από metereologos.gr
Δευτέρα 16 Ιουλίου 2018
 
 
Dominique Moisi Πολιτικός επιστήμων, καθηγητής και συγγραφέας  

Η μη ρεαλιστική πολιτική της Ρωσίας και της Κίνας

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Το Βήμα, The Project Syndicate

Στο πρόσφατο βιβλίο της για τα αίτια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου «Ο Πόλεμος που Έβαλε Τέλος στην Ειρήνη», η Μάργκαρετ Μακ Μίλαν συμπεραίνει ότι το μόνο πράγμα που μπορεί να πει κανείς με βεβαιότητα είναι ότι η ηγεσία παίζει σημαντικό ρόλο. Κανείς δεν ήθελε στην πραγματικότητα πόλεμο αλλά κανείς δεν γνώριζε πως να τον σταματήσει, επειδή μεγάλοι ηγέτες όπως ο Ότο φον Μπίσμαρκ της Γερμανίας, του οποίου η αυτοσυγκράτηση διατήρησε την ειρήνη στην Ευρώπη για δεκαετίες, δεν υπήρχαν στην Ευρώπη του 1914. Ένα παρόμοιο κενό ηγεσίας παρατηρείται στις πρόσφατες ενέργειες της Ρωσίας και της Κίνας. Πριν τον Α' ΠΠ οι πολιτικοί και στρατιωτικοί ηγέτες απέτυχαν να δουν το πώς η βιομηχανική παραγωγή και οι μεταφορές είχαν αλλάξει τον χαρακτήρα του πολέμου.

Ο Αμερικανικός Εμφύλιος θα έπρεπε να είχε δράσει προειδοποιητικά για τους Ευρωπαίους. Αλλά μία Ευρώπη που θεωρούσε ότι ήταν το κέντρο του κόσμου, που εξήγαγε τους ανταγωνισμούς της στην Αφρική και την Ασία στο όνομα της «εκπολιτιστικής αποστολής», ήταν εντελώς ανίκανη να μάθει από τα μαθήματα του Νέου Κόσμου. Σήμερα, ούτε ο ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν ούτε ο κινέζος πρόεδρος Σι Τζιπίνγκ δείχνουν να έχουν μάθει. Στην Ουκρανία, η Ρωσία πρέπει να επιλέξει τί είδους σχέση επιθυμεί να έχει με την Ευρώπη. Αν η Ουκρανία επιστρέψει στη τροχιά του Κρεμλίνου, είτε πρόκειται άμεση επανενσωμάτωση είτε για ένα είδος «φινλανδοποίησης», η Ρωσία θα καταλήξει να επαναλαμβάνει ένα παλαιό ευρωπαϊκό πρόβλημα: όπως η Γαλλία από το 1643 ως το 1815 και η Γερμανία του Γουλιέλμου θα είναι «πολλή» για τους γείτονές της και «όχι αρκετή» για τις φιλοδοξίες της.

Αφήνοντας στην άκρη το γιατί η Ρωσία μπορεί να θέλει να πληρώσει τόσα χρήματα προκειμένου να διατηρήσει ένα ουκρανικό καθεστώς που είναι πιο δυσλειτουργικό και διεφθαρμένο από το δικό της, η Ουκρανία με μία επικράτεια μεγαλύτερη από της Γαλλίας και έναν πληθυσμό 45 εκατομμυρίων, είναι ο ντε φάκτο άξονας της γεωπολιτικής ισορροπίας της Ευρώπης. Δεν μπορεί να υπάρξει αμφιβολία γύρω από τη συμμετοχή της, με τη δυτική Ουκρανία να εντάσσεται στην Ευρώπη και την ανατολική στη Ρωσία. Η επιλογή της Ουκρανίας - μεταξύ μίας δημοκρατικής Ευρωπαϊκής Ένωσης και μίας αυταρχικής Ρωσίας - θα έχει σοβαρές στρατηγικές συνέπειες για ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο. Το πρόβλημα που η Κίνα αντιμετωπίζει στη Νότια Κινεζική Θάλασσα - και τώρα στον αέρα - είναι παρόμοιας φύσης. Χάνει η Κίνα την αυτοσυγκράτηση που χαρακτήριζε την εξωτερική της πολιτική μέχρι πρόσφατα;

Οι Κινέζοι επιδεικνύουν μία ανυπομονησία που έρχεται σε αντίθεση με τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα της χώρας. Το παγκόσμιο στάτους της χώρας είναι προφανές και αναγνωρίζεται από όλους. Αλλά που είναι η ηρεμία μίας μεγάλης δύναμης, βέβαιης για την υπεροχή του πολιτισμού της και σίγουρης για το μέλλον της, που περιμένει την εποχή της; Επιδεικνύοντας τις ηγεμονικές περιφερειακές της φιλοδοξίες η Κίνα κατάφερε να ενώσει χώρες όπως το Βιετνάμ, η Ινδονησία και οι Φιλιππίνες εναντίον της. Αυτές οι χώρες επιθυμούν τώρα περισσότερο από ποτέ την παρουσία των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ασία. Μερικές φορές λέγεται ότι η Ιστορία δεν μας διδάσκει τίποτε, γιατί εμπερικλείει τα πάντα. Ωστόσο, τα διδάγματα της κλασικής διπλωματίας είναι πιο χρήσιμα σήμερα σε σχέση με τον 20ό αιώνα.

Η εποχή των μεγάλων ιδεολογιών είναι πίσω μας: μας γνέφει μία εποχή αυστηρού υπολογισμού συμφερόντων. Στο μεσοδιάστημα ο πόλεμος μπορεί να έχει αλλάξει περισσότερα από τη διπλωματία - ίσως προς το χειρότερο. Η καταστροφική ισχύς των όπλων μας έφθασε στο αποκορύφωμά της σε μία εποχή που ο «εχθρός» είναι διασκορπισμένος. Πώς κάνεις πόλεμο στην αστάθεια; Πώς πολεμάς έναν εχθρό που εξαφανίζεται στην κοινωνία των πολιτών; Ακόμη και αν η τεχνολογική πρόοδος έχει αλλάξει τη δουλειά του διπλωμάτη, οι κανόνες του διπλωματικού παιχνιδιού παραμένουν οι ίδιοι. Η επιτυχία προϋποθέτει την κατανόηση των συμφερόντων και του άλλου, όπως και έναν εγγενή αυτοπεριορισμό, κάτι που τόσο η Ρωσία όσο και η Κίνα δείχνουν να μην έχουν. Αντίθετα, κάποιος μπορεί να αναρωτιέται αν ο αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα θα έπρεπε να μάθει κάτι επίσης από τον Μπίσμαρκ. Επιδεικνύει αρκετό σθένος και καθαρό όραμα στην πολιτική του απέναντι στο Ιράν ή στη Συρία; Η ψυχρή «ρεαλπολιτίκ» του Μπίσμαρκ είναι ο καλύτερος τρόπος για να διατηρηθεί η ειρήνη.

* Ο Dominique Moisi είναι ιδρυτής του Γαλλικού Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων (IFRI) και καθηγητής πολιτικών επιστημών στη Sciences Po στο Παρίσι



Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (18)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    2 | 03/01/2014 04:32
    αμερικη ειναι σε οικονομικη παρακμη γραφουν,ενω η ρωσια σε οικονομικη ακμη,γραφουν οι ελληναρες...χαχα ακομα γελαω..στην αμερικη η πλειοψηφια των γυναικων σε οικους ανοχης ειναι ρωσιδες..η ελλαδα ειναι σε παρακμη,οχι η αμερικη,μην μπερδευετε τις χωρες!!οι υποψιασμενοι ξερουν που παει το πραγμα..η αμερικη με την κινα τα εχουνε βρει,με σκοπο να περικυκλωσουν και να διαλυσουν σε κρατιδια την ρωσια..τους ρωσους δεν τους γουσταρει ουτε η αμερικη ουτε η κινα,αντιθετα αμερικανοι και κινεζοι δεν εχουν ιδιαιτερες εχθρες..οι διαφορες τους ειναι κυριως οικονομικες και νομισματικες..οι ηπα ψαχνουν να βρουν τροπο να διαλυσουν τη ρωσια σε κρατιδια και θα πεταξουν στην κινα το κοκκαλακι της σιβηριας..
    γιωργος
    απάντηση31
     
     
    ΠΟΤΕ ΘΑ ΤΕΛΕΙΩΣΟΥΝ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ. | 02/01/2014 21:34
    Ένας Κόσμος Χωρίς Πολέμους από Ανθρώπινες Προσπάθειες; 5 Υπάρχει κάποιος λόγος να πιστεύουμε ότι οι άνθρωποι μπορούν να θέσουν τέρμα στον πόλεμο; Από ιστορική άποψη, υπήρξαν μόνο λίγα διάσπαρτα χρόνια που η γη αυτή ήταν πλήρως απαλλαγμένη από πολέμους. Μόνο σ’ αυτόν τον 20ό αιώνα, γύρω στα 100 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν σκοτωθεί σε πολέμους! Ούτε η χθεσινή Κοινωνία των Εθνών ούτε τα σημερινά Ηνωμένα Έθνη μπόρεσαν να σταματήσουν αυτόν το σφαγιασμό. 6 Αλλά δεν θα αλλάξει την κατάσταση αυτήν ο φόβος της καταστροφής από πυρηνικά όπλα; Δεν ήταν αρκετός ο φόβος από τα πυρηνικά όπλα που δημιουργήθηκε το 1945 όταν ατομικές βόμβες εξαφάνισαν δύο Ιαπωνικές πόλεις; Από τότε τα αποθέματα των κατά πολύ ισχυρότερων πυρηνικών όπλων έχουν χιλιαπλασιαστεί. Και από το 1945 και μόνο, υπολογίζεται ότι 35.000.000 άνθρωποι σκοτώθηκαν σε πολέμους και επαναστάσεις που περιλάμβαναν περισσότερες από 100 χώρες. Σ’ ένα πρόσφατο έτος 45 έθνη είχαν εμπλακεί σε συγκρούσεις!7 Όχι, ο φόβος των πυρηνικών όπλων δεν σταμάτησε τον πόλεμο. 7 Είναι γεγονός ότι τα έθνη υπογράφουν και πιθανόν να συνεχίσουν να υπογράφουν σύμφωνα αφοπλισμού ή συνθήκες ειρήνης. Στο πέρασμα των αιώνων χιλιάδες κατά γράμμα τέτοια έγγραφα έχουν υπογραφεί. Ωστόσο, όταν γινόταν αρκετά ισχυρό το πολεμικό μένος, οι συνθήκες εκείνες γίνονταν άχρηστα χαρτιά. Και τα Ηνωμένα Έθνη επίσης απέτυχαν να σταματήσουν τον πόλεμο, επειδή μολονότι σχεδόν όλες οι χώρες σήμερα αποτελούν μέρος του ΟΗΕ, αυτές αγνοούν τον οργανισμό αυτό θεληματικά. Είναι λοιπόν ρεαλιστικό να ελπίζουμε ότι οι μελλοντικοί ηγέτες του κόσμου θα κρατήσουν το λόγο τους περισσότερο από τους ηγέτες του παρελθόντος; 8 Από την άλλη μεριά, η θέση της Αγίας Γραφής βρίσκεται σε αρμονία με τα μαθήματα της ιστορίας. Δεν συνιστά να θέσουμε την ελπίδα μας στις ανθρώπινες προσπάθειες για να φέρουν ειρήνη. Αντίθετα, προείπε πριν από πολύ καιρό ότι οι ανθρώπινες προσπάθειες ποτέ δεν θα έφερναν διαρκή ειρήνη. Προειδοποίησε ότι, πριν ακριβώς από το τέλος αυτού του συστήματος, οι πόλεμοι κα
    ilias.
    απάντηση25
     
     
    ΑΓΝΟΙΑ ΤΗΣ ΡΩΣΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ | 02/01/2014 19:09
    Το άρθρο αυτό δείχνει να αγνοεί τη ρωσική ιστορία, όπως βέβαια και την πραγματικότητα της ταυτότητας, της γλώσσας και του πολιτισμού του σύγχρονου ουκρανικού λαού. Στο Κίεβο της σημερινής Ουκρανίας ιδρύθηκε το πρώτο από τα δύο ρωσικά κράτη -ηγεμονίες, αυτό του Κιέβου (Κιεβαν Ρους, το άλλο ήταν του Νοβγκοροντ στο βορρά). Η Οδησσός της Ουκρανίας ήταν η μεγάλη πόλη -λιμάνι που ίδρυσε η Μεγάλη Αικατερίνη, κοσμοπολίτικο κέντρο που φιλοξένησε και χιλιάδες Έλληνες. Η Κριμαία, η Μαριούπολη κ.α. περιοχές από τους Έλληνες του 19ου αιώνα αναφέρονται ως Ρωσία. Εκατομμύρια Ουκρανοί μιλούν ρώσικα και αισθάνονται μέλη μιας ευρείας ρωσικής κοινότητας εκτός από τις δυτικές περιοχές (π.χ. η πόλη Λβοβ).
    Φιλική Εταιρεία
    απάντηση95
     
     
     
    Απάντηση σε : @ορφανό του Μαλθους | 02/01/2014 16:01
    βρε κοντόφθαλμε, το αυγό έκανε την κότα ή η κότα το αυγό ? Αν σώσουμε τους συνταξιούχους της Ουκρανίας ενσωματώνοντας την Ουκρανία τότε οι γέροι (όπως αντίστοιχα και στην Ελλάδα) θα ανοίξουν τα σεντούκια και θα δώσουν το ρευστό έγκαιρα στους νέους οι οποίοι με το σπρώξιμο αυτό θα ανατρέψουν την αληθώς επεσήμανες πτωτική πορεία του δημογραφικού. Και καλό νέο αίμα λοιπόν μεσοπρόθεσμα και τον σιτοβολώνα που ξενυχτούσε ο Χίτλερ μέχρι να τον οικειοποιηθεί. Όλοι στον πλανήτη αρχίζουν και ταμπουρώνονται και πριν μπούνε στα ταμπούρια τους παίρνουν μαζί τους ό,τι προλάβουν. Η Ευρώπη δεν μπορεί να αποτελέσει εξαίρεση στην κρίσιμη επιβίωση.
    Έξω πάμε καλά.
    απάντηση52
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
    Πόλεμος πατήρ πάντων | 02/01/2014 11:35
    Κακά τα ψέματα, ένας μεγάλος πόλεμος είναι αναπόφευκτος. Το παγκόσμιο χρέος έχει φτάσει σε σημείο που μόνο ένας πόλεμος μπορεί να διαγράψει... Ας είναι το μέτωπο όσο γίνεται πιο μακριά από εμάς. Το μόνο που μπορούμε να ελπίζουμε!
    ΠΣ Καθηγητής
    απάντηση97
     
     
     
    ΣΧΟΛΙΟ | 02/01/2014 07:57
    Είναι και οι πρώτες υλες της....Πάντα το ήξεραν αυτό, ιδιαίτερα οι Γερμανοί....
    Frixos
    απάντηση90
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
     
    ανοησιες | 01/01/2014 13:03
    μια χαρα τα πανε ρωσια και κινα. ακομα και οι αμερικανοι πηραν αποστασεις απο την ιαπωνια και ουσιαστικα το μερος της κινας προσφατα. οι καθηγητες προσπαθουν να δικαιολογησουν τους μισθους τους και κανουν απλη
    προπαγανδα
    απάντηση2129
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
     
    Υπάρχουν κι άλλοι παράγοντες | 01/01/2014 13:00
    Ναι η ηγεσία , οι άνθρωποι οδηγούν την Ιστορία κι όχι το αντίθετο , σωστός εδώ ο - αξιόλογος και γνωστός στους γαλλόφωνους - κ Moisi, αλλά ... οι κόσμοι αλλάζουν μαζί κι οι καταστάσεις , υπάρχουν σήμερα πράγματα που ο Μίσμαρκ δεν είχε στην εποχή του. Εγώ δεν βλέπω το κέρδος της ΕΕ να έχει την Ουκρανία . Καθόλου. Ενώ η Ρωσία βλέπει μια ακόμα κίνηση περικυκλωσή της από παντού . Η Κίνα διαθέτει πολλά δολλάρια , χαρτί δηλαδή. Αν δεν βιαστεί να το αξιοποιήσει θα μείνει με το χαρτί στο χέρι μόνο. Να γιατί βιάζεται. Περίεργο που αυτά τα χιλιοειπωμένα δεν αναφέρονται . Οπότε ο πόλεμος έρχεται από την μη ύπαρξη εναλλακτικού διεξόδου στις ισορροπίες. Ο Μπίσμαρκ τότε είχε - ακόμα.
    Γιάννης
    απάντηση243
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
     
    το άρθρο είναι εκτός τόπου και χρόνου... | 01/01/2014 12:47
    με Αμερική και Ευρώπη σε οικονομική μα και πολιτική παρακμή, έχει προκύψει ένα εμφανές κενό που έχουν σπεύσει να καλύψουν Ρωσία και Κίνα, δυο ανερχόμενες δυνάμεις. Αυτό ήταν κάτι ιστορικά αναμενόμενο αν όχι αναγκαίο. Η ιδέα της εκμετάλλευσης της Ουκρανίας σαν αγκάθι στο μαλακό υπογάστριο της Ρωσίας, δοκιμάστηκε ήδη από την 'πορτοκαλί' επανάσταση.
    και απέτυχε
    απάντηση3411
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
     
    παραπλανιτικο το αρθρο του Μωιση | 01/01/2014 11:50
    Αφήστε τη δυτικη προπαγανδα κε Μωιση. Απο ανέκαθεν(Σπαρτη-Αθηνα) στους ανταγωνισμούς των υπερδυνάμεων τα γεωοικονομικα συμφεροντα ειχαν το πρωτο λογο. Τα ιδεολογικα ηταν το προσχημα Και το δυτικο καθεστως είναι τοσο διεφθαρμενο οσο και το Ρωσικο που αναφέρεται (κλεφτες με ασπρο γαντι βεβαια).Τη Δυση την εχει τσουξει η ΣΥΡΙΑ, η ΟΥΚΡΑΝΙΑ, οι πυραυλοι στο Καλινιγκραντ,η ανοδος των εθνικιστικων κομματων στη σαπια ΕΕ(που εμεσα ενισχύονται από την Ρωσια για τα δικα της συμφεροντα βεβαια).΄΄Η ΑΥΤΑΡΧΙΚΗ ΡΩΣΙΑ ΚΑΙ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΔΥΣΗ΄΄ή αλλιως ΄΄ΑΡΧΙΣΑΝ ΤΑ ΝΕΑ ΟΡΓΑΝΑ΄΄
    σκεπτομενος
    απάντηση3018
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
    Ντόμινο εφέκτ | 01/01/2014 07:18
    αν οι Κινέζοι εμφανίζουν ανυπονησία τότε οι Ρώσοι τρέχουν και δεν φτάνουν (μέχρι και κουβερτούλα ο Πούτιν την Μέρκελ...) και τελικά οι Αμερικανοί τα βρίσκουν με τους "εξωγήινους" του Ιράν για να ρίξουν την τιμή του πετρελαίου και να φρενάρουν τη Ρωσία. Η Κίνα υποκίνησε μεγάλες διαδηλώσεις όταν βομβαρδίστηκε η πρεβεία της στη Σερβία από τους Αμερικανούς αλλά ο πλανήτης μαζί και η Κίνα σίγησαν μπροστά στην μη επέμβαση για τη δολοφονία παιδιών με χημικά στη Συρία. Για πρώτη φορά μετά τον Β'ΠΠ διστάζουν να ξεκαθαρίσουν τη νέα ισορροπία οι μεγάλοι. Δεν χωράνε στη Γη αλλά και οι τεχνολογίες για αναμετρήσεις έξω από τη Γη δεν υπάρχουν ακόμη.
    Πλανήτης σε αμηχανία
    απάντηση258