από metereologos.gr
Τετάρτη 23 Μαΐου 2018
 
 

Το φωτεινό ισλάμ του Σαντίκ Καν

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Το Βήμα - The Project Syndicate

Ο άνθρωπος που βρίσκεται στο επίκεντρο της προσοχής το τελευταίο διάστημα στη Βρετανία, αν όχι και στην Ευρώπη, είναι ο Σαντίκ Καν - πακιστανικής καταγωγής μουσουλμάνος και νεοεκλεγείς δήμαρχος του Λονδίνου. Μπορούμε να δούμε τη νίκη του Καν από διαφορετικές σκοπιές. Η μία μπορεί να επαναλάβει τις κατηγορίες που εκτόξευσε ο συντηρητικός αντίπαλος του Καν σε όλη τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας -  ότι τον Σεπτέμβριο του 2014, ο Καν συναντήθηκε με ακραίους ισλαμιστές υπό την αιγίδα της παλαιστινιακής οργάνωσης Φίλοι του Αλ Ακσά. Έπειτα είναι η συνέντευξη του 2009 στην ιρανική τηλεόραση, στην οποία χαρακτήρισε τους μετριοπαθείς μουσουλμάνους της Βρετανίας δουλοπρεπείς αλλά και οι υποτιθέμενες επαφές του με ύποπτες προσωπικότητες όπως ο αιγύπτιος Γιασέρ αλ Σίρι, ο τζιχαντιστής Σατζίλ Αμπού Ιμπραχίμ και ο Γιουσούφ αλ Καραντάουι που έχει σχέσεις με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα.

Ένας άλλος τρόπος για να δει κανείς τη νίκη του Καν, είναι να ακούσει τι έχει επανειλημμένα απαντήσει στις κατηγορίες που δέχεται για τις σχέσεις του με εξτρεμιστές. Εξήγησε ότι δεν είναι δυνατόν να γνωρίζει πάντα εκ των προτέρων με ποιον ακριβώς θα μοιραστεί την σκηνή. Η συνέντευξη στην ιρανική τηλεόραση ήταν ένα λάθος. Όσο για τον αλ Καραντάουι, είχε δικαίωμα σε νομική εκπροσώπηση και η σχέση τους δεν ήταν άλλη παρά επαγγελματική. Αλήθεια; Ψέματα; Αυτό που είναι βέβαιο - και αυτός είναι ένας τρίτος τρόπος θεώρησης του ζητήματος - είναι ότι ο Καν, παρότι διατηρεί πιθανώς επικίνδυνες επαφές, αποδεικνύει ότι το Ισλάμ είναι συμβατό με την κοσμική κυβέρνηση. Για την Ευρώπη, αυτό είναι σημαντικό.

Επιπροσθέτως, δεν έχει αμφιταλαντευτεί ποτέ στα κρίσιμα ερωτήματα για την νομική και ουσιαστική ισότητα των γυναικών, έχει εκφράσει την αντίθεσή του στον αυξανόμενο αριθμό των νικάμπ και χιτζάμπ που κάνουν την εμφάνισή τους στους δρόμους του Λονδίνου - αποτρέπει τους ανθρώπους, λέει, να μιλήσουν πρόσωπο με πρόσωπο - ενώ έχει ταχθεί υπέρ του γάμου των ομοφυλοφίλων. Κάποιος μπορεί να πει ότι δεν θα περίμενε τίποτε λιγότερο από ένα ανερχόμενο ηγετικό στέλεχος του Εργατικού κόμματος στη χώρα του Τσόρτσιλ. Ο Καν βρίσκεται επίσης μεταξύ εκείνων των Εργατικών, που υιοθέτησαν την πιο ευγενή στάση μπροστά στο κύμα του αντισημιτισμού που σαρώνει το κόμμα τους.

Ενώ οι τελευταίες εβδομάδες φαντάζουν σαν ένας διαγωνισμός για το ποιο μέλος του Εργατικού Κόμματος θα πάει πιο μακριά στο μονοπάτι του Ισλαμο - αριστερισμού, ο Καν δεν δίστασε να εκφράσει την αντίθεσή του σε αυτό. Έχοντας πει όλα αυτά, και ενώ σίγουρα θα πρέπει να παραμείνουμε σε επαγρύπνηση, η νίκη του Καν μπορεί και πρέπει να θεωρηθεί ως μία ξεκάθαρη νίκη του ανοιχτόμυαλου Ισλάμ έναντι του αδαούς, αντιδραστικού και του στενόμυαλου Ισλάμ. Αυτό που βιώνουμε με τη νίκη του Καν, δεν είναι η παράδοση της δημοκρατίας στο Ισλάμ αλλά του Ισλάμ στη δημοκρατία.

* Ο κ.Bernard-Henri Lévy είναι Γάλλος φιλόσοφος και συγγραφέας, εκ των ιδρυτών του κινήματος των Νέων Φιλοσόφων (Nouveaux Philosophes).



Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (4)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟ | 19/05/2016 05:12
    Μακάρι να ήταν μόνο αυτό, όπως λέει ο προηγούμενος σχολιαστής. Άμα ανοίξετε να διαβάσετε τι λέει το κοράνι για τους "αλλόθρησκους", τους κακούς, τους αμαρτωλούς και σε τι βασανιστήρια προτρέπει τους πιστούς του να εφαρμόσουν πάνω τους, θα καταλάβετε γιατί υπάρχουν οι τζιχαντιστές κι όλοι οι τρομοκράτες ισλαμιστές, και γιατί είναι τόσο οπισθοδρομικοί και επιθετικοί.
    Ελευθερία11
    απάντηση41
     
     
    Όλα καλά | 19/05/2016 05:05
    Εγώ δέχομαι αυτά που γράφει ο αρθρογράφος. Όμως πρέπει να παρατηρήσω ότι πριν από κάποια χρόνια το ίδιο λέγαμε για τον Ταγίπ Ερντογάν. Η δύση έβλεπε στο πρόσωπό του ένα κοσμικό, μετριοπαθές Ισλάμ και στην κυβέρνησή του τα θεμέλια μιας φιλοδυτικής, δημοκρατικής Ισλαμικής χώρας με πολιτικά δικαιώματα και πολυφωνία. Τί πήγε στραβά;
    John
    απάντηση41
     
     
     
    Πολύ καλό για να είναι αληθινό | 18/05/2016 16:01
    Ξεχνάει ο αγαπητός φιλόσοφος ότι σύμφωνα με έγκυρα μουσουλμανικά χείλη, δημοκρατία και ισλάμ είναι έννοιες ασύμβατες. Όπως ελέχθη, όταν λες μουσουλμάνος δημοκράτης είναι σαν να λες εβραίος χριστιανός. Γιατί συμβαίνει αυτό; Γιατί ο μουσουλμάνος αποδέχεται ως μοναδική Αρχή το Θεό (Αλλάχ) και εξουσία μπορεί να εκπορεύεται μόνο από αυτόν. Συνεπώς το ισλάμ ταιριάζει μόνο με θεοκρατικά (και απολυταρχικά ελέω θεού)καθεστώτα.
    Θόδωρος
    απάντηση195
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων