Η αμυντική στρατηγική του Ιράν έχει μετατοπιστεί εδώ και δεκαετίες στον υπόγειο χώρο. Οι οροσειρές Ζάγκρος και Αλμπόρζ έχουν μετατραπεί σε ένα απόρθητο δίκτυο οχυρώσεων. Στόχος της Τεχεράνης είναι η πλήρης προστασία του οπλοστασίου της από ξένα βομβαρδιστικά και κατασκοπευτικούς δορυφόρους.

Οι εγκαταστάσεις αυτές, όπως προκύπτει από επίσημο υλικό που δόθηκε στη δημοσιότητα, δεν αποτελούν απλές αποθήκες αλλά πλήρεις στρατιωτικές φρουρές. Διαθέτουν προηγμένα συστήματα εξαερισμού, αυτόνομη ηλεκτροδότηση και χώρους ενδιαίτησης, επιτρέποντας στο προσωπικό να επιχειρεί για μήνες σε καθεστώς πλήρους απομόνωσης.

Το «τρένο των πυραύλων»

Η αρχιτεκτονική των σηράγγων επιτρέπει στο Ιράν την ταχύτατη κινητοποίηση βαλλιστικών βλημάτων μεγάλου βεληνεκούς. Μεταξύ των τεχνολογικών καινοτομιών ξεχωρίζει το υπόγειο σιδηροδρομικό σύστημα μεταφοράς πυραύλων.

Με αυτό τα βλήματα είναι τοποθετημένα σε ειδικές ράγες σαν βαγόνια τρένου. Έτσι, εκμηδενίζεται η ανάγκη για χρονοβόρους ελιγμούς ρυμουλκούμενων οχημάτων.

Παράλληλα, η αποκάλυψη του συστήματος «πυραυλικού πολυβόλου» υποδεικνύει τη δυνατότητα διαδοχικών εκτοξεύσεων σε ελάχιστο χρόνο. Η συγκεκριμένη τακτική επιδιώκει τον κορεσμό και τη σύγχυση οποιουδήποτε συστήματος αεράμυνας, καθώς ο όγκος των πυρών καθιστά την αναχαίτιση εξαιρετικά δυσχερή.

Βάση 313: Η υπόγεια φωλιά drones του Ιράν

Η επιχειρησιακή ικανότητα των υπόγειων πόλεων επεκτείνεται πλέον και στα μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Η Στρατιωτική Βάση 313 αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα μυστικής εγκατάστασης για drones, τα οποία εξέρχονται από τις σήραγγες για την εκτέλεση αποστολών και επιστρέφουν στο υπόγειο καταφύγιο αμέσως μετά. Ο συνδυασμός βαλλιστικών πυραύλων και drones κάτω από την επιφάνεια του εδάφους δημιουργεί ένα σύνθετο και πολυεπίπεδο πρόβλημα για τους στρατηγικούς σχεδιαστές των ΗΠΑ και του Ισραήλ.

Επιπρόσθετα, ένα από τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα αυτών των βάσεων είναι η θωράκιση των επικοινωνιών. Οι επαφές μεταξύ των μονάδων γίνονται αποκλειστικά μέσω θαμμένων καλωδίων οπτικών ινών, διασφαλίζοντας ότι κανένα ηλεκτρονικό σήμα δεν εκπέμπεται στην ατμόσφαιρα. Η πρακτική αυτή καθιστά σχεδόν αδύνατη την υποκλοπή συνομιλιών και τον εντοπισμό των βάσεων μέσω ραδιοσυχνοτήτων.

Εκτός από την ενδοχώρα, οι Φρουροί της Επανάστασης έχουν επεκτείνει το δίκτυο και σε παράκτιες περιοχές στον Περσικό Κόλπο. Οι «παράκτιες πόλεις πυραύλων» φιλοξενούν αντιπλοϊκούς πυραύλους κρουζ μέσα σε βράχους που ανοίγουν απευθείας προς τη θάλασσα, προσφέροντας στην Τεχεράνη τη δυνατότητα αόρατης κυριαρχίας στο κρίσιμο Στενό του Ορμούζ.

Η πρόκληση της στοχοποίησης

Για τους αναλυτές πληροφοριών, η μεγαλύτερη πρόκληση παραμένει η αβεβαιότητα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ παρακολουθούν στενά τις εισόδους των βάσεων.
Ωστόσο, η χαρτογράφηση του εσωτερικού παραμένει ένας ανεκπλήρωτος στρατηγικός στόχος.

Παρόλο που οι δορυφόροι μπορούν να εντοπίσουν τις εισόδους των εγκαταστάσεων, η ακριβής διαδρομή και το βάθος των σηράγγων παραμένουν άγνωστα. Αυτή η έλλειψη ακριβούς πληροφόρησης καθιστά οποιαδήποτε προσπάθεια εξουδετέρωσης των βάσεων μέσω αεροπορικών πληγμάτων εξαιρετικά ριψοκίνδυνη και αμφιβόλου αποτελεσματικότητας.