από metereologos.gr
Παρασκευή 20 Ιουλίου 2018
 
 

Business as usual παρά την κρίση

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 


Το ελληνικό πολιτικό σύστηµα θα µπορούσε ίσως να βγάλει τη χώρα από την κρίση αν το ήθελε – θέλει όµως το ελληνικό πολιτικό σύστηµα να ξεπεράσει η χώρα τα εµπόδια και να συνεχίσει την ευρωπαϊκή πορεία της; Και µε τη φράση «πολιτικό σύστηµα», εννοώ το τµήµα του εκείνο που µας οδήγησε στην κρίση και το έδειξε πέρυσι µε το δάχτυλο ο Πρόεδρος της ∆ηµοκρατίας: Για την τραγωδία που ζούµε «η ευθύνη βαρύνει κυρίως την πολιτική τάξη» είπε. Θέλει, λοιπόν, η ελληνική πολιτική τάξη να βγει η χώρα από την κρίση; Τα κόµµατα της αντιπολίτευσης, από την άκρα Αριστερά ως την άκρα ∆εξιά, όχι µόνο δεν θέλουν, αλλά µε τη ρητορική και την πρακτική τους την επιδεινώνουν. Με διαφορετικά επιχειρήµατα, µε ίδιες ωστόσο πρακτικές (η Ν∆ και ο ΛΑΟΣ µπορεί να µην οργάνωσαν κινητοποιήσεις, συµπαραστάθηκαν όµως σχεδόν σε όλες) και για τον ίδιο εγωιστικό λόγο: Πιστεύουν ότι η κρίση τα ωφελεί, συσπειρώνει ψηφοφόρους (ή «λαϊκούς αγωνιστές») γύρω τους.

Θα είχε µικρή σηµασία το τι κάνει η αντιπολίτευση, αν η κυβέρνηση ήθελε να αντιµετωπίσει την κρίση. Αυτό που ακούγαµε όµως από τη στιγµή που εκδηλώθηκε ως τον Ιούλιο ήταν ότι διάφοροι υπουργοί «αντιστέκονταν στην τρόικα». Η αντίσταση ήταν πετυχηµένη: τον Ιούλιο όλο το πρόγραµµα δηµοσιονοµικής προσαρµογής είχε τιναχτεί στον αέρα και ζήσαµε ηµέρες κατάρρευσης, µε εξαγριωµένα πλήθη να πολιορκούν τη Βουλή και τους δανειστές να απειλούν ότι δεν δίνουν άλλα. Η νίκη της υπερψήφισης του Μεσοπρόθεσµου αποδείχθηκε πύρρεια, γιατί αρχές Σεπτεµβρίου επαναλήφθηκαν τα ίδια µε τους δανειστές, χωρίς (για την ώρα) να εµφανιστούν τα έξαλλα πλήθη. Και η κυβέρνηση επέβαλε νέα έκτακτη εισφορά που, υποτίθεται, θα ισοσκελίσει τον προϋπολογισµό και θα µας σώσει. Αλλη λύση δεν είχε: για να εξασφαλίσει τα 2 δισεκατοµµύρια που λείπουν, θα έπρεπε να απολύσει αµέσως, µε κλήρωση ίσως, 200.000 δηµοσίους υπάλληλους.

Πόσοι όµως θα µπορέσουν να πληρώσουν το επόµενο τρίµηνο α) την εισφορά αλληλεγγύης, β) το τέλος επιτηδεύµατος, γ) τον έκτακτο φόρο επί της ακίνητης περιουσίας, δ) τις τελευταίες δόσεις για τον φόρο εισοδήµατος του 2010 που πολλοί οφείλουν; Το πιθανότερο είναι ότι θα πληρωθεί ο φόρος για τα ακίνητα, για να µη µείνουν χωρίς ηλεκτρικό τα σπίτια, και τα υπόλοιπα θα αναβληθούν για καλύτερες ηµέρες, για κάποια τακτοποίηση από αυτές που επιβραβεύουν τους ασυνεπείς. Τι θα γίνει µε τις αποκρατικοποιήσεις, µε το ενιαίο µισθολόγιο, µε το συµµάζεµα της εργασιακής σπατάλης στο ∆ηµόσιο, το συµµάζεµα σχολών, νοσοκοµείων, στρατοπέδων; Μακάρι να τα καταφέρει η κυβέρνηση, φοβάµαι όµως ότι στο τέλος της χρονιάς οι αριθµοί δεν θα βγαίνουν ξανά και δεν είµαι σίγουρος ότι οι δανειστές θα µας δώσουν µια ακόµη «τελευταία ευκαιρία».

Προφανώς, φθάσαµε ως εδώ χάρη στην ενεργή αντίσταση της αντιπολίτευσης και στην παθητική της πλειοψηφίας των υπουργών. Η ελληνική πολιτική τάξη αρνείται να αλλάξει, αγωνίζεται για τα προνόµιά της, όπως και όλα τα υπόλοιπα κλειστά επαγγέλµατα, και το µόνο που την ενδιαφέρει είναι να συνεχίσει να πολιτεύεται όπως ως τώρα, να κυβερνούν όπως κυβερνούσαν τα µεγάλα κόµµατα, να επωφελούνται από τα προνόµια της πολιτικής τάξης τα µικρότερα. Στοιχειώδης πράξη αυτοκριτικής θα ήταν, ας πούµε, να συµφωνηθεί διακοµµατικά ότι θα απολυθούν από το ∆ηµόσιο όσοι διορίστηκαν, µέσω της Βουλής, επειδή ήσαν υπάλληλοι σε γραφεία βουλευτών ή κοµµάτων, κατά κανόνα συγγενείς των βουλευτών και επαγγελµατικά στελέχη. Να συµφωνηθεί ότι η ένταξη στην εφεδρεία θα γίνει µε αντικειµενικά κριτήρια, µε µοριοδότηση όπως οι µετατάξεις, και όχι κατά το δοκούν των προϊσταµένων, και ότι θα προτιµηθούν όσοι διορίστηκαν µέσω διαδικασιών ΑΣΕΠ – ούτε ένα µόριο δεν προβλέπει το σχετικό Προεδρικό ∆ιάταγµα για τις περιπτώσεις αυτές. Θα ήταν ελάχιστα σηµάδια που θα έδειχναν ότι η πολιτική τάξη έχει συναίσθηση των ευθυνών που της καταλόγισε ο Πρόεδρος της ∆ηµοκρατίας. Θα µπορούσε ακόµη µε Συντακτική Πράξη να καταργηθεί η παραγραφή που αθώωσε τόσους και τόσους υπουργούς – µόνο για τους πολίτες θα θεσπίζονται έκτακτα µέτρα; Θα µπορούσαν να προταθούν ρυθµίσεις που να καταπολεµούν τα πασίγνωστα φαινόµενα οικογενειοκρατίας και τοπικισµού, θα έπρεπε να υπάρχουν πολύ περισσότερες γενναίες αποχωρήσεις από την πολιτική. Τίποτε από όλα αυτά, όλα παραπέµπονται στην αναθεώρηση του Συντάγµατος και σε εκτονωτικά δηµοψηφίσµατα. Παρά την κρίση, business as usual για την πολιτική τάξη.

Μπορεί να γίνει θαύµα και να σωθεί η πολιτική τάξη (και µαζί της και η χώρα, γιατί αλλιώς θα καταρρεύσει η ευρωζώνη). Αυτό ονειρεύονται ταξιτζήδες, συµβολαιογράφοι, εφοριακοί, φαρµακοποιοί, πρυτάνεις. Με το µαχαίρι στον λαιµό, εµείς είµαστε υποχρεωµένοι να την ανεχόµαστε. Εναλλακτική λύση δεν υπάρχει, το ξέρουµε. Οι δανειστές µας, όµως, γιατί να την ανεχθούν; Γιατί να της δίνουν χρήµατα να τα διαχειρίζεται όπως τα δικά µας;

Psychoyos@tovima.gr


ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Μπορεί το πολιτικό σύστηµα να µας σώσει από τη χρεοκοπία; 
 
 
σχόλια (1)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ ΚΑΙΑΔΑΣ ΓΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟΘΥΣΙΕΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ. ΑΘΛΙΕΣ ΜΕΘΟΔΕΥΣΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΣΟΥΝ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΟΚΡΑΤΙΑ, ΤΙΣ ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΑΟΡΙΣΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΠΟΥ ΜΠΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ, ΤΙΣ ΚΛΙΚΕΣ, ΤΟΥΣ ΗΜΕΤΕΡΟΥΣ, ΤΙΣ ΣΥΜΜΟΡΙΕΣ, ΤΟΥΣ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟΥΣ ΣΤΡΑΤΟΥΣ!!!!! ΝΤΡΟΠΗ!!!!! | 12/05/2013 22:22
    Διορίσθηκα, ως Πτυχιούχος Μόνιμος Υπάλληλος, ΝΠΔΔ, μετά από επιτυχία μου στον Πανελλήνιο Δημόσιο Διαγωνισμό Στο ΝΠΔΔ που υπηρετώ, τα τελευταία 13 έτη έγιναν εκατοντάδες προσλήψεις, χωρίς διαγωνισμό, κάτω από το απόλυτο καθεστώς γενικευμένης οικογενειοκρατίας και ως εκ τούτου με ενδεχόμενες παράνομες προσλήψεις και αποτελούν την μεγάλη πλειοψηφία των εργαζομένων. Σε ένα καθεστώς οικογενειοκρατίας, μια συνεχής και διαρκής ηθική παρενόχληση (mobbing) και ένας επαναλαμβανόμενος εκφοβισμός και συστηματική εργασιακή ψυχολογική κακομεταχείριση (bullying), είναι βέβαιον, ότι έχει καταστροφικά αποτελέσματα για την σωματική και ψυχική υγεία των εργαζομένων-θυμάτων και κατ’ επέκταση, των οικογενειών τους. Φυσικό είναι τα μέλη της οικογενειοκρατίας να χαρακτηρίζουν δήθεν ικανούς τα μέλη τους και τους εκτός οικογενειοκρατίας δήθεν ακατάλληλους. Η συμπλήρωση του ερωτηματολογίου, που ζητά το υπουργείο, σε ένα τέτοιο καθεστώς οικογενειοκρατίας, παράνομων προσλήψεων αορίστου χρόνου που μπήκαν από το παράθυρο, κλικών, κομματισμού, ημετέρων, ανομίας, διαπλοκής κ.λπ., εξυπακούεται ότι σε κάθε περίπτωση θα είναι αναξιόπιστο. Αυτό είναι ο νέος Καιάδας για να σώσουν την οικογενεικρατία, τους αορίστου χρόνου που μπήκαν από το παράθυρο, την διαπλοκή, την ανομία, τις "φαμίλιες",τους ημέτερους, τους κομματικούς στρατούς. Στο καθεστώς οικογενειοκρατίας, τους έξω από αυτήν, τους εξαναγκάζουν σε αδράνεια (στο ψυγείο). Τα μέλη της οικογενειοκρατίας αποτελούν την συντριπτική πλειοψηφία, εκλέγουν με την ψήφο τους υπηρεσιακά συμβούλια, διοικήσεις, συλογικά όργανα, τοποθετούνται αναξιοκρατικά προϊστάμενοι κ.λπ. Είναι αστείο να ζητά το υπουργείο συμλήρωση ερωτηματολογίου, για το τι κάνει υπάλληλος-θύμα των πιο πάνω και μάλιστα με την επιβεβαίωση των προϊσταμένων, δηλαδή της ίδιας της οικογενειοκρατίας κ.λπ.!!!!!!!! Μετά από προσωπική οδυνηρή εμπειρία μου, που λαμβάνει χώρα τα τελευταία περίπου 2,5 έτη, ως υπάλληλος, εκθέτω τις απόψεις μου για τα εξής: Επιβάλλεται άμεσα η Νομοθ
    Α. Π.
    απάντηση10