Την Τετάρτη 15 Ιουνίου, ο επικεφαλής του ΠΟΤΑΜΙΟΥ, Σταύρος Θεοδωράκης, μιλά στους Νότη Παπαδόπουλο και Δημήτρη Καμπουράκη για τη συγκέντρωση των «Παραιτηθείτε», για την πολιτική ατζέντα του ΣΥΡΙΖΑ, τον εκλογικό νόμο, τη Νέα Δημοκρατία, τις μετεκλογικές συνεργασίες με άλλα κόμματα, την ανασύνταξη της κεντροαριστεράς, τον Κώστα Σημίτη και τον Γιώργο Παπανδρέου. Ακούστε ολόκληρη τη συνέντευξη εδώ. {{{ audio1 }}}
Για τη συγκέντρωση των «Παραιτηθείτε»
«Δεν θα πάω στην συγκέντρωση το απόγευμα. Έχω κανονίσει από καιρό να είμαι στα Χανιά, έχω συνάντηση με τον Πατριάρχη, ο οποίος φθάνει σε λίγο στα Χανιά, για την Πανορθόδοξη Σύνοδο. Δεν θα ήμουν στο Σύνταγμα, ακόμη κι αν δεν πήγαινα στα Χανιά. Νομίζω ότι ο ρόλος των πολιτικών αρχηγών και των κομμάτων είναι να μην μπαίνουν μπροστά σε τέτοιες κινητοποιήσεις. Υπάρχουν όμως βουλευτές μας, όπως και αρκετά στελέχη μας, που θα είναι εκεί».
Για την αντίδραση της κυβέρνησης απέναντι στη συγκέντρωση «Παραιτηθείτε»
«Είναι παράλογο οι άνθρωποι που είχαν στήσει τραπεζάκια στο Σύνταγμα και μάζευαν πελάτες κάθε είδους ψηφοφόρους να λένε τώρα στον ελληνικό λαό αν θα πρέπει να κάνει διαδήλωση ή όχι. Αυτή η συμπεριφορά είναι τουλάχιστον προσβλητική. Ο καθένας έχει δικαίωμα να κάνει ότι θέλει. Και αυτοί οι οποίοι έστηναν κρεμάλες στο Σύνταγμα και έλεγαν στους παλιούς πολιτικούς ότι δεν θα κυκλοφορούν στο δρόμο δεν έχουν κανένα δικαίωμα να κάνουν μαθήματα δημοκρατίας στο υπόλοιπο πολιτικό σύστημα».
Για την πολιτική ατζέντα του ΣΥΡΙΖΑ
«Ο ΣΥΡΙΖΑ αγοράζει τμηματικά την ατζέντα των άλλων. Αγοράζει από την ατζέντα του Ποταμιού, από την ατζέντα της ΝΔ γιατί ατζέντα ΣΥΡΙΖΑ, δεν υπάρχει. Υπάρχει μόνο στη φρασεολογία. Στην καθημερινή πολιτική όμως προσπαθεί τσάτρα πάτρα να αντιγράψει με λάθος τρόπο, και επιζήμιο για το λαό, πράγματα που κατά καιρούς του είχαμε υποδείξει. Όπως οι αποκρατικοποιήσεις για τις οποίες μας κατηγορούσαν ότι ήμασταν δωσίλογοι προδότες και ότι ξεπουλάμε τη χώρα. Τώρα γίνονται πλέον από τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά με μεγάλη καθυστέρηση και μεγαλύτερο κόστος για τη χώρα».
Για τον εκλογικό νόμο
«Από τη στιγμή που δεν μπορεί να υπάρξει ριζική αλλαγή, είμαστε υπέρ και των βελτιώσεων του εκλογικού συστήματος. Για παράδειγμα πρέπει να σπάσουν οι μεγάλες περιφέρειες. Επίσης, δεν μπορεί να παραμείνουν οι 50 έδρες του μπόνους του πρώτου κόμματος. Έχουμε προτείνει από την πρώτη στιγμή ότι το μπόνους πρέπει να είναι αναλογικό. Πρέπει ναι μεν να ανοίξουμε ένα ρήγμα στον δικομματισμό, να μην παίρνει το δώρο το πρώτο κόμμα, 50 έδρες, το 1/6 της Βουλής, αλλά από την άλλη να υπάρχει και ένα μικρό προβάδισμα για το νικητή των εκλογών».
Για την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ
«Η πολιτική -η καθημερινή πολιτική και η μεγάλη πολιτική- του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει σχέση με την Ελλάδα που εμείς οραματιζόμαστε. Δεν είναι η Ελλάδα της αλλαγής, δεν είναι η Ελλάδατου εκσυγχρονισμού, δεν είναι η Ελλάδατων μεταρρυθμίσεων».
Για τη Νέα Δημοκρατία
«Πολλά πράγματα που έχει πει το Ποτάμι για τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις, για μεγάλες αλλαγές, στο δημόσιο, σε πράγματα που είναι πολύ σημαντικά για τη ζωή των Ελλήνων, έχουν αρχίσει να τα κατανοούν και οι συστημικές δυνάμεις της χώρας. Η Νέα Δημοκρατία όμως είναι ένα συντηρητικό κόμμα και μένει να αποδειχτεί αν ο Κυριάκος Μητσοτάκης μπορεί να την αλλάξει. Θα το δούμε αυτό στην πράξη. Το ότι υπάρχουν πράγματα που συμφωνούμε αυτή τη στιγμή, δε σημαίνει ότι έχουμε διάθεση να συνεργαστούμε σε εκλογική βάση με τη Νέα Δημοκρατία».
«Λέμε ότι θα πρέπει να συζητήσουμε σοβαρά για το ποιοι δημόσιοι υπάλληλοι δεν θα έχουν μονιμότητα, ποιοι δημόσιοι υπάλληλοι θα πρέπει να φύγουν, πως θα κλείσουμε τμήματα του ελληνικού δημοσίου που αυτή τη στιγμή είναι αναποτελεσματικά. Ενώ μέχρι τότε υπήρχε ενδιαφέρον, για τις προτάσεις μας, μόλις το άκουσε αυτό η ΝΔ μούδιασε. Εκεί λοιπόν θα υπάρχουν συγκρούσεις γιατί δεν είναι έτοιμοι οι άνθρωποι που δημιούργησαν το πελατειακό κράτος για τέτοιες μεταρρυθμίσεις. Γιατί ας μη γελιόμαστε, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ο καλύτερος μαθητής της παλιάς πολιτικής. Διορίζει γνωστούς, συγγενείς και φίλους αλλά δεν τα βλέπουμε αυτά για πρώτη φορά στην Ελλάδα, μη τρελαθούμε. Τα κάνανε οι Πασόκοι, τα κάνανε οι Νεοδημοκράτες».
Για μετεκλογικές συνεργασίες με άλλα κόμματα
«Μετεκλογικά είμαστε υποχρεωμένοι να βρούμε λύσεις για τη χώρα, ανάλογα με το ποιοι είναι οι νικητές. Αλλά εγώ δεν μπήκα στην πολιτική για να συνεχίσω να είμαι στην πολιτική από οποιαδήποτε θέση. Δεν υπάρχει περίπτωση -και το έχω ξεκαθαρίσει- να βγω βουλευτής με άλλο κόμμα».
Για τις επιθέσεις που δέχτηκε
«Η επίθεση λάσπης που έγινε στο Ποτάμι ήταν μια μεγάλη επίθεση που υποτίμησα, επειδή το θεώρησα γελοίο. Κάθε βδομάδα έψαχναν ένα καινούριο όνομα. Λέγανε στην αρχή είναι του τάδε, δεν τους κόλλαγε. Μετά έλεγαν είναι του άλλου. Λέγανε κάθε μέρα και ένα όνομα και εμείς το υποτιμήσαμε γιατί το θεωρήσαμε πραγματικά γελοίο να αποδείξουμε ότι στεκόμαστε στα πόδια μας ολόρθοι μόνοι μας. Το υποτιμήσαμε και αυτό πέρασε σε ένα τμήμα της κοινωνίας. Αναπαρήχθη από το λούμπεν ΜΜΕ και μας έκανε κακό επειδή το υποτιμήσαμε και δεν ασχοληθήκαμε».
Για την επιτροπή διαλόγου της Βουλής
«Η επιτροπή διαλόγου κάνει πολύ σπουδαία δουλειά. Όποτε μπορώ και βρίσκω χρόνο πηγαίνω στις συναντήσεις. Περνάω για να ακούσω και όχι για να συμμετάσχω ή να οδηγήσω σε κάποιες αποφάσεις. Μιλούν για τον εκλογικό νόμο, για το ασφαλιστικό, για όλα τα πράγματα που πρέπει να γίνουν. Αυτό είναι απαραίτητο να γίνεται αλλά δεν θα μας οδηγήσει στη λύση. Αυτό που θα μας οδηγήσει στη λύση είναι η απόφαση όλων ότι χρειάζεται μια μεγάλη, μεταρρυθμιστική δύναμη στο κέντρο με φιλελεύθερα στοιχεία και με στοιχεία κεντροαριστερά».
Για την ανασύνταξη της κεντροαριστεράς
«Ο διάλογος είναι μέσο οικοδόμησης εμπιστοσύνης ώστε να μπορούν οι άνθρωποι μεταξύ τους να ανταλλάσσουν απόψεις. Σημασία έχει: είναι αποφασισμένοι όλοι αυτοί που μιλούν για κάτι καινούριο να γεννήσουν το κάτι καινούριο παραμερίζοντας τους μηχανισμούς τους; Είναι έτοιμοι για μια αναμέτρηση από τη βάση χωρίς προαπαιτούμενα; Εμείς είμαστε έτοιμοι γι’ αυτή τη διαδικασία».
«Οι αρχηγοί και όσοι άλλοι μιλούν για κάτι καινούριο πρέπει να είναι αποφασισμένοι να αναμετρηθούν στη βάση χωρίς κανένα περιορισμό. Ο καθένας να κατέβει με τις απόψεις του στη βάση -για όλα τα ζητήματα και τα πολιτικά και τα οργανωτικά- και εκεί να αναμετρηθεί. Αυτά περί συνδιασκέψεων, το να κάνουμε ένα συνέδριο πριν, να φτιάξουμε μια κλειστή ηγετική ομάδα που θα κατευθύνει τις εξελίξεις, είναι η χαρά των μηχανισμών και με κανένα τρόπο το Ποτάμι δε θα συμμετέχει σε αυτό».
«Δε με ενδιαφέρει το Ποτάμι να πάει ως συμπλήρωμα στη Δημοκρατική Συμπαράταξη. Η ανάγκη της χώρας είναι να υπάρξει πέρα από μια συντηρητική παράταξη και πέρα από μια παράταξη που είναι εθνικολαϊκιστική -η παράταξη δηλαδή του κ. Τσίπρα-, είναι να υπάρξει να υπάρξει μια σύγχρονη, ευρωπαϊκή, προοδευτική παράταξη. Μια παράταξη των μεγάλων αλλαγών. Αν αυτή η κουβέντα είναι μια κλειστή κουβέντα, που γίνει στη βάση του Ποταμιού και στη βάση του ΠΑΣΟΚ, δεν έχει καμία αξία. Στην κουβέντα πρέπει να μπει ο ευρύτερος κεντρώος κόσμος, αυτός που δεν ψήφισε στις εκλογές γιατί δεν είχε τι να ψηφίσει».
«Έγραφαν στα “Νέα” πρόσφατα ότι «καλά όλα αυτά, αλλά αν δεν ψηφίσουν 200.000, δεν υπάρχει κάτι καινούριο». Συμφωνώ απόλυτα. Αν γίνει μια διαδικασία από τη βάση και ψηφίσουν 30.000, 40.000, 50.000 και εγώ να εκλεγώ, τι αξία έχει; Σημαίνει ότι είμαι γέννημα μιας παρέας, ενός μικρού πράγματος. Η διεκδίκηση από τη βάση πρέπει να σημάνει ότι κινητοποιείται όλος ο ευρύτερος προοδευτικός χώρος, ότι ψηφίζουν 200.000 άνθρωποι. Αυτό έχει σημασία και αυτό θα γεννήσει το καινούριο κόμμα».
Για τον Κώστα Σημίτη
«Όσοι χρησιμοποιούν το όνομα του Σημίτη, το κάνουν λίγο επιπόλαια, έστω και καλοπροαίρετα. Ο Σημίτης ήταν 8 χρόνια πρωθυπουργός της χώρας και είναι ένα κεφάλαιο για τη χώρα. Είναι από τους ανθρώπους που αυτά που έλεγε η Ευρώπη τα έχει βρει μπροστά της. Έχει μεγάλη απήχηση στους ξένους ηγέτες. Θα τον βάλουμε τώρα να κάνει το διαιτητή ή την εφορευτική επιτροπή; Εγώ αντιλαμβάνομαι ότι υπερασπίζεται την ύπαρξη ενός νέου κινήματος, που θα προχωρήσει με πολύ μεγάλες ριζικές αλλαγές και τον ενδιαφέρει ποιες θα είναι αυτές οι αλλαγές. Δεν τον ενδιαφέρει να μπει ανάμεσα στα πρόσωπα και να πει ποιος κάνει και ποιος δεν κάνει».
Για τις σχέσεις του με τον Γιώργο Παπανδρέου
«Δεν υπάρχει μια κοινή στάση από εμένα και τη Φώφη Γεννηματά, ως προς τον Γιώργο Παπανδρέου. Είχα διαμηνύσει στην έναρξη της επιτροπής, που ήταν μια δική μας πρωτοβουλία, ότι από αυτή την επιτροπή δεν πρέπει να λείπει κανείς. Είχαμε αφήσει και θέσεις κενές στην επιτροπή, για να έρθει ο κ. Σαχινίδης και άλλα πρόσωπα που τελικά επέλεξαν να μην έρθουν. Πιστεύω, όμως, πως την στιγμή της γέννησης θα δώσουν όλοι το «παρών»».
Για τους χειρισμούς της κυβέρνησης
«Στην Αυστραλία μπορείς να πας και μέσω Τόκιο και μέσω Σιγκαπούρης αλλά ο Τσίπρας επέλεξε να πάει μέσω Βενεζουέλας. Τις καθυστερήσεις, τις λάθος επιλογές προσώπων, τους αμαθείς, τους ανθρώπους που δεν ξέρουν τίποτα άλλο από το κομματικό τους περιβάλλον, τους πληρώνει ακριβά σήμερα ο ελληνικός λαός, ενώ θα δούμε ποια θα είναι τα αποτελέσματα αυτής της καθυστερημένης κωλοτούμπας. Δε σαμποτάρουμε τις ευρωπαϊκές αποφάσεις αλλά δεν μπορούμε να παραβλέψουμε το γεγονός ότι γίνονται με μεγάλη καθυστέρηση και με το λάθος τρόπο».
Για το υπερταμείο
«Αυτό που έγινε με τα 99 χρόνια του ταμείου αποκρατικοποιήσεων είναι μια προσβολή για το πολιτικό σύστημα. Είναι σα να παραδέχεσαι ότι για έναν αιώνα δεν θα έχεις βγει από την κρίση. Ακόμα και από ψυχολογική πλευρά, πρόκειται για μια δέσμευση που μεταφέρεται στις επόμενες γενιές. Χρειάζεται ένας αιώνας για να τελειώσει αυτή η εκκρεμότητα;».
Για τον αναπτυξιακό νόμο
«Είδαμε το νόμο για την ανάπτυξη. Το σημαντικό είναι τι προτεραιότητα του δίνεις. Γιατί, ξαφνικά, μετά από ενάμιση χρόνο, μιλάς για ανάπτυξη. Αλλά ακόμα και με τόση καθυστέρηση έφεραν ένα λειψό νομοσχέδιο. Εξαρτάται από τις υπουργικές αποφάσεις. Αυτό είναι το δόγμα του ΣΥΡΙΖΑ. Να ελέγχουμε με υπουργικές αποφάσεις ακόμα και την ανάπτυξη. Τα περισσότερα άρθρα του αναπτυξιακού νόμου, που θα γιορτάσουν αύριο με βεγγαλικά στην Ακρόπολη, παραπέμπονται στις υπουργικές αποφάσεις και στη γραφειοκρατία. Πολλά από τα πράγματα αυτά χρειάζονται 30 υπογραφές από διαφορετικές υπηρεσίες. Είναι, λοιπόν, ένα πολύ λειψό νομοσχέδιο, που δεν ανταποκρίνεται στην ανάπτυξη. Σε μια χώρα που χρειάζεται μια επαναστατική διαδικασία ανάπτυξης».
Τα ζητούμενα για το ΠΟΤΑΜΙ
«Δύο είναι τα ζητήματα αυτή τη στιγμή στη χώρα. Πρώτον, οι δουλειές, η ανάπτυξη και δεύτερον, η πάταξη της διαφθοράς. Δεν αναφέρομαι μόνο στην παλιά διαπλοκή αλλά και στον κομματικό στρατό που υπάρχει στο δημόσιο. Αν αλλάξουν αυτά τα δύο πράγματα θα γίνουμε μια νέα χώρα. Ποτέ δεν είναι αρκετό το “φύγε εσύ, έλα εσύ”. Θα πρέπει το καινούριο να έρχεται με ένα καινούριο πλαίσιο και να μη γίνεται ό,τι έγινε τώρα που ήρθαν ο ΣΥΡΙΖΑ με τους ΑΝΕΛ, με ωραία συνθήματα αλλά το παλιό πλαίσιο διοίκησης»