από metereologos.gr
Παρασκευή 25 Μαΐου 2018
 
 

Ωδή στον σύντροφο Αλέξη

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Η Ανατολή που ροδίζει,
της γλυκιάς Πατρίδας τις πικρές ανάσες,
του Λαού μας καημούς κι ελπίδες
θερμαίνει.
Το ταξίδι μακρύ.
Το φορτίο βαρύ.
Και 'σείς
Δρακογενιάς βλαστοί
Τιμονιέρηδες.
Και 'μείς
την τιμή και την περιφάνεια (sic) των πατεράδων μας
μοναδική κι ανεξίτηλη κληρονομιά
κουβαλάμε.
Προορισμός «προόρισται» (sic) μοναδικός.
Η λευτεριά, η γνώση και το δίκιο.

29.7.2016

Στον σ. Αλέξη μια μέρα μετά.

Το παραπάνω ποίημα συνέθεσε και δημοσίευσε ο αξιότιμος κ. Στέλιος Παππάς, πατέρας του υπουργού Επικρατείας, με αφορμή τα πρόσφατα γενέθλια του Πρωθυπουργού. Είμαι απόλυτα βέβαιoς ότι οι αναγνώστες του ποιήματος (μαζί με τον παραλήπτη του) θα χαρούν για πολλούς λόγους. Πρώτα-πρώτα διότι ένας σεβάσμιος κύριος, κουβαλητής μιας «ανεξίτηλης», λεβέντικης κληρονομιάς, εγκατέλειψε για λίγο αυτό το υπερήφανο και τιμημένο κληρονομικό βάρος και όρθιος, ανάλαφρος, στράφηκε και τραγούδησε τους βλαστούς μιας δρακογενιάς, τους σημερινούς Τιμονιέρηδες. Δεν γνωρίζω αν ο Ποιητής έχει διαβάσει Πίνδαρο, έναν απλό στιχουργό από τη Βοιωτία.

Ή έστω κάποια ποιήματα για τον Μεγάλο Τιμονιέρη Μάο. Το λέω αυτό διότι καθώς μελέτησα αυτή την ευφρόσυνη και ηρωική ωδή για έναν σύγχρονο Νικητή είδα το ίδιο πινδαρικό πνεύμα να κυλά στίχο-στίχο και να λούζει, να διαποτίζει, να μουσκεύει όλο το ποίημα. Διαποτίστηκα ομοίως και από τη μνήμη ενός μεγάλου, αθάνατου Τιμονιού της Απω Ανατολής. Και συγκινήθηκα αναπολώντας τα παλιά. Η ποίηση, κατέληξα στο συμπέρασμα, είναι μια άλλη μεγάλη, διαχρονική κληρονομιά των Ελλήνων. Μια επιπλέον απόδειξη της συνέχειας της φυλής. Εύγε, Ποιητή.
     
Το ποίημα αρχίζει με μια νότα πικρή και συνάμα (ας μου επιτραπεί) ρόδινη. Οι πικρές ανάσες μιας γλυκιάς πατρίδας πνέουν σε τόνο πένθιμο πλην ηρωικό. Η εικόνα θυμίζει αχνά τον Ελύτη, αλλά το ευχετήριο ποίημα έχει μιαν αμεσότητα η οποία στην ποίηση του νομπελίστα δεν φαίνεται τόσο καθαρά.

Τέλος πάντων. Οι δύο επόμενοι ομοιοκατάληκτοι στίχοι «Το ταξίδι μακρύ. / Το φορτίο βαρύ» είναι αυτό που λένε «στίχοι στιβαροί». Λιτοί. Περιεκτικοί. Δείχνουν κάτι από μια αντεστραμμένη «Ιθάκη» στην οποία ο γερασμένος Αλεξανδρινός υπαινίσσεται ακριβώς τα ανάποδα από όσα ο νέος Ποιητής. Εδώ το νόημα το έχει το φορτίο. Το κουβάλημα. Οχι το ταξίδι. Για τη δρακογενιά, τους Τιμονιέρηδες και την τιμημένη κληρονομιά υπερήφανων πατεράδων ας μην πούμε περισσότερα. Το  ίδιο το ποίημα είναι ωσάν να απαγορεύει τα πολλά. Οι μεγάλες ιδέες δεν χρειάζονται επεξηγήσεις.  
      
Θα τελειώσουμε αυτή τη λιτή παρουσίαση του ποιήματος εστιάζοντας (όπως λένε οι ειδικοί) στους δύο καταληκτήριους στίχους του: Προορισμός «προόρισται» μοναδικός. / Η λευτεριά, η γνώση και το δίκιο. Πιστεύω ότι η αλλαγή της ορθογραφίας (το λέω έτσι διότι δεν πρόκειται για ανορθογραφία) του «προόρισται» έγινε σκοπίμως, έγινε επί τούτου ώστε και οπτικά η μία λέξη να ενδυναμώνει την άλλη. Να την απογειώνει.  Δείτε πόσο πολύ ταιριάζουν οπτικά και ταυτόχρονα ακούστε πόσο αρμονικά συνηχούν ο «προορισμός» και το «προόρισται». Κανείς ως τώρα έλληνας ποιητής δεν τόλμησε κάτι τέτοιο. Πρόκειται για έναν όντως έξοχο, μοναδικό στίχο που έχει προορισμό έναν έξοχο, μοναδικό Ηγέτη.
    
Ω εσύ, ευτυχισμένε Αρχοντα-Τιμονιέρη. Πολλά τα έτη σου. Από καρδίας ευχόμαστε.  Ευτυχής που γράφτηκε για σένα αυτό το ποίημα. Γιατί; Διότι θα γνωρίζεις βέβαια πως οι Μεγάλοι Ηγέτες έρχονται και παρέρχονται μέσα στον ανελέητο χρόνο. Ομως τα μνημεία τους, τα μαυσωλεία τους, κυρίως όμως τα ποιήματα και οι ωδές προς αυτούς παραμένουν εσαεί. Αυτά είναι μνημεία άφθαρτα στον χρόνο. Οπως αυτός ο αγαθός και συνάμα υψηλός γενέθλιος ύμνος. Ευτύχει λοιπόν.




Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (14)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    . | 06/08/2016 23:49
    Αφού δουλεύουν όλον τον κόσμο συστηματικά και κατ' εξακολούθηση γιατί να μην δουλεύονται περιστασιακά και μεταξύ τους;
    Μιχάλης
    απάντηση41
     
     
    Λαμόγιων βλαστοί | 06/08/2016 12:00
    Αγαπητε,σας διεφυγε ότι ο πατήρ Παππάς απευθυνεται στον Τσίπρα στο πληθυντικό . "Δρακογενιάς βλαστοι"λέει. Δεν είναι πληθυντικός ευγενίας ,απλώς η ωδή απευθύνεται και προς τον υιόν του Νικόλαο!
    Φρίξος
    απάντηση30
     
     
    ... | 06/08/2016 06:29
    Ιστορία μου αμαρτία μου λάθος μου μεγαλο είσαι αρρώστια μου μες στα στήθια μου και πως θα σε βγαλω
    Ρίτα
    απάντηση40
     
     
    ΚΑΡΑΚΑΜΠΟΥΜ ΠΑΜΠΟΥΜ ΠΑΜΠΟΥΜ (να διαβαστεί αργά παρακαλώ και τονισμενο στην λίγουσα) | 05/08/2016 23:46
    ΚΑΡΑΚΑΜΠΟΥΜ ΠΑΜΠΟΥΜ ΠΑΜΠΟΥΜ ΤΟ ΤΣΟΥΝΑΜΙ ΤΟΥ ΠΑΠΟΥΜ ΚΑΝΕΙ ΣΟΥΠΑ ΤΟ ΜΙΑΛΟΥΜ ΚΑΜΠΟΥΜ ΚΑΜΠΟΥΜ ΚΑΜΠΟΥΜ
    ΔΩΣΕ ΚΑΙ ΜΕΝΑ ΜΠΑΡΜΠΑ
    απάντηση10
     
     
    απίστευτο | 05/08/2016 19:52
    δεν παίζονται οι τύποι
    idiot buster
    απάντηση40
     
     
    " Τιμονιέρης " ( ιστρούχτουρας) των Δράκων . | 05/08/2016 16:01
    Δεν το έγραψε μόνον για τον κ. Τσίπρα , κ. Γιατρομανωλάκη ! Το έγραψε και " δια τον Υιόν " του . Αφορμή ήταν τα γενέθλια του κ. Τσίπρα . Αυτός είναι ο " Δράκος " της δρακογενιάς . Ο " τιμονιέρης " . Πάντως καλύτερα να γράφει ποιήματα , παρά να " διαλέγεται " στην ΕΡΤ .
    Έκτωρ
    απάντηση20
     
     
    Ποιητικός ενθουσιασμός! | 05/08/2016 14:20
    Αν το "προόρισται" είναι εσκεμμένο, το "περιφάνεια" πώς εξηγείται; Είναι πράγματι συγκλονιστική η ανανεωτική διάθεση και η τόλμη αυτών των ανθρώπων. Και φυσικά καμαρώνουν για το "βλαστό" τους που έγινε Ηγέτης τόσο γρήγορα, τόσο ξαφνικά. Σα μάγος! Τόσο αβίαστα, σα μάγος, μετέτρεψε για παράδειγμα, το λαικό "όχι" σε "ναι"! Σωστή η ερμηνεία του Ποιητή: Ο Ηγέτης /Τιμονιέρης κρατιόταν "από γενιά δρακόντεια". Του περίσσευε λοιπόν η Τόλμη, είχε και την Τύχη με το μέρος του... Τώρα του προσφέρεται επιτέλους και η Τέχνη, άρα Αθάνατος! Οσο για "τη γνώση και το δίκιο", αυτά κυρίως τα βρίσκουμε στο επίσης τολμηρό και καινοτόμο μεταρρυθμιστικό έργο του κυρίου Φίλη...
    Φιλόλογος
    απάντηση30
     
     
    Μαλλον αυτο θα ηταν καλυτερο | 05/08/2016 12:41
    Μέσα στ' Απρίλη τη Γιορτή το Μέλλον χτίζει η Νιότη αγκαλιασμένοι - δυνατοί μ' Εργάτη, Αγρότη, Φοιτητή και πρώτο τον Στρατιώτη.(τον Μεγαλο τμονιερη) ------ Τραγούδι αγάπης αντηχεί γελούν όλα τα χείλη Και σμίγουν μέσα στην ψυχή του Είκοσι-ένα η εποχή κι η Είκοσι-μια τ' Απρίλη
    παραλληλες φουντες
    απάντηση842
     
     
    νουμερα | 05/08/2016 11:41
    ποιητης εκ του προχειρου..
    βασιλης
    απάντηση693
     
     
    Περί κωμωδίας | 05/08/2016 11:11
    Από την εποχή του Αυλωνίτη έχουμε να δούμε τέτοιο κωμικό καλλιτέχνη, να μας ζήσει. Ενας κακόβουλος συναναγνώστης, τόλμησε να πει "σα δε ντέπεται γέρος άνθρωπος να ξεφτυλίζεται κατ' αυτόν τον τρόπο" Είναι αυτονόητο ότι καταδικάζω τέτοιες δηλώσεις, αλλά την πρόσθεσα χάριν της ελευθερίας της γνώμης
    Nik
    απάντηση923
     
     
    ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ | 05/08/2016 10:54
    Αφού ο προορισμός είναι μοναδικός πώς γίνεται να είναι τρία πράγματα?Μάλλον εδώ ο ποιητής θέτει πρώτος και μόνος την τριαδικότητα του αυθεντικού στόχου : την ουτοπία της συλλογικότητας.Ετσι το τέλος έρχεται πιο κοντά. Μουσκεμμένα χιλιόμετρα μαζεύονται γύρω του.
    ΜΟΥΤΣΟΥΚΑΠΑΣ
    απάντηση741
     
     
    Ο ποιητης παριστανει το οπωροφορο δενδρο για να γλυτωσει τον ξυλοκοπο. Γιαννης Κοντος | 05/08/2016 09:47
    Όταν σβύνει η φωτιά σου κάτω από το τσουκάλι σου Είναι ο Τσιπραςπου σκύβει και φυσάει τη φωτιά σου ν' ανάψει. Όταν λείπει από το τραπέζι μας το ψωμί κι από το στρώμα μας τ' όνειρο κι απ' το δώμα μας το λυχνάρι είναι ο Τσιπρας που ανάβει τα μεγάλα ηλεκτρικά στον ορίζοντα κι ακούμε κάτω από τα τούνελ της νύχτας τη βοή των τραίνων που μεταφέρουν λάδι και ψωμί και κάρβουνο στους πεινασμένους ...
    Ριτσοφανουρης
    απάντηση974
     
     
     
    ΛΕΙΠΕΙ Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΣΤΙΧΟΣ | 05/08/2016 09:16
    Που το νόημά του θα έπρεπε να είναι κάπως έτσι: Είθε ο Βελουχιώτης (ή ο Τσε Γκεβάρα, ή ο Μαρξ) να μου κόβει μέρες και να σου δίνει ώρες, εσύ μοναδικέ και ανίκητε, προστάτη, σωτήρα, θεμελιωτή, ανεπανάληπτε, Κιμ Γιουνγ Ουν.
    Γιώργος Γ.
    απάντηση1525
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων