Ως «βόμβα» -ή κατ΄ άλλους «πυροτέχνημα»- έπεσε στον δημόσιο διάλογο, αλλά και στον ακαδημαϊκό χώρο, η πρόταση Μητσοτάκη για το ασυμβίβαστο της υπουργικής με τη βουλευτική ιδιότητα.
Έμπειρος πανεπιστημιακός με τον οποίο συνομίλησα μου είπε καταρχάς ότι η πρόταση πρόκειται για μια κλασική περίπτωση «φυγής προς το εμπρός», η οποία όμως έχει πολλαπλές «ουρές».
Όποιος πάντως έχει παρατηρήσει κατά πόδας την πορεία και την πολιτική φιλοσοφία του πρωθυπουργού- δηλαδή σε δύο λέξεις το «επιτελικό κράτος»- δεν απορεί με την πρωτοβουλία.
Εδώ και πολλά χρόνια ο Μητσοτάκης πιστεύει ότι ο πυρήνας της εκτελεστικής εξουσίας πρέπει να είναι στενότερος, όπως και ο έλεγχος αυτής, ώστε να καθίσταται και αποτελεσματικότερος.
Το μοντέλο αυτό εικονοποιήθηκε το 2019 στους λεγόμενους «μπλε φακέλους», οι οποίοι μοιράστηκαν στο πρώτο Υπουργικό Συμβούλιο τον Ιούλιο μετά τη νίκη της Νέας Δημοκρατίας, και έγινε πράξη με τη θέσπιση του επιτελείου- κονκλαβίου εντός του Μεγάρου Μαξίμου και πέριξ του πρωθυπουργού.
Η αποτυχία του Επιτελικού Κράτους
Ως ιδέα μπορεί να είχε ενδιαφέρον, στην πράξη όμως το επιτελικό κράτος… μάλλον απέτυχε.
Πριν επιστρέψω στα λεγόμενα του πανεπιστημιακού, να σας θυμίσω ότι η ενίσχυση της εκτελεστικής εξουσίας ήταν το γινάτι του Κωνσταντίνου Καραμανλή.
Επιχείρησε να την επιβάλει έναντι του στέμματος με την αναθεώρηση του 1963, η οποία δεν έγινε ποτέ διότι ο πρωθυπουργός παραιτήθηκε, και το έπραξε με το Σύνταγμα του 1975, δίνοντας μάλιστα σχετικές υπεραρμοδιότητες στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
Η πρόταση ενισχύει το ρουσφέτι
Όσον αφορά τώρα την ουσία της πρότασης, ο πανεπιστημιακός προβληματίστηκε ακόμα περισσότερο από τα λεγόμενα του Παύλου Μαρινάκη.
Σύμφωνα με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, αν ο προτεινόμενος υπουργός είναι βουλευτής τότε θα παραιτείται προσωρινά απ’ την ιδιότητά του ώστε να υπουργοποιείται και θα αντικαθίσταται από τον πρώτο επιλαχόντα.
«Αν στόχος είναι ο απεγκλωβισμός από τη λογική του ρουσφετιού, τότε μάλλον θα συμβεί το αντίθετο. Διότι εδώ μιλάμε για μια ευθεία συναλλαγή της εκτελεστικής με τη νομοθετική εξουσία. Δυνάμει υπουργός είναι ακόμα πιο ευάλωτος στην κυβερνητική πίεση», εξηγεί ο συνομιλητής μου.
Μέσο πίεσης είναι, φυσικά, και η σταυροδοσία. Όσο περισσότεροι σταυροί, τόσο μεγαλύτερο το διακύβευμα. Άρα, λοιπόν, καταλήγουμε ότι όλα είναι θέμα νοοτροπίας. Το ρουσφέτι είναι αδύνατο να ξεριζωθεί με τρόπο θεσμικό!
***
Η νέα δικογραφία για ΟΠΕΚΕΠΕ
Λοιπόν σας ενημέρωσα από αυτή τη στήλη στο φύλλο της Κυριακής, ότι έρχεται και άλλη δικογραφία από το ελληνικό κλιμάκιο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Συνεργάτης μου που παρακολουθεί τις εξελίξεις στο πεδίο των ερευνών, έχει πρόσθετα πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία, τα οποία έκρινα σκόπιμο να σας παραθέσω.
Η επόμενη δικογραφία που έρχεται, εννοείται μετά το Πάσχα (να προλάβουμε να γυρίσουμε τον οβελία) έχει ως κεντρικό πρόσωπο, πολύ επώνυμο κυβερνητικό στέλεχος που διετέλεσε και υπουργός σε νευραλγικό οικονομικό υπουργείο!
Αυτά μου μεταφέρει ο συνεργάτης μου και αντιλαμβάνομαι, ότι το μαρτύριο της δικογραφίας για την κυβέρνηση θα συνεχιστεί για καιρό.
Ναι στην άρση από τους «γαλάζιους»
Με υπομνήματα θα δώσουν τις εξηγήσεις τους οι περισσότεροι από τους 11 βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας που περιλαμβάνονται στη δικογραφία της ευρωπαϊκής εισαγγελίας.
Ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δώσουν το «παρών» στη συνεδρίαση της επιτροπής Δεοντολογίας της Βουλής που είναι προγραμματισμένη για σήμερα το πρωί.
Μεταξύ άλλων στη συνεδρίαση θα είναι ο Νότης Μηταράκης ο οποίος δεν θα περιοριστεί στο υπόμνημα του αλλά αναμένεται να απαντήσει και στις ερωτήσεις των συναδέλφων του.
Σύμφωνα με πληροφορίες της στήλης, όλοι οι βουλευτές θα ζητήσουν την άρση ασυλίας τους. (Όχι ότι θα μπορούσαν να κάνουν κι αλλιώς με τη διάσταση που πήρε η υπόθεση…).
Το «βαθύ κράτος» και η… τύχη της Παρασκευής Τυχεροπούλου
Ως «μία νέα αφετηρία μάχης με το “βαθύ κράτος”» παρουσίασε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης τα όσα αμφιλεγόμενα ανακοίνωσε χθες για το ασυμβίβαστο υπουργού – βουλευτή σε μια προσπάθεια να μεταστραφεί αλλού η ζωηρή συζήτηση γύρω από τις μαζικές άρσεις ασυλίας «γαλάζιων» που ζητήθηκαν με τις δικογραφίες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Δεν ξέρω ειλικρινά πως ορίζει το «βαθύ κράτος» ο πρωθυπουργός, αλλά από μια πρόσφατη απόφαση του διοικητή της ΑΑΔΕ που έπεσε στα χέρια μου και αφορά τη στελέχωση του ΟΠΕΚΕΠΕ μετά την ένταξή του στην ανεξάρτητη αρχή διαπιστώνω ότι επιχειρείται με «φωτογραφικό» τρόπο να αποκλειστεί η επιστροφή της Παρασκευή Τυχεροπούλου στη θέση που είχε παλαιότερα στη διεύθυνση ελέγχων του «αμαρτωλού» Οργανισμού.
Θυμίζω ότι η Τυχεροπούλου απομακρύνθηκε από τη θέση της και μετατέθηκε στο αρχείο, πριν τιμωρηθεί και με διάφορες πειθαρχικές κυρώσεις επειδή συνεργάστηκε με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία για το ξήλωμα των κυκλωμάτων που λυμαίνονταν τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Και παρότι πρόσφατα εκδόθηκε δικαστική απόφαση που την δικαιώνει και ζητεί την επιστροφή στα παλαιά της καθήκοντα, οι νέοι διοικούντες δεν δείχνουν διάθεση συμμόρφωσης. Την αποκλείσανε με τη δικαιολογία ότι δεν έχει ΠΕ αλλά ΤΕ.
Όντως η ΑΑΔΕ δεν έχει Τεχνολογικής Εκπαίδευσης (ΤΕ) σαν προϊσταμένους διευθύνσεων. Έχει μόνο Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης (ΠΕ). Την κατηγορία ΤΕ την προβλέπει μόνο στις υποδιευθύνσεις. Ωστόσο δύο πράγματα είναι πολύ σημαντικά: πρώτον ότι η Τυχεροπούλου έχει μεταπτυχιακό και δεύτερον ότι ο ΟΠΕΚΕΠΕ απασχολούσε υπαλλήλους ΠΕ και ΤΕ Γεωπονίας στους οποίους δινόταν η δυνατότητα να αναλάβουν θέσεις ευθύνης ως προϊστάμενοι διευθύνσεων.
Με την μεταφορά στην ΑΑΔΕ αποκλείονται οι ΤΕ ως διευθυντές στην κεντρική υπηρεσία και επιτρέπονται μόνο στις περιφερειακές διευθύνσεις οι οποίες ωστόσο ΔΕΝ είναι υποδιευθύνσεις αλλά κανονικές.
Μου φαίνεται ο Πιτσιλής έχει χάσει την μπάλα.
***
Διεκδικούν «πατρότητα» Πλεύρης και Πέτσας
Μπορεί η πλειονότητα των βουλευτών να βρίσκονται «στα κάγκελα» με την πρόταση περί ασυμβίβαστου υπουργού – βουλευτή, υπάρχουν όμως κι εκείνοι που όχι μόνο το καλοβλέπουν αλλά το είχαν προτείνει κιόλας προ του σκανδάλου ΟΠΕΚΕΠΕ.
Ο υπουργός Θάνος Πλεύρης και ο πρώην υπουργός Στέλιος Πέτσας βρίσκονται ανάμεσά τους. Με μία όμως διαφορά. Ότι οι δύο πολύπειροι κοινοβουλευτικοί της ΝΔ τάσσονται υπέρ του απόλυτου ασυμβίβαστου. Δηλαδή, ή υπουργός – υπουργός ή βουλευτής – βουλευτής. Όχι την ιδιότητα του υπουργού «ρεπατζή», όπως λένε πολλοί περιπακτικά.
Ο μεν Πλεύρης, ο οποίος μίλησε και δημοσίως χθες επανέλαβε την πρότασή του ωστόσο δεν βρίσκει και κακή την σκέψη που αποκάλυψε ο πρωθυπουργός. Ο Στέλιος Πέτσας που είναι κι εκείνος υπέρ του διαχωρισμού της εκτελεστικής από τη νομοθετική εξουσία, φαίνεται πώς βρίσκει προβλήματα στο μοντέλο που προτάθηκε, ωστόσο είναι μία βάση συζήτησης.
Αμφότεροι πάντως, διεκδικούν την πατρότητα μίας σοβαρής αλλαγής στο πλαίσιο του διαλόγου για την εξυγίανση του πολιτικού συστήματος. Πάντως, η συζήτηση αυτή θα είχε νόημα εάν ερχόταν πριν ξεσπάσει η καταιγίδα του ΟΠΕΚΕΠΕ για να γίνει τουλάχιστον πιστευτή η αγαθή πρόθεση.
***
Η αλλαγή στάσης της Ζωής και το κακούργημα!
Ας πάμε όμως στο άλλο μέτωπο, αυτό της δίκης για την τραγωδία στα Τέμπη, όπου πλέον εξελίσσεται ομαλά καθώς με πληροφορούν αυτόπτες μάρτυρες, ότι η Ζωή Κωνσταντοπούλου σε αντίθεση με τις προηγούμενες ημέρες, υπήρξε ήπια κατά τη διαδικασία η οποία και προχώρησε κανονικά.
Ρώτησα, που οφείλεται η αλλαγή πλεύσης της Κωνσταντοπούλου μήπως στην ολομέτωπη επίθεση που δέχεται από τις δικαστικές ενώσεις (Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων και Ένωση Εισαγγελέων) ή και την καταδίκη που εισέπραξε από την Ολομέλεια των Δικηγορικών Συλλόγων όλης της χώρας, που έλαβε απόφαση και καταδίκης για την υπερασπιστική της παρουσία ως παρακωλυτική για τη δίκες σχετικά με την τραγωδία στα Τέμπη, αλλά έλαβα μία πιο ενδιαφέρουσα πληροφορία.
Σας την μεταφέρω: Έρχεται, με πληροφορεί ο εν λόγω συνεργάτης μου, αίτημα από τις δικαστικές αρχές της Λάρισας για άρση ασυλίας της Κωνσταντοπούλου και μάλιστα για κακούργημα! Για ποιο λόγο; Διότι βιντεοσκόπησε τη δικαστή που δίκαζε την υπόθεση για τα βίντεο και την ανάρτησε στο TikTok. Αυτό, όμως, όπως με πληροφορούν, είναι κακούργημα και πλέον η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας θα βρεθεί, αν αρθεί η ασυλίας της, που μάλλον θα αρθεί, αντιμέτωπη με κακούργημα.
Δεν το λες και εύκολο…
***
Η «Ασπίδα του Αχιλλέα»
Το επόμενο πρόγραμμα παίρνει σειρά προτεραιότητας και μάλιστα με κόστος άνω των €3 δις είναι η «Ασπίδα του Αχιλλέα». Αφορά το ολοκληρωμένο αντιαεροπορικό σύστημα για την χώρα που θα αντικαταστήσει τα παρωχημένα ή ρωσικής κατασκευής συστήματα, θα συνεπικουρεί τους Patriot και φυσικά θα «συνομιλεί» διακλαδικά με τα άλλα όπλα.
Υψηλόβαθμη στρατιωτική πηγή μου επιβεβαίωσε αυτό που είχε γράψει το “Βήμα” πριν λίγες ημέρες και αφορά το ποσοστό ελληνικής συμμετοχής στο πρόγραμμα που ενδεχομένως να ξεπεράσει όχι το 30% (όταν στόχος του υπουργείου Εθνικής Άμυνας είναι το 25% μεσοσταθμικά, σε όλα τα προγράμματα), αλλά ενδεχομένως και το 35%.
Αυτό σημαίνει ακόμα περισσότερη επιστροφή της επένδυσης (RoI) μέσω του έργου εγχώριας κατασκευής και θέσεις εργασίας. Τώρα, δεν ξέρω τι γνώμη έχει η πηγή μου, ούτε ρώτησα, αλλά θα τολμήσω να πω έναν καλό λόγο για τον Α/ΓΕΕΘΑ Στρατηγό Δημήτριο Χούπη που πίεσε πολύ – μαζί με τον υπουργό Εθνικής Άμυνας Νίκο Δένδια – για την, σύντομα, οριστικοποίηση της σύμβασης με το Ισραήλ, το οποίο θα είναι ο prime contractor, όπως λέμε, με εταιρίες όπως η Elbit, η IAI και άλλες.
***
Η εργαλειοποίηση της… Κύπρου
Το Μέγαρο Μαξίμου βάζει για ακόμα μια φορά προμετωπίδα την άμεση στρατιωτική στήριξη στην Κύπρο, κίνηση που όπως σας έχουμε πει εργαλειοποιείται κατά κόρον, ώστε δια τους αφηγήματος της ασφάλειας η κυβέρνηση να βγει προς τα μπροστά.
Ρώτησα, λοιπόν, τον συνομιλητή μου αν πράγματι στο περιβάλλον του Μητσοτάκη πιστεύουν ότι δια της ρητορικής και των πράξεων στη γεωπολιτική και τη διπλωματία θα μπορέσουν να ξεφύγουν από την εσωτερική δίνη. «Δεν τους έχουν απομείνει και πολλά να κάνουν», μου απάντησε στωικά, υπενθυμίζοντας μου και κάτι που είχα ξεχάσει.
«Κατά τη διάρκεια της δεύτερης τετραετίας κάθε φορά που η κυβέρνηση “τσιμπάει” 2-3 μονάδες κάτι “χοντρό” γίνεται και όλα πάνε ξανά πίσω». Αυτή είναι η πολιτική θα πω εγώ. Θα επισημάνω όμως ότι σπάνια οι εκλογές κερδίζονται με αιχμή του δόρατος την εξωτερική πολιτική. Συνήθως είναι οι εσωτερικές εξελίξεις που καθορίζουν το αποτέλεσμα.
«Και δη η κατάσταση της οικονομίας», προσέθεσε ο συνομιλητής μου…
***
Η κίνηση με νόημα του Χριστοδουλίδη
Ως επισπεύδων της συζήτησης περί της ενεργοποίησης του άρθρου 42.7 για συνδρομή της Ε.Ε. σε περίπτωση που κράτος- μέλος δεχτεί επίθεση, εμφανίστηκε ο Νίκος Χριστοδουλίδης.
Να σας θυμίσω ότι το θέμα συζητήθηκε στην τελευταία, άτυπη, Σύνοδο Κορυφής των «27», αλλά εδώ στην Αθήνα μας είχε δημιουργηθεί η εντύπωση ότι η πρόταση δημιουργίας ενός νέου, συγκεκριμένου μηχανισμού είχε κατατεθεί από κοινού με τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Ας μην δείξουμε όμως… μικρότητα ως προς το ποιος πρόλαβε, αφενός δεν είναι εποχή για τέτοια, αφετέρου το έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας ήταν αυτό που δέχθηκε επίθεση από τα ιρανικά drones.
Όπως, πάντως, σας έχουμε πει και στο πρόσφατο παρελθόν, το 42.7 ενδιαφέρει κατά κόρον τον Μητσοτάκη, διότι θέλει μια κάποια… θωράκιση έναντι τουρκικού κινδύνου.
Πέραν αυτών, των λίγο- πολύ επικοινωνιακών, ο Χριστοδουλίδης αποκάλυψε ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει λάβει εντολή να καταθέσει ένα προσχέδιο το οποίο θα συζητηθεί προκειμένου «να λάβουμε συγκεκριμένες αποφάσεις για το πώς λειτουργεί η Ευρωπαϊκή Ένωση όταν και εφόσον το συγκεκριμένο άρθρο ενεργοποιηθεί».
Ζήσε Μάη μου, θα πω εγώ…
***
Η σχέση Ανδρουλάκη – Μήλη
Και να πάω σε ένα πασοκικό παρασκήνιο. Ήμουν προχθές σε ένα μαγαζί του κέντρου και δίπλα μου ήταν μία παρέα από ΠαΣοΚους και μάλιστα γνωστά στελέχη. Ως κλασικοί πρασινοφρουροί έψαχναν την ίντριγκα. Μου ανέφεραν πως ψάχνουν να μάθουν τι συμβαίνει μεταξύ του Νίκου Ανδρουλάκη και του Νίκου Μήλη.
Αν υπάρχει κάτι στη σχέση μεταξύ των δύο ανδρών και γιατί ο δεύτερος δεν κατέθεσε υποψηφιότητα για την Κεντρική Επιτροπή. Παραξενεύτηκα. Λέω αφού αυτός είναι από τους λίγους που έχουν προωθήσει θέματα στο λεκανοπέδιο, όπως το κυκλοφοριακό και η αντιπλημμυρική θωράκιση τι μπορεί να έχει συμβεί.
Έψαξα να βρω τον Νίκο Μήλη να τον ρωτήσω γιατί δεν κατέθεσε υποψηφιότητα. Δεν τον βρήκα όμως. Έτσι άρχισα να ψάχνω το καταστατικό το κόμματος, εκεί βρήκα πως στην Κεντρική Επιτροπή συμμετέχουν μεταξύ άλλων και οι «πρόεδροι των τριτοβάθμιων, συνδικαλιστικών, συνεταιριστικών οργανώσεων, επιμελητηρίων και της ΕΣΑΜΕΑ, που είναι μέλη του ΠαΣοΚ και εφ’ όσον δηλώσουν ότι το επιθυμούν».
Άρα ο Νίκος Μήλης, αν και εφόσον το επιθυμεί, θα είναι στην Κεντρική Επιτροπή, όπως ήταν και την προηγούμενη φορά που έκανε χρήση της ίδιας διάταξης, καθώς είναι επικεφαλής της παράταξης των μηχανικών στο ΤΕΕ.
Εσείς λέτε να μην το επιθυμεί;
***
Συλλυπητήρια στη Θεανώ Φωτίου
Βαρύ είναι το κλίμα στη Νέα Αριστερά μετά τον ξαφνικό θάνατο του γιου της Θεανώς Φωτίου. Η θλιβερή είδηση έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία στην κοινοβουλευτική ομάδα.
Συγκινητικός ήταν ο λόγος του Θοδωρή Δρίτσα από το βήμα της Ολομέλειας απευθυνόμενος προς τη «μάνα Θεανώ Φωτίου» της ευχήθηκε «κουράγιο». Τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια.
***
Σύναξη με το βλέμμα στον Τσίπρα
Συνάντηση 230 στελεχών και πλέον από όλους τους νομούς της χώρας που κύριος αριθμός τους δραστηριοποιείται σε παραγωγικούς και αυτοδιοικητικούς συνδικαλιστικούς χώρους έγινε με πρωτοβουλία του Δικτύου που συμμετέχουν οι Διονύσης Τεμπονέρας, Αντώνης Κοτσακάς και Χάρης Τσιόκας, κ.α.
Κεντρικό θέμα η συμβολή στην ανασύνθεση του προοδευτικού χώρου με οδηγό και τις σύγχρονες κοινωνικές παραγωγικές ανάγκες. Στην τηλεδιάσκεψη συμμετείχαν πρόσωπα από όλες τις «φυλές» του προοδευτικού χώρου (σοσιαλιστές αριστεροί οικολόγοι κομουνιστές σοσιαλδημοκράτες) με το βλέμμα στις κινήσεις του Αλέξη Τσίπρα.
