Είχε μια σχετικά παρηγορητική αίσθηση η φετινή τελετή απονομής των βραβείων Grammy. Με όλα αυτά που συμβαίνουν στις ΗΠΑ (αλλά και γενικότερα στον κόσμο) το τελευταίο διάστημα ήταν ωραίο να βλέπει κανείς κάποιους έστω από τους καλλιτέχνες να παίρνουν ξεκάθαρη θέση κατά της μεταναστευτικής πολιτικής του Τραμπ είτε φορώντας κονκάρδες με συνθήματα είτε με τα «ICE OUT» και «Fuck ICE» που ακούστηκαν σε ορισμένες από τις ευχαριστήριες ομιλίες τους.
Η ισχυρότερη απάντηση βέβαια δίνεται συμβολικά μέσω της μουσικής. Η νίκη του Bad Bunny στην κατηγορία Album of the Year (το «Debi Tirar Has Fotos» είναι ο πρώτος ισπανόφωνος δίσκος που λαμβάνει αυτή τη διάκριση) αλλά και η βράβευση του «Golden» (ως best song written for visual media) από την ταινία «KPop Demon Hunters» αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα του πόσο έχει αλλάξει η αμερικανική μουσική βιομηχανία τα τελευταία χρόνια και πόσο δεκτική έχει γίνει σε αλλότριες επιρροές. Η πολυαναμενόμενη εμφάνιση του νεαρού Πορτορικανού καλλιτέχνη σε λίγες ημέρες στο Halftime Show του Superbowl θα είναι απλώς θα είναι απλώς το κερασάκι στην τούρτα της latin pop κυριαρχίας παγκοσμίως.
Kendrick Lamar, ο GOAT
REUTERS/Daniel Cole
Κατα τα λοιπά: ο ράπερ Kendrick Lamar κέρδισε πέντε Grammy ξεπέρασε σε συνολικό αριθμό βραβεύσεων το ρεκόρ του Jay-Z και μπορεί να θεωρεί εαυτόν GOAT του αμερικανικού χιπ-χοπ. Η Olivia Dean ξεχώρισε ως Best New Artist και κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι πρόκειται για τη νέα μεγάλη σταρ της μουσικής (το «Art of Loving» είναι ένα φανταστικό άλμπουμ). Χαρήκαμε πολύ για τη βασανισμένη ψυχή Lola Young που κέρδισε στην κατηγορία best solo pop performance, για την FKA Twigs και το δικαίως διακριθέν «Eusexua», για τους Cure (ειδικά για το «Alone»), για την Kehlani και τον Leon Thomas που κράτησαν ψηλά τη σημαία του r’n’b αισθησιασμού.
Η αδικία για την Carpenter
Οσο κι αν αγαπάμε την Billie Eilish μας ξάφνιασε η βράβευση της (Song of the Year) για το «Wildflower» (ένα προπέρσινο τραγούδι που χώρεσε στις υποψηφιότητες επειδή κυκλοφόρησε επίσημα ως σινγκλ αρκετό διάστημα μετά το release του άλμπουμ στο οποίο περιέχεται). Η διάκριση άξιζε περισσότερο στη Sabrina Carpenter γιατί το «Manchild» είναι ένα πολύ πιο αριστοτεχνικά δομημένο κομμάτι με πραγματικά αψεγάδιαστη παραγωγή. H Billie όμως έδωσε έναν από τους πιο θαρραλέους λόγους της βραδιάς επομένως χαλάλι.
REUTERS/Daniel Cole
Η λιλιπούτεια ξανθιά σταρ (για τη Sabrina η αναφορά) ερμήνευσε πάντως πολύ ωραία το μεγάλο χιτ της σε μια πλήρη παρουσίαση με σκηνικά, χορογραφίες και πολλούς χορευτές. Ο Justin Bieber αντιθέτως προτίμησε να τραγουδήσει το υπέροχο «Yukon» (από το μάλλον υποτιμημένο άλμπουμ «Swag») με μινιμαλιστική ενορχήστρωση και φορώντας τα απολύτως απαραίτητα, δηλαδή μόνο μια αθλητική βερμούδα. Ξεχνάμε καμιά φορά γιατί κάποιοι άνθρωποι φτάνουν στην κορυφή και ο σύζυγος της πανέμορφης Hailey έχει το χάρισμα να εκφράζει τόσο συναίσθημα με τη φωνή του: η ερμηνεία του στάζει γλύκα. Όσον αφορά τις υπόλοιπες εμφανίσεις της τελετής, σίγουρα ξεχώρισε το αφιέρωμα με προεξάρχουσα τη Lauryn Hill στους εκλιπόντες Roberta Flack και D’Angelo. Δόθηκε αρκετός χώρος φέτος στους πρωτοεμφανιζόμενους καλλιτέχνες και η Addison Rae και οι KATSEY απέδειξαν ότι έχουν πολύ μέλλον μπροστά τους και θα κυριαρχήσουν στο τοπίο της ποπ τα επόμενα χρόνια.
Προσωπικά ξαφνιάζομαι όταν οι παρουσιαστές των βραβείων κάνουν λάθος στα ονόματα των καλλιτεχνών ή τους τίτλους των τραγουδιών και των άλμπουμ (πέντε πληροφορίες είναι, παιδιά, καθίστε να τις μάθετε). Ο ηθοποιός Daren Criss δηλαδή ήταν απαράδεκτος που δεν μπόρεσε να προφέρει σωστά το «Eusexua» ενώ τι να πει κανείς για τη Cher που ούτε το ονοματεπώνυμο του Luther Vandross δεν κατάφερε να μην κάνει λάθος ενώ έπρεπε να δώσει βραβείο στο ντουέτο «Luther» του Kendrick Lamar με τη SZA – τουλάχιστον βέβαια η δεύτερη είναι ζωντανός θρύλος.
