από metereologos.gr
Παρασκευή 17 Αυγούστου 2018
 
 

Ιταλία: Ποιος σκότωσε την ευρωπαϊκή Σοσιαλδημοκρατία

Οι απογοητευμένοι ψηφοφόροι «μαύρισαν» το κυβερνών PD που έπεσε στο 19%.
Ιταλία: Ποιος σκότωσε την ευρωπαϊκή Σοσιαλδημοκρατία
εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Το ξέραμε ήδη, αλλά φαίνεται και από την νέα κυβέρνηση λαϊκιστών και ακροδεξιών στην Ιταλία, όπου η κεντροαριστερά (PD) έχει μείνει εκτός εξουσίας, μετά το θλιβερό αποτέλεσμα στις κάλπες της 4ης Μαρτίου.

Όπως και αλλού στην Ευρώπη, οι απογοητευμένοι ψηφοφόροι στην Ιταλία συνέρρευσαν προς τους αντι-συστημικούς ευρω-σκεπτικιστές (Πέντε Αστέρια, Λέγκα), «μαυρίζοντας» το κυβερνών PD που έπεσε στο 19%.

Άλλη μια απόδειξη ότι η Σοσιαλδημοκρατία, η πάλαι ποτέ μεγαλύτερη δύναμη στην ευρωπαϊκή πολιτική, αργοπεθαίνει. Ποιος την σκότωσε, και τι σημαίνει η πτώση της;

Θύμα της επιτυχίας της


Ακούγεται κάπως ειρωνικό, αλλά η Σοσιαλδημοκρατία μπορεί να έχει πέσει θύμα της ίδιας της επιτυχίας της. Τα ιδρυτικά ιδεώδη του κινήματος - ένα γενναιόδωρο Κράτος Πρόνοιας με καθολική υγεία, εκπαίδευση, συντάξεις - έχουν υλοποιηθεί εδώ και καιρό, συμβάλλοντας στην άνοδο γενεών Ευρωπαίων από το προλεταριάτο στη μεσαία τάξη. Επιπλέον, η παγκοσμιοποίηση και η τεχνολογία έχουν αλλάξει για πάντα τη φύση της οικονομίας και της απασχόλησης στις αρχές του 21ου αιώνα. Και τα μεγάλα εργατικά συνδικάτα της βιομηχανίας - που υπήρξαν βασική δύναμη της Σοσιαλδημοκρατίας - έχουν ξεθωριάσει. Ως αποτέλεσμα, η ευρωπαϊκή Σοσιαλδημοκρατία έχει χάσει τον λόγο της ύπαρξής της στα μάτια πολλών ψηφοφόρων, εκτιμούν αναλυτές. Στη γερμανική προεκλογική εκστρατεία του φθινοπώρου του 2017, ας πούμε, το SPD πάσχισε να βρει ένα κεντρικό θέμα (και είχε επίσης ιστορική καθίζηση στις κάλπες).

Κάποιοι αναλυτές πιστεύουν ότι η εποχή της οικονομικής φιλελευθεροποίησης που ακολούθησε την πτώση του Τείχους του Βερολίνου μετά το 1989 ήταν εκείνη που έσπειρε τους σπόρους της παρακμής.

Αυτή ήταν η περίοδος των πολιτικών του «Τρίτου Δρόμου» που προώθησε ο Τόνι Μπλερ των Βρετανών Εργατικών και ο Γκέρχαρντ Σρέντερ του γερμανικού  SPD. Και οι δύο ήταν πεπεισμένοι ότι η Σοσιαλδημοκρατία χρειαζόταν εκσυγχρονισμό, ιδίως με στροφή προς τις πολιτικές της ελεύθερης αγοράς. Κάποιοι, όμως, στην Αριστερά θεώρησαν αυτή τη στροφή όχι σαν ανανέωση, αλλά ως προδοσία. Μετά από δεκαετίες προστασίας από το μεταπολεμικό Κράτος Πρόνοιας (που είναι σαφώς το μεγαλύτερο επίτευγμα της ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας), οι εργαζόμενοι βρέθηκαν εκτεθειμένοι στους άγριους ανέμους του ελεύθερου παγκόσμιου εμπορίου.
Η Γερμανία, γενέτειρα της ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας, έδειξε πρώτη την αλλαγή. Η «Ατζέντα 2010» του Σρέντερ, μια σειρά μεταρρυθμίσεων που κατήργησαν πολλές από τις κοινωνικές προστασίες και τα επιδόματα που θεωρούσαν δεδομένα οι Γερμανοί εργαζόμενοι, δίχασαν το κόμμα και του κόστισαν τις εκλογές του 2005.

Το SPD δεν έχει ηγηθεί ομοσπονδιακής κυβέρνησης από τότε. Το 1998, το κόμμα συγκέντρωσε περισσότερο από το 40% των ψήφων. Τον περασμένο Σεπτέμβριο κέρδισε μόνο το 20,5%. Εκτοτε έχει πέσει στο 17%. Μεγάλο μέρος της παραδοσιακής βάσης του SPD έχει μετακινηθεί προς την ριζοσπαστική Αριστερά του Die Linke.

Με τα χρόνια, η σταθερή απομάκρυνση από την παραδοσιακή Αριστερά και οι πιο κεντρώες πολιτικές της Σοσιαλδημοκρατίας διευκόλυναν την άνοδο ριζοσπαστικών κομμάτων στα αριστερά της, από τον ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα των μνημονίων και τους Podemos της Ισπανίας μέχρι την Ανυπότακτη Γαλλία, τα οποία έχουν απορροφήσει πολλούς ψηφοφόρους.

Αυτός ο κατακερματισμός είναι ο λόγος για τον οποίο μια στροφή προς την παραδοσιακή σοσιαλιστική Αριστερά, όπως αυτή που επιδιώκει ο Τζέρεμι Κόρμπιν του Εργατικού Κόμματος στη Βρετανία, δεν είναι εφικτή σε πολλές χώρες.

Ακόμα μεγαλύτερη απειλή είναι η άνοδος της ακροδεξιάς. Σε χώρες όπως η Γαλλία, η Ολλανδία, η Αυστρία, και πιο πρόσφατα η Ιταλία, οι Σοσιαλδημοκράτες είναι οι μεγάλοι χαμένοι επειδή η υποστήριξη της Σοσιαλδημοκρατίας σε πιο γενναιόδωρους κανόνες ασύλου και μετανάστευσης εγγράφεται στο DNA του κινήματος, αλλά είναι μια θέση που πολλοί ψηφοφόροι δεν συμμερίζονται πια.

Οικονομική κρίση και μετανάστευση


Η συνεχής ροή των μεταναστών τις τελευταίες δεκαετίες, σε συνδυασμό με την μεγάλη οικονομική κρίση από το 2008, έπληξε πολλούς ψηφοφόρους με χαμηλότερο εισόδημα. Ενώ κάποιοι ανησυχούν για την απώλεια θέσεων εργασίας, άλλοι φοβούνται τον αντίκτυπο που θα έχει η μετανάστευση στον πολιτισμό και την εθνική ταυτότητα. Εθνο-λαϊκίστικα, ακροδεξιά κόμματα όπως το Εθνικό Μέτωπο της Γαλλίας, η Εναλλακτική για τη Γερμανία, και η ιταλική Λέγκα εκμεταλλεύονται τέτοιους φόβους, και φαίνεται πως η Σοσιαλδημοκρατία δεν έχει βρει ακόμη μια πειστική στρατηγική για να τους αντιμετωπίσει με επιτυχία στις κάλπες.

Μεταξύ των 28 της ΕΕ, μόνο η Μάλτα, η Ρουμανία, η Πορτογαλία, η Σλοβακία, η Σουηδία, η Γερμανία (σε μεγάλο συνασπισμό με το CDU) και τώρα η Ισπανία (μετά την ανατροπή του δεξιού Ραχόϊ, με πρόταση μομφής) έχουν Σοσιαλδημοκράτες στην εξουσία σήμερα.

Το 2002, οι Σοσιαλδημοκράτες κυβερνούσαν σε 15 χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Βλέπουμε, λοιπόν, μια ιστορική ανατροπή, και το αποτέλεσμα θα μπορούσε να είναι ο πολιτικός κατακερματισμός, η αστάθεια και η παράλυση στην γηραιά ήπειρο, λένε αναλυτές.

Το Σοσιαλιστικό Κόμμα εξαερώθηκε στις εκλογές του 2017 στη Γαλλία, εξαλείφθηκε στην Ολλανδία, ταπεινώθηκε στη Γερμανία και έχασε την εξουσία στην Ιταλία. Βρίσκεται σε πλήρη υποχώρηση στο μεγαλύτερο μέρος της ηπείρου, ακόμα και στο ιστορικό προπύργιό της, την Σκανδιναβία (στη Σουηδία οι δημοσκοπήσεις δείχνουν την ακροδεξιά στο ποσοστό - ρεκόρ του 20%).

Υπάρχουν πολλοί λόγοι για αυτή την πτώση. Οι πολιτικές του λεγόμενου «Τρίτου Δρόμου», με τη στροφή υπέρ της ελεύθερης αγοράς λειτούργησαν καλά στα χρόνια της οικονομικής ανάπτυξης, πριν από το γύρισμα του αιώνα, αλλά φαίνεται να προσφέρουν ελάχιστα στους σημερινούς ευάλωτους κεντροαριστερούς ψηφοφόρους.

Οι συνέπειες από το οικονομικό Κραχ του 2008 - η υψηλή ανεργία, τα χαμηλότερα επίπεδα διαβίωσης, οι συνεχιζόμενες περικοπές των δημόσιων δαπανών - έχουν συνδυαστεί με τις μακροπρόθεσμες τάσεις (παγκοσμιοποίηση, αυτοματισμός, μετανάστευση, αλλαγές στην εθνική και ταξική ταυτότητα, μείωση της δύναμης των συνδικάτων) για να διαβρώσουν τον πυρήνα της δύναμης των Σοσιαλδημοκρατών.

Χαϊδεύοντας ανοιχτά αυτούς τους φόβους, εθνο-λαϊκίστικα αντι-συστημικά κόμματα έχουν προσελκύσει τις ψήφους πολλών που υποστήριζαν παραδοσιακά την κεντροαριστερή σοσιαλδημοκρατία.




Κόσμος περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (4)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    Σοσιαλδημοκρατία 2.0 | 04/06/2018 23:17
    Γι αυτό υπάρχει τεράστια ανάγκη για τη ΣΔ να γυρίσει στις ρίζες της και να ξαναστήσει το κοινωνικό κράτος που έχει κουτσουρευτεί. Να φορολογήσει τους υπερπλούσιους ωστε να μειωθεί η ανισότητα, να δώσει πραγματική και ποιοτική δωρεάν υγεία, παιδεία και πρόνοια καθώς και να συντονίσει κάθε προσπάθεια για καινοτομία σε όλους τους τομείς ειδικά στον τομέα της τεχνολογίας, - σήμερα θά έπρεπε οι μηχανές να δουλεύουν για το κοινωνικό σύνολο! Να παλέψει για την ισότητα, κατά της διαφθοράς και να απαντήσει στις προκλήσεις της παγκοσμιοποίησης. να ανανεώσει την δημοκρατία εγκαταλείποντας το μοντέλο του επαγγελματία πολιτικού αποδεχόμενη τα λάθη της χωρίς να απολογείται για τις μεγάλες νίκες της.
    IB
    απάντηση10
     
     
    Σχολιον 2ον εκ 2 ... Ποιος σκότωσε την ευρωπαϊκή Σοσιαλδημοκρατία ... | 04/06/2018 15:48
    Μετα τον ΠΠΙΙ αι Σοσιαλδημοκρατικαι πολιτικαι οπως διεμορφωθησαν εις Σουηδιαν εις την περιοδον 1932-1940 και εφηρμοσθησαν υπο των T.Erlander/G.Myrdal απετελεσαν το κυριον υποδειγμα αλλ' οχι το μοναδικον, οι Βρεττανοι Εργατικοι το 1945 εχοντες την βιομηχανιαν του Η.Β. κατεστραμμενην υιοθετησαν κρατικοποιησεις δια να καταληξουν δια του Τριτου Δρομου εις το Σουηδικον υποδειγμα το 1997. Τωρα, οποτε αι θεσεις εργασιας, αι οποιαι μετηναστευσαν εις την Ασιαν, δεν προκειται να επιστρεψουν και υφ' ενα νεον πλαισιον παγκοσμιων σχεδον Μαλθουσιανων οικονομικων αρχων λογωι των περιορισμων εις πρωτας υλας και του ανεξελεγκτου υπερπληθυσμου, θα επανελθωμεν σχεδον μονιμως εις τας αναγκαιοτητας του 1945.
    Ε.Ε.Δ.
    απάντηση10
     
     
    Σχολιον 1ον εκ 2 ... Ποιος σκότωσε την ευρωπαϊκή Σοσιαλδημοκρατία ... | 04/06/2018 15:38
    Η Σοσιαλδημοκρατια εχει γινει θυμα της επιτυχιας της αλλα δυστυχως μετα την Μεγαλην Υφεσιν του 2008, οποτε πολλαι εκ των οικονομικων δραστηριοτητων και των αντιστοιχων θεσεων εργασιας μετηναστευσαν εις Κιναν και Ινδιας λογωι ενος προηγουμενως εσφαλμενου υποδειγματος παγκοσμιοποιησεως, το οποιον επεβαλλον οι Ρεπουμπλικανοι Νεοφιλελευθεροι, R. Reagan και οικογενεια Bush, εις το οποιον δεν αντεδρασαν εγκαιρως οι Δημοκρατικοι, κ.κ. B. Clinton και B. Obama, και εις το οποιον αντιδραι ο Πρ. D. Trump οχι δι' ενος αποτελεσματικως εναλλακτικου υποδειγματος εκ συνολου προτασεων αλλα μαλλον δι' ενος αναχρονιστικου προστατευτισμου, επανερχομεθα εις την καταστασιν μετα τον ΠΠΙΙ.
    Ε.Ε.Δ.
    απάντηση20
     
     
    ΣΧΟΛΙΟ | 04/06/2018 14:51
    Ούτε οι συντηρητικές δυνάμεις, αλλά ούτε και η σοσιαλδημοκρατία (κυρίως αυτή) μπορούν να δώσουν λύση στα τρία κεφαλαιώδη ζητήματα, που απασχολούν την ευρωπαϊκή ήπειρο σήμερα...1) τις σχέσεις κέντρου και περιφέρειας 2) την διαφοράοικονομικού και βιωτικού επιπέδου μεταξύ Βορρά και Νότου και 3) το θέμα της λαθρομετανάστευσης....Τελικά βλέπουμε ποιοί ωφελούνται...
    Frixos
    απάντηση51
     
-