Δύο κινήσεις στον χώρο των τραπεζών, οι οποίες αναμένεται να ξεκινήσουν τον νέο γύρο των εξελίξεων στο τραπεζικό σύστημα, δρομολογούνται με το τέλος του συνεδρίου του ΠαΣοΚ και τον ανασχηματισμό, αλλά και με την προσδοκώμενη εκτόνωση του διεθνούς αρνητικού κλίματος από το τρομοκρατικό χτύπημα ως το τέλος του έτους.
Η μία είναι γνωστή και δρομολογημένη, αν και με αρκετά προβλήματα πρόκειται για την πώληση της ΕΤΒΑ. Και το πρόβλημα φυσικά προκύπτει από το γεγονός ότι αρμόδιες πηγές του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας θεωρούν χαμηλή την προσφορά της Τράπεζας Πειραιώς, με αποτέλεσμα να οδηγούνται μοιραία(;) στην… κρατικοποίηση της κρατικής τράπεζας στέλνοντάς την στη δεύτερη ενδιαφερόμενη, την Αγροτική.
Η δεύτερη κίνηση, όμως, που δεν είναι γνωστή και πρόκειται να δημιουργήσει νέα δεδομένα και να ρίξει πιθανότατα τον κύβο για έναν νέο γύρο εξελίξεων τους επόμενους μήνες, είναι η πρόθεση της Εμπορικής Τράπεζας, του κ. Ι. Στουρνάρα και των γάλλων μετόχων του, της Credit Agricole, να πουλήσουν έναντι ανταλλαγμάτων, όχι μόνο οικονομικών, το ποσοστό τους στην Τράπεζα Αττικής και ταυτοχρόνως να ανοίξουν το παιχνίδι σε συνδυασμό με την κυβέρνηση για το πλέον ενδιαφέρον «ελεύθερο» πιστωτικό ίδρυμα της χώρας, το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο.
Σήμερα, αν θέλει κανείς να πιάσει την άκρη του νήματος, η Εμπορική Τράπεζα κατέχει το 17% της Αττικής, με μεγαλύτερο μέτοχο το Ταμείο των Μηχανικών (ΤΣΜΕΔΕ) που κατέχει ποσοστό περίπου 34%. Αυτό το ποσοστό από μόνο του αυτή τη δεδομένη στιγμή θεωρείται «άχρηστο».
Για τον λόγο αυτόν ο πρόεδρος της Εμπορικής σε συνεννόηση με τον στενό συνεργάτη του και επικεφαλής της τράπεζας κ. Ι. Σταμούλη έχουν αρχίσει ήδη τις κινήσεις ανεύρεσης ενδιαφερομένου που θα εντάξει την τράπεζα σε ένα σχήμα χρήσιμο για αυτόν (η Εμπορική δεν χρειάζεται ούτε άλλα καταστήματα ούτε αυτή την εποχή άλλα κεφάλαια) και ταυτοχρόνως θα δώσει νόημα σε μια μικρή τράπεζα, όπως η Αττικής, η οποία ασφαλώς δεν μπορεί να επιβιώσει μόνη της.
Ο πρώτος ενδιαφερόμενος λογικά είναι το ΤΣΜΕΔΕ, με το οποίο γίνονται επαφές, αλλά ενώ στο παρελθόν υπήρχε θερμότερο ενδιαφέρον, τώρα, υπό τις παρούσες συνθήκες και τις ραγδαίες αλλαγές στο τραπεζικό τοπίο, είναι λογικό οι μηχανικοί να διστάζουν να… κάνουν τους τραπεζίτες.
Αντιθέτως ιδιαίτερο ενδιαφέρον εμφανίζεται για την Τράπεζα Αττικής από την πλευρά του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, το οποίο θα ήθελε, σύμφωνα τουλάχιστον με τις σημερινές απόψεις και τάσεις που επικρατούν στην κυβέρνηση, να βρει ένα όχημα και να μπει στο Χρηματιστήριο. Ενα τέτοιο «όχημα» (σε καμία περίπτωση πάντως υπό την έννοια μιας εισηγμένης που έχει απλώς την αξία ότι βρίσκεται στο ταμπλό της Σοφοκλέους) είναι η Τράπεζα Αττικής. Φυσικά στην περίπτωση αυτή το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο θα πρέπει να εξασφαλίσει την πλειοψηφία του μετοχικού κεφαλαίου της Αττικής αγοράζοντας και από τους άλλους μετόχους.
Αυτή τη στιγμή η απόφαση της κυβέρνησης είναι η περαιτέρω ανάπτυξη, και ειδικά στην καταναλωτική πίστη, του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου καθώς και η είσοδός του στη Σοφοκλέους. Τραπεζικώς ορθή ή όχι η απόφαση αυτή, είναι ένα θέμα το οποίο δημιουργεί έντονο προβληματισμό, αφού όντως είναι αντίθετο προς το διεθνές ρεύμα για δημιουργία ισχυρότατων (και πάντως ιδιωτικών) τραπεζικών ομίλων.
Ειδικά μάλιστα η περίπτωση του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, μιας τράπεζας με καταθέσεις της τάξεως των 3 τρισ. δρχ., αποτελεί ίσως το μοναδικό πραγματικό «μήλο της έριδος» με δύο τουλάχιστον σοβαρούς ενδιαφερομένους, τον όμιλο της Eurobank με το ζεστό χρήμα του μεγαλομετόχου του κ. Σπ. Λάτση και την Εμπορική Τράπεζα με τα σημαντικά κεφάλαια και την Credit Agricole.
