Οι φόροι στο ύψος τους, η στήριξη ελάχιστη

Σταθερό με προοπτικές βελτίωσης αλλά και με κίνδυνο στασιμότητας ή μικρών προβλημάτων φαίνεται το μέλλον των επιχειρήσεων στην περιοχή του Δομοκού. Αυτό τουλάχιστον προκύπτει από τις απαντήσεις των εκπροσώπων τους σε έρευνά μας σχετικά με τις προοπτικές, αλλά και τις ανησυχίες πολλών επιχειρήσεων στον Δομοκό. Η επιχειρηματικότητα άλλωστε αποτελεί ένα σημαντικό κομμάτι της ζωής κάθε πόλης, καθώς επηρεάζει την εργασία, την οικονομία αλλά και τις ευκαιρίες που έχουν οι νέοι για το μέλλον τους. Ετσι, θέλοντας να κατανοήσουμε καλύτερα πώς βλέπουν οι κάτοικοι της πόλης μας την επιχειρηματικότητα, δημιουργήσαμε και μοιράσαμε ερωτηματολόγια σε άτομα διαφορετικών ηλικιών.

Στην έρευνά μας συμμετείχαν 16 επιχειρήσεις του Δομοκού και πραγματοποιήθηκε από τους μαθητές και τις μαθήτριες του τομέα Σπουδών Προσανατολισμού Οικονομίας – Πληροφορικής.

Από τις επιχειρήσεις που απάντησαν, το 75% αφορά το εμπόριο, το 19% τις υπηρεσίες και ένα 6% τον τουρισμό, μεταποίηση κ.λπ.

Περισσότεροι από τους μισούς ερωτηθέντες αναφέρουν ως μέτριο το επιχειρηματικό περιβάλλον, ενώ σε ποσοστό σχεδόν 20% το θεωρούν κακό. Οι παράγοντες που επηρεάζουν και δυσκολεύουν τις συνθήκες μοιάζουν αναμενόμενοι: η φορολογία, η έλλειψη χρηματοδότησης, η μείωση της ζήτησης, η γραφειοκρατεία, η έλλειψη προσωπικού.

Στο ερώτημα «Πώς αξιολογείτε το επιχειρηματικό περιβάλλον της περιοχής;» οι απαντήσεις ήταν: πολύ καλό – 0/16, καλό – 4/16, μέτριο – 9/16, κακό – 3/16, πολύ κακό – 0/16.

Στην ερώτηση «Ποιοι παράγοντες δυσκολεύουν περισσότερο τη λειτουργία της επιχείρησής σας;» οι απαντήσεις ήταν: φορολογία – 14/16, γραφειοκρατία – 3/16, έλλειψη χρηματοδότησης – 7/16, μείωση ζήτησης – 8/16, ανταγωνισμός – 1/16, έλλειψη προσωπικού – 3/16, άλλο – 3/16.

Ανάπτυξη και καινοτομία

Στην ερώτηση «Εχετε πραγματοποιήσει επενδύσεις τα τελευταία 3 χρόνια;» θετικά απάντησαν οι 8 στους 16 εκπροσώπους επιχειρήσεων και αρνητικά οι υπόλοιποι 8. Στην ερώτηση «Σκοπεύετε να επενδύσετε στο άμεσο μέλλον;» απαντά «ναι» το 12% του δείγματος και «όχι» το 88%.

Στον Δομοκό, η χρήση ψηφιακών μέσων από τις τοπικές επιχειρήσεις παραμένει περιορισμένη. Συγκεκριμένα, το 50% των επιχειρήσεων δεν χρησιμοποιεί καθόλου ψηφιακά μέσα, ενώ το 25% τα αξιοποιεί μερικώς. Μόνο το 25% των επιχειρήσεων κάνει συστηματική χρήση ψηφιακών εργαλείων, γεγονός που αναδεικνύει την ανάγκη ενίσχυσης του ψηφιακού μετασχηματισμού στην περιοχή.

Στην ερώτηση αν έχουν λάβει κάποια μορφή στήριξης, οι 12 στις 16 επιχειρήσεις απαντούν «όχι». Στην ερώτηση «Τι είδους υποστήριξη θεωρείτε πιο απαραίτητη;» οι 4 στις 16 επιλέγουν τη χρηματοδότηση, οι 2 την κατάρτιση, οι 12 τις φορολογικές ελαφρύνσεις, οι 10 την υποστήριξη από τον δήμο, η 1 τη δικτύωση με άλλες επιχειρήσεις.

Προκύπτει ότι η σημαντικότερη μορφή υποστήριξης είναι οι φορολογικές ελαφρύνσεις, καθώς επιλέχθηκαν από το 75% των επιχειρήσεων. Ακολουθεί η υποστήριξη από τον δήμο με ποσοστό 62,5%, γεγονός που αναδεικνύει τον καθοριστικό ρόλο της τοπικής αυτοδιοίκησης. Η ανάγκη για χρηματοδότηση καταγράφηκε στο 25%, ενώ η κατάρτιση και η δικτύωση με άλλες επιχειρήσεις συγκέντρωσαν χαμηλά ποσοστά, 12,5% και 6,25% αντίστοιχα.

Στις απόψεις των εκπροσώπων των επιχειρήσεων για το μέλλον τους, κανείς δεν απαντάει «πολύ θετικά», ούτε όμως και «πολύ αρνητικά», κάτι που δείχνει ότι οι επιχειρήσεις βλέπουν το μέλλον μάλλον σταθερό ή αβέβαιο, χωρίς μεγάλες προσδοκίες ή φόβους. Οι 5 από αυτές απαντούν «θετικά», οι 6 «ουδέτερα», οι 5 «αρνητικά». Εδώ, η ουδέτερη στάση (6/16) υποδηλώνει επιφυλακτικότητα ή αναμονή για περισσότερες πληροφορίες πριν γίνουν εκτιμήσεις.

Συμπέρασμα αυτών είναι ότι υπάρχει μια σχετική ισορροπία μεταξύ θετικών και αρνητικών προβλέψεων, ενώ η πλειοψηφία είναι ουδέτερη ή μέτρια αισιόδοξη. Δεν υπάρχει ακραία θετική ή αρνητική διάθεση. Οι επιχειρήσεις θα μπορούσαν να δώσουν έμφαση σε ενέργειες που ενισχύουν την αισιοδοξία, όπως βελτίωση υπηρεσιών, τοπική συνεργασία ή προώθηση νέων προϊόντων, για να μετακινήσουν τα ουδέτερα/αρνητικά προς θετικά. Η ισορροπία ανάμεσα σε θετικές και αρνητικές προβλέψεις δείχνει ότι υπάρχει κίνδυνος αβεβαιότητας, άρα χρειάζονται μέτρα διαχείρισης κινδύνου και ευελιξία.