Μπορεί ένας νόμος να ορίσει την αρχή της ψηφιακής ενηλικίωσης; Με αφορμή το κυβερνητικό σχέδιο για τον περιορισμό της πρόσβασης των ανηλίκων κάτω των 15 ετών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο Στέλιος Στυλιανίδης, Ομότιμος Καθηγητής Κοινωνικής Ψυχιατρικής, Ψυχαναλυτής και Επίτιμος Πρόεδρος της ΕΠΑΨΥ, συνομιλεί με έναν 16χρονο έφηβο.
Υπό τον συντονισμό του Γιώργου Γούλα, η επιστημονική εμπειρία συναντά τον αυθορμητισμό της νέας γενιάς, σε μια προσπάθεια να κατανοήσουμε τι συμβαίνει όταν η οθόνη γίνεται οργανική προέκταση του εαυτού μας.
Η συζήτηση ακολουθεί τα ίχνη μιας αδιόρατης μεταβολής που ξεκίνησε πριν από μια δεκαετία, αναλύοντας πώς οι αλγόριθμοι αλληλεπιδρούν με έναν εγκέφαλο που ακόμα διαμορφώνεται. Μέσα από τη ματιά του καθηγητή, φωτίζονται οι μηχανισμοί της επιβεβαίωσης και της σύνδεσης που συχνά μετατρέπονται σε δεσμά, μετατοπίζοντας την ευθύνη για την προστασία των νέων από το στενό οικογενειακό περιβάλλον σε μια ευρύτερη θεσμική μέριμνα.
Την ίδια στιγμή, ο διάλογος δίνει χώρο στην εφηβεία να εκφράσει τη δική της εκδοχή. Τι νιώθει ένα παιδί που καλείται να διαχειριστεί την παρουσία του σε έναν κόσμο που δεν σβήνει ποτέ; Η συζήτηση ιχνηλατεί τις ανησυχίες για το αν τα ψηφιακά σύνορα μπορούν όντως να λειτουργήσουν ή αν η λύση κρύβεται στην ανάγκη να γίνει ο πραγματικός κόσμος ξανά πιο ελκυστικός από το ατέρμονο scroll.
Αυτή η συζήτηση δεν δίνει οριστικές απαντήσεις, αλλά αποτυπώνει μια κρίσιμη στιγμή μετάβασης. Η συνάντηση αυτή τονίζει πως ο νόμος είναι μόνο η αφετηρία. Το ζητούμενο παραμένει η ουσιαστική σύνδεση και η εκπαίδευση, ώστε η τεχνολογία να επιστρέψει στον ρόλο του εργαλείου.
