από metereologos.gr
Παρασκευή 25 Μαΐου 2018
 
 

Η θεωρία του χάους

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Διαβάζοντας, εδώ και χρόνια, εκατοντάδες δημοσιεύματα (άρθρα, συνεντεύξεις, ρεπορτάζ, αφιερώματα) με θέμα «Γιατί αγαπώ τη γειτονιά μου», όπου διάφοροι (συνήθως) επώνυμοι Αθηναίοι αποκαλύπτουν ότι από ένα διαμέρισμα που βλέπει στα κανάλια του Αμστερνταμ, από ένα καλοσυντηρημένο σπίτι στις ιστορικές γειτονιές του Παρισιού ή από ένα loft στο λιμάνι του Οσλο, της Κοπεγχάγης ή της Στοκχόλμης προτιμούν ένα ανήλιαγο τριάρι στον δεύτερο όροφο αθηναϊκής πολυκατοικίας της δεκαετίας του '80 με θέα σε έναν αποψιλωμένο ακάλυπτο, αποφάσισα να κάνω αντίσταση.

Εγώ θα γράψω γιατί δεν αγαπώ τη γειτονιά μου. Για έναν κυρίως λόγο. Επειδή είναι χάλια, με την κατάστασή της να επιδεινώνεται διαρκώς. Επειδή από τα παλαιά ωραία σπίτια έχουν απομείνει ελάχιστα, τα οποία είτε είναι κακοσυντηρημένα είτε καταρρέουν. Oλα τα άλλα είναι κακόγουστες πολυκατοικίες που φτιάχτηκαν από τις αρχές του '70 μέχρι σήμερα. Πεζοδρόμια, δρόμοι, πλατείες είναι γεμάτα φθορές, σπανίως γίνονται επιδιορθώσεις. Οι ίδιες και οι ίδιες λακκούβες εδώ και χρόνια. Μου είναι πλέον τόσο γνώριμες που νομίζω πως αν γίνει κανένα θαύμα και τις κλείσουν θα μου λείψει κάτι... πολύ δικό μου. Το πάρκινγκ είναι ένα τεράστιο πρόβλημα και οι περισσότεροι πεζόδρομοι είναι γεμάτοι σταθμευμένα αυτοκίνητα και μηχανές. Δηλαδή δεν είναι πεζόδρομοι. Το δασάκι που περιβάλλει τα Δικαστήρια έχει τα ίδια χάλια από τότε που ήμουν παιδί, ποτέ κανένας δεν ενδιαφέρθηκε για να το περιποιηθεί και να το συντηρήσει. Τον γειτονικό λόφο τον θυμάμαι σε κάπως καλύτερη κατάσταση, τώρα είναι στα χειρότερά του.

Για το άλσος στο Πεδίον του Αρεως ό,τι και να πω (έχω γράψει πολλά μέχρι σήμερα) είναι λίγο. Από μόνο του, μέσα στην εγκατάλειψη, και εξαιτίας της μετατροπής του στη μεγαλύτερη αγορά πρέζας στην Ελλάδα, θα ήταν λόγος να πέσει η κυβέρνηση οποιασδήποτε πολιτισμένης χώρας. Η πλατεία Πρωτομαγιάς παραμένει διαχρονικό ρημαδιό. Σιχαίνεσαι να τη βλέπεις, κακοφτιαγμένη, φθαρμένη και παμβρώμικη. Τουλάχιστον πρόσφατα (μετά από πολύ πολύ καιρό) βελτίωσαν τον φωτισμό της και δεν τρέμει η ψυχή σου τα βράδια που υποχρεώνεσαι να τη διασχίσεις.
Η λεωφόρος Αλεξάνδρας επίσης παρατημένη, με πολλά μαγαζιά κλειστά. Παντού μια θλίψη. Και εμείς, στριμωγμένοι σε διαμερίσματα που βλέπουν τα απέναντι διαμερίσματα, σε δρόμους στενούς, τόσο στενούς που συχνά δεν τους ζεσταίνει ο ήλιος, αναρωτιόμαστε αν πρέπει να πάμε σε γιατρό για να μας γράψει αντικαταθλιπτικά ή αν θα πρέπει να μιμηθούμε εκείνους τους φίλους που από τότε που τα καταπίνουν με τις χούφτες, χωρίς συνταγή, βλέπουν την πλατεία Γκύζη ίδια και απαράλλακτη με την Place Vendôme.

Κάτι ακόμη: Για να φτάσω στο σπίτι μου από το κέντρο της πόλης πρέπει να πάρω ένα μικρό λεωφορείο που ακριβώς επειδή είναι μικρό και επειδή δεν φτάνει σχεδόν ποτέ στην ώρα του, είναι πάντα τόσο γεμάτο που συχνά επιλέγω να πάω με τα πόδια παρά να υποστώ αυτό το, στα όρια της κακοποίησης, στρίμωγμα. Εχω, όπως καταλαβαίνετε, άπειρους λόγους για τους οποίους δεν αγαπώ καθόλου τη γειτονιά μου, όπως και πολλές άλλες γειτονιές της Αθήνας. Περιοχές που αν τις προσέχαμε, τις φροντίζαμε και τις εξελίσσαμε, θα μπορούσαν να είναι από χαριτωμένες έως αξιαγάπητες. Oμως είναι άθλιες.

Και αν σήµερα νιώθω την ανάγκη να το γράψω, δεν είναι επειδή ξύπνησα με διάθεση να γεμίσω με γκρίνια και μιζέρια την Κυριακή σας. Είναι επειδή, διαβάζοντας για άλλον έναν γνωστό Αθηναίο που όχι μόνο δεν μπορεί να απαρνηθεί τον βρώμικο δρόμο όπου μεγάλωσε αλλά και τον θεωρεί τον ομορφότερο δρόμο του κόσμου, σκέφτηκα πως αν δεν αναγνωρίσουμε και αν δεν παραδεχθούμε τα προβλήματα και την ασχήμια του περιβάλλοντος μέσα στο οποίο ζούμε δεν θα μπορέσουμε ποτέ να το αλλάξουμε. Οσο εξακολουθούμε να υποκρινόμαστε πως ζούμε σε έναν Παράδεισο, ελπίδα δεν έχουμε. Και επειδή Παράδεισος δεν υπάρχει πουθενά γύρω μας στην Αθήνα του 2018, είναι νομίζω έως και βλαπτικές αυτές οι «λαϊφσταϊλίστικες» εξάρσεις όλων εκείνων που δεν μπορούν να ζήσουν μακριά από την Κυψέλη, από το Παγκράτι, από τη Νεάπολη. Αν πράγματι δεν μπορούν, θα πρέπει φοβάμαι να το κοιτάξουν ιατρικά το θέμα. Εμείς που μπορούμε, ας ξεκινήσουμε από την παραδοχή πως ζούμε σε μια χωματερή και ας κάνουμε επιτέλους κάτι. Εκτός αν μας αρέσει το χάος.


kvidos@tovima.gr, kosmasvidos@gmail.com


* Δημοσιεύθηκε στο BHmagazino την Κυριακή 22 Απριλίου 2018.


ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (7)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ | 28/04/2018 12:53
    Αγαπητέ υπάρχει πάντα η δυνατότητα να μεταφέρετε την επαγγελματική ή επιχειρηματική σας δραστηριότητα στην ιδιαίτερη πατρίδα σας ταυτόχρονα με την επιστροφή σας σε αυτή όπου οι συνθήκες διαβίωσης κατά πάσα πιθανότητα είναι καλύτερες.
    Κρίτωνας
    απάντηση06
     
     
    Για τον άνθρωπο της διπλανής πόρτας . | 25/04/2018 18:22
    Μπορεις να μας γράψεις ;;.κάτι σοβαρό και σωστό ..και να αφήσουν τον εντοργαν και τον Τσίπρα ..αυτόν τον άνθρωπο που δουλευσε τριάντα χρόνια πληρωνε και ξαναπληρωνε και τωρα θα περιμενει ένα και δυο χρόνια να παρη την σύνταξη του !
    Christos
    απάντηση05
     
     
    Ως γνωστόν... | 25/04/2018 10:13
    η Αθήνα δεν είναι πόλη, αλλά 'μεγάλο χωριό' του οποίου οι 'χωριάτες' κάτοικοι αρέσκονται να συνωστίζονται σαν τα πρόβατα που έβοσκαν οι παππούδες τους. Το μόνο που έχω να συστήσω είναι η επίσκεψη, ή ακόμα καλύτερα, διαμονή σε μία πόλη με χειρότερα προβλήματα και πραγματικά άθλιες συνθήκες και αμέσως η Αθήνα αναβαθμίζεται σε ...Ζυρίχη. Ας μην ελπίζουμε σε τίποτα άλλο.
    Για τραβάτε και κατά κει μεριά
    απάντηση91
     
     
    Προσυπογράφω | 24/04/2018 22:27
    Προσυπογράφω και καταθέτω και το ακόλουθο: http://aeipote.blogspot.gr/2015/11/1038.html
    aeipote
    απάντηση11
     
     
    Δεν φταίνε πάντα μόνο οι άλλοι... | 24/04/2018 15:06
    Το ότι έχετε απόλυτο δίκαιο ,δεν το συζητάμε!αλλα δεν φταίει μόνο το κράτος και η σκουριασμένη μηχανή του ,ΕΞΙΣΟΥ,ίσως και λίγο παραπάνω φταίει και ο Δημήτρης και ο Κώστας και ο Κοσμάς ο Βίδος!Ίσως εδώ θα πρέπει να καυτηριάσετε ακόμα περισσότερο την νοοτροπία των κατοίκων αυτής της χώρας που έβγαλε και Σπάρτη και Αθήνα και πολεμιστές και εφιάλτες και επιστήμονες και χριστιανούς,και δραματοπιους και κωμικούς και λουτρά είχαμε αλλα και την ασκητική ζωή τιμούσαμε
    μετανάστης
    απάντηση138
     
     
    Ισως | 24/04/2018 14:53
    Σε τετοιες περιπτωσεις ισχυει το "Αντι να καταριεσαι το σκοταδι, αναψε ενα κερι "... Η δημοσιογραφικη σου εξειδικευση σε "Τριτοκοσμικα" θεματα ισως σε καθιστα πιο ευαλωτο στις ατασθαλιες της γειτονιας σου... Αν προσπαθουσες να γραψεις κατι θετικο, ισως θεραπευοταν η προκειμενη στενοχωρια σου... Σκεψου οτι οι περισσοτεροι ανθρωποι στον πλανητη θα σε κοιτουσαν με απορια που παραπονιεσαι για τετοια θεματα, του Πρωτου Κοσμου, οπως
    Τα χαρακτηριζουν
    απάντηση332
     
     
    Κατάντια | 24/04/2018 09:34
    Αγαπητέ κύριε Βίδο, όχι μόνο συμφωνώ με αυτά που με πόνο ψυχής περιγράφετε, αλλά επαυξάνω κιόλας. Από τα τέλη της δεκαετίας του ’80 σχολίαζα στο ΒΗΜΑ παρόμοια παρακμιακά φαινόμενα και έκτοτε έχουν περάσει σχεδόν τριάντα χρόνια και η κατάσταση αντί να καλυτερεύσει δυστυχώς επιδεινώνεται. Φοβάμαι πως μέσα σ' αυτό το άθλιο τοπίο και σε συνδυασμό με τα φαινόμενα βίας και εγκληματικότητας που βρίσκονται σε έξαρση και οι υπεύθυνοι δείχνουν ανίκανοι να αντιμετωπίσουν θα ζήσουμε ανεξέλεγκτες καταστάσεις.
    Κώστας Κανταρτζής
    απάντηση462