«Αγαπητέ αναγνώστη, λίγα πράγματα είναι πιο βαρετά από τα μακροσκελή άρθρα των διευθυντών που εξηγούν πώς οι αλλαγές που εισήγαγαν θα δώσουν μια καθαρότερη, πιο μοντέρνα όψη στο έντυπό τους, θα φωτίσουν τη ζωή των αναγνωστών και θα συμβάλουν στην παγκόσμια ειρήνη. Γι’ αυτό θα είμαι σύντομος».
Το σημείωμα του εκδότη στο τεύχος του «Economist» της 12ης Μαΐου 2001, λιτό, σαφές και καυστικό, όπως αρμόζει στο βρετανικό περιοδικό, εξηγούσε στον αναγνώστη τις αλλαγές που μπορεί να τον άφησαν έκπληκτο όταν είδε την ανανεωμένη έκδοση κρεμασμένη στα περίπτερα. Η ανανέωση δεν είναι εντυπωσιακή, για τα μέτρα όμως του απόλυτα πιστού στις παραδόσεις περιοδικού που αυτοαποκαλείται «εφημερίδα» ισοδυναμεί με επανάσταση.
Πρόκειται για την πρώτη μεγάλη αλλαγή από το 1987 και μόλις την τέταρτη στην ιστορία των 157 χρόνων του «Economist». Βασικό χαρακτηριστικό της είναι το χρώμα και οι εικόνες: τόσο στο εξώφυλλο, που καλύπτεται πλέον ολόκληρο από την εικόνα, όσο και στις μέσα σελίδες, όπου εισάγονται έγχρωμες φωτογραφίες. Αλλες καινοτομίες είναι η αλλαγή γραμματοσειράς, το άπλωμα των περιεχομένων σε δύο σελίδες, το κόκκινο χρώμα που κάνει τις ενότητες να ξεχωρίζουν και μια καινούργια γελοιογραφία στη στήλη «Ο κόσμος αυτή την εβδομάδα».
Οι έγχρωμες φωτογραφίες απετέλεσαν το μεγαλύτερο τόλμημα αλλά και το πλέον επίμαχο ζήτημα. «Οι έρευνες αγοράς έδειχναν πριν από πέντε χρόνια ότι το χρώμα θα εκλαμβανόταν ως φθηνός εκχυδαϊσμός ορισμένοι είχαν χρησιμοποιήσει τη λέξη “κακόγουστο”» λέει ο διευθυντής του περιοδικού Μπιλ Εμοτ. Μόνο οι αναγνώστες της Ασίας δεν είχαν αντίρρηση. Σήμερα όμως τα πράγματα έχουν αλλάξει.
«Ο κόσμος πλέον το ζητάει». Παρ’ όλα αυτά, τα γραφικά και οι πίνακες είναι σε ένα ψυχρό γαλάζιο για να μη νιώσει ξαφνικά ο αναγνώστης να βομβαρδίζεται από την πολυχρωμία.
Η έγχρωμη εικόνα έχει μπει όμως στη ζωή του «Economist» από τον περασμένο Αύγουστο και από μια άλλη, πιο ριζοσπαστική πλευρά, καθώς το περιοδικό άρχισε να συμμετέχει στην παραγωγή τηλεοπτικών ειδησεογραφικών εκπομπών προοριζόμενων για το Internet. Το γεγονός απετέλεσε επίσης επανάσταση, όχι μόνο ως μεγάλο άνοιγμα αλλά και γιατί έσπασε μια αρχή που είχε υιοθετήσει το περιοδικό από την ίδρυσή του, την ανωνυμία των συντακτών του. Με τη συμμετοχή τους στις εκπομπές αυτές, οι οποίες από τον Ιανουάριο του 2002 θα μεταδίδονται σε εβδομαδιαία βάση και αναμένεται να περάσουν και στα συμβατικά τηλεοπτικά κανάλια, δεν αποκάλυψαν απλώς την ταυτότητά τους αλλά και το πρόσωπό τους στο κοινό.
Η εμπορική επιτυχία των αλλαγών στο περιοδικό θα φανεί τις επόμενες εβδομάδες. Ο Μπιλ Εμοτ δηλώνει ότι ο νέος «Economist» δεν έχει να φοβηθεί σε τίποτε τους ανταγωνιστές του. «Εμείς δίνουμε περισσότερη τροφή στο μυαλό από το “Time” και το “Newsweek”, είμαστε πιο σφαιρικοί και προσφέρουμε σοβαρότερη ανάλυση». Αντίθετα δε με τους περισσότερους διευθυντές εντύπων, δεν είναι καθόλου προληπτικός: το γραφείο του βρίσκεται στον 13ο όροφο του κτιρίου του περιοδικού στο Λονδίνο.
