό, που βγήκε ο Τζουμάκας και είπε: “Δεν πειράζει, ας πάνε στις πόλεις οι αγρότες, αυτό δείχνει και πολιτισμό”; Ε, καλά που τον εξωπέταξαν! Εδώ προϊόντα που ανήκουν σε μας, όπως η ελιά, δόθηκαν στην Ιταλία. Να έχουμε πρωθυπουργό τον Σημίτη με… τόση ελιά και κακό και να χάσουμε και την ελαιοπαραγωγή; Να μας την πάρουν οι Ιταλοί που φυτεύουν ελιά στα 2.000 μέτρα, που όχι ελιά ούτε… έλατο δεν πιάνει;».
Για πείτε μου λίγο για τη δική σας κυβέρνηση. Εσείς πώς θα θέλατε να είστε ως πρωθυπουργός; Τι θα θέλατε να είχατε για να είστε ιδανικός;
«Τη γοητεία του Κλίντον, ας πούμε, και αυτό νομίζω θα το ήθελαν και όλοι οι Ελληνες! Διότι μου φαίνεται ότι από εδώ και πέρα οι πρωθυπουργοί, εκτός από μερικούς που θα έχουν εκθαμβωτικά λαμπερή προσωπικότητα, θα βγαίνουν επειδή είναι… νόστιμοι! Να τον βλέπεις στην τηλεόραση και να… σεξουαλίζεσαι λιγάκι. Η τηλεόραση άλλωστε είναι πλέον το μόνο το οποίο βοηθάει να σεξουαλίζεσαι… Αν και εμείς δεν έχουμε μπει σε αυτό το πολιτικό κλίμα, καθ’ ότι ο κ. Σημίτης δεν εμπνέει και πολύ… Υστερα ο ιδανικός πρωθυπουργός θα πρέπει να έχει τη δυναμικότητα του Καραμανλή και τη γοητεία του Παπανδρέου. Μονάχα από εντιμότητα δεν ξέρω ποιανού να σας πω ότι ήθελα να είχε!».
Ενας πρωθυπουργός-σταρ, δηλαδή…
«Μα ο ηγέτης πρέπει να είναι σταρ. Δεν βλέπετε τη δημοτικότητα του Χριστόδουλου στα γκάλοπ; Πέθανε η Βουγιουκλάκη και λέγαμε: “Τέτοια σταρ δεν θα ξαναβγεί στην Ελλάδα”. Ποιος να μας το έλεγε πως θα μας βγει από αλλού, από την Εκκλησία;».
Πείτε μου ποιοι θα επανδρώσουν την κυβέρνησή σας.
«Ανθρωποι τύπου Πεπονή τον θεωρώ έναν από τους εντιμότερους ανθρώπους. Οπως και τον Γιώργο Μαγκάκη, τον Στέφανο Μάνο, τον Γιώργο Σουφλιά… Ολους τους “απ’ έξω”, δηλαδή. Που είναι απ’ έξω γιατί είναι τίμιοι, γιατί δεν είναι τού άρπα κόλλα. Εγώ γενικώς θα έκανα μια κυβέρνηση τεχνοκρατών. Θα έπαιρνα καταξιωμένους επαγγελματίες και τον καθένα στον τομέα του θα τον έκανα υπουργό».
Και ποιους θα διαλέγατε; Τους πιο επιτυχημένους επαγγελματίες;
«Κοιτάξτε, ο κύριος Κόκκαλης ή ο κύριος Βαρδινογιάννης με τίποτε δεν θα δέχονταν να συμμετέχουν και γιατί να δεχθούν στο κάτω κάτω; Αυτοί μένουν και οι κυβερνήσεις πέφτουν! Είναι… σαν την αγάπη! Οπότε μάλλον θα διάλεγα άλλους, λιγότερο γνωστούς».
Πώς θα τους πείθατε να μπουν στην κυβέρνηση; Τι θα τους λέγατε;
«Πολύ φοβάμαι ότι τελικώς δεν θα έπαιζε κανένα ρόλο το τι θα τους έλεγα εγώ αλλά θα επείθοντο από μόνοι τους γιατί στο βάθος όλοι τους είναι και λιγάκι… αρχομανείς και θα τους γοήτευε η εξουσία μη σας πω και τα λεφτά! Γιατί εδώ που τα λέμε κανένας πρωθυπουργός, όταν πρωτοβγήκε, δεν είχε και τα εκατομμύρια αλλά σε όλους φεύγοντας κάτι έμεινε στην τσέπη να… γιατροπορευτούν!».
Αν κάνετε κι εσείς το ίδιο μπορεί μετά να μην κοιμόσασταν και πολύ ήσυχα τα βράδια…
«Μπα… Ξέρετε, από ένα σημείο και πέρα, δεν στριφογυρίζεις και πολύ στο κρεβάτι σου. Μια συνήθεια είναι κι αυτή. Και μετά τη θεωρείς και πολύ καλή. Λες: “Α, έκανα καλό στον κόσμο”. Εχετε παίξει ένα παιχνίδι που το λένε Risc;».
Οχι.
«Για παίξτε το να δείτε! Είναι ένα παιχνίδι όπου κάνεις πόλεμο. Η αποστολή σου είναι να κατατροπώσεις τους γείτονες. Δεν φαντάζεστε τι δόλια πράγματα σκέφτεσαι για να το πετύχεις. Και οι αντίπαλοι σκέφτονται τα ίδια είναι φυσικό. Και είναι μόνο ένα παιχνίδι σκεφθείτε την πραγματικότητα… Γι’ αυτό σας λέω: δεν θέλω να γίνω πρωθυπουργός. Γιατί κανένας πρωθυπουργός δεν μπορεί να είναι ο ίδιος άνθρωπος όταν ανεβαίνει στην εξουσία και όταν φεύγει από αυτήν. Και εγώ τι χρωστάω να υποστώ τη μετάλλαξη;».
