από metereologos.gr
Τετάρτη 22 Νοεμβρίου 2017
 
 

Παιδιά και προκατάληψη

Καλό είναι οι ανήλικοι να μυηθούν στη διαφορετικότητα πριν υποκύψουν στα στερεότυπα που τους περιβάλλουν
εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

«Πολλά παιδιά ζουν µε τη µαµά και τον µπαµπά τους. Πολλά άλλα ζουν μόνο με τον μπαμπά τους ή μόνο με τη μαμά τους. Κάποια παιδιά έχουν δύο μαμάδες ή δύο μπαμπάδες. Και κάποια έχουν θετούς γονείς» γράφει το νεοαφιχθέν «Το πιο μεγάλο βιβλίο για τις οικογένειες» (εκδ. Ικαρος). Αν μη τι άλλο οι παιδικές εκδόσεις έχουν αισίως αρχίσει να σπάνε τα ταμπού στη φοβική με το διαφορετικό Ελλάδα του 2016, μιλώντας για την - απτή - διαφορετικότητα. Οι διαφορετικές οικογένειες που αναδύονται τις τελευταίες δεκαετίες - μαζί με τις ανατροπές στα κοινωνικά στερεότυπα που αυτές κομίζουν - είναι ο καλύτερος τρόπος να αρχίσεις μια συζήτηση-ταμπού.

Οι ειδικοί αποφαίνονται σήμερα ότι ο κόσμος βρίσκεται σιγά σιγά υπό την επήρεια αυτού του κατακλυσμιαίου «Trump effect» («φαινομένου Τραμπ»). Σημειωτέον ότι η πατρότητα του όρου ανήκει φυσικά στη Χίλαρι Κλίντον, η οποία θεωρεί τον ρεπουμπλικανό υποψήφιο υπεύθυνο για την αναζωπύρωση του bullying στα αμερικανικά σχολεία. Η Κάθριν Ντ. Κίνζλερ, αναπληρώτρια καθηγήτρια Ψυχολογίας και Ανθρώπινης Ανάπτυξης στο Πανεπιστήμιο Κορνέλ της Νέας Υόρκης, γράφει στους «New York Times» για το σοκ που έπαθε η δυόμισι ετών κόρη της όταν είδε κατά λάθος στην τηλεόραση ένα από τα περιβόητα ρατσιστικά βίντεο του Ντόναλντ Τραμπ (με βολές κατά των Μεξικανών που περνούν τα σύνορα με τις ΗΠΑ «κουβαλώντας αρρώστιες, μιζέρια και βία»). «Της απάντησα ότι ο άνθρωπος που θέλει να γίνει πρόεδρος είπε κάποια κακά πράγματα που πληγώνουν τα συναισθήματα των ανθρώπων» περιγράφει η Κίνζλερ την απόπειρά της να εξηγήσει σε ένα νήπιο την πεμπτουσία της τραμπουκικής ρητορικής. Η αντίδραση, βέβαια, της μικρής θα καταλάβει εξαπίνης ακόμη και την ειδικό μαμά: «Η κόρη μου άρχισε να κλαίει· όπως πολλά παιδιά, είναι ευαίσθητη. Την αγκάλιασα και της υποσχέθηκα ότι όλα θα πάνε καλά».

Σύµφωνα µε την Κίνζλερ, τα παιδιά είναι πολιτισμικά σφουγγάρια: «Ρουφούν τα ήθη που τα περιβάλλουν. Αυτό είναι σε γενικές γραμμές θετικό, αφού μία θεμελιώδης λειτουργία της παιδικής ηλικίας είναι η εκμάθηση του πώς να γίνεις ένας επιδέξιος ενήλικος σε μια συγκεκριμένη κοινωνία. Αυτό έχει ως συνέπεια τα παιδιά να "ξεσηκώνουν" κοινωνικές νόρμες». Ως εκ τούτου, ένα παιδί είναι ιδιαίτερα ευαίσθητος δέκτης σε όλα τα σχόλια που θα «αντιγράψει» - στο σπίτι, στην αυλή του σχολείου, στον δρόμο, στο νησί όπου παραθερίζει, στο σίριαλ που συχνά δεν είναι για την ηλικία του αλλά οι γονείς το αφήνουν να βλέπει κ.ο.κ. Ηδη από τα τρία του χρόνια το παιδί αντιλαμβάνεται την έννοια της προκατάληψης. Δεν θα του πάρει πολύ καιρό να μάθει να ξεχωρίζει χαρακτηριστικά που «στιγματίζουν» π.χ. το φύλο ή το χρώμα του δέρματος. Κάπως έτσι μυείται στα στερεότυπα που το περιβάλλουν («Κοίτα τη χοντρέλα!», «Ολοι οι μαυριδεροί είναι τρομοκράτες» κ.ο.κ.) και χρίζεται ο μελλοντικός εγγυητής τους.

Στην Ελλάδα του 2016 το «Trump effect» είναι υπαρκτό και διαβρώνει παιδικές ηλικίες κάθε μέρα που περνάει. Με μια παρατεταμένη οικονομική κρίση να υποδαυλίζει τις διακρίσεις και τις ακρότητες, με τον κεκαλυμμένο «χρυσαυγιτισμό» κατά οιασδήποτε μορφής διαφορετικότητας (φτάνει να λαθρακούσεις συζητήσεις γονέων για να το διαπιστώσεις), με τις πρόσφατες ασχημοσύνες του Ωραιοκάστρου (και των λοιπών τοπικών κοινωνιών που αντέδρασαν στην παρουσία των «μολυσματικών» προσφυγόπουλων), τα παιδιά μεγαλώνουν σε ένα ασφυκτικό μωσαϊκό υποκρισίας και έλλειψης ανοχής. To χειρότερο δε είναι ότι συχνά τα ίδια επιστρατεύονται ως άλλοθι, π.χ. δεν είναι τυχαίο ότι όλο και πιο συχνά οι ξενοφοβικές διαμαρτυρίες γίνονται «για το καλό των παιδιών μας».

Η μύηση στη διαφορετικότητα πρέπει να ξεκινήσει (με βιβλία, ταινίες, ειλικρινείς κουβέντες κ.ο.κ.) από νωρίς. Κόντρα στην ευγονική των ενηλίκων. Πριν τα παιδιά αρχίσουν να εμποτίζονται για τα καλά με μίσος και φοβίες κατά των ξένων, των χοντρών, των ανορεξικών, των υιοθετημένων, των προσφύγων, των LGBT, των αυτιστικών, των κοριτσιών, των αγοριών, των άλλων.

* Δημοσιεύθηκε στο BHmagazino την Κυριακή 6 Νοεμβρίου 2016



ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (4)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    Η ρίζα του κακού ...συνοψιζοντας | 07/11/2016 16:36
    Τα δυο σχόλια φυσικά δεν έθιξαν την ρίζα του κακού. Κατά την ταπεινή μου γνώμη η ρίζα είναι πρώτον η απομόνωση παιδιών και οικογενειών σε διαμερίσματα και η εξαφάνιση της γειτονιάς λόγω αστικοποίησης, η υπέρ ελευθερία του Ίντερνετ που συμβάδιζη με την αγνωςτικοτητα η έλλειψη parent control, η αποθέωση της λούμπεν κουλτούρας των ριάλιτι των X factors , ταλέντο ριάλιτι, η υποκουλτούρα που θρέφει η τηλεόραση με φτηνές παραγωγές, η ταύτιση με είδωλα κομήτες που δημιουργούνται από ξεφτιλισμένους προαγωγούς όπως ο Simon Cowell και οι ντόπιοι καραγκιόζηδες του τύπου Ψινάκη και του υιου παλαιού χορευτή ( ξεχνώ το όνομα ) , ήρωες και ηρωίδες πρωινάδικων για ξεράσματα κλπ. Τι άλλο να πω......
    Once upon a time
    απάντηση55
     
     
    Η ρίζα του κακού 1 | 07/11/2016 16:03
    Ζω στο εξωτερικό πάνω από σαράντα χρόνια τα δυο τρίτα της ζωής μου αλλά οι δεσμοί μου με την Ελλάδα είναι πολλοί στενοί κυρίως λόγω εργασίας. Άσχετα με την εισαγωγή τα ομορφότερα χρόνια της ζωής μου τα πέρασα πιτσιρικάς σε μια φτωχογειτονιά της δυτικής Αττικής και όσοι είναι πάνω από πενήντα θα θυμούνται τα ξένοιαστα χρόνια με τα γυαλενια, τις σβούρες, το κρυφτό, τα παιγνίδια που παίζαμε μαζί με τα κοριτςια όπως, τα μήλα, τςιγκολελετα, κρυφτό, τις μανούλες μας και γιαγιάδες από άνοιξη ως φθίνωπόρο να κουβεντιάζουν τα βραδάκια στη γειτονιά, τις ανοιχτές πόρτες, πολλές φορές να τρώμε στο σπίτι του γείτονα κοφτό μακαρονάκι με τοματοσαλτσα. Λίγα σπίτια είχαν !!!! και ραδιόφωνο!!! Ακούγαμε......
    Once upon a time
    απάντηση45
     
     
     
    Η ρίζα του προβληματος 2 | 07/11/2016 16:01
    Ακούγαμε που λες το πρωί τη θεία Λένα και κάθε Κυριακή την ώρα του φαγητού τα νέα ταλέντα του Οικονομίδη. Αργότερα μεγαλώνοντας την ραδιοφωνική βιβλιοθήκη και το ραδιοφωνικό θέατρο της Τετάρτης . Οι μανούλες μας τα πρωινά την πικρή μικρή μου αγάπη. Στα περίπτερα αγοράζαμε μικρό ήρωα και κλασσικά εικονογραφημένα και το γέλιο και χαρά με τον Μπαγκς μπαννυ και την παρέα του. Ιδέα δεν είχαμε από χελωνονιντσακια, τρανσφορμερς, GTA με όπλα και αίματα να πεταγωνται μέχρι έξω από τις οθόνες. Μεγαλώνοντας στο γυμνάσιο φλερτάραμε τα κορίτσια με θάρρος και όχι την ανωνυμία και ψεύτικες φωτό στο FB, Κυρίως όμως ότι τα χριστουγεννιάτικα μας δώρα τότε ήτανε βιβλία της Δέλτα, του Βερν αντί ταμπλετς.
    Once upon a time
    απάντηση85
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων