Ποιος φοβάται τη Ζωή; Το Μέγαρο Μαξίμου υψώνει τις ασπίδες του κάθε φορά που η Ζωή Κωνσταντοπούλου πυροβολεί τον Αλέξη Τσίπρα μέσα από το Twitter, το Facebook, τα ερτζιανά, τις σελίδες των εφημερίδων και τα μπλοκ των διαδηλώσεων. Η κυρία Κωνσταντοπούλου, όπως έχει δηλώσει, δεν φοβάται την αλήθεια επειδή κρατά κρυμμένα μυστικά πρωθυπουργικά SMS και φωτοτυπημένα ντοκουμέντα. Ενοχα μυστικά της θητείας της ως προέδρου της Βουλής διαδίδουν ότι έχουν στα χέρια τους και οι εχθροί της, δηλαδή οι πρώην σύντροφοί της.
Σβήνουν τα άστρα ένα-ένα


Ο εμφύλιος πόλεμος των άστρων της Αριστεράς –κίτρινο του ΣΥΡΙΖΑ, κόκκινο των συμμάχων της Ζωής –απογύμνωσε σε δημόσια θέα αυτό που κρύβει η ψυχή των πρωταγωνιστών του. Νοοτροπίες που ενταφιάστηκαν μετά την πτώση του παραπετάσματος για την ευρωπαϊκή Αριστερά, αλλά φαίνεται ότι διατηρήθηκαν στον μικρόκοσμο της Κουμουνδούρου και αναρριχήθηκαν στην εξουσία για να εκδικηθούν τους φορείς τους.
Η αποκάλυψη αδιανόητων πρακτικών για την Αριστερά και το ηθικό πλεονέκτημά της βάζει σε δεύτερη μοίρα την αναζήτηση της αλήθειας. «Προδότες» και «πλαστογράφοι της Ιστορίας» συγκρούονται με μια απασφαλισμένη προσωπικότητα.
Η κυρία Κωνσταντοπούλου λέει ότι κρατά στο κινητό της μηνύματα του Αλέξη Τσίπρα με σκοπό να τα χρησιμοποιήσει εναντίον του αν χρειαστεί και ο πρόεδρος της Βουλής Νίκος Βούτσης δηλώνει ότι υπάρχουν πολλά στοιχεία που θα φέρουν σε δύσκολη θέση την προκάτοχό του αν συνεχίσει το ίδιο καταγγελτικό βιολί. Μια μάχη αλληλοεξόντωσης σε ένα περιβάλλον όπου τίποτε δεν είναι όπως φαίνεται και κανένας δεν υπηρετεί αυτό που προβάλλει.
Η Ζωή Κωνσταντοπούλου προφανώς διεκδικεί πρωταγωνιστικό πολιτικό ρόλο, ενδεχομένως και αρχηγού κόμματος, πάντως όχι θεματοφύλακα της αλήθειας για την πρώτη θητεία της κυβέρνησης Τσίπρα. Στο Μέγαρο Μαξίμου προβληματίζονται για τον αντίκτυπο που θα έχει ένα νέο κόμμα στους απογοητευμένους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ και διατυπώνουν υπονοούμενα ότι «τη Ζωή δεν τη σπρώχνουν μόνο οι φιλοδοξίες της αλλά και τα διαπλεκόμενα ΜΜΕ, τα οποία προβάλλουν εκτενώς ό,τι κι αν λέει κατά του Τσίπρα».
Τι λέει η κυρία Κωνσταντοπούλου: Στην κυβέρνηση δεν υπήρξε ποτέ «γραμμή». «Τα πάντα γίνονταν γνωστά από διαρροές και δημοσιεύματα. Η όποια ενημέρωση είχα προερχόταν από τον Αλ. Τσίπρα, ο οποίος, όπως αποδείχθηκε, μας διαχειρίσθηκε όλους αριστοτεχνικά και καθ’ όλο το διάστημα της διαπραγμάτευσης διαπραγματευόταν με εμάς και όχι με τους δανειστές, εξερευνώντας τα όρια ή τις αδυναμίες του καθενός, ρίχνοντας δολώματα ή συσκοτίζοντας την κατάσταση, εκμεταλλευόμενος την εμπιστοσύνη μας».
Στις 9 Ιουλίου 2015, εν όψει της ψήφισης του τρίτου Μνημονίου, εκλήθη στο Μέγαρο Μαξίμου. «Εμβρόντητη άκουσα τον Τσίπρα να λέει, ενώπιον των Βούτση και Φλαμπουράρη, οι οποίοι παρέμεναν σιωπηλοί, ότι“μόνο μια κυβέρνηση εθνικού σκοπού ή μια δικτατορία”μπορεί να αντεπεξέλθει στην κατάσταση.Ζήτησα τότε από τον Αλ. Τσίπρα να μιλήσουμε οι δυο μας, κάτι που ο ίδιος δεν ήθελε, αλλά στο οποίο οι Βούτσης – Φλαμπουράρης συγκατένευσαν και αποχώρησαν. Εις μάτην προσπάθησα να τον αποτρέψω από το να φέρει το προσχέδιο συμφωνίας, που αποτέλεσε και ταφόπλακα, την επόμενη ημέρα».
Το βράδυ της 10ης Ιουλίου 2015 «εφόρμησαν μέσα στο γραφείο ο Ν. Βούτσης, τότε υπουργός Εσωτερικών, ο Ν. Φίλης, τότε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος, ο Χ. Μαντάς, τότε γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, ο Δ. Τζανακόπουλος, τότε και τώρα διευθυντής Γραφείου Πρωθυπουργού, και ο Γ. Μπαλάφας, τότε β’ αντιπρόεδρος της Βουλής. Βούτσης και Φίλης ωρύονταν:“Τι νομίζεις ότι κάνεις; Κάνεις πραξικόπημα!”φώναζε ο Ν. Βούτσης.“Θα σε τελειώσουμε, το κατάλαβες; Σ’ το ξανάπα και θα γίνει” φώναζε ο Ν. Φίλης, χτυπώντας και οι δύο τα χέρια τους στο γραφείο μου. Ηταν η τρίτη φορά που διατυπώθηκαν και διαψεύστηκαν αυτές οι κατηγορίες, οι προηγούμενες δύο ήταν στη Διάσκεψη των Προέδρων και στην Ολομέλεια της Βουλής.
Τι είπε ο κ. Βούτσης: «Στην αρχή η Ζωή συμφωνούσε, τυπικά έστω, με την κυβερνητική γραμμή. Μετά το δημοψήφισμα και μέχρι τις εκλογές ήταν το δραματικό διάστημα. Δηλαδή για δυόμισι μήνες γεμάτους η Ζωή έκανε τέρατα και σημεία, είχε απασφαλίσει που λένε… Συνεδριάσεις που κρατούσαν μέχρι το πρωί, μπούλινγκ, απίστευτα πράγματα που δεν είναι κι αυτά γνωστά… Εμείς κάνουμε εκλογές και η Κωνσταντοπούλου μόνη της κάνει Βουλή. Τότε που συγκαλούσε εικοσαμελείς επιτροπές με τρεις ανθρώπους. Που έκανε πρες κόνφερανς πεντέμισι ωρών στην ΕΣΗΕΑ, που, που, που… Δεν έχουμε δημοσιοποιήσει πολλά πράγματα που ξέρουμε, ηθελημένα, κι εγώ πρωταγωνιστώ σε αυτό, για να μη φτύνει ο κόσμος την Αριστερά, γιατί εμείς κυβερνούμε στο όνομα της Αριστεράς, όχι ως αυτόφωτες περσόνες…».
Τα συμφέροντα ήταν πάντοτε το προπέτασμα καπνού που προτιμούσε ο ΣΥΡΙΖΑ σε όλες τις εκδοχές του. Ιδού τι έλεγε τον Μάιο του 2015 η κυρία Κωνσταντοπούλου για να καλύψει την ψυχρότητα που υπήρχε με το πρωθυπουργικό περιβάλλον: «Εκεί όπου υπάρχει διαφωνία, αυτή η διαφωνία δεν σηματοδοτεί, όπως κάποιοι θα ήθελαν, μια μείζονα σύγκρουση που υποκρύπτει στρατηγικές ή βαθιά ρήγματα. Πολύ θα το ήθελαν οι ειδήσεις του Mega των 8 και ο κ. Πρετεντέρης, αλλά δεν θα του κάνουμε αυτή τη χάρη».
Επίθεση και στον Πρόεδρο


Κατά την άποψή της, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος είναι ένοχος κατά «τις διατάξεις που αφορούν το Πολίτευμα», δηλαδή σύμφωνα με το άρθρο 49 «για εσχάτη προδοσία ή για παράβαση, με πρόθεση, του Συντάγματος». Από την άλλη πλευρά όμως, και το περιβάλλον του κ. Τσίπρα έχει επιλέξει μια στρατηγική «δολοφονίας χαρακτήρα» για να αντιμετωπίσει τις καταγγελίες της, για τις οποίες αυτή την ώρα επικρατεί επιλεκτική αμνησία –«εμείς θα επιλέξουμε πότε και πού θα μιλήσουμε» λένε. Η κατάσταση παραπέμπει στην επίκληση του Αλέκου Φλαμπουράρη ότι «ο Φρόιντ και ο Μαρξ έπρεπε να είχαν ουσιαστικό ρόλο για σοβαρότερη ανάλυση της ανθρώπινης υπόστασης», που δεν αφορά μόνο τον φανερό στόχο της.


Χτυπήματα κάτω από τη μέση
Ο Φίλης, η «Αυγή» και τα υπονοούμενα
Ο κ. Φίλης ήταν ο πρώτος που δέχθηκε τα χτυπήματα της τότε Προέδρου της Βουλής ως κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία τον κατηγορούσε ότι επιχειρούσε να την αποδομήσει ταυτίζοντάς τη με τη Χρυσή Αυγή, παρότι εκείνη έθετε θέμα ακυρότητας νόμων που ψηφίστηκαν με λιγότερους από 151 βουλευτές, λόγω της απουσίας των προφυλακισμένων βουλευτών της Χρυσής Αυγής, και αποφαινόταν ότι «η Βουλή πρέπει να λειτουργεί με τους 300 βουλευτές». Σύμφωνα με την αφήγηση του κ. Φίλη, η κυρία Κωνσταντοπούλου συμμετείχε σε πολλές κλειστές συσκέψεις όπου διατύπωνε μόνο διαφωνίες και πρότεινε τη δική της στρατηγική, μια νομική προσέγγιση όλων των ζητημάτων με προσφυγές στον ΟΗΕ και όπλο το πόρισμα της Επιτροπής Αλήθειας για το δημόσιο χρέος, με διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων, με προσφυγή στο Δικαστήριο της Χάγης και πάσης φύσεως διώξεις για πάσης φύσεως σκάνδαλα.
Ο νυν υπουργός Παιδείας διαψεύδει ότι την απείλησε: «Δεν είναι στο ήθος μου και στο ήθος της Αριστεράς που υπηρετώ να χρησιμοποιώ τέτοιες εκφράσεις και απειλές. Διερωτώμαι όμως πώς οι πρώην σκληροί εχθροί της ή και συκοφάντες της, όπως έλεγε η ίδια, γίνονται τώρα πολιτικοί χορηγοί της» παρατηρεί. Τα υπονοούμενα είναι βαριά, όσο και το twitt της κυρίας Κωνσταντοπούλου ότι «μιλάει για ανιδιοτέλεια αυτός που διαχειρίστηκε πακτωλούς ως διευθυντής της “Αυγής”». Η απάντηση ήρθε από την «Αυγή»: «Γνωριζόμαστε… Μετά τις ΔΟΛιες επιθέσεις, τις Ποταμίσιες λάσπες, ήρθαν και τα δηλητηριώδη βέλη της Ζωής για τα οικονομικά της “Αυγής”. Για όλα, ένα έχουμε να πούμε: Η έκδοση της “Αυγής” στηρίζεται μόνο σε έναν “πακτωλό”: φιλότιμου και θυσιών των εργαζομένων, των αναγνωστών και των φίλων της. Ολα τα υπόλοιπα αποτελούν έναν βρώμικο πόλεμο με σκοτεινές στοχεύσεις».

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ