από metereologos.gr
Σάββατο 26 Μαΐου 2018
 
 

Μεγαλώνοντας μικρούς θεούς

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Μιλώντας προ ηµερών µε µια ισπανίδα φίλη κοινωνική λειτουργό - είχε έρθει στην Αθήνα για λίγες ημέρες διακοπών με τον έλληνα σύζυγό της - άκουσα για πρώτη φορά τον όρο «violencia filio-parental». «Ξέρεις, όταν τα παιδιά δέρνουν τους γονείς τους» μου είπε. Γνωρίζοντας ότι η ίδια ανέλαβε πρόσφατα συντονίστρια σε ένα είδος καταφυγίου για παιδιά από δυσλειτουργικές οικογένειες, κούνησα το κεφάλι μου με κατανόηση. «Οχι, αυτό δεν αφορά παιδιά από "διαλυμένα" σπίτια ή εφήβους με παραβατική συμπεριφορά» έσπευσε να μου αποσαφηνίσει. «Είναι ένα φαινόμενο που πλήττει πολύ συχνά πλέον "κανονικές" οικογένειες, από μεσαία στρώματα, συχνά ανώτερου μορφωτικού επιπέδου. Ξεκίνησε γύρω στο 2005 και κάθε χρόνο τα κρούσματα αυξάνονται. Πολλοί γονείς φοβούνται ή ντρέπονται να μιλήσουν. Τα παιδιά σήμερα μεγαλώνουν χωρίς κανείς να τολμά να τους πει "όχι". "Δεν με αφήνεις να αγοράσω το κινητό που θέλω;". "Δεν με αφήνεις να γυρίσω στο σπίτι ό,τι ώρα θέλω; Θα σου δείξω εγώ"».

Αυτή η «γονεϊκή κακοποίηση» (που μπορεί να εκδηλωθεί με μπινελίκια, αγκωνιές, αλλά και απλά με παντελή έλλειψη σεβασμού) δεν είναι παρά μια παρενέργεια της δυτικοτραφούς μάστιγας: παιδιά χωρίς όρια. Η Δύση έχει γεμίσει μικρούς, ανυπόφορους, αυταρχικούς ανηλίκους που όχι μόνο δεν υπακούουν στους κανόνες αλλά τους καταπατούν μετά βδελυγμίας. Για τους δε μοντέρνους, ενοχικούς, καθ' όλα ενδοτικούς γονείς, η επιβολή ορίων έχει μετατραπεί σε ανάθεμα. Οι ειδικοί συνιστούν προσοχή. Ηδη από το 2006 το βρετανικό φιλανθρωπικό ίδρυμα Kidscape κατηγορούσε τους υπερβολικά ανεκτικούς γονείς για τους μικρούς «τραμπούκους της μεσαίας τάξης» που είχαν αρχίσει να λυμαίνονται τις παιδικές χαρές. «Τα παιδιά αυτά προέρχονται από ιδιαίτερα ανεκτικές οικογένειες. Στο σχολείο συμπεριφέρονται σαν μικροί θεοί, πιστεύοντας πως όλα περιστρέφονται γύρω τους και ότι τα άλλα παιδιά θα πρέπει να τα φοβούνται, όπως ακριβώς και οι οικογένειές τους» δήλωνε η  διευθύντρια του ιδρύματος, Μισέλ Ελιοτ. «Πιστεύουν πως όλοι οι δάσκαλοι και τα άλλα παιδιά οφείλουν να τους υπακούουν. Στην αντίθετη περίπτωση αρχίζουν οι εκφοβισμοί». Ακόμα και στη Σουηδία, την Εδέμ της παιδικής ηλικίας, όπου όλα τα παιχνίδια είναι ξύλινα και οι εκπαιδευτικοί είναι τέλειοι, υπάρχουν πλείστα «ouppfostrade» (κακομαθημένα βρωμόπαιδα), όπως τουλάχιστον αποφαινόταν στο αιρετικό βιβλίο του «How Children Took Power» (2014) ο ψυχίατρος Ντέιβιντ Εμπερχαρντ.

Σύµφωνοι, η νέα ισορροπία δύναµης ανάμεσα σε παιδιά και ενηλίκους είναι μια κατάκτηση. Ο γονεϊκός αυταρχισμός είναι πια παρελθόν, ο μπαμπάς και η μαμά δεν είναι πλέον δύο απρόσωποι γεννήτορες που συμμορφώνουν τους απείθαρχους με αυστηρές σωματικές τιμωρίες (ή εξωτικά διαλύματα με βάση το όπιο, όπως το Μother's Helper, ο διαβόητος «Βοηθός της Μαμάς» του 18ου αιώνα). Σήμερα όμως το έχουμε «τερματίσει». Η μαμά και ο μπαμπάς έχουν απολέσει και την τελευταία ρανίδα κύρους. Η ανεξέλεγκτη διαπαιδαγώγηση και η συστηματική κατάργηση κάθε ορίου δεν παράγουν μόνο ελλειμματικά παιδιά (με γιγαντιαίο εγωκεντρισμό, κατάθλιψη και πλείστες αγχώδεις διαταραχές) αλλά και δυστυχείς γονείς. Διότι προφανώς όταν τις «τρως» ποικιλοτρόπως από το παιδί σου δεν μπορείς ποτέ να είσαι μια «υγιής» μαμά ούτε ένας σώφρων μπαμπάς.

Οι γονείς οφείλουν να ανακτήσουν το χαμένο έδαφος. Δεν πρέπει να λες συνέχεια «ναι» (επειδή λείπεις συνέχεια από το σπίτι και νιώθεις ενοχές / επειδή είσαι πολύ κουρασμένος για να πεις «όχι» / επειδή το παιδί θα σε συμπαθεί πιο πολύ αν λες συνέχεια «ναι» / επειδή απλώς βαριέσαι να πεις «όχι»). Οι γονείς οφείλουν να πάρουν εκ νέου τα ηνία. Λίαν ενδιαφέρον το μοντέλο της «νέας εξουσίας» και της «μη βίαιης αντίστασης» που ανέπτυξε ο καθηγητής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ Χάιμ Ομέρ (έχει ιδρύσει μάλιστα και το Τhe Tel Aviv Center for Non Violent Resistance Psychology). Πάνω απ' όλα βέβαια, καλούνται να συνειδητοποιήσουν ότι δεν είναι υποχρεωτικό να είσαι πάντα αρεστός στο παιδί σου.  Η Μπέτι Ντέιβις, νομίζω, το είχε θέσει πιο αριστουργηματικά από οποιονδήποτε: «Αν το παιδί σας δεν σας μίσησε ποτέ, δεν υπήρξατε ποτέ γονιός».
* Δημοσιεύθηκε στο BHmagazino την Κυριακή 17 Σεπτεμβρίου 2017.


ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (8)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    Αριστοτέλης... | 02/10/2017 06:59
    Χιλιάδες χρόνια πριν, ο Αριστοτέλης, αλλά και άλλοι συγγραφείς μεταξύ των οποίων και ιεράρχες της Ανατολικής ορθόδοξης εκκλησίας, έγραψαν μεταξυ άλλων για την αγωγή των παιδιών και κυρίως των εβήβων επισημαίνοντας την ανάγκη να μεγαλώνουν έχοντας καλα παραδείγματα, να αναπτύσσουν υπευθυνότητες και κυρίως να έχουν όρια και να σέβονται τους γονείς, τους πρεσβυτέρους, τους προγόνους και τις αρχές της πόλης- πολιτείας. Πόσο εύκολα αποδομήθηκε όλη αυτή η διδασκαλία από τους νεότερους παιδαγωγούς.
    Απόστολος Μακρής
    απάντηση00
     
     
    Όσο ΔΕΝ ΑΝΤΙΔΡΟΥΜΕ | 21/09/2017 02:09
    Όσο ο σημερινός πρόεδρος της βουλής ΔΕΝ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον γιο του ,που πιάστηκε στα πράσα να κλέβει με καραμπίνα τράπεζες,.όσο ο "υπουργός" Σκουρλέτης είναι: ΑΚΟΥΣΟΝ ΑΚΟΥΣΟΝ, ΥΠΕΡΗΦΑΝΟΣ για την τραμπούκικη συμπεριφορά του κανακάρη του,που πιάστηκε στα πράσα να χαλάει ντουβάρια , ,παράθυρα και να προσπαθεί να τρομοκρατήσει πολίτες για να "σιωπήσουν"...όταν η "μητέρα" του τσόγλανου του ρωμανού το βρίσκει λογικό να έχει βγει στο κλαρί ο πορφυρογέννητος γιος της για να μεγαλώσει την ΑΜΥΘΗΤΗ περιουσια της οικογενειας με ληστείες,κλοπές και τρομοκράτηση πολιτών...όσο...όσο ΕΜΕΙΣ ,οι γονείς που προσπαθούμε όχι μονο να μάθουν γράμματα τα παιδιά μας,αλλα να τα μορφώσουμε κιόλας γιά να τους κάνουμε ΥΠΕΥΘΥΝΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ αυτής ΔΕΝ ΑΝΤΙΔΡΟΥΜΕ...δεν υπάρχει σωτηρία για αυτήν την έρμη χώρα....
    Δημήτρης Χατζησάββας-Κιλκίς
    απάντηση84
     
     
    Καιρο πριν, ενας νεος και επιτυχης | 19/09/2017 17:21
    χειρουργος μοσχευμάτων που ετυχε να συνομιλησω, μου ειπε το εξης που αρχικα με απορησε. Μου ειπε πως ο πατερας του που ειχε εμπορικο κοντα στο γραφειο μου, τον ειχε μαθει από τα 14 του, να εξυπηρετει πελατες, να κανει ταμειο, απογραφη, παραγγελιες και να πληρωνει ολους τους λογαριασμούς μονος του. Μου τα ελεγε αυτά με τετεια ικανοποιηση που μου εκανε εντυπωση. Εφυγε και με αφησε να συλλογίζομαι. Συντομα το'πιασα. Αυτος ο ανθρωπος μου περιεγραφε, πως εγινε αυτος που αργοτερα, εγινε. Λεβεντικα, σταρατα και προσγειωμένα. Σημερα στα 40 του διευθυνει μια φαρμακευτικη εταιρεια. Σκεψη και πραξεις κερδιζουν τη ζωη. Χθες, σημερα και αυριο.
    Enas metanastis
    απάντηση203
     
     
    Ο Άντλερ έλεγε | 19/09/2017 16:12
    ότι έναν από τους μεγαλύτερους κινδύνους για την κοινωνία αποτελούν τα παραχαϊδεμένα παιδιά.
    Ανώνυμος / η
    απάντηση252
     
     
     
    Τι σύμπτωσις ! | 19/09/2017 09:31
    Τώρα που κατακρημνίζεται η μεσαία τάξη στη Δύση όλως τυχαίως μας φταίνε τα παιδιά. Γιατί άραγες ? Μήπως γιατί η διαδοχή των γεννεών δρομολογήθηκε στρεβλά χάριν ειρήνευσης στην μεταπολεμική Ευρώπη ? Και τα παιδιά έγιναν φταίχτες διότι τους κληρονομήθηκε στρατοσφαιρική αμετροέπεια από την 'ευσεβή' μεσαία τάξη. Οι κυρίαρχες ευρωπαϊκές χώρες ήταν αποικιοκρατικές. Μόνον που οι αποικίες τους ήταν κάποτε γεωγραφικές. Που στράφηκαν ? Στον αποικισμό της νέας απολοτικοποιημένης γενιάς. Τα παιδιά μας και οι συμπεριφορές τους έπαψαν πια να είναι γονεϊκής κατευθυντικότητας ("μόνον τα κόκαλα γερά δάσκαλε"). Ανήκουν στις νέες αποικίες (φάτσαμπουκ κλπ) . Χωνέψτε το και μεριμνήστε σχετικώς.
    Πάψτε την εκτροφή αποίκων
    απάντηση937
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
     
    Δεν εκπλήττει το φαινόμενο. Εντάσσεται σε πληθώρα άλλων, που είε με το κάλυμμα της "πολιτικής ορθότητος", | 19/09/2017 08:56
    είτε με αυτό της ανεκτικότητος προς όλους και όλα, είτε με την καινοφανή θεωρία "δικαιωμάτων" χωρίς υποχρεώσεις, είτε "δικαιωμάτων", που δεν στηρίζονται παρά μόνο στο "θέλω" ή "γουστάρω", είτε με την απόρριψι σκληρών ποινών (π.χ., της θανατικής ή του μακροχρονίου εγκλεισμού σε φυλακή χωρίς ανέσεις ή "άδειες" λόγω... "ανθρωπισμού"), είτε με την θεωρία του "όλα επιτρέπονται" ή της "κακής παιδικής ηλικίας" ή του "πταίει ο καπιταλισμός ή η κοινωνία εν γένει", αι Δυτικές κοινωνίες παρακμάζουν ταχέως, χάνοντας την αναγκαία για κάθε κοινωνία συνοχή και νόρμες συμπεριφοράς. Κυρίως, δυσφημούν και ευτελίζουν το δώρο της (λελογισμένης) ελευθερίας, που πρώτες αυτές κατέκτησαν και καταξίωσαν.
    Ν. Πειρουνάκης
    απάντηση418
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων