• Αναζήτηση
  • Πολιτική ένταση πυροδότησε η απόφαση του προέδρου κ. Δ. Χριστόφια να αλλάξει τα σχολικά βιβλία ως χειρονομία καλής θελήσεως προς τους Τουρκοκυπρίους

    Βιβλιομαχία στην Κύπρο

    Η ΑΠΟΦΑΣΗ του προέδρου της Κύπρου κ. Δ. Χριστόφια να αλλάξει τα σχολικά βιβλία Ιστορίας ως ένα μεγάλο βήμα για την οικοδόμηση μέτρων εμπιστοσύνης ανάμεσα στις δύο κοινότητες πυροδότησε πολιτικές εντάσεις στην Κύπρο, ξύπνησε μνήμες και πάθη του παρελθόντος, ξεσήκωσε τον Αρχιεπίσκοπο που ως νέος εθνάρχης ζήτησε προτού καλά καλά δει το περιεχόμενό τους να ριχθούν στην πυρά και τα βιβλία και οι«παραχαράκτες της Ιστορίας»,προκαλώντας ακόμη και την αντίδραση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Ο «καβγάς για την Ιστορία», γιατί περί καβγά πρόκειται, είναι μεγαλύτερος και από τον καβγά που ξέσπασε πριν από λίγα χρόνια στην Ελλάδα με την προσπάθεια της τότε υπουργού Παιδείας κυρίας Μαριέττας Γιαννάκου να τροποποιήσει το βιβλίο Ιστορίας. Μια προσπάθεια που τότε δεν ολοκληρώθηκε στοιχίζοντας, κατά πολλούς, και την έδρα στη Βουλή της πρώην υπουργού. Τώρα στην Κύπρο παίζεται το κύρος ενός προέδρου που ξεκίνησε μόνος του τη μάχη για να ξαναγράψει την αληθινή Ιστορία (όπως αυτή υπήρξε) και να αποδώσει ευθύνες για τα δεινά που υπέστη η Μεγαλόνησος. Είναι ζήτημα ημερών το να αναμειχθούν στον καβγά και τα πολιτικά κόμματα στην Αθήνα, καθ΄ ότι σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες που διέρρευσαν καταγράφεται και ανάμειξη των τότε ελληνικών κυβερνήσεων.

    Η ΑΠΟΦΑΣΗ του προέδρου της Κύπρου κ. Δ. Χριστόφια να αλλάξει τα σχολικά βιβλία Ιστορίας ως ένα μεγάλο βήμα για την οικοδόμηση μέτρων εμπιστοσύνης ανάμεσα στις δύο κοινότητες πυροδότησε πολιτικές εντάσεις στην Κύπρο, ξύπνησε μνήμες και πάθη του παρελθόντος, ξεσήκωσε τον Αρχιεπίσκοπο που ως νέος εθνάρχης ζήτησε προτού καλά καλά δει το περιεχόμενό τους να ριχθούν στην πυρά και τα βιβλία και οι«παραχαράκτες της Ιστορίας»,προκαλώντας ακόμη και την αντίδραση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Ο «καβγάς για την Ιστορία», γιατί περί καβγά πρόκειται, είναι μεγαλύτερος και από τον καβγά που ξέσπασε πριν από λίγα
    χρόνια στην Ελλάδα με την προσπάθεια της τότε υπουργού Παιδείας κυρίας Μαριέττας Γιαννάκου να τροποποιήσει το βιβλίο Ιστορίας. Μια προσπάθεια που τότε δεν ολοκληρώθηκε στοιχίζοντας, κατά πολλούς, και την έδρα στη Βουλή της πρώην υπουργού. Τώρα στην Κύπρο παίζεται το κύρος ενός προέδρου που ξεκίνησε μόνος του τη μάχη για να ξαναγράψει την αληθινή Ιστορία (όπως αυτή υπήρξε) και να αποδώσει ευθύνες για τα δεινά που υπέστη η Μεγαλόνησος. Είναι ζήτημα ημερών το να αναμειχθούν στον καβγά και τα πολιτικά κόμματα στην Αθήνα, καθ΄ ότι σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες που διέρρευσαν καταγράφεται και ανάμειξη των τότε ελληνικών κυβερνήσεων.

    Μήλον της Εριδος ο στρατηγός Γεώργιος Γρίβας -Διγενήςκαι όσοι τον βοήθησαν τότε να πάει στην Κύπρο, ο ρόλος του στην ΕΟΚΑ Β΄ και, πριν από την έλευση του Γρίβα, το πώς άρχισαν τα αιματηρά γεγονότα του 1963 που είχαν ως συνέπεια να αλλάξει η ζωή και των Ελληνοκυπρίων και των Τουρκοκυπρίων. Επιπλέον, υπήρξε το 1963«τουρκοανταρσία» , όπως ως σήμερα μαθαίνουν τα κυπριόπουλα στα σχολεία, υπήρξαν μόνον από τους Τούρκους σφαγές; Η τουρκική εισβολή το 1974 ήταν μία ειρηνευτική επιχείρηση, όπως ως σήμερα διδάσκονται οι Τουρκοκύπριοι στα δικά τους σχολεία; Τα ερωτήματα αυτά έρχονται με τα νέα βιβλία Ιστορίας να απαντηθούν, με στόχο να είναι ενιαία τα κείμενα που θα διδάσκονται και στις δύο πλευρές του νησιού.

    Η αλήθεια είναι ότι δεν είναι η πρώτη φορά που ο πρόεδρος Χριστόφιας επιχειρεί να τροποποιήσει τα βιβλία της Ιστορίας. Δύο φορές προσπάθησε κατά το παρελθόν, όταν πρόεδροι ήταν οι κκ.

    Γ. ΒασιλείουκαιΓλ.Κληρίδης, αλλά απέτυχε. Στην Κύπρο αποδίδουν την αποτυχία αυτή στο γεγονός ότι συνάντησε και τις δύο φορές υπουργούς Παιδείας που διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στον απελευθερωτικό αγώνα της ΕΟΚΑ την περίοδο 1955-1960. Τώρα όμως υπουργός Παιδείας είναι ένας ακαδημαϊκός αριστερών πεποιθήσεων, ισχυρός υποστηρικτής της γνήσιας, αληθινής Ιστορίας της μεγαλονήσου. Ο υπουργός Παιδείας κ.

    Ανδρέας Δημητρίου τόλμησε να συστήσει μια ομάδα εκπαιδευτικών για να ξαναγράψουν τα βιβλία Ιστορίας και έπεσε στο θρησκευτικό τείχος που λέγεται Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος ΒΔ .

    Μόνο που δεν κατέβασε σε συλλαλητήριο το λάβαρο της ΕΟΚΑ ο Αρχιεπίσκοπος. Κάλεσε τον υπουργό Παιδείας να παραστεί στην Ιερά Σύνοδο και να δώσει εξηγήσεις, στολίζοντάς τον παράλληλα με μερικά κοσμητικά επίθετα, όπως«παραχαράκτης της Ιστορίας». Και δεν σταμάτησε εδώ. Κάλεσε τους μαθητές, μόλις πάρουν στα χέρια τους τα νέα βιβλία, να μην τα διαβάσουν και να τα πετάξουν αμέσως γιατί, όπως είπε,«τα φαντάσματα στο φως δεν ζουν». Κάλεσε επιπλέον τον υπουργό Παιδείας να σοβαρευτεί και να κατανοήσει ότι εκπροσωπεί την ελληνική κοινότητα που είναι ορθόδοξη, υποδεικνύοντάς του ότι τον αγώνα της ΕΟΚΑ δεν τον έκαναν μερικοί εξτρεμιστές, αλλά όλος ο κυπριακός λαός.

    Οι σχέσεις ΑΚΕΛ (που μέχρι πρότινος στην ηγεσία του βρισκόταν ο κ. Χριστόφιας) με την ΕΟΚΑ δεν ήταν ποτέ καλές. Ο στρατηγός Γρίβας, γνωστός και από τη δράση του, κατά τα χρόνια της γερμανικής κατοχής, στην ακροδεξιά «Οργάνωση Χ», κυνηγούσε τα μέλη του ΑΚΕΛ, ορισμένα μάλιστα τα θεωρούσε προδότες και δεν τα ήθελε στις τάξεις της ΕΟΚΑ. Στη δεκαετία του ΄60 υπήρξαν δολοφονίες ελληνοκυπρίων και τουρκοκυπρίων συνδικαλιστών που ελέγχονταν από το ΑΚΕΛ, οι οποίες ποτέ δεν εξιχνιάστηκαν. Οι Ελληνοκύπριοι έριξαν τότε την ευθύνη στην εθνικιστική τουρκοκυπριακή οργάνωση ΤΜΤ και οι Τουρκοκύπριοι στην ΕΟΚΑ ΒΔ . Βόλευε έτσι τους εθνικιστές και των δύο κοινοτήτων.

    Ο υπουργός Παιδείας δεν διατηρεί άριστες σχέσεις με τον Αρχιεπίσκοπο. Είναι ο πρώτος υπουργός Παιδείας που διορίστηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, χωρίς προηγουμένως να ζητηθεί η έγκριση του Αρχιεπισκόπου, κάτι που εξόργισε τον Μακαριότατο, όπως τον εξόργισε και η φράση του υπουργού «ποιος εκφράζει τη λαϊκή βούληση; Ο Αρχιεπίσκοπος ή ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας;» . Αν σε όλα αυτά προστεθεί και το γεγονός ότι η Εκκλησία της Κύπρου θεωρεί περίπου άθεους τους κομμουνιστές του ΑΚΕΛ και ότι κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου ο Αρχιεπίσκοπος στήριξε ανοιχτά τον κεντροδεξιό συνυποψήφιο του κ. Χριστόφια, ευρωβουλευτή κ.

    Ι. Κασουλίδη, τότε ο καβγάς είναι συνεχής. Αλλά και ο πρόεδρος Χριστόφιας δεν χαρίζεται στον Αρχιεπίσκοπο, αφού στήριξε τον ηγούμενο της Μονής Κύκκου κ.

    Νικηφόρο στις αρχιεπισκοπικές εκλογές, συνυποψήφιο του Χρυσοστόμου ΒΔ . Μόνο που ο Αγιος Κύκκου αποδοκιμάζει και αυτός τώρα την αλλαγή των βιβλίων της Ιστορίας.

    Ο υπουργός κ. Δημητρίου είναι αποφασισμένος να προχωρήσει στην τροποποίηση των σχολικών βιβλίων της Ιστορίας και πέρασε στην αντεπίθεση κάνοντας λόγο για«φαντάσματα του παρελθόντος», για«καιροσκόπους και παπαγαλάκια που υπηρετούν την πολιτική του διχασμού». Και καθησύχασε τους πάντες ότι στα νέα βιβλία δεν διατυπώνονται επικρίσεις και σχόλια για τον απελευθερωτικό αγώνα των Κυπρίων της περιόδου 1955-1960. Ο στόχος όσον αφορά τα νέα βιβλία είναι η διδαχή και στις δύο κοινότητες της Κύπρου. Μόνο που για να γίνει αυτό το βήμα πρέπει να βρεθούν συγγραφείς και από τις δύο κοινότητες. Προς το παρόν δεν έχουν βρεθεί Τουρκοκύπριοι ή μάλλον έχουν βρεθεί αλλά φοβούνται τους «Γκρίζους Λύκους» και τον υπέργηρο Ραούφ Ντενκτάςγια να συνεργαστούν με Ελληνοκυπρίους. Μόνο ο κ.

    Μιαζί Κιζίζ Γκιουρέκ , τουρκοκύπριος ακαδημαϊκός που βρίσκεται στις ελεύθερες περιοχές, δέχθηκε να συνεργαστεί. Ετσι η προσπάθεια είναι μετ΄ εμποδίων.

    Το πρόβλημα που εντείνει τον καβγά για τα βιβλία είναι οι διαρροές από τα μέλη της επιτροπής. Σε ένα από τα προσχέδια που διέρρευσε και προκάλεσε μεγάλο σάλο προτού αποσυρθεί αναφέρεται ότι οι αρχιερείς στην Ελλάδα και στην Κύπρο θανατώθηκαν από τους Τούρκους, παρ΄ όλο που καταδίκασαν την Επανάσταση του 1821. Οτι η Εκκλησία δεν ήταν ο κύριος φορέας του εθνικού κινήματος στα χρόνια της τουρκοκρατίας, αλλά παρήγε μια θρησκευτική αντίληψη του κόσμου που αποθάρρυνε τις εθνικές εκδηλώσεις. Η δράση της ΕΟΚΑ συνοψίζεται μόνο σε 21 σελίδες. Ζητείται να αφαιρεθεί η συμβουλή του ΕλευθερίουΒενιζέλουγια φρόνιμη αναμονή στα Οκτωβριανά και να αντικατασταθεί με υποτελή στάση της Ελλάδας στους Βρετανούς. Ζητείται να καταδειχθεί ακόμη ο ρόλος του Γρίβα στην περίοδο της γερμανικής κατοχής στην Ελλάδα, επικρίνεται ο Μακάριος γιατί γνώριζε προτού υπογράψει, το 1960, τη Συμφωνία της Ζυρίχης και αναφέρεται ότι η λέξη«τουρκανταρσία», που χρησιμοποιήθηκε το 1963 με τη δημιουργία τουρκοκυπριακών θυλάκων και με τις μάχες που ακολούθησαν, δεν αποδίδει την πραγματικότητα, γιατί τότε ο λαός μιλούσε για διακοινοτικές ταραχές. Τέλος στο κείμενο που διέρρευσε μπαίνει στο στόχαστρο και οΓεώργιοςΠαπανδρέου ως έτοιμος να δεχθεί ένωση με εδαφικά ανταλλάγματα προς την Τουρκία.

    Οι «κατά φαντασίαν» παραχαράξεις της Ιστορίας
    Oπως ήταν αναμενόμενο, μετά τις διαρροές για το περιεχόμενο των νέων βιβλίων Ιστορίας ξεσηκώθηκαν οι πάντες και στη διαμάχη ενεπλάκησαν και τα πολιτικά κόμματα, με πρώτο το κόμμα της αντιπολίτευσης ΔΗΣΥ, το οποίο έκανε λόγο για παραχάραξη της Ιστορίας, όπως επίσης και η Εκκλησία της Κύπρου (πάλι) η οποία έκανε λόγο για υπόσκαψη του αγώνα για ελευθερία και δικαίωση που διεξάγει ο λαός.

    «Δεν είναι δυνατόν να υπάρχουν κείμενα στα οποία να παρουσιάζεται η Εκκλησία ως να μην είχε υποστηρίξει κανέναν εθνικό αγώνα και ότι πάντα ταυτιζόταν με τον κατακτητή»διαμαρτυρήθηκαν τα μέλη της Ιεράς Συνόδου. Τα βιβλία ωστόσο δεν έχουν ακόμη ολοκληρωθεί και όποιες διαρροές υπήρξαν κρίθηκαν προβοκατόρικες, αναφέρουν κυβερνητικές πηγές, ενώ μόλις προχθές ο πρόεδρος Χριστόφιας παρενέβη προσωπικά στη διαμάχη χαρακτηρίζοντας«κατά φαντασίαν» τις τοποθετήσεις ΔΗΣΥ για παραχάραξη της Ιστορίας.

    «Η κουτσουρεμένη ανεξαρτησία της Κύπρου δεν λειτούργησε γιατί υπήρξαν επίορκοι εκείνου του αγώνα που μαζί με τη χούντα κουβάλησαν την Τουρκία στην Κύπρο, τούρκεψαν ένα μέρος της πατρίδας μας»είπε σε εκδήλωση για την επέτειο απελευθέρωσης της Κύπρου. Και το κερασάκι στην τούρτα της βιβλιομαχίας στην Κύπρο ήρθε προσφάτως από την Ουάσιγκτον, με το Στέιτ Ντιπάρτμεντ να επισημαίνει σε έκθεσή του ότι στα βιβλία της Κύπρου υπάρχουν μεροληπτικές αναφορές κατά των Τουρκοκυπρίων και των Τούρκων.

    Κοινωνία
    Σίβυλλα
    Helios Kiosk