από metereologos.gr
Δευτέρα 11 Δεκεμβρίου 2017
 
 

Οι κουραστικοί γονείς του Facebook

Η παιδική ηλικία δεν «ποστάρεται». Γι’ αυτό το να μοιράζεσαι τον γονεϊκό σου ρόλο με τον κυβερνοχώρο δεν είναι πάντα τόσο καλή ιδέα
εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Δεν διετέλεσα ποτέ οπαδός του «sharenting» (εκ του share = μοιράζομαι και του parenting = ανατροφή). Το βρίσκω ανούσιο να γεμίζω τον λογαριασμό μου στο Facebook με φωτογραφίες της κόρης μου την πρώτη στιγμή που  μπουσούλησε ή να εξαπολύω tweets για το πρώτο μας μάθημα baby swimming. Είναι σαν να εισβάλλεις σε ένα reunion party του σχολείου σου κραδαίνοντας έναν βραστήρα για μπιμπερό. Καταθέτεις «too much information» (σε ελεύθερη απόδοση, πληροφορίες που οι άλλοι δεν έχουν κανέναν λόγο ή ποσώς επιθυμούν να γνωρίζουν).

Πληροφορίες για τη σύλληψη, την εγκυμοσύνη, τον θηλασμό, τον απογαλακτισμό, τα πρώτα γενέθλια, το δεύτερο αποκριάτικο πάρτι, το τελευταίο δόντι κ.ο.κ.

Από την άλλη πλευρά, βεβαίως, ομολογώ ότι κατανοώ (και πολύ συχνά απολαμβάνω) τις φωτογραφίες και τις εξομολογήσεις φίλων «sharents» (όπως αποκαλούνται οι γονείς που επιδίδονται μετά ζήλου στο προαναφερθέν σπορ). Ανοίγουν λίγο τις γρίλιες και «κλέβεις» λίγα κλικ ομορφιάς με εύκαμπτα πλάσματα στα πρώτα τους βήματα σε αυτόν τον κόσμο. Aρκεί, βεβαίως, να μην υπεισέρχονται σε ανατριχιαστικά γαργαλιστικές λεπτομέρειες (π.χ. πώς φοριούνται οι πλαστικές θηλές για τον θηλασμό). 

Μέρος του «sharenting» και αυτά τα ιστολόγια μαμάδων που ευδοκιμούν παγκοσμίως - σημειώνω ότι στις 4-5 του ερχόμενου Απριλίου διοργανώνεται η δεύτερη συνάντηση των εγχώριων γονιών bloggers με τίτλο «Μεγαλώνοντας (σ)το αύριο». Σύμφωνα με τους «New York Times», η πρώτη γενιά (δηλαδή προ Facebook) mommy blogs ήταν άκακα, νοσταλγικά οικογενειακά άλμπουμ, πρωτίστως για εσωτερική κατανάλωση. Η δεύτερη εκτονωνόταν σε de profundis εξομολογήσεις, με τις άλλες, τις πιο πεζές πλευρές του γονεϊκού ρόλου (με μια κάποια έμφαση στις μητρικές τύψεις και στα ολισθήματα). Η νεότερη, τρίτη γενιά είναι η πιο σνομπ, πιο εστέτ, πιο αποστασιοποιημένη από τις αγγαρείες της μητρότητας. Ενδεικτικό το blog Romy & The Bunnies που εγκαινίασε ακριβώς πριν από έναν χρόνο η 33χρονη Τζούλια Ρεστουάν Ρόιτφελντ, κόρη της τέως πρώτης κυρίας της γαλλικής «Vogue», Καρίν Ρόιτφελντ. Η ίδια επιμένει ότι στόχος της είναι να δώσει παραινέσεις κυρίως σε θέματα «αισθητικής», π.χ. ποιο ολόσωμο μαγιό της Βέρα Γουάνγκ είναι το πιο κατάλληλο για τους πρώτους μήνες αμέσως μετά την εγκυμοσύνη.

Στην Ελλάδα ευδοκιμούν όλα τα είδη. Κάποια με εξαιρετικά δείγματα γραφής και ευαισθησίας. Κάποια με χρήσιμες, πρακτικές συμβουλές ή ειδικό προσανατολισμό (π.χ. μητέρες με πρόωρα μωρά) που φιλοδοξούν ενδεχομένως να «υποκαταστήσουν» ένα ανύπαρκτο κράτος πρόνοιας. Η μεγάλη, όμως, πλειονότητα με ένα αφόρητο κουσκούς μαμάδων που έχουν τυλιχτεί οι ίδιες με τον ομφάλιο λώρο (ακόμη και υπερηχογραφήματα με έμβρυα «ποστάρονται» πλέον).

Οι ειδικοί έχουν ήδη αρχίσει να προειδοποιούν για τις συνέπειες αυτού του ανεξέλεγκτου γονεϊκού ναρκισσισμού μέσω του Internet. Αργά ή γρήγορα, λένε, θα εμφανιστούν ολόκληρες γενιές εφήβων avengers που θα σε μισούν θανάσιμα που έβγαλες στο «σφυρί» την παιδική τους ηλικία. Τα ψηφιακά χνάρια μένουν (ακόμη και αν εσύ τα διαγράψεις, η Google, η Facebook κ.ο.κ. θα κρατήσουν αντίγραφο). Σημειωτέον, τον Αύγουστο του 2013 μια έρευνα στο βρετανικό site Posterista αποκάλυπτε ότι οι φωτογραφίες νεογέννητων εμφανίζονται στα social media μέσα σε μια ώρα από τον τοκετό!

Οι κίνδυνοι του αμετροεπούς «sharenting» ελλοχεύουν παντού. Δεν έχεις ιδέα σε τι ακάθαρτα bytes μπορεί να βρεθεί μια αποστειρωμένη πιπίλα. Ενδεικτική, προ μηνών, η αποκάλυψη μιας κρυφής ομάδας στο Facebook, στους κόλπους της οποίας αμερικανίδες μαμάδες επιδίδονταν στο πιο χαμερπές cyberbullying. Σύμφωνα με την «Huffington Post», οι γυναίκες αυτές (προφανώς desperate housewives από το Οχάιο ή το Κεντάκι που είχαν αρχίσει πια να πλήττουν με την ανταλλαγή συνταγών cupcakes και τα πρωινά μαθήματα Indo Yoga Board) υφάρπαζαν από άλλους λογαριασμούς Facebook φωτογραφίες «άσχημων» βρεφών και νηπίων (κάποια από αυτά με ειδικές ανάγκες) και τα σχολίαζαν. «Είναι απαίσιο» γράφει μία εξ αυτών κάτω από τη φωτογραφία ενός βρέφους πέντε μηνών, ενώ μια άλλη υπερθεματίζει: «Ενα site με κακάσχημα μωρά... Νομίζω πως πέθανα και πήγα στον Παράδεισο.
Γιατί, ρε κορίτσια, να μη μένετε κοντά να το κάνουμε αυτό πίνοντας κοκτέιλ;». Την ομάδα των ευγονιστριών θα αποκαλύψει μια μητέρα που είδε φωτογραφία της δίχρονης κόρης της να διανθίζει το ψηφιακό freak show. Υποθέτω ότι αυτή ήταν και η τελευταία φορά που η δική της μητρότητα βρήκε θέση στον κυβερνοχώρο.

*Δημοσιεύθηκε στο BHmagazino την Κυριακή 16 Μαρτίου 2014



ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (4)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    'Διασκέδαση μέχρι θανάτου' (2) | 19/03/2014 09:29
    Ο Όργουελ φοβόταν ότι θα αναπτύσσαμε πολιτισμό υποτέλειας. Ο Χάξλεϊ φοβόταν ότι θα αναπτύσσαμε πολιτισμό κοινοτοπίας ασχολούμενοι μόνο με δραστηριότητες αντίστοιχες του όρκυ-πόρκυ, του φυγόκεντρου αγριοκουταβιού και των αισθησιακών ταινιών... ... Με λίγα λόγια ο Όργουελ φοβόταν ότι θα μας καταστρέψουν αυτά που μισούμε. Ο Χάξλεϊ φοβόταν ότι θα μας καταστρέψουν αυτά που αγαπάμε. Το βιβλίο εξετάζει την πιαθνότητα να του να έχει δίκιο ο Χάξλεϊ, όχι ο Όργουελ ...
    Ου παντός πλειν ες Κόρινθον
    απάντηση82
     
     
    'Διασκέδαση μέχρι θανάτου' (1) | 19/03/2014 09:24
    είναι το απολύτως ερμηνευτικό βιβλίο του Νηλ Πόστμαν για την ανωτέρω εξαίρετη παράθεση. Τον Όργουελ τον φόβιζαν οι άνθρωποι που θα απαγόρευαν τα βιβλία. Τον Χάξλεϊ τον φόβιζε το γεγονός ότι δεν θα υπήρχε λόγος να απαγορευτεί ένα βιβλίο γιατί δε θα βρισκόταν άνθρωπος πρόθυμος να διαβάσει. Ο Όργουελ φοβόταν εκείνους που θα μας στερούσαν την πληροφόρηση. Ο Χάξλεϊ φοβόταν εκείνους που θα μας υπερπληροφορούσαν τόσο ώστε να καταντήσουμε πλάσματα παθητικά και εγωϊστικά. Ο Όργουελ φοβόταν ότι η αλήθεια θα φυλασσόταν μυστική. Ο Χάξλεϊ φοβόταν ότι η αλήθεια θα πνιγεί σε έναν ωκεανό σύγχυσης.
    Ου παντός πλειν ες Κόρινθον
    απάντηση61
     
     
    Re: Ναι μεν, αλλά. | 18/03/2014 14:13
    Ενδιαφέρουσα η παρατήρηση του/της Jul. Καθώς ετοιμάζομαι κι εγώ να υποδεχτώ το πρώτο μου παιδί, παρακολουθώ συζητήσεις σε διάφορα φόρουμ και εκπλήσσομαι από το πόσο συχνά και πολύ οι μαμάδες καταφεύγουν σε άγνωστες γυναίκες του διαδικτύου για να τους λύσουν απορίες, από το να κάνουν απλώς το αυτονόητο - να τηλεφωνήσουν στον παιδίατρο. Κάποιες φορές μάλιστα η παρανόηση στις συμβουλές ξεχειλίζει - τις προάλλες μια μάνα ήταν έτοιμη να ρίξει μητρικό γάλα στο αυτί μωρού που έπασχε από ωτίτιδα επειδή άρθρο στο φόρουμ και άλλες μητέρες ισχυρίζονταν ότι το μητρικό γάλα είναι πανάκεια!
    X.
    απάντηση132
     
     
    Ναι μεν, αλλά. | 18/03/2014 12:36
    Θα μου φαινόταν πιο χρηστικό να ασχολούνταν κανείς με τις επικίνδυνες/σταυροφόρους μανάδες των φόρουμ που σκορπάν τρόμο. Το αν εγώ θέλω να κάνω share τον γιο μου 800000 φορές στο fb είναι άκακο ( νομίζω) μπροστά στο να λέω μια κοπέλα που δεν θέλει να θηλάσει "άχρηστη μάνα". Κάντε από περιέργεια μια βόλτα στο parents.gr και θα καταλάβετε τι εννοώ. Επίσης μην παραλείψω να αναφέρω ότι είναι μέγιστο bulling η δημιουργία γκρουπ για άσχημα μωρά , σφόδρα κατακριτέο, αλλά δεν μας έχει δώσει και η υπόλοιπη ανθρωπότητα τα τελευταία χρόνια δείγματα ανθρωπιάς και τσίπας για να μου φανεί και αξιοπερίεργο. Ευχαριστώ.
    Jul
    απάντηση232