από metereologos.gr
Τετάρτη 22 Νοεμβρίου 2017
 
 

Πανεπιστήμια... αιωνίων φοιτητών

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Η σταδιακή αποδόμηση του Ν. 4009/2011 και των μεταρρυθμίσεών του άρχισε ήδη από την πρώτη μέρα της σχεδόν ομόφωνης ψήφισής του από τη Βουλή των Ελλήνων (π.χ. συμβιβασμός για τον τρόπο ανάδειξης πρύτανη)! Ολες δε οι μετέπειτα ηγεσίες του υπουργείου Παιδείας επιδόθηκαν στο ίδιο έργο με πολιτικάντικη συνέπεια και δεξιοτεχνία, με κυρίως στόχο φυσικά την ψηφοθηρία. Με την ανάληψη της νέας κυβερνητικής εξουσίας πέρυσι, το έργο πήρε και... ιδεολογική χροιά, με τον ίδιο όμως στόχο. Επιχειρήθηκε στην αρχή μια πιο οργανωμένη θεσμική παρέμβαση (την εποχή του επίσημου... διωγμού της αριστείας) για συνολική κατάργηση και  επιστροφή στον νόμο-πλαίσιο 1268/1982 του ΠαΣοΚ. Οταν έγινε καθαρό ότι κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσε να υλοποιηθεί (με... έξωθεν αντιστάσεις), τότε άρχισε ένα συστηματικό μπαράζ τροπολογιών με σταδιακό ξήλωμα βασικών διατάξεων, όπως οι αρμοδιότητες του Συμβουλίου Ιδρύματος, που οδήγησε στις πρόσφατες ομαδικές παραιτήσεις των μελών τους, η αξιολόγηση, κ.λπ. Ετσι, χωρίς γενικό σχέδιο, χωρίς αντικατάσταση των καταργούμενων διατάξεων με κάτι πιο καινούργιο και σύγχρονο, και με μόνη στόχευση την επιστροφή στην προηγούμενη κατάσταση. Τώρα έφτασε και η ώρα της επιστροφής των... αιωνίων φοιτητών. Οσοι δεν γράφτηκαν και δεν φοίτησαν σε δύο συνεχή εξάμηνα, δεν θα χάνουν πλέον το δικαίωμα φοίτησης αλλά θα μπορούν να συνεχίζουν και πάλι απτόητοι... αιωνίως!

Στα εκτός Ελλάδος πανεπιστήμια που όλοι γνωρίζουμε, οι φοιτητές δεν διανοούνται καν ότι μπορούν να παραλείψουν κάτι από αυτά που το συγκεκριμένο ίδρυμα και τμήμα έχουν ορίσει ως «κανονική σπουδή». Ετσι απαραιτήτως τελειώνουν στην ορισμένη κατά περίπτωση διάρκεια σπουδών. Δεν χρειάζεται κανένας νόμος να επιβάλλει κάτι τέτοιο. Είναι αυτονόητη πραγματικότητα αποδεκτή από όλους. Είναι ένα από τα θέματα που ορίζονται με ακαδημαϊκά κριτήρια και σίγουρα δεν αλλάζουν ούτε με «διαβουλεύσεις» με τους φοιτητές αλλά ούτε και με έξωθεν παρεμβάσεις. Εδώ, κάτι πήγε να γίνει... με πολλές και πάλι υποχωρήσεις από πλευράς των διοικήσεων των πανεπιστημίων, και τώρα πάλι επιστροφή στα ίδια. Για να μας θυμίσει - σε ένα ακόμη θέμα - πόσο διαφορετικοί είμαστε από όλους τους άλλους που υπακούουν σε ένα σύστημα. Επιπλέον πρόβλημά μας είναι ότι κάποιοι από εμάς εκλαμβάνουν αυτή τη διαφορετικότητα ως εθνική... μαγκιά και καπατσοσύνη. Οταν είναι φανερό ότι οι μη κανονικοί φοιτητές όχι μόνο βαραίνουν το εκπαιδευτικό σύστημα αλλά ουσιαστικά (μαζί και με άλλες εξυπνάδες, όπως οι χαριστικές εξετάσεις) μετατρέπουν τα πανεπιστήμια από αποκλειστικά χώρους φοίτησης, όπως θα έπρεπε να είναι, σε συνεχή εξεταστικά κέντρα. 

Είμαι από αυτούς που πιστεύουν ότι κάθε στρέβλωση της κανονικής κυρίας λειτουργίας και αποστολής οποιουδήποτε χώρου οδηγεί σε ντόμινο προβλημάτων και εν τέλει σε χάος. Εν προκειμένω η στρέβλωση και το ξεχαρβάλωμα της εκπαιδευτικής λειτουργίας, όχι μόνο με την αιώνια φοίτηση αλλά και με άλλα απαράδεκτα, που σταδιακά «ευέλικτοι» υπεύθυνοι αποδέχθηκαν, όπως η παντελής καταστρατήγηση της συνέχειας των εξαμήνων και της ροής της γνώσης, των προαπαιτούμενων μαθημάτων, για να αναφέρω τα πιο βασικά, συν-ευθύνονται σε σημαντικό βαθμό και για άλλες παράδοξες καταστάσεις, φαινομενικά άσχετες. Οπως για παράδειγμα το χάος που συχνά επικρατεί στη λειτουργία των οργάνων, τα γενικευμένα και συνεχή επεισόδια ανομίας, για να αναφέρω κάποια σοβαρά. Τη μη κανονική πανεπιστημιακή λειτουργία την υφίστανται με συνέπειες όλοι, κυρίως όμως οι φοιτητές, οι άριστοι που ταλαιπωρούνται και καθυστερούν (αλλά πιστεύω ότι ίσως τελικά τα καταφέρουν... στο εξωτερικό) και περισσότερο η μεγάλη μάζα της νεολαίας μας, που πασχίζει να μπει σε αυτά τα ιδρύματα. Αναγκάζεται να συμβιώνει καθημερινά με αυτήν την κατάσταση, που σίγουρα δεν αρμόζει στις προσπάθειες και δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις προσδοκίες του μέλλοντός της. 

Η κυρία Μ.Α. Μιμίκου είναι καθηγήτρια στο ΕΜΠ.


ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (1)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    Όλοι οι φοιτητές των Ελληνικών | 05/09/2016 14:28
    Πανεπιστημίων έδωσαν εισαγωγικές εξετάσεις. Κουράστηκαν. Ξοδεύτηκαν. Κάποιοι από αυτούς είναι πλούσιοι, κάνουν και φροντιστήρια πριν δώσουν ένα μάθημα. Κάποιοι όχι και πρέπει να δουλέψουν. Το 1980 δεν υπήρχε χρονικός περιορισμός και το ΑΠΘ που πήγαινα εγώ λειτουργούσε περίφημα. Ήταν καθαρό σαν καθρέπτης και ασφαλές. Κάποιοι λένε: Μα να γυρίσουμε στο 80; Μακάρι, μα η καταστροφή έχει ήδη συντελεσθεί σε πολλούς τομείς και δεν μπορούμε δυστυχώς να πάμε πίσω. Πρέπει οι σπουδές στα πανεπιστήμια να στηριχθούν από το κράτος. Είναι κέρδος για τη διοίκηση, την παιδεία.
    Οι καθηγητές να στηρίξουν τη μάθηση.
    απάντηση00