από metereologos.gr
Τετάρτη 18 Ιουλίου 2018
 
 

Σκέψεις στον απόηχο ενός ντέρμπι

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Ο πρόσφατος αγώνας ΑΕΚ – Ολυμπιακού ήταν μια αληθινή διαφήμιση για το ελληνικό ποδόσφαιρο. Παιχνίδι που ελάχιστα είχε να ζηλέψει από αντίστοιχα ντέρμπι μεγάλων ξένων πρωταθλημάτων, από δύο ομάδες που έπαιξαν ποιοτικό, επιθετικό, αλλά και καθαρό, δίχως σκοπιμότητες, ποδόσφαιρο. Κέρδισε τελικά η ομάδα που πίστεψε περισσότερο στη νίκη. Όμως, μεγαλύτερος ακόμα νικητής ήταν το ίδιο το άθλημα!

Στον απόηχο του θριάμβου, όσοι αγαπούμε την ΑΕΚ θα πρέπει να προβληματιστούμε για κάποια πράγματα που, κατά τη γνώμη μου, σκιάζουν ως ένα βαθμό τη μεγάλη νίκη της ομάδας...

Πρώτα και κύρια, για μία ακόμα φορά η ΑΕΚ εκτέθηκε από την εξωαθλητική δράση των γνωστών αλητών που, ως δήθεν οπαδοί της, έχουν παρεισφρήσει στις τάξεις των «οργανωμένων» με μοναδικό σκοπό να χρησιμοποιούν τους συνδέσμους ως ορμητήρια «επαναστατικής γυμναστικής» απέναντι στις αστυνομικές δυνάμεις. Το ότι δεν ανήκουν ιδεολογικά στο χώρο της ΑΕΚ είναι αυταπόδεικτο, αφού κάθε φορά δρουν ενάντια στα συμφέροντα του συλλόγου. Στο πρόσφατο ντέρμπι, ειδικά, δημιούργησαν προϋποθέσεις διακοπής του αγώνα σε μία στιγμή που η ΑΕΚ είχε ήδη ξεκινήσει τη μεγάλη ανατροπή. Προτεραιότητά τους δεν ήταν, εν τούτοις, η υποστήριξη της ομάδας μέσα στο γήπεδο, αλλά η μάχη με τον «εχθρό» απ’ έξω. Πράγμα που αποκάλυψε για πολλοστή φορά τον πραγματικό λόγο της παρουσίας τους σε ένα αθλητικό δρώμενο...

Τι έχουν κάνει οι σύνδεσμοι οπαδών της ΑΕΚ για να απομακρύνουν οριστικά από τις τάξεις τους αυτά τα παράσιτα που δυσφημούν τον σύλλογο και τον ζημιώνουν τόσο σε αγωνιστικό, όσο και σε οικονομικό επίπεδο; Από την άλλη μεριά, ποιες ουσιαστικές (όχι προσχηματικές) πρωτοβουλίες έχει πάρει η ίδια η ΠΑΕ σε αυτή την κατεύθυνση; Πώς επιτρέπεται σε αυτά τα άτομα ακόμα και να πλησιάζουν τον περίβολο του σταδίου; Πόσοι από αυτούς έχουν προσαχθεί και περάσει διαδικασία ταυτοποίησης από την αστυνομία; Τα πιο πάνω ερωτήματα δεν είναι ρητορικά, και κάποιοι οφείλουν κάποτε να τα απαντήσουν!

Ο δεύτερος προβληματισμός έχει διαφορετική αφετηρία από τον προηγούμενο. Θα μπορούσε να κωδικοποιηθεί λέγοντας ότι, μία νίκη μέσα στον αγωνιστικό χώρο μετατρέπεται σε ηθική ήττα αν εκείνοι που θεωρούν εαυτούς νικητές αποδειχθούν κατώτεροι του επιτεύγματος! Όμως, ας πάρω τα πράγματα από την αρχή – και ας μου συγχωρήσει ο αναγνώστης την κατάχρηση του πρώτου ενικού:

Ως φίλαθλος της ΑΕΚ, ενοχλούμαι αφάνταστα από τον κατά βάση συμπλεγματικό τρόπο με τον οποίο εδώ και πολλά χρόνια αντιμετωπίζουν τον Ολυμπιακό ο οπαδικός Τύπος και τα οπαδικά sites της ΑΕΚ. Για να είμαστε αντικειμενικοί, από το 1996 και ως τη λήξη της θητείας της προηγούμενης διοίκησής του, δεν έλειψαν από τον σύλλογο του Πειραιά ο κυνισμός και η αλαζονεία απέναντι στην ΑΕΚ. Πρωτοκλασάτοι ποδοσφαιριστές υφαρπάχτηκαν από την Ένωση. Το ίδιο κι ένας προπονητής – σύμβολο, η φυγή του οποίου έφερε αργότερα την ΑΕΚ στα πρόθυρα εμφυλίου πολέμου. Ένας τίτλος, τον οποίο έχασε η ΑΕΚ στα δικαστήρια παρά στους αγωνιστικούς χώρους, επισφραγίστηκε με τον αλαζονικό σαρκασμό και τη χλεύη του τότε προέδρου του Ολυμπιακού προς τους φίλους της ΑΕΚ, σε αθλητική εκπομπή της τηλεόρασης. Και τόσα άλλα που τώρα ξεχνώ...

Το πληγωμένο φιλότιμο των Αεκτζήδων ήταν «βούτυρο στο ψωμί» για κάποιους ασκούντες την οπαδική δημοσιογραφία, οι οποίοι κυριολεκτικά έχτισαν καριέρες καλλιεργώντας αντι-Ολυμπιακό μίσος στον κόσμο της ΑΕΚ! Όμως, όταν μισείς κάτι υπέρμετρα, ταυτόχρονα το γιγαντώνεις στη συνείδησή σου, ώσπου καταντάς να κατωτεροποιείσαι ασυναίσθητα απέναντί του. Με τις ευλογίες, έτσι, του οπαδικού Τύπου και των συγγενών sites, φτάσαμε στην έσχατη αναξιοπρέπεια να πανηγυρίζουμε ως «νίκες» της ΑΕΚ τις ήττες του Ολυμπιακού, τον καιρό που είχαμε πια προ πολλού λησμονήσει τη γεύση μιας αυθεντικά δικής μας νίκης.

Αν θέλαμε να περιγράψουμε το ζήτημα με όρους ακαδημαϊκούς, θα λέγαμε ότι η ΑΕΚ κατάντησε να ετεροκαθορίζεται μερικώς με βάση μία αρνητική ιδιότητα, αυτήν του «αντι-Ολυμπιακού». Και έφτασε να προσμετρά τα επιτεύγματα του συλλόγου και σε συνάρτηση με τις αποτυχίες του μισητού αντιπάλου. Με πλέον ταπεινωτική έκφανση της νοοτροπίας αυτής τους πανηγυρισμούς δημοσιογράφου και αναγνωστών σε αθλητικό site μετά από μία διεθνή αποτυχία του Ολυμπιακού, σε ένα άρθρο όπου η ήττα εκείνη χαρακτηριζόταν ακόμα πιο σημαντική κι από μια ενδεχόμενη νίκη της ΑΕΚ σε δικό της διεθνές παιχνίδι που θα λάμβανε χώρα την επόμενη μέρα!

Θα μπορούσε κάποιος εδώ να διακρίνει αισθήματα εχθροπάθειας όμοια με εκείνα ενός κατακτημένου λαού απέναντι στους κατακτητές του, τους οποίους φθονεί μεν αλλά κατά βάθος θα επιθυμούσε να βρίσκεται στη θέση τους. Και, ανάμεσα στις μεγαλύτερες χαρές των «υποτελών» είναι οι περιστασιακές ήττες των «εχθρών» τους. Είναι – λυπάμαι που το λέω – η άγρια ικανοποίηση ενός συμπλεγματικού μπροστά στη θέα της αποτυχίας εκείνου τον οποίο έχει πείσει τον εαυτό του να θεωρεί ως υπέρτερο!

Ας έρθουμε τώρα και πάλι στο πρόσφατο ντέρμπι ΑΕΚ – Ολυμπιακού. Αλγεινή (για να μην πω κάτι χειρότερο) εντύπωση μου προκάλεσε ανάρτηση σε γνωστό οπαδικό site φίλων της ΑΕΚ, όπου ο αντίπαλός μας αναφερόταν χλευαστικά ως «ολυμπιακάκι»! Ο (κατά τα άλλα άκρως ευφυής) δημοσιογράφος και διευθύνων το site απέτυχε να αντιληφθεί τον προφανή βιασμό της λογικής στο κείμενό του. Πράγματι, ποια ανάγκη πανηγυρισμών και θριαμβολογίας υφίσταται αν το μέγεθος του ηττηθέντος είναι όντως τόσο μικρό όσο παρεμφαίνει η χρήση του άκομψου και απρεπούς υποκοριστικού;

Εκτός από το να σμικρύνει τη νίκη της ΑΕΚ, ο επιτηδευμένος αυτός μινιμαλισμός ενός μεγάλου αντιπάλου φανερώνει συμπλεγματικό ξέσπασμα λόγω αίσθησης αδυναμίας, παρά αληθινό αίσθημα υπεροχής που πηγάζει από επίγνωση ισχύος. Εκφράζει απωθημένη οργή υποτελών, όχι μεγαλοσύνη αρχόντων. Και, τέτοιου είδους συναισθήματα, εκφραζόμενα με τέτοιας ποιότητας λόγο, κάθε άλλο παρά αρμόζουν στην ιστορία της ΑΕΚ!

Η νίκη της ΑΕΚ ήταν σημαντική λόγω ακριβώς του μεγέθους του αντιπάλου της. Οι αληθινοί νικητές, εν τούτοις, αναδεικνύονται και από το ηθικό τους ανάστημα, όχι μόνο από το σκορ του αγώνα. Και το ανάστημα αυτό μετριέται κι από τον σεβασμό στον αντίπαλο. Οι ποδοσφαιριστές της ΑΕΚ, καθώς και οι περισσότεροι φίλαθλοί της, απέδειξαν ότι πράγματι το διαθέτουν. Για κάποιους άλλους, αντίθετα, ίσως και να χάθηκε το παιχνίδι...

Η ΑΕΚ, λοιπόν, θα πρέπει επιτέλους να απαλλαγεί από το (συνειδητό ή όχι) σύνδρομο ηττοπάθειας που χρόνια τώρα την διακατέχει απέναντι στον σύλλογο του Πειραιά, και να αποβάλει την αυτοεικόνα της «πτωχής πλην τιμίας» που πολεμά με άνισους όρους κάποιες πανίσχυρες αλλά, εν τέλει, ανίκητες δυνάμεις του «κακού». Αν πάρει πρωτάθλημα, όσοι την αγαπούμε θα χαρούμε επειδή ήρθε πρώτη, όχι γιατί ξεπέρασε τον Ολυμπιακό. Κι όποτε κερδίζουμε τον τελευταίο σε ένα ματς, θα χαιρόμαστε απλά και μόνο για τη νίκη σε ένα ντέρμπι, όχι με εκείνη την άγρια χαρά κάποιου που, διακατεχόμενος από αίσθημα κατωτερότητας απέναντι σε έναν αντίπαλο, βλέπει τη νίκη αυτή σαν εκδίκηση. Αν, πάλι, χάσουμε, δεν βλέπω τον λόγο να απολυθεί εξ αυτού και μόνον ολόκληρο το τεχνικό τιμ της ομάδας και να πέσουν οι οπαδοί σε μαζική κατάθλιψη: μια ήττα σαν όλες τις άλλες θα είναι!

Η ίδια της η ιστορία απαγορεύει στην ΑΕΚ να αυτοπροσδιορίζεται (έστω εν μέρει) ως δύναμη άρνησης απέναντι σε οποιονδήποτε αντίπαλο, όσο μεγάλος κι αν είναι αυτός. Οι φίλοι της αυτό το γνωρίζουν καλά. Καιρός να το μάθουν και κάποιοι που έχουν τον τυφλό οπαδισμό ως κύριο επάγγελμα...


Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (2)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
     
    Η λύσις είναι απλή | 30/09/2017 07:37
    Υπάρχει και σαπίζει στις υπόγειες αποθήκες. Λέγεται ηλεκτρονικό εισιτήριο η αγορά από την IBM έχει γίνει αλλά καμία από τις μεγάλες ΠΑΕ δεν την εγκαθιστά, μόνο η Ξάνθη το δέχτηκε για να αντιληφθείτε το μέγεθος της υποκρισίας που μας δέρνει... Συνεπώς η διαιώνιση του χουλιγκανισμού είναι συνειδητή αμέλεια, κωλυσιεργία όλων ανεξαιρέτως των ΠΑΕ. Προς πληροφόρηση των φιλάθλων λοιπόν με το ηλεκτρονικό εισιτήριο συμβαίνει το εξής: Το εισιτήριο είναι προσωπικό, ο φίλαθλος δίνει 1ον Τα προσωπικά του στοιχεία (ονομ/νο, φωτογραφία, ΑΤ,διεύθυνση, κινητό), 2ον Όλες οι θέσεις είναι αριθμημένες ώστε το σύστημα να γνωρίζει επακριβώς που κάθεται ποιός. 3ον Ευαίσθητες κάμερες σαρώνουν όλο το γήπεδο. 4ον Αυτόματο λογισμικό εστιάζει όπου ανάβει φωτοβολίδα με αποτέλεσμα όταν συμβεί να γίνεται αυτόματη φωτογράφηση και ταυτοποίηση με προβολή της μουτσούνας του θερμόαιμου σε γιγαντοοθόνες. 5ον Αν δεν συλληφθείς αμέσως εντός του γηπέδου σούρχεται η λυπητερή. Έτσι μηδενίστηκε ο χουλιγκανισμός εις την Εσπερίαν. Το πρόβλημα είναι ότι οι < παράγοντες > από την εποχή του ακατανόμαστου πράσινου εφοπλιστή εξέθρεψαν την ανομία από μια λανθασμένη αντίληψη δημιουργίας οπαδικού < στρατού > με σκοπό την εκμετάλευση των ζαβών επί χρήμασι . Σημερινή κατάστασις: Τα αδέσποτα έχουν εγκαταλειφθεί, αναγνωρίζω όμως ότι τα προστατεύουν συντηρώντας τα για κάθε ενδεχόμενον...
    Katsikis
    απάντηση40
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων