• Αναζήτηση
  • ΤΕΧΝΗΕΝΤΩΣ

    Την αγάπη μου για την Αμφιλοχία την έχω δηλώσει και παλαιότερα από τη στήλη. Δεν είναι ότι πρόκειται για μια ιδιαιτέρως όμορφη, παραδοσιακή πόλη, ούτε ότι είμαι τόσο φανατικός καταναλωτής γάμπαρης. Εχω αναμνήσεις όμως. Στα ταξίδια, ειδικά αυτά που κάνει κάποιος ως παιδί, με ζαλάδα, σποραδικό ύπνο και γκρίνια, στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου, η Αμφιλοχία ήταν ένα προσδοκώμενο: μια στάση για φαγητό μπροστά στη θάλασσα. Και η ανακούφιση της στάσης, μάλλον, την έχει επενδύσει με ένα αίσθημα γαλήνης και άνεσης, όπως, φαντάζομαι, τα παλιά πανδοχεία ή τα μοναστήρια.

    Αγάπες
    Την αγάπη μου για την Αμφιλοχία την έχω δηλώσει και παλαιότερα από τη στήλη. Δεν είναι ότι πρόκειται για μια ιδιαιτέρως όμορφη, παραδοσιακή πόλη, ούτε ότι είμαι τόσο φανατικός καταναλωτής γάμπαρης. Εχω αναμνήσεις όμως. Στα ταξίδια, ειδικά αυτά που κάνει κάποιος ως παιδί, με ζαλάδα, σποραδικό ύπνο και γκρίνια, στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου, η Αμφιλοχία ήταν ένα προσδοκώμενο: μια στάση για φαγητό μπροστά στη θάλασσα. Και η ανακούφιση της στάσης, μάλλον, την έχει επενδύσει με ένα αίσθημα γαλήνης και άνεσης, όπως, φαντάζομαι, τα παλιά πανδοχεία ή τα μοναστήρια.

    Αταξίες
    Ετσι λοιπόν, σπεύδω να δώσω εδώ μια είδηση που μου προκάλεσε το ενδιαφέρον μολονότι απέχει αρκετά ακόμη. Και μου προκάλεσε το ενδιαφέρον όχι μόνο επειδή ο συλλέκτης Λεωνίδας Μπέλτσιος συνεχίζει τις καλοκαιρινές εξορμήσεις του στην περιφέρεια, συνεργαζόμενος όπως και πέρυσι με το Ιδρυμα Μάργαρη στην Αμφιλοχία, αλλά και επειδή η έκθεση που ετοιμάζεται, με τίτλο «Αταξίες», είναι, πληροφορούμαι, μια συν-επιμέλεια των κατοίκων της πόλης και της επιμελήτριας Ρούλας Παλαντά, η οποία επισημαίνει: «Η έκθεση εδώ δεν λειτουργεί ως σχέδιο ανάπτυξης μιας ιδέας ή ενός θέματος αλλά ως σχέδιο σύνθεσης ανάμεσα σε υπάρχουσες καλλιτεχνικές μορφές- έργα- και ετερόκλιτες,αμορφοποίητες,ατελείς και ανώνυμες σκέψεις και ομιλίες. Προσπαθήσαμε να διευρύνουμε το πεδίο της παραγωγής ερμηνευτικής και σχεδιαστικής προσέγγισης έξω από τα όρια του καλλιτεχνικού συγκείμενου, όχι τόσο για να διαρρήξουμε κάποιο όριο όσο για να το μελετήσουμε. Ο στόχος είναι να αποκαλύψουμε τις ανώνυμες εναλλακτικές ανάγνωσης και πρόσληψης της σύγχρονης καλλιτεχνικής δημιουργίας καθώς και πρακτικές ανάδειξής της, έξω από το οικείο έδαφος της καθιερωμένης επιμελητικής λειτουργίας, φιλοδοξώντας να εμπλουτίσουμε, ακόμη και να ενσωματώσουμε, ενδεχόμενους κραδασμούς στο ερμηνευτικό και μεθοδολογικό της σύμπαν. Τη στιγμή που γράφεται αυτό το κείμενο, δεν γνωρίζουμε την πιθανή ή απρόβλεπτη τροπή που θα πάρει η έκθεση. Αυτό που θα προκύψει θα καταγραφεί και θα παρουσιαστεί τον Σεπτέμβριο, στη Θεσσαλονίκη, ως αντικείμενο μιας νέας έκθεσης, όπου και θα εκδοθεί μια συμπληρωματική έκδοση».

    Εκθέσεις με ανάλογο σκεπτικό «διερεύνησης» έχουμε συναντήσει πολλές, το πολύ όμορφο εδώ όμως είναι η αυτοπεποίθηση με την οποία δηλώνεται ότι ουδείς γνωρίζει πώς θα είναι η έκθεση. Η δε «συνεπιμέλεια» των κατοίκων μοιάζει υποσχόμενος παράγοντας. Στην έκθεση, η οποία θα διεξαχθεί από τις 12 Ιουλίου ως τις 16 Αυγούστου, συμμετέχουν με έργα τους που ανήκουν στη Συλλογή Μπέλτσιου οι καλλιτέχνες Νίκος Αλεξίου, Κωστής Βελώνης, Απόστολος Γεωργίου, Ράνια Εμμανουηλίδου, Γιάννης Θεοδωρόπουλος , Αλκης Μπούτλης, Μαρία Παπαδημητρίου , Γιώργος Σαπουντζής κ.ά. zenakos@dolnet.gr

    Πολιτισμός