από metereologos.gr
Τετάρτη 23 Μαΐου 2018
 
 

Η Ελλάδα των μικρών (εκ)ρήξεων

Αμέτρητες προσωπικές σχέσεις διερράγησαν το τελευταίο διάστημα
εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Προ ημερών βρέθηκα μεταξύ διασταυρούμενων πυρών. Δύο αγαπημένες μου φίλες ήταν στα πρόθυρα της άναρχης χρεοκοπίας στις σχέσεις τους. Η μία πυρ και μανία που η άλλη επέμενε να της στέλνει άρθρα επιφανών αριστερών οικονομολόγων. Η άλλη απορημένη που η πρώτη δεν καταλάβαινε το παλιρροϊκό κύμα δημοκρατίας που σαρώνει την Ευρώπη. Μιλώντας τηλεφωνικά με την καθεμία ξεχωριστά, το διαισθάνθηκα αμέσως. Το πράγμα σιγόβραζε. Ανέλαβα για λίγο χρέη πυροσβέστη, αλλά η συνεισφορά μου ήταν, ευτυχώς, αμελητέα. Οι δυο τους αντελήφθησαν από μόνες τους τη συμπτωματολογία και αποσοβήθηκε η ολοσχερής καταστροφή μιας δοκιμασμένης φιλίας ετών.

Η μοιραία ρήξη δεν επήλθε τελικά (τουλάχιστον όχι ακόμη) με την Ευρωζώνη. Ομως η πολυδιασπασμένη κοινωνικά, πολιτικά, ηθικά Ελλάδα βίωσε - και εξακολουθεί να βιώνει - μικρές καθημερινές ρήξεις στο αληθινά μαλακό υπογάστριό της: τις ανθρώπινες σχέσεις (φιλικές, προσωπικές, επαγγελματικές κ.ο.κ.). Ως είθισται, η χολή εκτοξεύθηκε ως πίδακας ζεματιστού νερού πρωτίστως μέσα από τα social media. Προσωπικώς δεν είμαι ένθερμη φαν τους και έτσι δεν είχα (ακόμη) την τύχη να χαρακτηριστώ ούτε «αριστερή του χαβιαριού» και «σταλινοφασίστρια», ούτε «δουλάκι του Σόιμπλε» και «βολεμένη». Ομως βλέπω γύρω μου τις διαγραφές και τα μπλοκαρίσματα να πέφτουν βροχή. Οπως ήταν αναμενόμενο, το εμφυλιοπολεμικό ρήγμα ανάμεσα στους σκληροπυρηνικούς Οχιδες και τους «βαμμένους» Ναινέδες γιγαντώθηκε τις ημέρες προ του δημοψηφίσματος, με τις απειλές όμως να εκτοξεύονται κατά ριπάς πολλές ημέρες μετά: «Σε διαγράφω διά παντός», «Κάντε την με ελαφρά πηδηματάκια από το προφίλ και τη ζωή μου» και τα συναφή. Τα δε πιο κραυγαλέα «ξεφωνήματα» καταλήγουν στο Inbox. Μια 35χρονη γνωστή μου έλαβε ένα σχεδόν μαφιόζικης τεχνοτροπίας προσωπικό μήνυμα στο Facebook από μια συμμαθήτριά της στο Δημοτικό. Είχαν να επικοινωνήσουν χρόνια, αλλά η συμμαθήτρια είχε δει αναρτήσεις πολιτικών άρθρων από την αντίπερα όχθη και ανέλαβε τον passive-aggresive σωφρονισμό: «Διδαχθήκαμε Ιστορία στα διπλανά θρανία... Κρίμα, δεν περίμενα τέτοια πράγματα από σένα...». Ενας φίλος, πάλι, ο οποίος αποκλήθηκε «φοβισμένο ανθρωπάκι» από έναν «κολλητό», ακόμη μετανιώνει που κράτησε την ψυχραιμία του και δεν έγινε Κούγκι.  

Αλλά και πλείστα ζευγάρια είδαν τη σχέση τους να δοκιμάζεται μεσούσης αυτής της πρωτοφανούς «οικονομικής σαπουνόπερας» (όπως τη χαρακτήρισε προ ημερών στους «Financial Times» ο πρώην υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ Λόρενς Σάμερς). Στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου πολλά «Ναι» και «Οχι» βρέθηκαν κάτω από την ίδια, στα πρόθυρα της κατάρρευσης, στέγη, στο ίδιο (αποστραγγισμένο από την παραμικρή υπόνοια λίμπιντο) διπλό κρεβάτι. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι εν οίκω αψιμαχίες δεν είναι πάντα «καθαρές» καθότι η συσσωρευμένη ένταση διοχετεύεται συχνά σε αχαρτογράφητα νερά: «Αυτές τις μέρες, ακόμη και αν τον ρωτήσω "Να βάλω το αλάτι στο ντουλάπι;", τσακωνόμαστε» μου έλεγε προ ημερών μια οδοντίατρος. Πάλι καλά δηλαδή που είναι καλοκαίρι γιατί τα περί «χρεοδουλοπαροικίας» και «αριστερών του χαβιαριού» θα είχαν μεταφερθεί αυτούσια σε τάξεις και αυλές, με το ενδοσχολικό «bullying» να διευρύνει την (ήδη ευρεία) γκάμα του.

Το ήδη τεταμένο κλίμα αναρριπίζει από τη μία πλευρά η εκκωφαντική χλεύη για τους «ευρώδουλους» που έσπευδαν να βγάλουν διαβατήρια για τα παιδιά τους ή έτρεχαν σε φαρμακεία, κοσμηματοπωλεία, πρατήρια βενζίνης, καταστήματα της Αpple και σουπερμάρκετ σαν να προετοιμάζονταν για τον πυρηνικό όλεθρο («Πάρε μπάρες δημητριακών, μπορείς να τρως μία πρωί, μεσημέρι, βράδυ»). Και από την άλλη πλευρά, οι αποκαθηλώσεις των «δραχμικών», οι κανιβαλικές ανταποκρίσεις από την Αίγινα, τα «ο ήρωάς σου σε πρόδωσε» κ.ο.κ. Οι ρήξεις είναι μικρές, αλλά τόσο διαβρωτικές, που μπορεί να γίνουν μη αναστρέψιμες. Πολύτιμες προσωπικές σχέσεις παραδίδονται σε μια χυδαία οχλοκρατία που λιθοβολεί όποιον έχει αντίθετη άποψη. Νομίζω ότι εδώ αρμόζει ένα «τσιτάτο» του βρετανού συγγραφέα Τέρι Πράτσετ: «Το ΙQ του όχλου ισούται με το IQ του πιο ηλίθιου που βρίσκεται μέσα σε αυτόν διαιρεμένο διά του πλήθους».

* Δημοσιεύθηκε στο BHmagazino την Κυριακή 19 Ιουλίου 2015





ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (2)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    so true.... | 23/07/2015 22:23
    αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα...
    Elsa
    απάντηση22
     
     
    Είναι απίστευτο | 22/07/2015 17:32
    αλλά την ορθότερη θέση στο άρθρο σας την έχει λάβει το πρόσωπο που με εξοργίζει όλη μέρα εδώ και κάποιους μήνες (μετά τις γελοίες εμφανίσεις Βαρουφάκη στην Ευρώπη αντ'ενός θνήσκοντος λαού) : Ο Αλέξης Τσίπρας. Είμαι υπέρ της αλήθειας και αν και απολύτως καθοδηγούμενος δεν μπορεί παρά η κάτωθι αντίδραση να είναι εντελώς προσωπική του και όχι καθ'υπόδειξη : όταν εξαγριώθηκε ένας ακροατής τότε με την κοινή τους ομιλία με τον πρόεδρο του ΣΕΒ (που έκανε αναφορές φευ! στον Καστοριάδη) του απάντησε κι έμεινα κάγκελο : 'εδώ και πενήντα χρόνια σας έχουν μάθει και σας λένε ότι οι Κομμουνιστές θα σας πάρουν τα σπίτια και τις καταθέσεις και τώρα σας ενοχλούν οι αναφορές στον Καστοριάδη και στον Λένιν'
    το μόνο που θέλω να θυμάμαι από Τσίπρα.
    απάντηση20