από metereologos.gr
Πέμπτη 19 Ιουλίου 2018
 
 

Ο πρωτάρης

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Θα ακουστεί κάπως, αλλά είχα χρόνια να μπω σε λεωφορείο. Ζω στο Κέντρο, η δουλειά μου ήταν στο Κέντρο και πηγαινοερχόμουν με τα πόδια, διανύοντας ακόμη και μακρινές αποστάσεις. Με βόλευε το μετρό, καμιά φορά το τρένο, τα λεωφορεία όμως τα είχα ξεχάσει. Αισθανόμουν τυχερός που δεν τα είχα ανάγκη όποτε ένας συνάδελφος έφτανε αγανακτισμένος στο γραφείο επειδή «περίμενα μία ώρα στη στάση», ή «δεν μου έφτανε το στρίμωγμα, ο διπλανός μου είχε φάει σκόρδο. Σκόρδο πρωινιάτικα; Ελεος!». Ο φόβος απέναντι στον συνεπιβάτη που βρωμάει σκορδίλα, που δεν έχει πλυθεί, ή που έχει όρεξη για καβγά, ήταν το πρώτο πράγμα που ήρθε στο μυαλό μου όταν επιβεβαίωσα ότι ο καλύτερος τρόπος για να φτάνω στα νέα γραφεία του «Βήματος» (τέρμα λεωφόρου Συγγρού) είναι το λεωφορείο. Το τρένο δεν βόλευε, η απόσταση με τα πόδια (έχω ανεβοκατέβει αρκετές φορές τη Συγγρού) είναι μεγάλη (και όχι ευχάριστη) για να την κάνω καθημερινά. Λεωφορείο λοιπόν. Ενας άγνωστος κόσμος με περίμενε να τον ανακαλύψω. Εστω, ένας κόσμος που τον είχα ξεχάσει.

Ξεκίνησα κάνοντας, ως δημοσιογράφος, ρεπορτάζ. Ρωτώντας συναδέλφους που μετακινούνται με λεωφορεία τα πού και τα πώς. Μου εξήγησαν ποιες γραμμές με εξυπηρετούν, ποιες είναι οι καλύτερες ώρες για κάθε δρομολόγιο ώστε να μη στριμώχνομαι σαν σαρδέλα στην κονσέρβα, ποιες κατηγορίες συνεπιβατών να αποφεύγω, ποιο application να κατεβάσω στο κινητό μου ώστε να γνωρίζω την ακριβή ώρα άφιξης του οχήματος - αυτό με ενθουσίασε. Με συμβούλευσαν να εκδώσω κάρτα απεριορίστων διαδρομών. «Εχεις δει τους ανθρώπους που περιμένουν στην ουρά, μπροστά σε κάτι κιόσκια, την πρώτη ημέρα κάθε μήνα;» με ρώτησε η Ελένη. Φυσικά, και πάντα αναρωτιόμουν τι έκαναν. «Αυτό που θα κάνεις και εσύ, θα βγάλεις κάρτα». Εβγαλα. Με τη φωτογραφία μου. Ιδιος γαμπρός!

Ακολούθως έκανα πρόβες για να μάθω να χρησιμοποιώ σωστά το application με τα δρομολόγια. Για όποια απορία ενοχλούσα την Ελένη, έως τη στιγμή που με πρόγκηξε: «Για όνομα του Θεού, σε λεωφορείο θα μπεις, όχι σε διαστημόπλοιο! Σήκωσε το ξερό σου, σταμάτησε ένα, και τελείωνε! Ολοι το κάνουμε!». Να υποθέσω πως το επί δεκαετίες πήγαινε-έλα με μέσα μαζικής μεταφοράς έχει κάνει τα νεύρα της τσατάλια;
Αποφασισμένος να είμαι ψύχραιμος, εκείνο το πρωί έφθασα στην ώρα μου στη στάση, σήκωσα το χέρι με χάρη και σταμάτησα το πρώτο λεωφορείο της καινούργιας μου ζωής. Πρωτάκι στον Αγιασμό της νέας μαθητικής περιόδου! Κάθισα δίπλα σε έναν συμπαθέστατο ηλικιωμένο κύριο. Καλοσυντηρημένο το όχημα, ανοιχτοί οι δρόμοι, ασφάλεια και άνεση, η νέα εποχή του ΟΑΣΑ έμοιαζε εποχή που μου ταιριάζει. Εκείνη τη στιγμή ένα νέο παιδί (που αντιμετώπιζε εμφανώς πρόβλημα) έπαθε κάτι σαν υστερία. Αρχισε να ουρλιάζει, με την (υποθέτω) μητέρα του να αγωνίζεται να το ηρεμήσει.

Σε δύο-τρεις στάσεις, και ενώ το άμοιρο αγόρι συνέχιζε να βγάζει τρομακτικούς ήχους, το λεωφορείο είχε γεμίσει. Μια κυρία δεν μπορούσε να βρει ελεύθερη χειρολαβή, μίλησε απότομα στη διπλανή της ζητώντας της να πάει πιο πέρα, η διπλανή της τα πήρε στο κρανίο και της απάντησε αναλόγως. Ο καβγάς φούντωσε, με τις φωνές των μαινάδων να προστίθενται στα ουρλιαχτά του αγοριού. Σκέφτηκα πως αν έγραφα όσα ζούσα στην πρώτη μου λεωφορειότσαρκα, θα έλεγαν πως υπερβάλλω και πως τα κατασκεύασα. Ο παππούς δίπλα μου άνοιξε μια πλαστική σακούλα, έβγαλε ένα πλαστικό κουτάλι και άρχισε να τρώει γιαούρτι. Σε αντίθεση με εκείνους που έχουν ερωτική σχέση με το γιαούρτι (αν κρίνω από τις διαφημίσεις), εγώ το σιχαίνομαι. Δεν το βάζω ποτέ στο στόμα μου και δεν αντέχω τη μυρωδιά του. Είχα εγκλωβιστεί δίπλα στον γιαουρτοφάγο γέροντα. Μια αίσθηση ξινίλας στη μύτη μου (και μια αηδιαστική λευκή μπουκιά να πέφτει και να λερώνει το πουκάμισό του), μια ένταση στον αέρα μετά τον καβγά των γυναικών που ακόμη κοίταζαν η μία την άλλη με μισό μάτι, μια θλίψη για το άρρωστο παιδί που δεν έλεγε να ηρεμήσει...

Στη στάση μπήκαν κάτι ξυπόλυτα παιδάκια. Ενα κόλλησε με το ιδρωμένο, απροσδιορίστου χρώματος μπλουζάκι του επάνω μου. Χτύπησε το τηλέφωνό μου. Ηταν η Ελένη: «Είσαι στο λεωφορείο;». «Ναι». «Αντε μπράβο, γεροπαράξενε! Είδες τι βολικά που είναι;». «Ναι». «Ξέχασα όμως να σου πω να προσέχεις την τσάντα σου, κλέβουν πολύ!».
* Δημοσιεύθηκε στο BHmagazino την Κυριακή 24 Σεπτεμβρίου 2017.


ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (9)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    Μπύθουλας, κύριε μου, Μπύθουλας! | 27/09/2017 01:48
    Mήπως ήταν σπυριάρης και ο οδηγός;
    Ε.Στ.
    απάντηση235
     
     
    Poli zori dike mou | 27/09/2017 00:54
    Pes re megale oti ta giftakia sou fagane to smartphone ke ase tis saltses ke ta giaourtakia... ke tis ek8eseis epipedou a'dimotikou tipou "mia kiriaki me ton papou mou" .siga min kolliseis ke ebola sto leoforio...ali8ia vespa odigas???ean oxi na to koitakseis giati blepo oti me tin mikroastiki plempa ton leoforion zorisesai.kata ta alla, to oti eisitirio den xtipaei kanenas den se peirakse???.yg.na tros giaourtakia!!!!.kanoun kalo.einai elafri geuma ke ygiino einai probiotika metabolizontai eukola eno episis boi8as ke tin elliniki biomixania galaktos.diladi ean epine cocacola o diplanos sou 8a itan kalitera??? E, koita tote mpas ke bris giaourtaki me geusi cocacola....
    Ego
    απάντηση117
     
     
    Μυρωδιά | 26/09/2017 20:56
    Οχι ξινιλας αλλα σνομπισμου......
    Far away
    απάντηση159
     
     
    Εσυ Κοσμα μετακομιζεις απο κεντρο .... | 26/09/2017 16:19
    ... στο τελος Συγγρου, οπως μετακομισα εγω απο Αθηνα (μεσω Ροδου) στην Ολλανδια. Ειναι μεχρι να παρεις την αποφαση. Απο την αλλη αν δεν ειχες μπει εσυ στο λεωφορειο πως θα γελαγαμε εμεις. Για μενα παντως συνεχισε.
    Αθηνα διαμαντοπετρα ....
    απάντηση84
     
     
    ΑΜΑΝ | 26/09/2017 13:49
    NA MHN ANAKATEYTEITE AΛΛΗ ΦΟΡΑ ΜΕ ΤΟΝ ΛΑΟΥΤΖΙΚΟ ΣΑΝ ΕΜΑΣ. Να σας αγορασουμε ενα ελικοπτερο. Ο κοσμακης σαν εμενα εχει τρελλαθει απο την κριση.
    ΑΜΑΝ
    απάντηση3129
     
     
    Εκτός από την τσάντα σου... | 26/09/2017 13:40
    ... να προσέχεις και το καλτσόν σου...
    Kostas
    απάντηση2233
     
     
     
    Απαραδεκτο | 26/09/2017 12:07
    Δεν μπορω να το δεχθω ουτε ως αστειο ουτε ως προιον φαντασιας. Το χαρακτηριζω ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ. Δεν λεω οτι τα λεωφορεια ειναι οτι το καλυτερο για τις μετακινησεις, ιδιως στις ωρες αιχμης αλλα να σου τυχουν ολα αυτα (μερικα πολυ τραβηγμενα) σε μια διαδρομη ειναι αδιανοητο. Αν δεν σας διαβαζα συχνα θα ελεγα οτι ειστε καποιος που θελει ν αποτρεψει το κοσμο να χρησιμοποιει τα λεωφορεια και να παιρνει ταξι
    απορημενος
    απάντηση4021
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
    Ομολογω, | 26/09/2017 05:34
    οτι εισαι εξαιρετικος.Μπορεις να διηγηθεις μια ασχημη ιστορια με τοσο χιουμορ που ακομη και η λευκη μπουκια γινεται αιτια γελιου. Μπραβο σου!!
    eva b.
    απάντηση5726